Naar de inhoud

Doorheen de dagen

Ervaringen besproken
seniorennet.beseniorennet.be

DRIEKONINGEN

DE DRIE KONINGEN

 

Het sneeuwde over de karavaan

en over drie gouden kronen.

De ster ging al maar uit en aan

boven hun rode konen.

 

Zij treuzelden wat, zij aarzelden wat,

zij waren al half verblind

door de sneeuw die tussen de ster in zat

en de ijskoude wind.

 

Van mirre, van wierook, van klinkklaar goud

stonden hun mantels bol.

Maar de wind was tegen, de sneeuw was koud

en de wereld was daarvan vol.

 

En achter hen slonk hun koninkrijk

en voor hen zwol de nacht,

en een ster, die eerbiedig gehoorzaamd werd,

was het overschot van hun macht.

 

Toen, plotseling, waaide de sneeuwvlaag om

en sneeuwde terug naar de hemel;

en de ster, die nu op een afdak glom,

wenkte hen af van de kemel.

 

Daar lag op inderhaast wat stro

– een trog als wankele troon,

maar ach, want het ontroerde zo –

iets lieflijks: Gods Zoon.

 

En dit was dus des werelds heer?

En dit was zijn paleis?

Zij deden voorzichtig hun kronen neer

en baden het Kyrie Eleis.

 

Bertus Aafjes



1995219-9809acb1dbc2adc53dc64f17df89bcc9.jpg

1995219-6fd61a3a593d98632c4f323aa026dd3c.jpg
Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door Omer om 08:58 Reageer op dit bericht
Reageer op dit bericht

Reageer op dit bericht

Een titel of je eigen website toevoegen

NIEUWJAARSWENS

NIEUWJAARSDRONK

 

Ik drink op de mensen 
Die bergen verzetten 
Die door blijven gaan met hun kop in de wind 
Ik drink op de mensen 
Die met vallen en opstaan 
Blijven geloven 
Met het geloof van een kind.



Ik drink op de mensen 
Die dingen beginnen 
Waar niemand van weet wat de afloop zal zijn 
Ik drink op de mensen 
Van wagen en winnen 
Die niet willen weten van water in wijn.



Ik drink op de mensen 
Die blijven vertrouwen 
Die van te voren niet vragen 
‘Voor hoeveel’ en ‘waarom’ 
Ik drink op de mensen 
Die dóór blijven douwen 
Van doe het maar wél 
En kijk maar niet om.



Ik drink op de mensen 
Die alles verloren 
Die weg zijn gezakt 
En zijn ondergegaan. 
Ik drink op de mensen 
Die terug bleven vechten 
En daarna herboren 
Weer op zijn gestaan.



Ik drink op het béste 
Van vandaag en van morgen 
Ik drink op het mooíste waar ik van hou 
Ik drink op het maximum 
Wat er nog in zit 
In vandaag en in morgen 
In mij en in jou!

 

(Paul Van Vliet)

 

Hoe vind je dit bericht? 2 stemmen
Geschreven door Omer om 18:27 Reageer op dit bericht

NIEUWJAARSWENS

NIEUWJAARSBEZINNING 2017

 

Bij de geboorte van Jezus
hebben we de menslievendheid erkend
van Hem die zich noemt:
‘Ik zal er zijn voor u ‘.

 

Zoals Hij ons heeft voorgeleefd
pogen wij:

zacht te zijn
voor wie door hardheid van mensen is verwond

 

medelevend te luisteren
naar het verhaal van wie vereenzaamd leeft

 

waardering te laten aanvoelen
aan wie alle zelfvertrouwen mist

 

trouw nabij te blijven
bij wie niet meer in de goedheid van het leven gelooft

 

in iedere ontmoeting
telkens weer het beste te leggen van onszelf.

 

Zo hopen we hier en nu
Jezus’ zegen voor elkaar te zijn.

 

(Valeer Deschacht)

 

Hoe vind je dit bericht? 3 stemmen
Geschreven door Omer om 16:44 Reageer op dit bericht

FIGUREN VAN DE KERSTSTAL

MARIA

 

Ik zou het zo graag

met heel mijn hart

en met al mijn adem

willen uitschreeuwen, God,

maar vaak is mijn hart

heel klein

en is mijn adem snel op.

 

Wil Jij dan Jouw hart

in mijn hart leggen.

 

Wil Jíj dan in mij

in- en uitademen.

Wil Jij dan van mij houden

zoals een moeder van haar kind.

 

Wil Jij mij troosten dan?

 

En mij jouw hand reiken

als ik zelf geen uitweg zie.

 

Dank je wel, God,

dat ik Je op de moeilijkste

momenten van mijn leven

‘Jahwe’ mag noemen:

 

‘Jij-die-er-voor-mij-wilt zijn’

 

Dank Je wel dat Je me steeds opnieuw

in mijn oor fluistert:

 

‘Vrees niet! Ik ben bij je!’

 

(Bron: Welzijnszorg)

Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door Omer om 16:40 Reageer op dit bericht

FIGUREN VAN DE KERSTSTAL

HET KIND

 

Eigenlijk bevreemdend

hoe God

voor zijn Zoon

twee doodgewone mensen

uitgezocht heeft.

 

Hij heeft niet

aan de rijken gedacht,

niet aan koningen

of ministers,

niet aan generaals

of bankiers,

niet aan politiekers

of fabrieksbazen

 

maar gewoon

aan twee doodeenvoudige mensen,

een timmerman

en een huisvrouw.

 

En de eersten

die Jezus bezochten

waren herders,

het uitschot van het volk,

de armen,

zij die niet meetellen.

 

Wat zoeken wij het

vandaag soms zo ver?

 

Misschien

vinden we Hem opnieuw

bij de eenvoudigen

en bij hen

die niet meetellen,

bij hen

die nog gewoon kunnen ont-moeten

omdat zij niets te verliezen hebben?

 

(Bron: Welzijnszorg)

Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door Omer om 16:34 Reageer op dit bericht

FIGUREN VAN DE KERSTSTAL

HET VERLOREN SCHAAP

 

Mijn dossier was zoekgeraakt.

Ik wist mijn nummer niet meer.

Ik moest mijn nummer zeggen.

Mijn naam was niet genoeg.

 

Aan een naam hebben we niets,

zei het loket.

Uw nummer hebben we nodig.

Dan kunnen we zoeken in het bestand.

U zit onder een code.

 

Ik heb toch een naam, zei ik.

Wij kunnen u alleen op nummer vinden, mijnheer.

Ik vergeet soms, zei ik.

Ik ben suikerpatiënt.

Ik ben soms ontregeld.

 

Daar hebben we niets mee te maken.

Dat zijn dokterszaken.

Wij willen alleen uw nummer.

 

Een lange rij stond achter mij.

Er klonk steeds meer gemompel.

Wie vergeet nu zijn nummer.

Dan moet je wel stom zijn.

We hebben hier allemaal een nummer.

Je moet van goeden huize komen

als je hier komt zonder je nummer.

 

Toen ging er een deur open.

Komt u maar even hier rustig zitten,

Zei een vriendelijke stem.

Ik haal wat koffie voor u.

 

Toen ze terugkwam met haar koffie,

Wist ik mijn nummer weer.

Hoe is uw naam, zei het jonge meisje.

Ik noemde mijn naam.

Zo heet mijn vriend ook, zei ze.

Ik vind het zo een mooie naam.

 

Marinus van den Berg

Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door Omer om 07:45 Reageer op dit bericht

FIGUREN VAN DE KERSTSTAL

DE STER

 

Eeuwig heimwee

drijft ons voort

en houdt ons gaande

in goede en kwade dagen.

 

Heimwee naar geborgenheid,

hunker naar een warme thuis

en naar de veilige plek

waar een mens aanvaard,

bemind mag zijn zoals hij is.

Onvoorwaardelijk,

de eenzaamheid voorbij.

 

Nood aan ruzieloos samenleven.

Droom van vrede,

van een wereld

waar eenieder

tot zijn recht kan komen

en waar alles wordt gedeeld

met allen.

 

Diep verlangen naar geluk:

zien en voelen

en van harte weten:

het is goed te mogen leven.

Tijd om op adem te komen;

grond onder de voeten te voelen:

Iemand die ons draagt.

 

Eeuwig heimwee drijft ons voort.

Sterk is het zoeken van de mens

naar een ster van hoop.

 

Carlos Desoete

Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door Omer om 06:57 Reageer op dit bericht

FIGUREN VAN DE KERSTSTAL

DE MENSEN VAN DE STAL

 

De mensen van de stal

zijn daar terechtgekomen

omdat de herberg

al ‘volzet’ was.

 

Armoede van velen

ontstaan uit de opgepotte

rijkdom van enkelen.

 

Eenzaamheid

is het bittere resultaat

van de gesloten kring,

van mensen die genoeg hebben

aan elkaar.

 

Dan is er geen plaats

voor een kind,

de vreemdeling,

de werkzoekende,

de ongehuwde man of vrouw,

de echtgescheidene …

 

Alleen in de stal

is er altijd plaats.

Carlos Desoete

Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door Omer om 10:23 Reageer op dit bericht

FIGUREN VAN DE KERSTSTAL

DE OS EN DE EZEL

 

‘Ossen en ezels’

klinkt in het Hebreeuws als

‘sjorrimachorim’

– schorriemorrie –

het kleine, simpele volk …

 

De os is het beeld van hen die dienen,

die stil en verborgen de grond klaarmaken

voor het zaad …

De os draagt het juk en werkt samen,

trekt in een tweespan of driespan.

Zo’n trekkers zijn er nodig in elke groep.

Mensen die bereid zijn samen te werken.

Die in ploeg kunnen werken

en mét de ploeg aan de slag willen gaan …

 

De ezel is vanouds

het lastdier van de armen.

Een ezel is een dier,

dat één en al oor is

om heel veel te kunnen luisteren,

het verhaal van mensen te aanhoren

en ermee op stap te gaan,

een dier dat geweldig veel kan dragen,

verdragen en vér dragen.

 

En alles wat die os en die ezel te doen hebben,

daar in de kerststal:

dat is terzijde staan,

heel bescheiden,

en wat warmte geven,

een beetje adem,

wat levenskansen …

Want zij weten:

alles van waarde is weerloos en kwetsbaar.

 

Zeker een mensenkind!

Wat een os en een ezel kunnen,

dat kunnen wij toch ook?

 

(Bron: Welzijnszorg)

Hoe vind je dit bericht? 2 stemmen
Geschreven door Omer om 08:39 Reageer op dit bericht

FIGUREN VAN DE KERSTSTAL

DE HERDERS

 

Er is een grote nood aan

een kerk van herders

waar iedereen zorg wil dragen

voor de ander.

 

Waar niemand in verlorenheid

dreigt ten onder te gaan.

Herders,

die hun volle aandacht richten

op wie verloren lijkt

voor de samenleving,

die ze gaan zoeken en bezoeken,

die ze in hun kwetsbaarheid

op de schouders dragen

en weer midden de kudde brengen.

 

Een kerk van herders

die plaatsen van ‘LEVEN’ aanwijzen,

ruimte scheppen waar het ‘GOED’ toeven is,

waar iedereen ten volle kan leven.

Verantwoordelijke herders

die durven voorgaan

maar ook achteraan

de kudde willen stappen,

op het tempo van de zwakste

van de groep.

(Bron: Welzijnszorg)

Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door Omer om 08:07 Reageer op dit bericht

FIGUREN VAN DE KERSTSTAL

DE ENGEL 

Engelen

zijn wezens van een andere planeet

of uit oude, mythische verhalen …

Wie gelooft nu nog in engelen?

En toch kunnen we ze nog zien,

Gods engelen,

toch kunnen we hun aanwezigheid

bij momenten nog ervaren,

al was het maar in engelen van mensen,

in mensen die de kunst verstaan,

zelfvergeten te gaan leven,

in mensen die het nooit moe worden

dienstbaar aan anderen te zijn,

in mensen die tegen stroom

blijven leven,

in mensen die niet toegeven

aan de mentaliteit van elk voor zich,

in mensen die dag in dag uit

voor een ander blijven zorgen,

in mensen die hun grootste

vreugde vinden

in een ander gelukkig te maken.

Zo’n mensen laten ons ervaren:

onze God is niet veraf.

Hij komt ons heel nabij.

In zo’n mensen wordt het duidelijk:

God laat zijn mensen niet in de steek,

en blijft zijn engelen sturen

om Zijn vreugdevolle boodschap

te laten weerklinken.

(Bron: Welzijnszorg)

Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door Omer om 18:08 Reageer op dit bericht

KERSTMIS

KERSTLIED

 

Nu zal het wel gauw gaan sneeuwen,

dan worden de wegen wit.

Dan rijden de drie kamelen,

waarop elk een koning zit,

door een woestijn van eeuwen,

vol boosheid en gevit.

 

De herders liggen bij nachte,

te waken op het veld,

bij hun schaapjes met witte vachten.

Een engel heeft hun verteld,

dat Jezus niet langer kan wachten,

want de wereld moet hersteld.

 

Wat herders en koningen hopen,

het maakt gering verschil:

men kan het geluk niet kopen,

maar voor mensen van goede wil,

gaat de hemel éénvoudig open,

en dan wordt alles stil.

 

Alleen wie het kwade begeren,

die mogen niet binnengaan,

de hemel is daar voor wie leren

de goedheid te verstaan,

die de mensen door ons ontberen,

als wij hebben kwaad gedaan.

 

Door een woestijn van eeuwen

vol boosheid en gevit

rijden de drie kamelen

waarop elk een koning zit.

Nu zal het wel gauw gaan sneeuwen

en dan wordt de wereld wit.

Anton van Duinkerken



1990790-b5cbed784fb93e57925a2939da1710fc.jpg

1990790-08182858c5199d31994f3d06d818449b.jpg

1990790-fb41ee9c159c90709667687d35d00579.jpg

1990790-aa214af232f9b1422779c09fcf6409be.jpg

1990790-ef0ccd2b01d0d84455edb77afe940558.jpg
Hoe vind je dit bericht? 2 stemmen
Geschreven door Omer om 09:26 Reageer op dit bericht

BIJ KERSTMIS 2016

HET IS DUISTER MAAR IK GELOOF

 

BIJ KERSTMIS 2016 IN BRAZILIË

 

Verpletterd

weent een Syrisch kind in Aleppo

Omran Daqneesh is zijn naam.

 

En ontroostbaar

huilt het jongetje van de Guarani-Kaiowa

in het uitgebrande dorp.

 

In de verte klinkt nog de klacht

van een jongeman zonder toekomst

in de Afrikaanse nacht.

 

Ik zie de Eerste Wereld die zijn grenzen sluit

voor vluchtelingen zonder bestemming.

 

Ik voel de onmacht van de daklozen in de stad

en van de landloze boeren die zich verzetten

tegen de machtigen die hen verdrukken.

 

Het leven dat begint kreunt in een wrede wereld

en wij zwijgen!

 

Machteloos schreeuwt de gewonde aarde

door het blinde winstbejag

van perverse heersers.

En wij zwijgen!

 

Opnieuw wordt het land

in boeien geslagen

en verliest zijn rechten

door een schandelijke staatsgreep

En wij zwijgen!

 

Ondanks onze onverschilligheid

komt God ons tegemoet

in een kind uit de periferie.

 

Nu eerst ons geschonden gelaat reinigen,

terug de straat op

om de kreet te laten horen

van de vertrapte utopie,

onze ziel versterken met liefde en tederheid

de altijd nieuwe uitdaging opnemen

van een mensgeworden GOD!

 

Gedicht (Portugees): Paulo Gabriel

Vertaling: Frans Verhelle



1990716-f3ccdd27d2000e3f9255a7e3e2c48800.jpg

1990716-cdc679bebbe282e170ab6fe0dca8445e.jpg

1990716-156005c5baf40ff51a327f1c34f2975b.jpg

1990716-d0096ec6c83575373e3a21d129ff8fef.jpg

1990716-efc7da8df082905ed77570509e96f33c.jpg
Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door Omer om 20:48 Reageer op dit bericht

MIJN KERSTVERHAAL

MIJN KERSTVERHAAL

 

De dag voor Kerstmis woonde ik met mijn kleinkinderen de avondmis bij in de Finisterraekerk. De sfeer was heerlijk, prachtige kerstklanken op het orgel. Hier en daar zagen we al wat mensen binnenkomen, allemaal feestelijk gekleed. Toen de viering begon, waren alle plaatsen bezet. Daar klonken de eerste noten van de inleidende muziek. We zaten stil te luisteren toen we achteraan gerommel hoorden. Een oud vuil mannetje strompelde binnen, onze kant uit, en geen enkele stoel meer vrij. Hij had zijn hele hebben en houden bij zich, tot geblutste kookpotten toe, alles meedragend in twee vuile, bijna versleten plasticzakken. Zijn sjofele kleren zaten vol vlekken en zijn oude pantoffels hadden geen kleur meer. Zelf was hij ook smerig (sorry voor deze uitspraak), eigenlijk niet om aan te zien. Zijn haren krioelden van de schilfers en de geur die hij verspreidde was bijna niet te harden

Niemand maakte een stoel vrij. Niemand wilde hem naast zich op de vooravond van Kerstmis. Er was letterlijk en figuurlijk geen plaats voor hem. Opeens, zomaar opeens vroeg ik aan Klara (het jongste kleinkind, 4 jaar oud) of zij ook vooraan op de roodfluwelen kussentjes voor het altaar wilde gaan zitten. En ja, plots zat dat ventje naast mij. God, wat had ik het daar moeilijk mee. Ik probeerde deze situatie in mijn hoofd en in mijn hart een plaats geven.

De dienst was juist begonnen en begeleid door de zachte melodie van ‘Stille Nacht, Heilige Nacht’, bracht pastoor Nimmegeers in zijn armen de kribbe met het kindje Jezus naar voren. We baden mee, en het mannetje bad mee. Ik wendde mijn hoofd af om zijn geur niet te moeten opsnuiven. Onder de offergang zochten we naar centen. Ik bood het mannetje een cent aan, maar hij haalde uit zijn armtierige beursje zelf een cent. We keken elkaar voor het eerst aan. Hij lachte vertederend met zijn waterige, etterende oogjes, vol met groene vuiltjes. Mens, wat hield ik plots van hem. Ik vergat zijn vieze jas en zijn vieze geur.

We gingen samen te communie en we baden hand in hand het onzevader. Nadien, op uitnodiging van de pastoor voor alle mensen van goede wil, zoenden we elkaar ook nog. Ik voelde zijn traan op mijn wang. Ik weet niet of iemand van de omstanders dat kon vatten. Mijn kleinkinderen begrepen het niet.

De viering was voorbij. De kerk liep leeg. Wij gingen als laatsten naar buiten. De huisraad van het ventje rinkelde. Ik vroeg of hij nu ook deze avond ergens mee mocht gaan feesten. Zijn antwoord zal ik wellicht nooit vergeten: ‘Ik heb al een kerstfeest gehad, jij hebt mij een feest gegeven, want ik heb heel de tijd naast jou mogen zitten.’ We keken elkaar begrijpend aan. In onze ogen borrelden tranen. Menslief wat waren we twee gelukkige mensen. Misschien raakte hier even de hemel de aarde.

Je zette je muts op. Je ging naar jouw thuis, de straat.

En ik ging samen met de kleinkinderen naar huis... feestvieren.

Kerstavond zal nooit nog een avond zijn als de andere. Ook dit jaar zal ik je op de vooravond van Kerstmis verwachten. Maar ik weet bijna met zekerheid dat jij ondertussen de straat hebt geruild voor de eeuwigheid. Lieve man, ik zal je nooit vergeten ..., zeker niet op kerstavond rond 18 uur!

Marieken

(uit Mensen Onderweg, 2009, 10)

Hoe vind je dit bericht? 2 stemmen
Geschreven door Omer om 08:49 Reageer op dit bericht

DOORDENKEN OP DONDERDAG

VAN KERSTMIS TOT KRUIS

 

In de Geestelijke Oefeningen brengt Ignatius Menswording en Paasmysterie als vanzelfsprekend bij elkaar: ‘De Heer moest geboren worden in uiterste armoede, om na zoveel honger, dorst, hitte en kou, beledigingen en aanvechtingen te hebben doorstaan te sterven aan het kruis. En dat alles voor mij [116].

Reeds vanaf de geboorte worden de krijtlijnen getekend van Jezus op het kruis, waar Johannes Hem uittekent als een koning zonder rijkdom, zonder macht, zonder geweld.

In je gebed kun je zowel vanaf de geboorte kijken naar Jezus die zijn dood tegemoet gaat, als vanaf zijn dood naar de geboorte toe. In Bethlehem was er geen plaats voor Hem, in Jeruzalem wordt Hij gekruisigd buiten de stad. In beide gebeurtenissen was de armoede totaal. Al vlug wordt het kind Jezus naar het leven gestaan en moet het kleine gezin op de vlucht slaan. Na 33 jaar zullen ze Hem effectief ter dood brengen. Jezus is ons komen bevrijden van zonde en kwaad, niet met pracht en praal, niet met ijzeren vuist, maar met dienende liefde of, zoals Ignatius schrijft ‘met liefdevolle nederigheid’. Dat is de weg die Jezus ons wijst te gaan.

(Adventsretraite Ignatiaans Bidden: ‘WANDELEN IN HET LICHT’)

 

Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door Omer om 18:31 Reageer op dit bericht

EEN GEDICHT VOOR DE ADVENT

'HERFST'

Ik ben een herfstlijke boom, verdord,

bewonderd om zijn vruchteloze kleuren;

wil deze schijnbloei van mijn takken scheuren

en maak het najaar van mijn schande kort.



Hoor het gebed, dat in mijn takken mort,

hoe ik begeer te bloeien en te geuren,

hoe ik verlang het hangend fruit te beuren,

dat ik ontvanklijk voor het leven word!



Kom met uw wind de dorre blaren dunnen

en let niet op het schreiende geluid

van blaren die toch niet meer groenen kunnen.



Schud met uw wind de dode blaren uit

en wil mij toch uw nieuwe leven gunnen,

vruchtbaarder, bloeiender, met blad en fruit.

 

Piet Penning de Vries S.J.



1988808-63c85d8fea3a65f4a0888e30607c53a7.JPG

1988808-75fbb7f751dcbed3164815928ce30210.JPG

1988808-6bade8110601de30c47dd51084ffc663.JPG

1988808-a7ee56745585a55a4703baadfbd9f5c1.JPG

1988808-45ed3e5a1e47deb9c5c01fdc9389cc03.JPG
Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door Omer om 18:05 Reageer op dit bericht

ZONDAG 18 DECEMBER 2016

4de ADVENTSZONDAG A – 18 DECEMBER 2016

‘DENKEND AAN JOZEF’

 

Vandaag gaat er – meer dan terecht – nogal wat aandacht naar vader Jozef, de Kerstfiguur die wel het meest vergeten wordt. Hij staat niet op de eerste rij maar lijkt – bij manier van spreken – wel wat weggestoken achter de os en de ezel, die andere stille getuigen op het achterplan … al was hij in het verdere leven van dat wondere Kind ongetwijfeld heel erg aanwezig, van heel dichtbij.

In een volksliedje uit de 17de eeuw wordt hij bezongen, en meteen horen we – ook al gaat het ‘maar’ over Jozef de waarachtige en diepe zin van Kerstmis, in uiterst simpele woorden:

 

‘Sint Jozef ging al treuren,

hij ging van deur tot deure,

gaan vragen om logies.

Maar de waardinne sprak ontsteld:

zie, mijn kamers zijn bekwamer

voor de heren al met veel geld.’

 

‘De heren met veel geld’, daar hoorde Jozef niet bij … evenmin als het voor Jezus zijn uitverkoren biotoop was!

 

‘Luister, huis van David.

Is het niet genoeg de mensen te tergen?

Moet u nu ook mijn God tergen?’

(Jesaja 7,13)

 

Omdat Jozef, haar man, rechtschapen was 
en haar niet in opspraak wilde brengen, 
dacht hij er over …

…

Jozef, wees niet bang …

…

Ontwaakt uit de slaap deed Jozef

zoals de engel van de Heer hem bevolen had 
(Matteüs 1,19.20 en 24)

 

ALS GOD ONZE PLANNEN DOORKRUIST

 

Als er een gynaecoloog in ons gezelschap is, dan zal die bij het beluisteren van dit evangelie wellicht zijn verstand op nul hebben gezet.

Dat is niet verwonderlijk: die tekst is 19 eeuwen oud, geschreven in een tijd dat vruchtbaarheid een godsgeschenk was. Vruchtbaarheid, zowel in huis als in de stallen, was een domein dat uitsluitend de godheid toebehoorde.

Wij leven in een totaal andere tijd. Voortplanting is wetenschap geworden en vruchtbaarheid hebben we onder controle, zelfs meer dan dat: de mensen die hun leven te danken hebben aan de reageerbuisbevruchting zijn niet meer te tellen. In de toekomst zullen zelfs de ingrepen in de erfelijkheid deel uitmaken van de geneeskunde.

Gaan we dit evangelie dan maar opbergen als een vrome legende? Of zouden we niet eerder proberen om verder te kijken dan het vertelsel, gekleurd door de toenmalige cultuur en zoeken naar de boodschap die erachter ligt.

Het gaat over twee mensen die mekaar liefhebben, die in hun plannen gestoord worden door een zwangerschap en niet kunnen geloven dat dit feit past in Gods plan, dat dit gebeuren van God uitgaat.

Pas als Jozef na veel slapeloze nachten zich durft overgeven aan Gods bevrijdend woord: ‘Ge moet niet bang zijn.’ Pas als Jozef de zaak bekijkt niet vanuit zijn eigen inzichten maar vanuit de kijk van God krijgt hij een totaal ander uitzicht: nooit gedacht, nooit vermoed.

De ommekeer bij Jozef, kan ook onze ommekeer zijn.

Wij bouwen onze zekerheden op wetenschap, wij lopen in het gareel van de rationaliteit: alles moet wetenschappelijk verantwoord zijn, we moeten alles onder controle hebben, alle risico’s goed verzekerd. En dan komt er plots een onverwacht gebeuren, iets dat niemand had voorzien. Daar had niemand rekening mee gehouden. Onze zekerheden zijn plots geen zekerheden meer. Onze wereld stuikt in mekaar.

Als we dan, in ons dubben, in de slapeloze nachten ons tot God durven keren, als we durven luisteren naar zijn boodschap: ‘Ge moet niet bang zijn, volg de weg van uw hart.’ Dan komt wellicht het moment van ‘Kijk!’ Die onvoorziene en ongewilde situatie was een groeimoment in uw leven, in uw relatie. Uw leven bekijken vanuit Gods kijk is telkens een nieuwe innerlijke kracht.

‘Wees niet bevreesd’ ‘Ge moet niet bang zijn.’ Het is een boodschap die heel dikwijls in het evangelie voorkomt en in elk mensenleven, altijd onverwachts, nu en dan, toch aan de orde komt…

(Manu Verhulst)

 

JOZEF

 

‘Hij was een rechtvaardige’(Mt. 1,19)

 

Een joodse legende vertelt

dat er in deze wereld

36 verborgen rechtvaardigen leven,

die de wereld dragen en overeind houden.

Van hen wordt gezegd

dat ze zelf niet eens weten

dat ze dat doen.

Ze doen het in stilte en onopgemerkt.

Zij doen gerechtigheid

en beleven solidariteit.

Niemand weet wie het zijn.

En toch hangt het lot

van de wereld van hen af.

Wanneer één van hen sterft,

wordt hij of zij onmiddellijk vervangen

door iemand anders.

God zelf zorgt daarvoor.

 

De 36 rechtvaardigen zijn mensen

die samen wil vechten tegen

armoede en uitsluiting;

die het zoals Jozef

niet over hun hart kunnen krijgen

om weg te lopen van een ander mens

die hen nodig heeft om nieuw leven

te laten geboren worden.

Wie goed toekijkt zal hier en daar

wel iemand herkennen

die er misschien wel bijhoort

bij die 36.

 

Het lijkt wel alsof er mensen bestaan,

die met een natuurlijke aanleg

voor liefde en gerechtigheid zijn toegerust.

 

Zó … een rechtvaardige was Jozef …

 

(Bron onbekend)



1987916-2f0a0e614260ffa7babd3ea86007c130.jpg

1987916-debbed538e97d963136b63d3ac2341c9.jpg
Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door Omer om 09:42 Reageer op dit bericht

DOORDENKEN OP DONDERDAG

DE MESSIAS KOMT

STEEDS ONVERWACHT EN STEEDS ANDERS

MAAR NOOIT LOS VAN DE LIEFDE TOT HET EINDE

 

Wandelen in het licht is wandelen in Jezus’ nabijheid. Hij is het licht van de wereld. Maar waar vandaan komt zijn licht? Het Evangelie laat daar geen twijfel over bestaan: van zijn verbondenheid met de Vader die niets dan liefde is.

Jezus straalt de liefde van God uit die het opneemt voor zijn mensen, telkens weer. Het kompas waarop Jezus zijn leven richt is de liefde en dit tot het einde.

Zoals in het leven van Jezus, zo komen ook in ons leven duistere momenten voor. Het kan ook gebeuren dat wij, precies omdat we Jezus trachten te volgen op zijn weg en met hem de boot instappen, dat wij in een storm terechtkomen.

Maar in de mate dat wij zijn hulp inroepen – Hij die bij ons is in de storm – is Hij bij machte de storm te stillen.

Ook wij hebben geen ander kompas dan de liefde om Hem te volgen op zijn weg.

Jezus’ leven laat ons zien hoe Hij blijft kiezen voor de liefde, ook al brengt dit zijn leven in gevaar.

Hoe zouden wij zo’n leven kunnen volhouden, indien we niet met Hem verbonden blijven. Los van Mij kunnen jullie niets, zegt Jezus. Alleen als wij in zijn liefde verbonden blijven, zijn we in staat zijn weg te blijven gaan. En dan nog zal het eropaan komen telkens weer de kleine stap te zetten die we kunnen zetten.

 

(Adventsretraite Ignatiaans Bidden: ‘WANDELEN IN HET LICHT’)

Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door Omer om 17:32 Reageer op dit bericht

EEN GEDICHT VOOR DE ADVENT

De blaadren rijzen door de stugge nevel,

er zijn geen klanken meer, er is geen lied,

slechts in het dorre riet een vroom geprevel …

Nu komt de tijd dat men naar binnen ziet.

 

Want wij zijn arm en knagen aan ’t verleden,

en spelen met de kaarten van verdriet.

Het schoonste sprookje stelt ons niet tevreden,

en door den nevel lokt de toekomst niet.

 

Het leven vlood en d’as blijft in onz’ handen,

’t verlangen stijgt om mede te vergaan.

Doch in de weemoed blijft één lichtje branden,

 

het licht dat w’in den zomer overslaan,

waarvoor wij slechts, tot onze scha en schande,

rondom den wintertijd om olie gaan.

 

Felix Timmermans



1986539-63c85d8fea3a65f4a0888e30607c53a7.JPG

1986539-75fbb7f751dcbed3164815928ce30210.JPG

1986539-6bade8110601de30c47dd51084ffc663.JPG

1986539-a7ee56745585a55a4703baadfbd9f5c1.JPG

1986539-45ed3e5a1e47deb9c5c01fdc9389cc03.JPG

1986539-80b76d027791bfc3b2bc148367fde60c.JPG

1986539-fe5df232cafa4c4e0f1a0294418e5660.jpg
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door Omer om 10:12 Reageer op dit bericht

ZONDAG 11 DECEMBER

3DE ZONDAG VAN DE ADVENT

ZIJT GIJ DIEGENE DIE KOMEN ZOU?

 

Op deze derde zondag van de advent staan twee figuren centraal: nog eens Johannes de Doper, de profeet, die vorige week zo hard van leer trok tegen Farizeeën en Sadduceeën, de specialisten van de Joodse godsdienst, die hij ‘adderengebroed’ noemde, toch niet echt een lief koosnaampje, en daarnaast Jezus zelf, de barmhartigheid in persoon, die zich voorstelt als de beloofde Messias: ‘de Redder, die komen zou’.

Johannes is helemaal in de war: ‘Is deze man nu diegene die ons van Godswege beloofd is en die komen zou?’

 

Geef kracht aan trillende handen,

maak knikkende knieën sterk.

Zeg tegen het moedeloze volk:

‘Wees sterk en vrees niet,

want jullie God komt ...

(Jesaja 35,3-4)

 

Toen Johannes over het optreden van de Messias hoorde,

stuurde hij enkele van zijn leerlingen naar hem toe:

‘Bent u degene die komen zou

of moeten we een ander verwachten?’ 

Jezus antwoordde:

‘Zeg tegen Johannes wat jullie horen en zien: 

blinden kunnen weer zien en verlamden weer lopen,

melaatse worden rein en doven kunnen weer horen,

doden worden opgewekt

en aan armen wordt de Goede Boodschap gebracht. 

Gelukkig is degene die aan mij geen aanstoot neemt.’

(Matteüs 11,2-6)

 

BIDDEN OM ADVENT

 

Wij bidden om advent

dat elk van ons een weg mag vinden

in de verwarring van zoveel dagelijkse drukte

en zoveel lege woorden die zoveel gemis verbergen.

 

Wij bidden om een weg, die we kunnen gaan

met de zekerheid dat er een bestemming is

en dat we er ooit zullen komen.

 

Een ruige man wees ons die weg,

Johannes is zijn naam.

Zijn ogen stonden scherp op de woestijn gericht

waar de aardse horizon ten einde loopt

en de hemel in zicht komt.

Zijn woorden draaiden altijd rond bekering

en verandering van leven.

 

Misschien zou hij ons vandaag

wijzen op het echte doel van ons leven.

Misschien zou hij ons bezweren

om een stuk van onze overvloed achter te laten,

en wat minder oppervlakkig te gaan leven.

Om veel intenser te genieten

van de diepe vreugden van het hart en van de geest.

 

Wij bidden om advent:

dat Iemand ons de weg zal tonen

naar een leven, dat zoveel inniger,

en zoveel echter mag zijn

dan wat ons meestal voorgeschoteld wordt.

 

Wij bidden om te weten

waar het echt op aan komt:

dat stukje vrede

dat mensen aan elkander kunnen geven.                 

 

Vrij naar Manu Verhulst

 

DAAR KOMT HET LEVEN

 

Daar komt een mens door God gezonden,

een bode recht van God vandaan,

en hij roept luid en onomwonden:

wereld, uw redding komt er aan.

 

Daar komt een mens om te getuigen

dat er een helder licht zal zijn

waarvoor zich elke knie moet buigen.

Daar klinkt een stem in de woestijn.

 

En achter hem, over de wegen,

geëffend in de diepe nacht,

daar daagt de goddelijke zegen

sinds mensenheugenis verwacht.

 

Daar komt het Leven naar de zijnen,

daar staat de grotere, daar gloort

het Licht dat nooit meer zal verdwijnen,

daar leeft het goddelijke Woord.

 

Michel van der Plas



1985362-bc61d13152edd1f9f740dc7053f4a50b.JPG

1985362-63c85d8fea3a65f4a0888e30607c53a7.JPG

1985362-75fbb7f751dcbed3164815928ce30210.JPG

1985362-6bade8110601de30c47dd51084ffc663.JPG

1985362-a7ee56745585a55a4703baadfbd9f5c1.JPG
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door Omer om 08:14 Reageer op dit bericht

Meer van Doorheen de dagen

↑ Terug naar de berichten