Leven

Pas geboren oogkes knipperen tegen het licht
Het is nog wat te fel
zachtjes aan ze dicht
Pas geboren handjes
zoeken om zich heen
zoeken iets vertrouwd
maar vinden er nog geen.

Klein kleuterkindje
duimpje in de mond
zoekt mamma,s hand
als het de klas in komt
De oogjes zijn afwachtend
zoeken om zich heen
maar vinden er nog geen

De grote maatschappij
is het die op ze wacht
Velen zullen bereiken
wat ze hadden verwacht
Anderen proberen
hun leven op te bouwen
maar missen een belangrijk ding
een beetje zelf vertrouwen.

Het is s,avonds
alweer langer licht
De felle middag zon
verwarmd mijn gezicht
Vanochtend zag ik
de eerste krokussen staan
de lente komt eraan.

Diepe rimpels tekenen zijn gezicht
zijn rode haren zijn dun
zijn mond vormt een glimlach
Hij was gelukkig
zijn leven nog niet vervult
Ik droom graag over mijn vader
Maar waarom moest uitgerekend hij
een goed mens sterven.
Misschien was hij wel te goed voor deze wereld
en staat hij nu naast god
met rimpels en grijze haren
Dan weet ik  dat hij me ziet
dan voel ik zijn kracht zijn liefde
Dan moet ik niet langer  verdrietig zijn
want dan weet ik 
dat hij me altijd  beschermen zal.

Stilte in mij
Harde disco dreunen om me heen.
Eenzaamheid in mij
mensen om mij heen.
Een ontzichtbare muur  scheidt
me van de menigte
van het plezier.
De man naast me houdt van me
hij buigt zich naar mij toe
en geeft me een zoen.
Ik glimlach naar hem
maar mijn hart huilt.
Ik steek een sigaret aan
en in haleer diep.
Drink een slok van mijn glas
adem rustig en ontspannen.
Pogingen zonder resultaat.
Tranen dringen achter mijn oogleden.
Ik bevind me in een situatie
waarin ik tevreden zou moeten zijn.
Doch de leegte in mijn hart
bezorgt me rillingen.
De kracht van mijn ontervredenheid
is te sterk.
Ik kan ze niet onderdrukken
ik vlucht weg , laat alles achter
en ga verder op zoek
naar mezelf, naar haar
die ik nooit zal zijn.
Mijn spookbeeld
De perfecte ik
De gelukkige ik.

Een pijpenrekje aan de muur
dat is waar ik naar tuur
In gedachten loop ik door
is het jouw stem die ik hoor?
Ogen, stralend blauw
Pap.s,, alles herinnerd aan jou.

Een lach,een traan
Laat komen,laat gaan
dat zijn onze gedachten
maar we kunnen meer verwachten
soms heb je verdriet en dat doet pijn
soms is er geluk en dat is fijn.
Maar we kunnen niet zelf beslissen
wat er komt, dat moeten we gissen.
Soms ze je aan een gezicht
een sprankel van licht
maar het kan ook anders zijn
dan zie je aan een gezicht haat en pijn
waarom gaat zoveel geluk verloren
en zijn sommige voor het geluk geboren
Waarom kan de wereld
niet allleen uit liefde bestaan ,alleen liefde,
haat en nijd
niet meer voortaan .
Dat is een grote wens voor vele
en dat we daar alleen in mogen delen
dit zal wel een droom blijven
voor veel mensen
maar ik wil iedereen
het beste wensen.

Dat ik dood ben
betekend niet
dat ik er niet meer ben
Wat wij voor elkaar betekenden
blijft bestaan
al ben ik uit het zicht
verdwenen.
Het voort leven
in de gedachten
van je dierbaren
in de gedachten van jullie
Dat is wat wij
de hemel noemen
Daarin vinden wij
elkaar terug.

Als mijn tijd gekomen is
Ik afscheid neem van het leven
merk jij in al je eenzaamheid
dat ik ontzichtbaar
bij jou ben gebleven.

Als je kind op zichzelf wil gaan wonen
en z,n zelfstandigheid wil tonen
zich daardoor deels losmaakt van jou
voel je je een beetje in de rouw
jij was z,n steun en toe verlaat
je stond hem bij met raad en daad
na je scheiding had je met hem
een goede band.
Als jij het moeilijk had pakte hij je hand
en zei dan:kom Mam,kop op.
en hielp je er weer bovenop.
Nu is er iemand in zijn leven gekomen
van wie hij alleen maar had kunnen dromen
haar wil hij betrekken in zijn leven
en daarvoor moet je hem de ruimte geven
dat doe je ook al doet het pijn
want je beseft nu pas
Dat hij niet alleen  van jou kan zijn.

                                   Een Moeder

Zoveel soorten van verdriet
ik noem ze niet
maar een
het afstand doen en scheiden
en niet het snijden doet zo,n pijn
maar het afgesneden zijn.

Een lange nacht
zo donker en kil
zo eng, ik wacht en wacht
ik luister, maar het blijft stil.

Angstig kijk ik om me heen
ik probeer te huilen
voel me stik alleen
nergens waar ik kan schuilen.

Pas na jaren geef ik mezelf een regel
dat ik van mezelf houden mag
voorzichtig verbreek ik m,n zegel
en zie: langzaam wordt  het eindelijk,Dag.
                                         

Emotioneel ben ik erglabiel
ben vaak een troosteloze en eenzame ziel.
En ondanks de vrienden om me heem
voel ik me toch veel gesloten en alleen.
Dit is al 10 jaren aan de gang
en ik ben, o zo bang.
Voor een omekeer in mijn leven
al heb ik vast veel te geven.
Veel meer dan dit saaie bestaan
zonder begripvolle partner, zonder een baan.
Daarom moet ik het leven anders gaan bekijken
om uit die put te klimmen en dingen gaan bereiken.
Maar dan moet ik eerst van een jaren lange
verslaving af.
En op dat puntben ik zo vaak laf.
Maar ja ik moet het wel onwille van mijn verdere bestaan.
Daarom besluit ik om toch toe te geven
aan die strijd
en word ik in de toekomst vast wel een gezonde meid.
Als ik afgekickt ben en sterker zal zijn
wordt mijn leven dan toch fijn?
Nu is het nog zo,n bodemlozeput
en voel ik me vaak een enorme trut
Waarom die onzekereid
en waar is mijn zelf vertrouwen?
Er zijn toch best mensen die van me houden?
Maar ik hoor ooit een man te vinden
die begripvol is en zich aan me wil binden
dan pas voel ik me niet meer
zo,n holpeloos geval
en nu maar hopen
dat die tijd spoedig komen zal.

In blijde verwachting en toch niet
er is dan ook niemand die iets ziet
Maar ook ik heb mijn angsten en dromen
over het kindje dat bij ons zal komen
Ik kijk vol verwachting en spaning uit
naar het moment dat ik ons kindje
in mijn armen sluit.

Als ,n zonnetje aan de hemel
Als ,n sterretje an de lucht
Als ,n bloemetje klein en teder
Als ,n vlinder in de vlucht
Als ,n lente kind gekomen
Met  , n zilveren stem geluid
Een heel lieve glimlach
Zeggen wij tegen jou
Dag lief kleikind van mij.

Dat mensen zeggen: Sport houd je jong
is iets wat mij verwondert.
Ik heb getennist met mijn kind
en ik voel me nu honderd!

Bewaar van kostbare momenten
in je leven
van alles maar een deel
Als het dan wat minder gaat
maak je van de twee mooiste delen
weer een geheel

Jaren zaten we
bij elkaar in de klas.
We lachten,we praten
we dolden wat af.
Vriendschap zo heet dat
wat er tussen ons was
Maar langzaam kwam er
ook liefde en passie bij
En nu, nu hoor jij
voor altijd bij mij.

Ik kus je op je lippen
Je sterke zwoele mond.
Je ogen zijn blauw als de zee.
Je haar zo blond als goud
Onze liefde lijkt een sprookje
of pure tovenarij
Maar jij mijn man
ben echt mijn liefste
En helemaal van mij.

Jij bent zo mooi
als je zegt dat je om mij geeft
Jij bent zo lief als je fluisterd
dat je voor mij leeft
En ik voel me mooi,lief
en bijzonder tegelijk.
Als ik op dat moment
in jou ogen kijk.