GEDICHT VAN DE WEEK

KIJKEN IN HET DUISTER

Niet dat ik er zozeer van hou, toch horen ze er wel te zijn: de donkerste dagen van het jaar. Maar zie, langs alle straten wordt in grote golven een lichtzee naar ons toegerold. En alles wat de blik moet vangen is van een vervoerende marinade doortrokken, met de bedoeling ons door die magie te strikken.

En dat terwijl de natuur in alle toonaarden zwijgt en zich naar binnen heeft gekeerd, om aan herstel en voortbestaan te werken. Toch is er, als je lang genoeg kijkt, onder het grauwe licht soms wel een traagheid van bewegen te bespeuren, zonder onze inbreng. En die verhaalt van een oeroude rust en harmonie. Want geduld is nodig om levenskracht te laten gisten, rijpen. Een tijd van stil worden en haast verdwijnen in het naamloos wintergrijs. Om op een dag de helende verwondering te voelen van het onvermoede, dat in de diepste lagen reeds vanzelf een nieuwe kracht en vorm heeft gevonden.

Waarom dat kunstlicht dat geen inzicht en geen warmte voortbrengt? Hoe moeilijk ook, ik geef de voorkeur aan de lange adem van het wachten. Wanneer de winter uitwist wat niet veel meer dan de duur van een seizoen kent. Wanneer de nacht je buitenkant naar binnen keert, opdat je je zou durven toevertrouwen aan het ongeziene en het ongewisse. Wanneer de twijfel je verplicht te kiezen tussen hoop en wanhoop. Wanneer afwezigheid je schuurt, je uitholt tot er plaats genoeg is voor het onverwachte. Wanneer leegte je ogen uitwast om te kijken naar de hemel en de sterren. Wanneer de stilte je verstilt, tot elke zinderende klank en ieder woord dat kan beroeren je tot leven wekt.

Je moet almaar de oefenschool van het geduld doorlopen om weet te hebben van het wonder dat ondergronds weer in de maak is.      

Kerstmis doet ons verlangen naar het licht dat er nog lang niet is. Ooit is het wel gezaaid. In de zwijgende schoot van de aarde. Zelfs in een van de diepste voren van een mensenhart. Als al het schreeuwerige is gedoofd, breekt het soms in flarden door. Je kunt het zien als je hebt leren kijken in het duister. Als je alleen durft achterblijven, terwijl anderen het voor bekeken houden. Als je maar blijft geloven dat het donkere verhaal van deze wereld toch kan worden omgebogen, gaandeweg.

Met zachte moed en handen vol mededogen.

Kris Gelaude: ‘Voor wie verstilling zoekt’ 

BETHLEHEM

 

4        (Maria)

 

Mijn zoon is mijn zoon niet alleen,

mijn huis is een huis zonder wanden,

mijn vrucht ligt in alle handen

en mijn vreugd is voor iedereen.

 

Mijn zoon is mijn zoon voor altijd,

voor de duur van zijn kinderjaren

kan ik hem verwarmen, bewaren,

Maar Hij kiest zijn uur en zijn tijd.

 

Mijn zoon is mijn zoon voor de pijn

voor de honger van alle geslachten

voor de wind van de winternachten

en voor allen die eenzaam zijn.

 

Mijn zoon is mijn zoon voor het kruis,

voor het teken van zegen en schande,

voor al de eeuwen ophanden,

voor de deur naar het vaderhuis.

 

Anton van Wilderode, ‘Reizend naar het Licht’

BIJ HET BEGIN VAN HET JAAR 

 

Niet dat geen enkele wolk van smart over jou mag komen,

niet dat je toekomstig leven een lang pad van rozen zij,

niet dat je nooit een traan van spijt zou vergieten,

niet dat je nooit pijn zou voelen,

neen, dat alles wensen wij je niet.

 

Tranen zuiveren het hart,

smart maakt ons sterker,

pijn en nood brengen ons dichter

bij de liefdevolle moeder van het Kind van Bethlehem

en geven ons de troost van haar glimlach.

 

Onze wens voor jou:

dat je voor altijd in je hart

de herinnering bewaren mag

van elke rijke dag die je gekend hebt;

dat je ieder uur een vriend mag hebben

die je vriendschap waard is,

die je vertrouwend de hand reiken kunt

wanneer het moeilijk is;

 

en dat ieder uur van vreugde of leed,

de vredebrengende glimlach

van het kerstekind met jou mag zijn

en dat je dicht bij God mag blijven.

 

(Al de dagen van ons leven – Averbode)

 

 

DE ZACHTE DINGEN

 

De zachte dingen blijven toch bestaan

hoe hard en ruig de wereld wordt daarbuiten

ik zie de sterren blinken op de ruiten

ik hoor de voeten van de herders gaan

 

ik zie de lichtgrot van de nieuwe maan

ik hoor de engelen toch vrede zingen

ik zie de wijzen en hun volgelingen

ik hoor de wind zijn vleugels openslaan

 

ik zie de den die wij vol blijdschap haalden

zo glanzend groen in onze kamer staan

ik hoor Maria's moederlijk vermaan

als korrels sneeuw neerruisen uit zijn naalden

 

de winter sluit ons in

maar voor een nieuw begin

een jonger jaar gaat open

met hunkeren en hopen

met vragen en met wensen

van heil voor alle mensen!

 

Anton van Wilderode

 

ZALIG EN GELUKKIG NIEUW JAAR

BETHLEHEM

 

3

 

En Jahweh God ziet zijn Zoon van omhoog

met de kleine moeder naast Hem.

Hij zendt een heer van engelen neer

naar de heuvels van Bethlehem.

En Jahweh God ziet zijn Zoon van omhoog

met de kleine moeder naast Hem

en de engelen vorderen de herders op

naar de buurtschap Bethlehem.

 

En Jahweh God ziet zijn Zoon van omhoog

met de kleine moeder naast Hem

en een ster straalt de stoet van koningen voor

naar de koningsstad Bethlehem.

Er is niets op de wereld in deze nacht

dan een kind en een moeder die zingt,

er is niets op de wereld in deze nacht

dan een grote verwondering. 

 

Anton van Wilderode: ‘Reizend naar het Licht’

 

4^de ZONDAG ADVENT A – 22 DECEMBER 2019

‘KOM, HEER JEZUS, KOM!’

Kerstmis valt soms heel kort na de 4^de zondag van de Advent en daardoor valt deze 4^de zondag wel eens door de mazen van het net. Toch is ook de viering van vandaag de moeite waard, omdat er nogal wat aandacht gaat naar Jozef, een persoon uit het Kerstgebeuren, die dikwijls vergeten wordt: in gedichten of in de kunst komt hij weinig naar voor.

 

Jozef, haar man, was een rechtvaardige.

Omdat hij haar niet in opspraak wilde brengen,

kwam hij op de gedachte om in stilte van haar te scheiden.

Terwijl hij dit overwoog,

verscheen hem in een droom

een engel van de Heer, die zei:

`Jozef, zoon van David,

wees niet bang uw vrouw Maria bij u te nemen,

want wat bij haar tot leven is gewekt,

is van de heilige Geest.

 (Matteüs 1,19-20)

 

‘JOZEF, MILDE, STILLE HOEDER’

In het evangelie wordt er ons weinig over Jozef verteld. Enkele opvallende aanduidingen:

Zo wordt Jozef ‘een rechtvaardige’ genoemd: in de Joodse traditie betekent dit: iemand, die met heel zijn hart naar God toeleeft. Daarom ook is de houding van Jozef tegenover Maria veelzeggend: hij wil haar niet in opspraak brengen; hij heeft eerbied voor haar en wil geen misbruik maken van de toestand, waarin zij verkeert, een toestand, die menselijk gesproken, moeilijk en delicaat was. Ook dan denkt hij eerst aan Maria, en niet aan zichzelf, om profijt te slaan uit deze moeilijkheden.

En een tweede punt: wij zijn vertrouwd met de engeltjes uit het Lucasevangelie, die aan de herders Jezus’ geboorte melden, met die mooie woorden: ‘Vreest niet. Ik breng u een Blijde Boodschap, die bestemd is voor u en voor alle mensen: heden is u een Redder geboren.’ Bij Matteüs is ook een kerstengel aanwezig, die wij gemakkelijk vergeten: in een droom verschijnt aan Jozef een engel van de Heer, die hem wegwijs maakt in de bedoelingen van God met hem, die hem geleidt over moeilijke paden, zoals het in een psalm gezegd wordt.

Net zoals bij Jezus is ‘de Geest van God’ het beginsel van het leven van Jozef. Zelf wil hij weggaan bij Maria, in alle stilte, om haar niet in opspraak te brengen, maar God doorkruist dit plan. Hij krijgt de belangrijke taak om aan het kindje een naam te geven: Jezus, wat in een letterlijke vertaling betekent: Jahwe, God, brengt redding. Redding, bevrijding, verlossing, uit alle situaties van onheil of verdrukking.

Moge Jozef ons aansporen tot ‘rechtvaardigheid’ …en ons ook bijstaan om God redding te laten brengen.

 

JOZEF

 

‘Hij was een rechtvaardige’(Mt. 1,19)

 

Een joodse legende vertelt

dat er in deze wereld

36 verborgen rechtvaardigen leven,

die de wereld dragen en overeind houden.

Van hen wordt gezegd

dat ze zelf niet eens weten

dat ze dat doen.

Ze doen het in stilte en onopgemerkt.

Zij doen gerechtigheid

en beleven solidariteit.

Niemand weet wie het zijn.

En toch hangt het lot

van de wereld van hen af.

Wanneer één van hen sterft,

wordt hij of zij onmiddellijk vervangen

door iemand anders.

God zelf zorgt daarvoor.

 

De 36 rechtvaardigen zijn mensen

die samen willen vechten tegen

armoede en uitsluiting;

die het zoals Jozef

niet over hun hart kunnen krijgen

om weg te lopen van een ander mens

die hen nodig heeft om nieuw leven

te laten geboren worden.

Wie goed toekijkt zal hier en daar

wel iemand herkennen

die er misschien wel bijhoort

bij die 36.

 

Het lijkt wel alsof er mensen bestaan,

die met een natuurlijke aanleg

voor liefde en gerechtigheid zijn toegerust.

 

Zó … een rechtvaardige was Jozef …

 

(Bron onbekend)

 

ZEND ONS EEN ENGEL IN DE NACHT

 

Zend ons een engel in de nacht

als alles ons een raadsel is,

als ons de zekerheid en kracht

ontvallen in de duisternis.

 

Zend ons een engel ieder uur

dat ons ontvoert van u vandaan,

wanneer wij voor de blinde muur

van uw geheime plannen staan.

 

Zend ons een engel met uw licht

in onze slaap, de metgezel

die troost brengt in het vergezicht

van God met ons, Emmanuel.

 

Zend ons in hem de zekerheid

dat u ons zelf bezoeken zult

en bij ons wonen in uw tijd,

en leer ons wachten met geduld.

 

Michel van der Plas

DE KLEINE, NIEUWE WEG

 

‘Hoe klein ik ook ben,

God heeft me

die grote verlangens 

ingegeven. 

 

Groter worden

blijkt niet te lukken.

 

Ik moet me dus nemen,

zoals ik ben,

 

mét al mijn tekortkomingen

en onvolmaaktheden,

en zó heilig worden.

 

Er moet dus

een kleine weg naar de hemel

te vinden zijn.

 

Recht toe, recht aan,

en helemaal nieuw.’

 

Theresia van Lisieux

BETHLEHEM

 

2

 

De nacht is zwart als een andere nacht,

de wind is wind van altijd

en onder de lamp van een lage ster

ligt het dagelijks stro gespreid.

 

Maria, de maagd die gehoorzaam is,

gaat zonder misbaar in de stal,

door de blauwe reten in dak en deur

is de hemel nog overal.

 

Zij legt haar kindje behoedzaam neer

op de aarde die Hem verwacht

en die met haar bomen, dieren en gras

onhoorbaar ademend lacht.

 

Anton van Wilderode: ‘Reizend naar het Licht’

BIJ DE DERDE ZONDAG VAN DE ADVENT

‘ZIJT GIJ DIEGENE DIE KOMEN ZOU?

 

Op deze derde zondag van de advent staan twee figuren centraal: nog eens Johannes de Doper, de profeet, die vorige week zo hard van leer trok tegen het ‘addergebroed’, en daarnaast Jezus zelf, de barmhartigheid in persoon, die zich voorstelt als de beloofde Messias: ‘de Redder, die komen zou’.

Johannes is er helemaal van in de war: ‘Is deze man nu diegene die ons van Godswege beloofd is en die komen zou?’

 

Geef kracht aan trillende handen, 

maak knikkende knieën sterk.

Zeg tegen het moedeloze volk: 

‘Wees sterk en vrees niet,

want jullie God komt.’

Dan worden blinden de ogen geopend, 

de oren van doven worden ontsloten.

Verlamden zullen springen als herten, 

de mond van stommen zal jubelen:

(Jesaja 35,3-4 en 6)

 

`Ga Johannes vertellen wat u hoort en ziet:

Blinden zien weer en kreupelen lopen,

melaatsen worden rein en doven horen,

doden staan op

en aan armen wordt de Goede Boodschap verkondigd.’

(Matteüs 11,4-5)

 

‘ZIJT GIJ DIEGENE DIE KOMEN ZOU?’

 

Jezus en Sint Janneke die speelden met een lammeke! We zongen er over en we waren het in de processie. Maar Johannes is anders: een ruige profeet in de woestijn, een kemelharen kleed, sprinkhanen en wilde honing, een donderpredikant die spreekt van strenge straffen. Hij had zelfs koning Herodes de les gelezen. Nu zit hij gevangen. Hij had in Jezus zijn opvolger gezien. Maar Jezus is wel opvolger maar geen navolger.

Hij is de 'zachte hand' die ogen opent en leert horen, leert luisteren. Lammen en mensen die verlamd zijn van angst geeft Hij moed. Wie uitgestoten is neemt Hij op. En wie voor dood neerligt geeft Hij nieuw leven. Jesaja had dit gezegd over de Messias, die zou komen.

En Jezus zegt nog meer: ‘aan armen wordt de blijde boodschap verkondigd’. Het gaat Hem niet om de letter van de wet, maar om een geest van gerechtigheid, barmhartigheid en mededogen. Hij komt niet om te oordelen, laat staan om te veroordelen maar om te redden.

We denken aan Dostojewski, die ergens schreef: ‘Christus stuurt ons in de war’. Want Johannes is in de war. Is dat nu die Messias, die zou komen? ‘Zalig die aan mij geen aanstoot neemt’, zegt Jezus. Hij zegt het ook aan ons, als we in de war zijn. In de war, omdat alles donker kan zijn en we alleen een zwijgende God vinden. In de war, als we vol verlangen uitzien naar iemand die het puin van deze wereld en de winter van onze kerk omvormt tot 'vrede en vreugde'. Maar ogenschijnlijk verandert er niets.

We kunnen niet zomaar wachten, met gekruiste armen, passief en gelaten, tot alles vanzelf wel goed komt. Ons wachten is 'verwachten', zoals een moeder in 'blijde verwachting' is van haar kindje. Het kindje komt in pijn en wee. De blijde verwachting weet van pijn, die komt. Ook Jezus komt niet zonder pijn: zijn geboorte verandert ons leven! Dat kan pijn doen!

Een joods verhaal spreekt van een bedelaar aan de poort van Rome. Hij wacht, en wacht. Die bedelaar is de Messias. ‘Op wie wacht hij dan?’ vraagt een jongen aan zijn opa. De oude man legt de hand op het kind en zegt: ‘Op jou, mijn jongen.'

Jezus doet zoals die opa. Hij wacht op ons. Het Rijk van God dat Hij belooft en wij verwachten geeft Hij ons in handen! Maar Hij toont de weg naar dat Rijk, die omgekeerde rangorde: ‘Wie groot wil zijn moet dienaar worden. Wie de eerste wil zijn moet slaaf van allen wezen.'

In die zin mogen wij uitzien naar ‘Hem, die komen zou’. De wereld zal niet meteen spectaculair veranderen. Maar misschien worden wijzelf anders. Als we geloven dat Jezus als het ware zijn hand op ons legt en zegt: het Rijk van God, dat wacht op jou.

(vrij naar Rob Moens, dominicaan, Genk)

 

Wij bidden om advent

dat elk van ons een weg mag vinden

in de verwarring van zoveel dagelijkse drukte

en zoveel lege woorden die zoveel gemis verbergen.

 

Wij bidden om een weg, die we kunnen gaan

met de zekerheid dat er een bestemming is

en dat we er ooit zullen komen.

 

Een ruige man wees ons die weg,

Johannes is zijn naam.

Zijn ogen stonden scherp op de woestijn gericht

waar de aardse horizon ten einde loopt

en de hemel in zicht komt.

Zijn woorden draaiden altijd rond bekering

en verandering van leven.

 

Misschien zou hij ons vandaag

wijzen op het echte doel van ons leven.

Misschien zou hij ons bezweren

om een stuk van onze overvloed achter te laten,

en wat minder oppervlakkig te gaan leven.

Om veel intenser te genieten

van de diepe vreugden van het hart en van de geest.

 

Wij bidden om advent:

dat Iemand ons de weg zal tonen

naar een leven, dat zoveel inniger,

en zoveel echter mag zijn

dan wat ons meestal voorgeschoteld wordt.

 

Wij bidden om te weten

waar het echt op aan komt:

dat stukje vrede

dat mensen aan elkander kunnen geven.

 

(Vrij naar Manu Verhulst)

 

STIL EN VERBORGEN

 

In de eeuwige stilte aan de binnenkant van Gods Leven werd besloten tot de Verlossing.
In de verborgenheid van het stille kamertje van Nazareth kwam de kracht van de Heilige Geest over de Maagd die in eenzaamheid zat te bidden; zo kwam de menswording van de Heiland tot stand.

Verzameld rond de stil biddende Maagd wachtte de Kerk, die op het punt stond geboren te worden, de beloofde komst van de Heilige Geest af: deze moest haar inspireren tot innerlijke verlichting en tot activiteit die blijvend vrucht zou dragen.

In de nacht van de blindheid waarmee God Saulus had geslagen, wachtte hij het antwoord af op de vraag die hij had gesteld: ‘Heer, wat wilt u dat ik doe?’

In eenzaam gebed werd Petrus voorbereid op zijn zending onder de heidenen.

En zo gaat dat alle eeuwen door.

In de eenzame samenspraak van elke toegewijde ziel worden de gebeurtenissen voorbereid die in de kerkgeschiedenis zichtbaar worden, en welke het aanschijn der aarde vernieuwen.

De maagd, die alle van God afkomstige woorden in haar hart bewaarde, is het voorbeeld van die luisterende zielen; in hen wordt Jezus’ hogepriesterlijk gebed telkens weer vernieuwd…

 

Edith Stein (+ 1942)

 

BETHLEHEM

 

1        (Gabriël)

 

De dagen stromen als water voort

geluidloos gelijk aan elkaar,

de witte bloesem die woei op de wind

wordt een kers op de kerselaar.

De kleine stad slaapt een zomer lang

in haar muren als in een schild

en Maria gevoelt de belofte van God

wanneer zij de waterkruik tilt.

Zij loopt van huis naar de bron naar huis

gelijk zij het altijd deed

verward en gelukkig en veilig bemind

door de man die Jozef heet.

 

Zij zit voor de rit naar de verre stad

op de verende ezelsrug

en zij denkt terwijl zij de dagen telt:

wij komen gedrieën terug.

In Bethlehem zijn de straten vol

van onwil en ongeduld,

maar zij rijden doorheen een lichte wolk

die hun zwijgend geluk verhult

voorbij het laatste huis in de straat

de laatste herberg voorbij

naar de bomen, de dieren, een dal van gras

die zo eenzaam zijn als zij.

 

Anton van Wilderode: ‘Reizend naar het Licht’, p. 66

BIJ DE TWEEDE ZONDAG VAN DE ADVENT

 

De geest van de HEER zal op hem rusten: 

een geest van wijsheid en inzicht, 

een geest van kracht en verstandig beleid, 

een geest van kennis en eerbied voor de HEER.

Hij ademt eerbied voor de HEER.

(Jesaja 11,2)

 

Breng liever vruchten voort

die een nieuw leven waardig zijn, 

en denk niet dat je bij jezelf kunt zeggen:

Wij hebben Abraham als vader.

(Matteüs 3,8-9)

---

DAAR KOMT HET LEVEN

 

Daar komt een mens door God gezonden,

een bode recht van God vandaan,

en hij roept luid en onomwonden:

wereld, uw redding komt er aan.

 

Daar komt een mens om te getuigen

dat er een helder licht zal zijn

waarvoor zich elke knie moet buigen.

Daar klinkt een stem in de woestijn.

 

En achter hem, over de wegen,

geëffend in de diepe nacht,

daar daagt de goddelijke zegen

sinds mensenheugenis verwacht.

 

Daar komt het Leven naar de zijnen,

daar staat de grotere, daar gloort

het Licht dat nooit meer zal verdwijnen,

daar leeft het goddelijke Woord.

 

Michel van der Plas

---

HOOP

 

Hoop  

is een kwaliteit van de ziel
en hangt niet af
van wat er in de wereld gebeurt.

Hoop

is niet voorspellen of vooruitzien.
Het is een gerichtheid van de geest,
een gerichtheid van het hart,
voorbij de horizon verankerd.

 

Hoop 

in deze diepe en krachtige betekenis
is niet hetzelfde als vreugde
omdat alles goed gaat
of bereidheid je in te zetten
voor wat succes heeft.

 

Hoop

is ergens voor werken
omdat het goed is,
niet alleen omdat het kans van slagen heeft.

Hoop

is niet hetzelfde als optimisme
evenmin de overtuiging
dat iets goed zal aflopen.

 

Hoop  

is wel de zekerheid dat iets zinvol is
afgezien van de afloop,
afgezien van het resultaat.

 

Vaclav Havel

HET IS DONKER ALS …

 

DE ADVENT IS DÉ TIJD

OM LICHT TE ZOEKEN IN HET DONKER

Het kan erg donker zijn in deze tijd van het jaar.

 

Het is donker

als we lamgeslagen worden door rampzalige klimaatberichten

en hoe weinig bereidheid er is om er iets aan te doen.

 

Het is donker

als we horen over geweld dichtbij en veraf:

tegen vrouwen en kinderen,

tegen mensen zonder macht en inspraak,

tegen onze medeschepselen de dieren.

 

Het is donker

als we ervaren dat onbegrip en eigenbelang

veel goede relaties verstoren.

 

Het is donker

als we geconfronteerd worden met pijn en ziekte

bij wie ons nabij is of in ons eigen lijf.

 

Het is donker

als we onze eigen zwakheid en kleinheid onder ogen zien:

hoe we niet durven onze handen en onze nek uitsteken,

hoe we liefde en vriendschap soms vermoorden.

 

AL DAT DONKER DREIGT ONS SOMS TE OVERSPOELEN.

MAAR VANDAAG BEGINT DE ADVENT.

En dus gaan we op zoek naar licht.

Elke dag, elke week een beetje meer.

Overal waar iets goeds gebeurt, is er een lichtje.

Waar mensen ongevraagd iets liefs doen voor elkaar.

Waar iemand anderen meetrekt

om een buurt warmer, schoner of veiliger te maken.

Waar mensen werken aan een betere toekomst voor iedereen.

Kleine dingen, waar je soms overheen kijkt,

maar die er echt wel zijn als je er oog voor hebt.

 

EEN HELE ADVENT LANG VERZAMELEN WE DIE LICHTJES

Heel af en toe slagen we erin om er zelf eentje te zijn.

Beetje bij beetje kunnen we zo God en het goede zien in onze wereld.

 

EN MET KERSTMIS KOMT GOD WEER BIJ ONS WONEN.

 

Kolet Janssen, op zondag 1 december.

ER KOMT GEHOOR …

 

Er komt gehoor voor onze nood,

de wachttijd gaat verlopen.

Zie, weldra wordt het Woord voltooid

en gaat de hemel open.

 

Voor wie aan deze wereld leed

zal zich de hemel tonen.

Zie, God die alles van ons weet

zal bij de mensen wonen.

 

Maak alle wegen voor Hem recht,

nu wij de hoop ontwaarden.

Zie, vrede is ons aangezegd,

de hemel raakt de aarde.

 

Wij zullen licht en redding zien,

een Kind zal God ons geven.

Wij zullen woning zijn en lied,

wij zullen leven.

 

Jan Veulemans

BIJ DE 1^STE ZONDAG VAN DE ADVENT

 

Nakomelingen van Jakob, kom mee, 

laten wij leven in het licht van de HEER.

(Jesaja 2,5)

 

Wees dus waakzaam,

want jullie weten niet

op welke dag jullie Heer komt. 

(Matteüs 24,42)

 

TOEKOMSTDROMEN

 

Leven als Noach aandachtig,

wakker en welgemoed:

weten dat God almachtig

eenmaal zijn wonderen doet;

 

weten dat Hij zal verschijnen,

eindelijk onverhuld,

als het geluk van de zijnen

dat hen voor eeuwig vervult.

 

Waakzaam de hemel afspeuren

naar zijn getuigenis.

Elke dag kan het gebeuren

dat daar een teken is.

 

Muren niet langer verduren,

luisteren naar het heelal,

vogels van hoop uitsturen

of hij nu komen zal.

 

Leven met toekomstdromen

boven de aarde en de tijd.

God zal ons overkomen

en zijn barmhartigheid.

 

Michel van der Plas

---

In deze donkere dagen bidden wij U, Heer God, 
dat wij nooit de hoop verliezen; 
dat leegte en duisternis ons niet overweldigen. 

Dat we niet vluchten in glitter en schone schijn. 
Dat wij, in deze adventstijd, 
wakend blijven uitzien naar de vervulling van uw beloften: 
uw komst in onze wereld, 
uw komst in de duisternis van ons bestaan, 
in de leegte van ons zo armzalig mensenhart. 

Dat ons ongeneeslijk verlangen naar vrede en gerechtigheid 
U mag herkennen in al wat klein en kwetsbaar is, 
in het kind in de kribbe, 
in het kind voor wie in de herberg heen plaats was. 

Dat wij nooit de hoop verliezen 
maar vol vertrouwen uitzien naar uw komst.

 

Marc de la Marche

TE ZWARE WOORDEN

Naar Matteüs 6: 7

'Bij het bidden

moeten jullie niet eindeloos voort prevelen ... .'

Eens stond de Baäl Sjem Tov met zijn leerlingen voor de deur van een synagoge. Hij ging naar binnen, maar kwam na korte tijd al weer naar buiten. 'Het is hier te vol, er is geen plaats voor mij; legde hij uit. Toen de leerlingen daarna zelf gingen kijken waren ze verbijsterd. Er stonden namelijk slechts drie mannen in een hoek van de verder lege synagoge. De Baäl Sjem Tov merkte hun verbazing en zei tot hen: 'Jullie hebben niet goed gekeken en geluisterd. Woorden die uitgesproken worden uit het hart, gebeden die werkelijk gemeend zijn en voortkomen uit een innerlijke worsteling stijgen op, hoger en hoger voor de troon van de Eeuwige.

Maar woorden die zo maar gebezigd worden en het hart niet raken blijven zwaar hangen in de ruimte. Er waren zoveel woorden in de synagoge; ik kon er niet meer bij.’

Martin Buber, Chassidische Vertellingen

EEN HERSTDAG

 

Van zon en van een laatst geluk doorweven is de dag.

Zonnedraden, zilver-bepereld, zijden regenrag.

Gouden zon op de sterrevende blâren speelt;

Goud, veel goud overal, een Sesam-rotsen-weeld.

 

Dode blâren zijn op de grond gevallen,

Maar zó te sterven lijkt me mooi en allen

Die m'n vrienden zijn, wens ik zulke dood;

Dat zij nooit kennen koude winternood.

 

En om me ook wat van dat goud te geven

Speelt blij de zon op m'n aangezicht even,

Dan met schalkse klownknijpen, speelt de zon

Over m'n beeltnislege medaljon.

 

Paul van Ostaijen

34^ste  ZONDAG C – 24 NOVEMBER 2019

‘CHRISTUS KONING, DE LIJDENDE DIENAAR’

 

Christus Koning is bij Lucas geen koning in triomf, het is de lijdende mens Jezus, aan het kruis vermoord door de machten, die de duivel en het kwaad dienen. Het is de mens, die ten dode toe, vermorzeld wordt onder het juk van de zonde, die de wereld regeert. Die mens wordt in alle talen gehoond en bespot met de woorden: ‘Dit is de koning der joden’.

Gods wijsheid is zo anders dan de wijsheid van de wereld: in de persoon van Jezus wijst God de macht van het kwaad af, en kiest Hij ten volle de kant van alle slachtoffers die moeten lijden onder de heerschappij van de zonde en het kwaad in deze wereld.

 

Zusters en Broeders,

breng met vreugde dank aan de Vader.

Hij stelt u in staat om te delen in de erfenis

die alle heiligen wacht in het licht.

Hij heeft ons gered

uit de macht van de duisternis

en ons overgebracht

naar het rijk van zijn geliefde Zoon,

die ons de verlossing heeft gebracht,

de vergeving van onze zonden.

(Kolossenzen 1,12-14)

 

Toen Jezus aan het kruis hing,

stond het volk toe te kijken,

maar de overheidspersonen lachten Hem uit en zeiden:

‘Anderen heeft Hij gered;

laat Hij zichzelf eens redden

als Hij de Messias van God is, de uitverkorene!’

De soldaten brachten Hem zure wijn,

en ook zij voegden Hem spottend toe:

‘Als Gij de koning der Joden zijt, red dan Uzelf.’

Boven Hem stond als opschrift

in Griekse, Romeinse en Hebreeuwse letters:

‘DIT IS DE KONING DER JODEN.’

(Lucas 23,35-38)

 

 ‘MEER HERDER TOCH DAN KONING’

De eeuwen door vormden mensen zich een beeld van God. Die Godsbeelden zeggen dikwijls veel over onszelf, en weinig over God. Zo wordt God iemand die naar ons luistert, en die moet zorgen dat ons niets overkomt. Hij wordt de Almachtige, die onze kant kiest.

Wie iemand is, zien we soms aan zijn woorden, maar vooral aan zijn daden, zijn manier van leven. Woorden alleen kunnen zo misleidend, ja zelfs bedrieglijk zijn. Om God te leren kennen moeten wij naar Jezus kijken: wat Hij zei, wat Hij deed. In Hem zien we God zelf. Vandaag vieren we Christus Koning . Maar wie of hoe is die Koning? Er is maar één antwoord: die Koning is de Lijdende Dienaar. Omdat Hij moest lijden onder het gewicht van het kwaad wordt Hij de koning van ons hart, en mogen wij Hem de Koning van het Heelal noemen. Want Hij heeft ons gered uit de macht van de duisternis en ons de verlossing gebracht uit de heerschappij van allen, die het kwade dienen.

In Jezus zien wij geen machtige heerser, maar de Lijdende Dienaar. Christus Koning is geen feest van triomf. Hij is een andere Koning: Hij wilde bevrijden, wie door het kwaad gebroken worden. Dáárom moest Hij lijden, ten dode toe vermorzeld en ook zelf gebroken worden.

Mochten wij dat eens opnemen in ons hart en als christenen totaal anders leven! Mochten wij, als minderheid, eens tegen de stroom ingaan. En net als Jezus, de Christus Koning, niet gedreven worden door de wijsheid van deze wereld, maar bekommerd zijn om wie door deze wereld vervolgd worden. Slechts zo kunnen wij Hem volgen, die meer herder dan Koning is.

Het is aan ons: kiezen wij voor die Koning, die de goede Herder is? Kiezen wij voor de machten der aarde en de afgoden van onze tijd, of voor de Koning van het Koninkrijk van God? De Koning, die opkomt voor al wie verdrukt en verworpen werd en daarom ook zelf verdrukt en verworpen werd. En daarom  ook nu en ook zelf, verworpen en verdrukt wordt.

 

De soldaat die Jezus kruisigde

 

Wij sloegen hem aan 't kruis. Zijn vingers grepen

Wild om den spijker toen 'k den hamer hief -

Maar hij zei zacht mijn naam en: 'Heb mij lief'

En 't groot geheim had ik voorgoed begrepen.

 

Ik wrong een lach weg dat mijn tanden knarsten,

En werd een gek die bloed van liefde vroeg:

Ik had hem lief - en sloeg en sloeg en sloeg

De spijker door zijn hand in 't hout dat barstte.

 

Nu, als een dwaas, een spijker door mijn hand,

Trek ik een vis - zijn naam, zijn monogram -

In ied'ren muur, in ied'ren balk of stam,

 

Of in mijn borst of, hurkend, in het zand,

En antwoord als de mensen mij wat vragen:

'Hij heeft een spijker door mijn hand geslagen.'

 

Martinus Nijhoff

---

HIJ DIE BESTOND IN DE GESTALTE VAN GOD,

WILDE ZICH DAARAAN NIET VASTKLAMPEN;

HIJ WERD GEHOORZAAM TOT DE DOOD,

DE DOOD AAN EEN KRUIS.

 

(Paulus aan de christenen in Filippi 2, 6 en 8)

 

BLADEREN

De bladeren veranderen met de tijd zoals ook wij dat doen. We groeien en we leren van de dingen die we zien. Alles maakt een verschil, subtiel of groots. Het hart groeit sterker en de geest verruimt zich.

Het is waar, we worden beïnvloed door alles wat gezegd wordt. Door elke film die we hebben bekeken en door alle boeken die we hebben gelezen.

Maar net als de bladeren, zijn er geen twee dezelfde. Ieder blad is uniek zoals elke persoon binnenin.  En net als de seizoenen, veranderen we steeds. Ieders leven is anders, net zoals de verhalen die we vertellen.

(Auteur mij onbekend)