Gedicht

Het leven is eenzaam
het wennen is eenzaam
net als de nacht
het huis is zo leeg
de stoel waarop je zat is leeg
de dingen gaan voorbij
de herinneringen blijven
ze blijven in je hoofd
in dit eenzame huis.

Zo lig ik te denken
tot diep in de nacht
en ben weer blij
als het weer licht wordt
maar ik ben dan wel doodop.

ik droom van een wereld
vol lieve mensen
en vrede op aarde
waar veel groen is
en mensen tevreden
waar nooit oorlog is
alleen maar liefde
ik wil eidenloos lopen dwalen.
In een eindeloze tijd
zit ik weer te dromen
van mensen blank en zwart
geniet in dit leven
het leven is kort
denk toch eens na
dat alles toch mens is
maar liefde is god