Valentijn

Kind wees welkom
in dit onbekende land
Met open armen word
je ontvangen
nemen je bij de hand
wat kan een klein
mensen kind nog
meer verlangen

Gisteren verhuisden onze buren
na meer dan zeven jaar uit onze straat
geen kinderstemmen meer door
de muren dringen, nu hun huis hier
doelloos staat.

Het lijkt zo kort geleden dat ze kwamen
toen hun oudste nog amper lopen kon
nu staan er op hun deur straks andere namen
Ik zou willen dat die tijd opnieuw begon.

Maar de jaren gingen snel
waarin we zagen hoe het leven in ,t gezin
naast ons verliep en vertederd denk ik terug
aan alle dagen waarop een stemmetje
,,Buurvrouw....open !riep.

Verdrietig, omdat ze de deur uit gaan.
Trotsdat ze op eigen benen staan.
Verwonderd dat ze zo verstandig zijn,
blij maar ook een beetje pijn.
Samen wonen,trouwen.
Ze hebben het goed voor elkaar.
Diep ontroerd toen ze vertelden:
Mam, je word Oma volgend jaar.

De roos die jij zag staan
keek jou lachend aan
Jij dacht: ik koop hem voor haar
en zeg daarmee dat ene gebaar
heel spontaan gaf je hem mij
O, wat maakte je me daarmee blij
Nu staat hij daar heel mooi te staaan
en kijkt mij heel lachend aan
de woorden: ik hou van jou
stralen van hem af
al vanaf de dag dat jij hem gaf
O , wat is hij mooi, die ene rode roos
kon ik hem maar altijd
bewaren in een doos.

Je hebt een gedicht verdiend
Want beter een goede buur
dan een verre vriend
Het is moeilijk te zeggen met een woord
Mar toch zijn we samen vaak akkoord.
He staat vast en is een feit
Je deelt met ons verdriet
en vrolijkheid.
Jij brengt vaak het zonnetje in ons huis.
Wij vinden dat fijn, je voelt je bij ons thuis.
Als we je nodig hebben ben je daar
In een zin je satt altijd voor ons klaar.
Voor iets leuks of een grapje ben je altijd in.
Je bent onze allerbeste vriendin
Daarom hoop ik dat dit niet
voorbij zal gaan.
En dat onze vriendschap
nog lang blijft bestaan.

Er zijnzoveel verschillen
Ook mensen die het niet willen.
Maar geloven doen we allen iets.
Want het begin bestond uit niets.
Voor god zijn we allen gelijk hier op aard.
Maar door mensen is er toch verschil gebaard.
Er zijn armen, er zijn rijken.
En dat laat de mens dikwijls blijken.
Waarom al die haat en nijdt.
Dan ga je twijvelen aan je geloof.
En ben je goede woorden doof.
En toch wil ik zeggen via dit gedicht.
Er is voor ieder een licht
Dat zal eens ontwaken.
En ons weer blij gaan maken.
Eens zal ieder gelukkig zijn.
Zonder verdriet of pijn.
Laten we daar maar naar streven.
En het beste maken van ons leven.

Kleine tijn  op Oma,s schoot
Wilt toch zo graag een verhaaltje
Over een meisje in het rood
Een verhaaltje
in het speciale kindertaaltje
kleine oogjes vallen toen
Tijn is een beetje moe

Ik hou van jou voor eeuwig
ik mis je ieder moment
ik zou je willen opbellen
maar ik wacht zolang
tot ik het niet mee uit hou.
Mijn hart schreeuwt om jou
om enkel jou alleen.
Ik zeg je wat ik voel
ook al ben je niet meer vrij
Zeg jij nou is eerlijk wat je voelt
En sluit je niet zo op
mischien komen we er samen uit
Want geloof me, mijn hart
verlangt alleen maar naar jou
Ik hou van je!
Voor altijd.

Dertien jaar vol goede wil
een beetje bleek en wat stil.
Op school soms de zielepiet
Vandaag had je je dag weer niet.

Laat je maar gaan, wees maar klein
kom zitten op mijn schoot.
Ik troost je en weet zeker
dat het dan beter gaat
wees morgen maar weer groot.

Er valt nog zoveel over vriendschap
te zeggen
Je kunt haar bespreken,ontleden
misschien
maar gek... dan verdwijnt ze
is niet meer te zien
Hoe kun je nu aandacht,trouw
uit gaan leggen?
want wat je ook zegt
het is altijd te klein
Dus vrienden
je moet het gewoon weg maar
          zijn.

  Zestien  was ik toen ik je leerde  kennen.
En toen wist ik dat je me vreselijk zou verwennen.
Met je lieve blauwe ogen keek je me toen aan.
Toen ik je voor een ander liet staan.
daar stond je dan met trillende handen.
Je zei niets, maar ik zag
de tranen in je ogen branden
Je deed niets en ben toen van me weg gegaan.
Maar iedere dag zie ik je nog
voor me staan.
Met je blonde haren en die trouwe blik
ik zal je nooit vergeten
dat beloof ik.

Het leven is eenzaam
het wennen is eenzaam
net als de nacht
het huis is zo leeg
de stoel waarop je zat is leeg
de dingen gaan voorbij
de herinneringen blijven
ze blijven in je hoofd
in dit eenzame huis.

Zo lig ik te denken
tot diep in de nacht
en ben weer blij
als het weer licht wordt
maar ik ben dan wel doodop.

ik droom van een wereld
vol lieve mensen
en vrede op aarde
waar veel groen is
en mensen tevreden
waar nooit oorlog is
alleen maar liefde
ik wil eidenloos lopen dwalen.
In een eindeloze tijd
zit ik weer te dromen
van mensen blank en zwart
geniet in dit leven
het leven is kort
denk toch eens na
dat alles toch mens is
maar liefde is god

Twee harten zo zuiver
twee harten van goed
is eriemand die van je houdt?
ze praten,ze kletsen
zodat ze je kwetsen
dan zijn ze tevreden
als ze je met de voeten treden
is er iemand die van je houdt?

Als mijn baby meid
haar nog wat wankele koppie
moe en voldaan tegen mijn schouder vleit
Als haar mondje gaapt
ze bijna slaapt
haar handjes
het is nog even winnen
om een spel te beginnen
met de ketting om mijn hals
Dan denk ik:
meisje wat ben je rijk
en kwetsbaar te gelijk.

Liefde
een leven lang
Klaar staan en geven
beloftes
worden gebroken
bloed
dat gaat koken
straf en pijn
eerst van jou
toen voor mij
het had
niet anders kunnen zijn.

Mijn  dochtertje van dertien
zo onzeker en lief
Een meisje van dertien
zo vrolijk en naief
Soms heel groot
maar je hartje nog klein
Mijn meisje van dertien
hoe zal jij over een jaartje zijn.

Ontwaken in de ncht
kijkend naar de man
die naast me ligt
Denkend aan het leven
dat we samen delen
Vol van voord en tegens
Maar al met al
Een leven precies zoals
Ik had verwacht

Stapjes op de trap
zachtjes gaat de deur open
slaapdronken komt ze bij me zitten
nesteld zich even
tegen mij aan
doet haar duim
in haar mond en zegt:
Oma  .. ik kan niet slapen

Als een foetus
met opgetrokken benen
armen gekruist op de borst
zo slaapt mijn vader
als een kind
wil ik hem wiegen
tot die laatste nacht begint.