Gedichtje

Er valt nog zoveel over vriendschap
te zeggen
Je kunt haar bespreken,ontleden
misschien
maar gek... dan verdwijnt ze
is niet meer te zien
Hoe kun je nu aandacht,trouw
uit gaan leggen?
want wat je ook zegt
het is altijd te klein
Dus vrienden
je moet het gewoon weg maar
          zijn.

  Zestien  was ik toen ik je leerde  kennen.
En toen wist ik dat je me vreselijk zou verwennen.
Met je lieve blauwe ogen keek je me toen aan.
Toen ik je voor een ander liet staan.
daar stond je dan met trillende handen.
Je zei niets, maar ik zag
de tranen in je ogen branden
Je deed niets en ben toen van me weg gegaan.
Maar iedere dag zie ik je nog
voor me staan.
Met je blonde haren en die trouwe blik
ik zal je nooit vergeten
dat beloof ik.

Het leven is eenzaam
het wennen is eenzaam
net als de nacht
het huis is zo leeg
de stoel waarop je zat is leeg
de dingen gaan voorbij
de herinneringen blijven
ze blijven in je hoofd
in dit eenzame huis.

Zo lig ik te denken
tot diep in de nacht
en ben weer blij
als het weer licht wordt
maar ik ben dan wel doodop.

ik droom van een wereld
vol lieve mensen
en vrede op aarde
waar veel groen is
en mensen tevreden
waar nooit oorlog is
alleen maar liefde
ik wil eidenloos lopen dwalen.
In een eindeloze tijd
zit ik weer te dromen
van mensen blank en zwart
geniet in dit leven
het leven is kort
denk toch eens na
dat alles toch mens is
maar liefde is god

Twee harten zo zuiver
twee harten van goed
is eriemand die van je houdt?
ze praten,ze kletsen
zodat ze je kwetsen
dan zijn ze tevreden
als ze je met de voeten treden
is er iemand die van je houdt?

Als mijn baby meid
haar nog wat wankele koppie
moe en voldaan tegen mijn schouder vleit
Als haar mondje gaapt
ze bijna slaapt
haar handjes
het is nog even winnen
om een spel te beginnen
met de ketting om mijn hals
Dan denk ik:
meisje wat ben je rijk
en kwetsbaar te gelijk.

Liefde
een leven lang
Klaar staan en geven
beloftes
worden gebroken
bloed
dat gaat koken
straf en pijn
eerst van jou
toen voor mij
het had
niet anders kunnen zijn.

Mijn  dochtertje van dertien
zo onzeker en lief
Een meisje van dertien
zo vrolijk en naief
Soms heel groot
maar je hartje nog klein
Mijn meisje van dertien
hoe zal jij over een jaartje zijn.

Ontwaken in de ncht
kijkend naar de man
die naast me ligt
Denkend aan het leven
dat we samen delen
Vol van voord en tegens
Maar al met al
Een leven precies zoals
Ik had verwacht

Stapjes op de trap
zachtjes gaat de deur open
slaapdronken komt ze bij me zitten
nesteld zich even
tegen mij aan
doet haar duim
in haar mond en zegt:
Oma  .. ik kan niet slapen

Als een foetus
met opgetrokken benen
armen gekruist op de borst
zo slaapt mijn vader
als een kind
wil ik hem wiegen
tot die laatste nacht begint.

Jij zit er midden in
dan ben ik je vijand
dan je vriendin
Regels in huis
daar verzet jij je tegen
die wil je continu van tafel vegen
Maar dit is een fase
die hoort bij je leven
en ik zal je in die tijd
alle steun en liefde geven.

Twee zusjes in de zon
samen buiten spelen
jasjes,laarsjes aan
schopjes en harkjes delen

Blonde krullen me strikken
blonde krullen met zand
trots,,kijk es,, mammaroepen
zand oliebol in de hand.
Blozende wangetjes
gravende handjes
lachende oogjes
nageltjes met randjes

Spijkerbroekjes steeds vuiler
Zij zitten er niet mee
lachend schud ik mijn hoofd
wat hou ik van die twee

Ik zou voor jou willen wensen
Alleen om je heen lieve mensen
Een wereld om van te houden
En in ieder het volste vertrouwen

Dat alle pijn je bespaard mag blijven
Geen donkere wolken voorbij zouden drijven
Waar ieder respeckt voor een ander heeft
Een wereld die niet op z,n grondvesten beeft.

Ik jullie Oma kan aleen maar wensen
Dat je blijft zoeken naar het goede in mensen
En als jullie later op je eigen beentjes kunt staan
Dan denk ik
Die  kunnen de wereld wel aan

Ik wou dat ik bij pappa was
waar hij dan ook is
Even vragen hoe het gaat
en zeggen dat ik hem zo mis

Al was het maar vijf minuut,jes
om te kijken of hij gelukkig leeft
en hem de groeten doen van mijn (klein)kinderen
zeggen dat iedereen nog om hem geeft

Dan denk ik maar aan vroeger
en weet dat hij gelukkig is geweest
Als is hij dan niet meer bij me
m,n pappa leeft nog steeds.

Dag , blonde duinen
drop,koetjes en kievits eieren
hagelslag en nieuwe haring
kluitjes in het riet

Dag vele fijne vrienden
moedertaal, goedhartig
zoet geboorteland
Nederland
Mijn hart doet stiekem pijn
als ik even aan je denk.

Na twee en vijftig mooie jaren
Wat zal ik nu nog sparen
Want rijkdom is geen geld alleen
gezondheid,dat weet iedereen
Dus je behoefd niet te klagen
Maar dragen, bovendien
Ook niets te vragen
Maar afwachten mischien
Want komt de tjd van scheiden
Al valt het nog zo zwaar
Bedenk dan toch nog even
Ons leven was niet zo zwaar.

Ze zeggen telkens tegen hem
Nee  meneer u bent te dik
Hij kijkt naar me
terwijl hij nog een koekje gapt
Ik kijk hem aan
en doe mijn ogen dicht
en heb niets gezien.

Samen kijken ze naar de bootjes
Samen gooien ze steentjes
in het water.
Samen stoeien ze
Samen lachen ze
Een opa met z,n kleinzoon
Mijn vader met mijn kind.

Al ben je dan sinds jaren
de luiers reeds ontgroeid
Al heb je grijze haren
en kijk je soms vermoeid
Al heb je zelf drie kinderen
die groter zijn als jij
Dat alles kan niet verhinderen
dat je kind blijft voor pa en mij.