Vrijdag 3 maart 2006
Gedicht

Zestien was ik toen ik je leerde kennen.En toen wist ik dat je me vreselijk zou verwennen.
Met je lieve blauwe ogen keek je me toen aan.
Toen ik je voor een ander liet staan.
daar stond je dan met trillende handen.
Je zei niets, maar ik zag
de tranen in je ogen branden
Je deed niets en ben toen van me weg gegaan.
Maar iedere dag zie ik je nog
voor me staan.
Met je blonde haren en die trouwe blik
ik zal je nooit vergeten
dat beloof ik.
Geschreven door oma om 00:00
Reageer op dit bericht


















