Paps

Een lach,een traan
Laat komen,laat gaan
dat zijn onze gedachten
maar we kunnen meer verwachten
soms heb je verdriet en dat doet pijn
soms is er geluk en dat is fijn.
Maar we kunnen niet zelf beslissen
wat er komt, dat moeten we gissen.
Soms ze je aan een gezicht
een sprankel van licht
maar het kan ook anders zijn
dan zie je aan een gezicht haat en pijn
waarom gaat zoveel geluk verloren
en zijn sommige voor het geluk geboren
Waarom kan de wereld
niet allleen uit liefde bestaan ,alleen liefde,
haat en nijd
niet meer voortaan .
Dat is een grote wens voor vele
en dat we daar alleen in mogen delen
dit zal wel een droom blijven
voor veel mensen
maar ik wil iedereen
het beste wensen.

Dat ik dood ben
betekend niet
dat ik er niet meer ben
Wat wij voor elkaar betekenden
blijft bestaan
al ben ik uit het zicht
verdwenen.
Het voort leven
in de gedachten
van je dierbaren
in de gedachten van jullie
Dat is wat wij
de hemel noemen
Daarin vinden wij
elkaar terug.

Als mijn tijd gekomen is
Ik afscheid neem van het leven
merk jij in al je eenzaamheid
dat ik ontzichtbaar
bij jou ben gebleven.

Als je kind op zichzelf wil gaan wonen
en z,n zelfstandigheid wil tonen
zich daardoor deels losmaakt van jou
voel je je een beetje in de rouw
jij was z,n steun en toe verlaat
je stond hem bij met raad en daad
na je scheiding had je met hem
een goede band.
Als jij het moeilijk had pakte hij je hand
en zei dan:kom Mam,kop op.
en hielp je er weer bovenop.
Nu is er iemand in zijn leven gekomen
van wie hij alleen maar had kunnen dromen
haar wil hij betrekken in zijn leven
en daarvoor moet je hem de ruimte geven
dat doe je ook al doet het pijn
want je beseft nu pas
Dat hij niet alleen  van jou kan zijn.

                                   Een Moeder

Zoveel soorten van verdriet
ik noem ze niet
maar een
het afstand doen en scheiden
en niet het snijden doet zo,n pijn
maar het afgesneden zijn.

Een lange nacht
zo donker en kil
zo eng, ik wacht en wacht
ik luister, maar het blijft stil.

Angstig kijk ik om me heen
ik probeer te huilen
voel me stik alleen
nergens waar ik kan schuilen.

Pas na jaren geef ik mezelf een regel
dat ik van mezelf houden mag
voorzichtig verbreek ik m,n zegel
en zie: langzaam wordt  het eindelijk,Dag.
                                         

Emotioneel ben ik erglabiel
ben vaak een troosteloze en eenzame ziel.
En ondanks de vrienden om me heem
voel ik me toch veel gesloten en alleen.
Dit is al 10 jaren aan de gang
en ik ben, o zo bang.
Voor een omekeer in mijn leven
al heb ik vast veel te geven.
Veel meer dan dit saaie bestaan
zonder begripvolle partner, zonder een baan.
Daarom moet ik het leven anders gaan bekijken
om uit die put te klimmen en dingen gaan bereiken.
Maar dan moet ik eerst van een jaren lange
verslaving af.
En op dat puntben ik zo vaak laf.
Maar ja ik moet het wel onwille van mijn verdere bestaan.
Daarom besluit ik om toch toe te geven
aan die strijd
en word ik in de toekomst vast wel een gezonde meid.
Als ik afgekickt ben en sterker zal zijn
wordt mijn leven dan toch fijn?
Nu is het nog zo,n bodemlozeput
en voel ik me vaak een enorme trut
Waarom die onzekereid
en waar is mijn zelf vertrouwen?
Er zijn toch best mensen die van me houden?
Maar ik hoor ooit een man te vinden
die begripvol is en zich aan me wil binden
dan pas voel ik me niet meer
zo,n holpeloos geval
en nu maar hopen
dat die tijd spoedig komen zal.

In blijde verwachting en toch niet
er is dan ook niemand die iets ziet
Maar ook ik heb mijn angsten en dromen
over het kindje dat bij ons zal komen
Ik kijk vol verwachting en spaning uit
naar het moment dat ik ons kindje
in mijn armen sluit.

Als ,n zonnetje aan de hemel
Als ,n sterretje an de lucht
Als ,n bloemetje klein en teder
Als ,n vlinder in de vlucht
Als ,n lente kind gekomen
Met  , n zilveren stem geluid
Een heel lieve glimlach
Zeggen wij tegen jou
Dag lief kleikind van mij.

Dat mensen zeggen: Sport houd je jong
is iets wat mij verwondert.
Ik heb getennist met mijn kind
en ik voel me nu honderd!

Bewaar van kostbare momenten
in je leven
van alles maar een deel
Als het dan wat minder gaat
maak je van de twee mooiste delen
weer een geheel

Jaren zaten we
bij elkaar in de klas.
We lachten,we praten
we dolden wat af.
Vriendschap zo heet dat
wat er tussen ons was
Maar langzaam kwam er
ook liefde en passie bij
En nu, nu hoor jij
voor altijd bij mij.

Ik kus je op je lippen
Je sterke zwoele mond.
Je ogen zijn blauw als de zee.
Je haar zo blond als goud
Onze liefde lijkt een sprookje
of pure tovenarij
Maar jij mijn man
ben echt mijn liefste
En helemaal van mij.

Jij bent zo mooi
als je zegt dat je om mij geeft
Jij bent zo lief als je fluisterd
dat je voor mij leeft
En ik voel me mooi,lief
en bijzonder tegelijk.
Als ik op dat moment
in jou ogen kijk.

Jij
Bent voor mij
Het mooiste in mijn leven
Jou
wil ik steeds
al mijn liefde geven
Kus
zacht mijn mond
En blijf altijd bij mij
Want
Niemand liefste
geeft zoveel liefde als jij.

Op een dag als vandaag
wil ik bij je zijn
Ik wil met je praten lachen eindeloos vrijen
Op een dag als vandaag
wil ik bij je zijn.
Want vandaag is de dag
van de liefde
\'t is valentijn

Kind wees welkom
in dit onbekende land
Met open armen word
je ontvangen
nemen je bij de hand
wat kan een klein
mensen kind nog
meer verlangen

Gisteren verhuisden onze buren
na meer dan zeven jaar uit onze straat
geen kinderstemmen meer door
de muren dringen, nu hun huis hier
doelloos staat.

Het lijkt zo kort geleden dat ze kwamen
toen hun oudste nog amper lopen kon
nu staan er op hun deur straks andere namen
Ik zou willen dat die tijd opnieuw begon.

Maar de jaren gingen snel
waarin we zagen hoe het leven in ,t gezin
naast ons verliep en vertederd denk ik terug
aan alle dagen waarop een stemmetje
,,Buurvrouw....open !riep.

Verdrietig, omdat ze de deur uit gaan.
Trotsdat ze op eigen benen staan.
Verwonderd dat ze zo verstandig zijn,
blij maar ook een beetje pijn.
Samen wonen,trouwen.
Ze hebben het goed voor elkaar.
Diep ontroerd toen ze vertelden:
Mam, je word Oma volgend jaar.