Naar de inhoud

Doorheen de dagen

Ervaringen besproken
seniorennet.beseniorennet.be

VER-DICHT

VER-DICHT

 

Ode Marítima

 

Reizen, reizigers – in zo veel soorten!

Zo veel nationaliteiten op de wereld! Zo veel beroepen! Zo veel mensen!

Zo veel verschillende bestemmingen, die men het leven geven kan,

Het leven dat, uiteindelijk, in wezen, altijd en altijd hetzelfde is!

Zo veel merkwaardige gezichten! Alle gezichten zijn merkwaardig.

En niets schenkt zo veel religiositeit als heel scherp naar de mensen kijken.

Broederschap is, per slot, geen revolutionair idee.

Het is iets dat men in het leven leert, waar men van alles moet verdragen,

En vervolgens prettig vindt wat men verdragen moet,

En, ten slotte, bijna huilen moet van tederheid om dat wat men verdragen moest!

 

Fernando Pessoa



2527085-63c85d8fea3a65f4a0888e30607c53a7.JPG

2527085-75fbb7f751dcbed3164815928ce30210.JPG

2527085-6bade8110601de30c47dd51084ffc663.JPG
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door Omer om 16:09 Reageer op dit bericht
Reageer op dit bericht

Reageer op dit bericht

Een titel of je eigen website toevoegen

ZONDAG 5 FEBRUARI

ZONDAG 5 FEBRUARI 2023 – 5DE ZONDAG A

In het evangelie zegt Jezus vandaag: ‘Jullie zijn het zout der aarde, jullie zijn het licht der wereld’. Het zijn woorden die uitdrukken wat van ons verwacht wordt: dat wij niet lauw en flauw door het leven zouden gaan, maar dat wij onze wereld ten goede zouden veranderen. Tevoren zegt Jesaja ook al hoe we dat kunnen doen: ‘Zorg voor de zwakken, dan zal uw licht stralen als de dageraad’.

 

‘Als u het juk uit uw midden verwijdert,

dan zal uw licht in de duisternis opgaan.’

(Jesaja 58,10)

 

Zo moet jullie licht schijnen voor de mensen,

zodat zij jullie goede daden kunnen zien

(Matteüs 5,16)

 

'Jullie zijn het zout der aarde, jullie zijn het licht der wereld'. Toen ik deze woorden las, dacht ik aan een mailtje, dat ik kreeg ik van een vriend, die bisschop is in Brazilië. Een oude winkelier was om enkele centjes vermoord door 2 jongens van 16, 17 jaar. Meteen was er in het dorpje een grote woede ontstaan, en een aantal mensen hebben deze jongeren meteen gelyncht. Een spiraal van geweld leek losgebroken, met de ene moord na de andere. Gelukkig slaagden enkele mensen erin om de rust te doen weerkeren. Enkele dagen later is er in datzelfde dorpje een vredesmars gehouden: mensen, die opkwamen tegen de toename van het geweld. Mensen van het licht!

Eigenlijk toont dit alleen maar iets, wat wij allemaal heel goed weten: onze wereld vertoont veel duistere kanten, en is niet zo goed als hij zou kunnen zijn, niet zo goed als God hem gedroomd heeft, en dat is hetzelfde als: niet zo goed als wij hem dromen. Denk maar aan de affiche van Broederlijk Delen van jaren geleden: ‘Stop! Andere wereld!’ Dat is niet alleen in Brazilië, maar eigenlijk in heel de wereld, ook bij ons. Voorbeelden te over: kind-soldaten, oorlogen, misdaden, kinderen – en ook volwassenen - die mishandeld  of gepest worden,  … Overal vind je duistere kanten, overal ook vind je kinderen van het licht.

We moeten daarbij zelf een keuze maken: aan welke kant willen wij staan: aan de duistere kant of aan de kant van het licht.

Onze levenswijze is een antwoord: ‘ik wil behoren tot die groep van mensen, die aan de goede kant staan: de kant van de mensen, die licht voor wereld willen zijn, of bij hen die duisternis brengen.’

De oproep van Jezus vandaag is een oproep om licht te brengen, in een wereld, die veel duistere kanten vertoont.

Maar deze oproep bevat nog een andere aansporing. Wij zijn gemakkelijk geneigd om het licht van ons geloof te verbergen. Lang geleden kreeg ik eens drie brieven van leerlingen, uit dezelfde klas, die er over kloegen, dat zij de enigen waren in hun klas, die geloofden. Zij wisten het niet eens van elkaar, zo goed hadden zij hun geloof verborgen gehouden.

Laten wij anders zijn, en ons geloof laten stralen. We hoeven ons niet te schamen daarover … er zijn veel grote monden, die beter wat minder zouden bazelen, omdat zij zo weinig te vertellen hebben.

 

Korte ballade

 

(bij een bijbeltje, door de muizen aangevreten,

om hun nesten te verbeteren)

 

Wie zal ’t verstand der muis doorgronden,

die in de bijbel heeft gevonden,

verzorging voor haar nageslacht?

 

Veel zachter slapen kinder-muizen,

die tussen de profeten huizen,

dan menig mens, in menig nacht.

 

Prins Jezus, zijt Gij zo vergeten,

dat thans de muizen bijbels vreten?

Hierover heb ik nagedacht,

bij menig dag, in menig nacht.

 

En zie: een klein dier doet ons weten

wat mensen zo vaak zijn vergeten:

Gods Woord behoedt het nageslacht.

 

J.W.F. Werumeus Buning.



2526013-65ae4d2bf118c36706537f264d2d77a1.JPG

2526013-65c12a4b14898a4d2721c61c55bff785.jpg

2526013-e7c93eea6102771a3cf933d598edaef2.JPG
Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door Omer om 14:11 Reageer op dit bericht

ZACHTMOEDIGHEID

KRISKRAS

 

ZACHTMOEDIGHEID !

 

Er is geen woord dat beter in staat is,

die gestemdheid en gesteldheid

voor het bestaande te vertolken,

die de dingen en de levenden ontziet

en door ze te ontzien

laat reiken tot de bloei van hun verschijning.

 

De zachtmoedigheid is

het weet hebben

van de breekbaarheid van de dingen,

van de teerheid van de planten,

van de kwetsbaarheid van de dieren

en van de eenzaamheid van de mensen.

 

Het hart van de zachtmoedigheid is klein

want het is gauw ontroerd. 

Maar het is tegelijk groot

want het kan alles wat bestaat

in zich bevatten

en in zijn armen omhelzen.

 

De zachtmoedigheid ten aanzien van de mensen

is het weet hebben

van hun eenzaamheid

– wijze waarop de kwetsbaarheid van het levende

zich in de mens onthult –

en is daarom 

tederheid

  1.  

Laten wij zacht zijn voor elkaar

want het leven is

een onduldbare pijn.

 

Ton Lemaire: ‘De tederheid’

 



2525374-e5cfc91e1256f27dfa2709401ef74cd8.JPG

2525374-b6f3a999221f67e01ef247c29e0d291a.JPG

2525374-4a5a23d409193463a0bab91a055c3ed2.JPG

Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door Omer om 14:41 Reageer op dit bericht

ZONDAG 29 JANUARI 2023

BIJ DEZE VIERDE ZONDAG A - GELUKKIG ZIJN ZIJ ... 

Geluk is een toverwoord dat ons sterk aanspreekt. Maar wat we eronder verstaan kan nogal verschillen. Ook als al onze materiële noden voldaan zijn, blijft er nog steeds dat verlangen naar méér, naar anders, naar dieper. Een onrust, die vraagt om een meer dan materiële voldoening.

Jezus reikt ons vandaag enkele zalige woorden aan op de weg naar diepmenselijk geluk. Hij noemt een aantal zaligheden die in Zijn Koninkrijk gelden. En die staan nogal haaks op wat wij veelal onmiddellijk betrachten.

 

`Gelukkig die arm van geest zijn …  

Gelukkig die verdriet hebben …

Gelukkig die zachtmoedig zijn …

Gelukkig die hongeren en dorsten naar gerechtigheid …

Gelukkig die barmhartig zijn …

Gelukkig die zuiver van hart zijn …

Gelukkig die vrede brengen …

Gelukkig die vervolgd worden vanwege de gerechtigheid …

(Matteüs 5,3-12)

 

Als we deze gekende woorden, nog eens opnieuw lezen valt het weer op hoezeer de levenswijsheid van Jezus in strijd is met de wijsheid van deze wereld.

In een wereld waar geld en macht overheersen, wijst Jezus ons op de geest van armoede. Hij prijst niet de onmenselijke ellende, het onrecht, de honger, de kindersterfte; wèl de geest van onthechting en innerlijke vrijheid. Hij wijst af wie enkel voor zichzelf leeft, enkel op zichzelf rekent, met zijn geld, zijn macht, zijn verstand, zijn talenten.

In een tijd, die uit is op plezier, zegt Hij: ‘zalig de treurenden…’. Ook het verdriet wordt niet om zichzelf geprezen en wij moeten het leed niet zoeken of koesteren. Maar de volkomen vreugde, het volkomen leven van het Rijk van God reikt verder dan wat deze wereld kan bieden: ons leven blijft altijd beneden de maat van ons verlangen. Laten wij dan niet verloren lopen in oppervlakkige voldoening, maar geloven dat onze diepste levenspijn ooit zal genezen worden.

In een harde wereld komt Jezus op voor de schoonste en edelste menselijke gevoelens: ‘zalig, die zachtmoedig zijn… zalig, die barmhartig zijn’. Jezus prijst de mensen, die oog hebben voor het leed en de eenzaamheid van de anderen, en daar geen misbruik van maken. Hij prijst de mensen met een warm hart, die mensen, die eenvoudigweg goed zijn en de anderen graag zien, ook mèt en ondanks hun tekorten. 

Zalig wie vervolgd worden om Jezus’ Naam! Het geldt niet alleen voor vroeger. Velen worden uitgelachen om hun geloof, vandaag misschien meer dan ooit. Het is niet altijd makkelijk om uit te komen voor ons geloof. Laten we niet aarzelen om te kiezen voor wat goed is, ook als men ons als naïevelingen beschouwt of bestempelt.

De zaligsprekingen zijn visioenen en zulke visioenen hebben we nodig. Het is er nog niet, dat koninkrijk van God, met waarheid, heiligheid, liefde, met gerechtigheid en vrede. Maar het wenkt aan de horizon en het sluimert in onze diepste dromen.

Het is er nog niet, dat visioen, maar: ‘Waar het visioen ontbreekt, verwildert het volk’, schreef de grote theologe Dorothée Sölle.

En het visioen komt dichterbij als wij werken aan dat koninkrijk van zaligheid voor vele, vele mensen.

 

'Wie zal zeggen, of datgene wat wij hopen ook bestaat?

Het is ermee als met de wegen op aarde.

Eerst waren er geen wegen, maar ze ontstonden,

toen vele mensen in dezelfde richting gingen'

(Lee Sjuun)



2524881-3091b9d1d354ec584921c1deb7023002.JPG

2524881-dfd47c19a60da5d3fcceaf3b5a23b616.JPG

2524881-96aa9729da1e1e4aa0cd542cac20133b.JPG
Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door Omer om 15:24 Reageer op dit bericht

AFSCHEID

VER-DICHT

 

AFSCHEID

 

Het bos dat ik niet meer zie

is het bos dat ik in de aarde

van mijn geheugen bewaarde

met varens tot aan de knie.

 

Ik blijf wel de schoolknaap die

in schuilhoeken van geblaarte

onmetelijk moed vergaarde

en longen vol poëzie.

 

Ik ben om het even wie

maar ik adem mijn eigen aarde.

 

(Anton van Wilderode)



2524331-63c85d8fea3a65f4a0888e30607c53a7.JPG

2524331-75fbb7f751dcbed3164815928ce30210.JPG

2524331-6bade8110601de30c47dd51084ffc663.JPG

2524331-d0096ec6c83575373e3a21d129ff8fef.jpg
Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door Omer om 14:54 1 reactie Reageer op dit bericht

DE WERKERS VAN HET ELFDE UUR

KRISKRAS

 

‘In de metro was de kaartjescontroleur de kaartjes aan het knippen, in plaats van ze te bekijken. Deze nieuwe bezigheid toelichtend wees de kaartjesknipper er op, dat zelfs de regels van de metro tegenwoordig aan het veranderen waren, juist als de politiek, want er was nu geen eerste klas meer en dus waren er geen kaartjescontroleurs meer nodig. Hij zei evenwel, dat hij gehoord had, dat ze binnenkort de regels weer eens zouden veranderen en dat er dan weer wel een eerste klas zou zijn. En de kaartjescontroleur vroeg of er geen kans was, dat ze de regels van de godsdienst tijdelijk veranderden om de gelovigen eens te laten uitblazen. Maar de abbé zei, dat het moeilijke van de godsdienst was, dat er nooit uitgeblazen werd en dat je de hele weg derde klas moest reizen.

 

De trein ratelde voort door de tunnel …

 

… en de muren zongen espère, espérons, espérez, maar de abbé kon de letters niet zien. Het kleine meisje zat naast hem met de kat in het mandje op haar knie en de abbé zat met zijn koffer op zijn knie. Tegenover hen zat een dikke oude vrouw, die tegen het meisje glimlachte. De kat was een poosje rustig en de abbé voelde zich onbehagelijk om daar te zitten en niet met het meisje te praten.

 

‘Hoe heet jij?’, vroeg hij aan het meisje.

‘Mijn naam is Armelle’, zei het kleine meisje.

‘Dat is een erg mooie naam,’ zei de dikke mevrouw aan de overkant.

 

Maar abbé Gaston luisterde al niet meer.

 

Ofschoon er geen bovennatuurlijke betekenis gehecht kon worden aan deze coïncidentie, dacht hij aan de andere Armelle en hoe ze er als een madeliefje had uitgezien wanneer ze over het gras liep in haar kleine witte jurk met haar kleine-meisjes-haar opgebonden met een lichtblauw lint. En aan Otto Braunschwig en aan Rachel en de majoor en aan kanunnik Litry

 

en aan al die mensen die God van de abbé had weggenomen …

… dacht hij eveneens, en ook of God hen oud of jong zou doen verrijzen op de laatste Oordeelsdag.

 

‘De trein ratelde voort door de tunnel, maar de abbé lette niet op de stations, want hij dacht na over Gods geheimen en hoe weinig hij er van begreep.

 

Een ervan meende hij evenwel te begrijpen, en dat was waarom de werkers in de wijngaard allemaal een tienling kregen, of ze nu de hitte van de dag gedragen hadden of niet. Hij geloofde dat het was, omdat zoveel van de arbeid zijn eigen beloning was, juist zoals zoveel van de wereld zijn eigen straf was.

 

Abbé Gaston besefte plotseling dat hij als priester zeer gelukkig geweest was. En zelfs nu, nu hij blind en kreupel was, nu hij kilometers epistels en evangelies uit zijn hoofd moest leren, zelfs nu wist hij dat hij gelukkig zou zijn, als inwonend kapelaan bij de zusters.

 

Abbé Gaston lachte bijna hardop toen zijn kat, Sint-Joannes van het Kruis, begon te miauwen. ‘Het is een poes’, legde hij onnodig uit aan de dikke vrouw aan de overkant.

 

De trein ratelde voor door de tunnel.

 

Abbé Gaston begon in stilte te bidden, voor zes Trappisten, die in China vermoord waren, maar ook voor de rest van de wereld bad de abbé: dat de Heer Jezus zich voorover mocht buigen en de wereld mocht aanraken en gladstrijken.’

 

Bruce Marshall: ‘De werkers van het elfde uur’, pp.314- 315

(Vertaald uit het Engels: ‘To every man a penny’, 1949)

 



2524173-0df9c939d9558be29d0e0b9ad55980a3.JPG

2524173-f89a416c5f06c022f6440db72632a667.JPG

2524173-8de70dac2bdcb23f0fdd04d31d835a93.JPG
Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door Omer om 15:28 Reageer op dit bericht

VERDICHT CHRISTUS

VER-DICHT

CHRISTUS

 

Binnen was hij er altijd, binnen

was hij familie, stond hij te boek.

Alle seizoenen hielden hem vast.

Hij hing aan het kruis, maar verrees op tijd.

Als het jaar doodging werd hij geboren. 

Om te bestaan had hij niet veel nodig:

vader en moeder in de kamer,

hand op het voorhoofd, kruisje op het brood,

gesloten ogen voor en na tafel.

In latijn en gerinkel van altaarschellen

kreeg hij een kleed aan met witte zomen

en vlijden zich lammetjes om hem heen.

Zijn naam was hard, maar als monniken zongen

heette hij Jezus, begin van muziek,

en leek hij een vriend. Ach, mooi bedrog,

misschien was hij enkel het zingen maar,

de zestien kaarsen op het altaar,

misschien was hij gisteren alleen maar

de warmte van binnen, mensen bijeen.

 

Buiten op zee is hij gestorven,

roemloos, zonder geschiedenis. 

O, in het donker van storm en regen

heb ik zijn naam nog geroepen, in doodsangst

wildweg beloofd al wat ik geleerd had

te moeten beloven in nood en berouw,

maar hij was zoek tussen golven en wolken,

nergens meer tussen hemel en aarde.

 

Christus, Christus, het wordt hoog tijd. 

De tijd van woorden is voorbij.

Eeuwigheid staat in de nacht voor de deur.

Laat je zien nu ik jou heb verloren.

Sta uit de oude verhalen op

die thuis in het boek stonden en wees waar,

hier op de kolkende zee, de broeder

die zijn vrienden zoekt aan het water,

magere visser op het meer,

timmerman van het scheepje van Petrus.

Maak je los uit de hopen touwen

voor op het dek en kom naast me staan,

schreeuwend tegen de stormwind in:

‘Kleingelovige, weet je dan niet

dat ik de stormen kan gebieden?’

Kom tevoorschijn, ik wil leven,

hier en nu, want ander leven

later, vergeef me, vertrouw ik niet.

 

Michel van der Plas.



2522066-63c85d8fea3a65f4a0888e30607c53a7.JPG

2522066-75fbb7f751dcbed3164815928ce30210.JPG

2522066-6bade8110601de30c47dd51084ffc663.JPG

2522066-a7ee56745585a55a4703baadfbd9f5c1.JPG

2522066-45ed3e5a1e47deb9c5c01fdc9389cc03.JPG
Hoe vind je dit bericht? 2 stemmen
Geschreven door Omer om 16:36 Reageer op dit bericht

WOORD VOOR WOORD

WOORD VOOR WOORD

MET LEED TOCH LEVEN

 

Woensdag, 11 januari 2023 – woensdag week 1 door het jaar.

 

Het is eerder zeldzaam op de weekdagen door het jaar, maar vandaag krijgen we   eenzelfde thema in beide lezingen: het lijden van onschuldige mensen. Eerst lezen we uit de brief aan de Joodse christenen, die vaak een moeilijke taal hanteert, ook vandaag is dat zo, maar de inhoud is meestal rijk en mooi: ‘Juist omdat Jezus zelf het lijden doorstaan heeft, kan Hij ieder die beproefd wordt bijstaan.’ (Hebreeën 2,18)

Daarna horen we, in het evangelie, hoe Jezus omgaat met lijdende mensen: Hij brengt genezing, redding, voor hen die geloven:

‘Hij genas vele zieken van allerlei kwalen en Hij dreef veel demonen uit‘.

Zo krijgen we vandaag de diepste menselijke vraag voorgeschoteld: ‘met leed, toch leven?'

Het is niet moeilijk om deze vraag naar ons eigen leven te vertalen: kunnen wij gesteund worden door het gelovige antwoord op deze meest ingrijpende vraag, die mensen soms jaren of tientallen van jaren kan terneerdrukken?

---

Vandaag gaat het dus over het lijden. Maar ons geloof geeft geen antwoord op de vraag naar het 'waarom' van het lijden: 'waarom laat God dit alles toe? Waarom moeten goede mensen lijden? Hoe valt het onverdiende lijden te rijmen met het geloof in een goede, almachtige God?' De vraag is verstaanbaar en we begrijpen dat mensen soms zeggen: ‘Dat heb ik het toch niet verdiend.’ Maar een verklaring van het lijden moeten we niet bij God of in geloof zoeken. Soms veroorzaken mensen zelf onnoemelijk veel leed, soms is het een gevolg van natuurrampen. Maar het is nooit zo dat God dit lijden wil. En het is dus volkomen fout om te zeggen, dat sommige mensen heel erg getroffen worden omdat zij dit verdiend zouden hebben.

 

In ons geloof – zeg maar: in de Bijbel – gaat het over een andere vraag: hoe kunnen wij het lijden een plaats geven in ons leven? Hoe kunnen wij ermee omgaan en ermee leren leven? Het antwoord hierop is niet plots, eensklaps, op een goede dag uit de hemel komen vallen. Een antwoord is heel langzaam, heel geleidelijk gegroeid.

 

Het boek Job geeft een eerste antwoord: het is ondenkbaar dat God ons zou laten vallen uit zijn goedheid en zijn trouw. Als Job het allemaal niet meer verstaat, als hij niet meer weet waarom alles gebeurt, zoals het gebeurt, mag hij blijven vertrouwen dat God met hem het goede voorheeft. Een dieper antwoord geeft het boek Job nog niet, ook al blijven er nog vraagtekens. Maar het boek Job zet reeds deze ontzaglijke belangrijke stap: je hebt het lijden dat je overkomt niet verdiend. Natuurlijk kan een of ander leed wel het gevolg zijn van eigen handelen, maar het is niet zo dat het leed dat mensen overkomt een straf is voor wat zij, openlijk of op verdoken wijze, gedaan zouden hebben Een waardevolle gedachte, die evenwel onvolledig blijft.

 

Veel later wordt dit antwoord verder uitgewerkt in het verhaal van Jezus. Wat gebeurd is met Jezus toont ons dat ons leven niet eindigt met het lijden. De genezingen, die Hij verricht kondigen dit al aan. Ze zijn als het ware een voorafspiegeling van het diepste verhaal, het diepste gebeuren met Jezus. Door wat met Jezus zelf gebeurd is, krijgt ons geloof zijn kerngedachte en zijn diepste inhoud. Ons leven is niet zinloos omwille van het lijden. Jezus is immers verrezen! Door het verrijzenisgeloof kunnen wij hoop en vreugde bewaren, ondanks het lijden. Dit is daarom nog niet gemakkelijk, en de lijdende mens roept ons op om zijn lijden te verlichten. Maar in geloof is er uitzicht, is er toekomst, is er hoop. Weumeus Buning heeft dat samengevat in de laatste strofe van zijn ‘Ballade van de dingen die niet overgaan’.

 

Princes Marie, Maria Magdalene,

Mij meer vertrouwd, als bitter zondares,

Wier donker haar door Gods licht werd beschenen,

Dan God en Jezus zelf, leer mij de les

Om in het leed een beter weg te gaan.

 

‘Vervloekt en ongezegend is het lijden

totdat men leert onder het kruis te staan,

En dat dit zo zal zijn in alle tijden,

Dit zijn de dingen die niet overgaan.

 

Moge het ons gegeven zijn om in dit verrijzenisgeloof een heel persoonlijke weg van verwerking te vinden.



2521878-7f049d9fe4ddd00c2f514d02b993e93b.JPG

2521878-8fb0b8e339cb3f38d09135284773cf5a.JPG
Hoe vind je dit bericht? 2 stemmen
Geschreven door Omer om 17:16 Reageer op dit bericht

GELUKKIG NIEUWJAAR

VER-DICHT

 

2023

 

EEN NIEUW BEGIN DAT VERDER GAAT


Ik ben een zwerver overal,
een doler en een vagebond
en een, die uit zich zelf geen pad,
geen omkeer en geen uitweg vond.



Ik ben een napraatpapegaai,
ik ben een open spiegelrond,
des Eeuwigen gesproken woord,
het hapert in mijn stamelmond.

(Jan Hendrik Leopold)

 

ZALIG EN GELUKKIG NIEUWJAAR

 

Omer



2519936-cec1fa938187a77bf7903097f8ff6b0a.JPG

2519936-d4657e6343ddf0f432383b2f521f578b.JPG

2519936-735df12cfbb9d7d5c63e47177285b828.JPG

2519936-ec0a34e00af5d3ad05456791c403eda8.JPG

2519936-4951ad923ab3de81c642523d66a65250.jpg
Hoe vind je dit bericht? 2 stemmen
Geschreven door Omer om 10:15 Reageer op dit bericht

EEN KERSTVERHAAL VOOR DEZE TIJD

EEN KERSTVERHAAL VOOR ONZE TIJD

 

Kerstmis is … stilletjes aan mens worden…

 

Het was kort vòòr Kerstmis. In mijn verkrotte, maar veel te grote pastorie gaf ik een alcoholverslaafde man en twee weeskinderen onderdak.

Toen ik in de voormiddag thuis kwam om mijn catecheseles voor te bereiden, stond er een zwarte vrouw op mij te wachten. Ze kwam echt op een ongelukkig moment. En ik zei haar dat ik nog vòòr het eten naar mijn les over Kerstmis wilde kijken.

Toen ik aan tafel wou gaan, stond ze er nog. ‘Ik wacht tot je rustig bent’, zei ze. Ik nodigde haar uit onder het eten wat te praten. Ze vond dit uitstekend. Toen vroeg ze me of ze met haar gezin van vier kinderen in mijn pastorie mocht komen wonen, want ze wist echt niet meer waarheen.

Ik steigerde. Ik zei: ‘Het is hier al een zottekot, we wonen hier al met zijn vijven. Hoe durf je zoiets te vragen? Dat is toch niet mogelijk!’ Ik werd er wat nors van.

Na het eten gaf ik op school de les over Kerstmis. ‘Jozef en Maria waren op weg naar Betlehem. Ze zochten onderdak’, vertelde ik, ‘maar er was voor hen nergens plaats. Iedereen weigerde die arme mensen onderdak…’

Toen ik dat zo vertelde, dacht ik plotseling: ‘Komediant die je bent, je hebt zopas net hetzelfde gedaan!’ Ik kon geen les meer geven. Ik was er niet goed van. Ik ging meteen weer naar huis en liet die vrouw weten dat ze toch maar moest komen. Toen ‘mijn’ weeskinderen haar kinderen toonden waar ze moesten slapen, praatte ze wat met mij beneden.

 

Plots zei ze: ‘Pater, je begint stilletjes aan mens te worden.’

 

Dit is de dag van mijn leven geweest. Ik die dacht dat ik al lang mens was, christen, priester zelfs. Ik begon ‘stilletjes aan mens te worden’, zei deze arme vrouw, rustig en eenvoudig.

Kerstmis is het feest van de Menswording. Ik begon het te begrijpen…

 

(Uit: Victor Margot, Kinderen van de Morgenster.)

 

Victor Margot (1924-2003) was een Vlaamse missionaris van Scheut in Brazilië. In 1988 kocht hij, met de hulp van vrienden, een stuk grond in Amoreira (Brazilië) waarop hij het kinderdorp Morgenster bouwde. Een 50-tal verlaten kinderen kregen er een thuis in een familiale sfeer. Het verhaal van het kinderdorp beschreef hij in het boek ‘Kinderen van de Morgenster.’



2518674-384d635adad268ceb932fd73244033d2.jpg

2518674-a1f3e642bf4bc21e310e14968c88d37d.jpg

2518674-f5eaa543612c484438679227ef40a729.jpg
Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door Omer om 18:11 1 reactie Reageer op dit bericht

BIJ DE VIERDE ZONDAG VAN DE ADVENT

BIJ DE VIERDE ZONDAG VAN DE ADVENT

Omdat Jozef, haar man, rechtschapen was 
en haar niet in opspraak wilde brengen, 
dacht hij er over in stilte van haar te scheiden. 

(Matteüs 1,19)

In het evangelie wordt ons weinig verteld over vader Jozef. Slechts hier en daar een klein puntje. Zo wordt hij een rechtschapen man genoemd, een man naar Gods hart. Zijn houding tegenover Maria is veelzeggend: hij wil haar niet in opspraak brengen. Hij stelt zich in haar plaats en wil geen misbruik maken van de situatie. Zeker in haar tijd en cultuur is de toestand van Maria pijnlijk en delicaat. Net in die culturele context denkt Jozef allereerst aan haar, en niet aan zichzelf: hij wil geen profijt slaan uit haar moeilijkheden.

Een tweede punt: wij zijn vertrouwd met de engeltjes uit het Lucasevangelie, die aan de herders de geboorte van Jezus melden, met die warme woorden: ‘Vreest niet. Wij brengen een boodschap vol vreugde: heden is een Redder geboren.’ Ook bij Matteüs is er een kerstengel. Enkele keren verschijnt aan Jozef in een droom een engel van de Heer. Telkens als er vraagtekens zijn. Die engel maakt Jozef wegwijs in Gods plan. Hij geleidt hem door zijn vragen.Zo is hij een voorbode van de bewaarengel, die zo opvallend aanwezig is in de eeuwenoude christelijke vroomheid.

En tenslotte, zoals bij Jezus is Gods eigen Geest ook  bij Jozef de geest, die zijn leven leidt. Hij wil weggaan bij Maria. In alle stilte, heel fijngevoelig om haar te ontzien. Maar God komt zelf tussen: ‘Jozef, vrees niet om Maria tot vrouw te nemen.’En Jozef krijgt de grootse taak om het kindje een naam te geven: Jezus. Letterlijk is dit: Jahwe brengt redding. God brengt bevrijding en verlossing. Uit alle situaties van onheil of verdrukking.

Moge Jozef ons aansporen om ‘rechtschapen’ te zijn, mensen naar Gods hart, en zo Gods eigen zegen rond te strooien en uit te stralen.

 

Zend ons een engel in de nacht

 

Zend ons een engel in de nacht

als alles ons een raadsel is,

als ons de zekerheid en kracht

ontvallen in de duisternis.

 

Zend ons een engel ieder uur

dat ons ontvoert van u vandaan,

wanneer wij voor de blinde muur

van uw geheime plannen staan.

 

Zend ons een engel met uw licht

in onze slaap, de metgezel

die troost brengt in het vergezicht

van God met ons, Emmanuel.

 

Zend ons in hem de zekerheid

dat u ons zelf bezoeken zult

en bij ons wonen in uw tijd,

en leer ons wachten met geduld.

 

Michel van der Plas 

(Beide foto’s werden een aantal jaren geleden genomen: 1. Aan de kathedraal van Reims. 2. In het geboortehuis van Bernadette te Lourdes.)



2517449-2f0a0e614260ffa7babd3ea86007c130.jpg

2517449-8b4233fe520f21c22907670ee53ae2a1.JPG
Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door Omer om 15:02 Reageer op dit bericht

DERDE ZONDAG VAN DE ADVENT

DERDE ZONDAG VAN DE ADVENT

 

Op deze derde zondag van de advent staan twee figuren centraal: nog eens Johannes de Doper, de profeet, die vorige week zo hard van leer trok tegen het ‘adderengebroed’, en daarnaast Jezus zelf, de barmhartigheid in persoon, die zich voorstelt als de beloofde Messias: ‘de Redder, die komen zou’. Johannes is helemaal in de war en laat aan Jezus vragen: ‘Bent U het die komen zou, of hebben we een ander te verwachten?’  

 

‘Lestmael op eenen Somerschen dagh:

Maer hoort wat ick bevalligh sagh

Van Iesus en Sint Ianneken,

Die speelden met een Lammeken.’

(Adriaan Poirters, 1605-1674)

 

Het was ook zo lief als de processie uitging en twee jongetjes ‘Jezus en Sint-Janneke’ mochten spelen. Maar Johannes is een ruige profeet met preken vol dreiging. Hij had in Jezus zijn opvolger gezien, of beter: hij worstelt met de vraag of Jezus de beloofde ‘Emmanuel’ zou zijn, die de profetie van Jesaja zou waarmaken? En dan lijkt Jezus heel anders. Hij is niet ruig, Hij is niet hard, maar de 'zachte hand' die geneest. Lammen en mensen die verlamd zijn van angst richt Hij op. En wie voor dood neerligt geeft Hij nieuw leven. Jesaja had dit gezegd over de Messias, die zou komen.

Jezus voegt er nog aan toe: ‘aan armen wordt de blijde boodschap verkondigd. Bij Hem telt niet de letter van de wet, maar de goede geest: gerechtigheid, barmhartigheid, mededogen. Hij komt niet dreigen of oordelen, maar redden.

Johannes is in de war. Is dat nu die Emmanuel, die zou komen? ‘Zalig die aan Mij geen aanstoot neemt’, zegt Jezus. Hij zegt het ook aan ons, als wij in de war zijn. In de war, omdat alles donker lijkt en we alleen een zwijgende God vinden. In de war, als we vol verlangen uitzien naar iemand die het puin van deze wereld en de winter van onze kerk zal omvormen tot 'vrede en vreugde'. Maar schijnbaar verandert er niets.

Een joods verhaal kan ons iets leren. Een bedelaar ligt bij de stadspoort. Hij wacht en wacht en wacht. Die bedelaar is de Messias. ‘Op wie wacht die man?’ vraagt een jongetje aan zijn opa. En opa legt de hand op het kind en zegt dan: ‘Hij wacht op jou, mijn jongen.'

Jezus doet zoals die opa zegt. Hij wacht op ons. Het Rijk van God dat Hij belooft geeft Hij ons in handen! Maar Hij toont de weg: de weg van de omgekeerde orde: ‘Niet domineren of onderdrukken, maar dienaar worden. Wie de eerste wil zijn moet slaaf van allen wezen.'

Met deze verwachting mogen wij uitzien naar ‘Hem, die komen zou’. De wereld zal niet vanzelf anders worden. Maar wij zelf kunnen andere mensen worden. Als Jezus zijn hand op ons legt en zegt: het Rijk van God, dat wacht op jou. 

(De schilderijen zijn van Luc Blomme. De foto's werden genomen tijdens een tentoonstelling in de kerk van Moerkerke)

Daartoe is hij gekomen

 

De hele stad was voor hem uitgelopen.

Hij heeft de zieken en de hopelozen

getroost, gesterkt, genezen van hun noden.

 

De mensen zijn weer naar hun legersteden.

En hij is moe van spreken en genezen.

Hij trekt de heuvels in, hij wil alleen zijn.

 

Laat op de avond bidt hij tot zijn vader,

want er zijn nog zoveel verloren schapen.

Hij is hun herder en hij kan niet slapen.

 

Hij staat alweer, rechtop onder de sterren.

Hij moet de heuvels over, hij moet verder,

verder, naar al de kudden zonder herder,

 

naar nieuwe steden en hun synagogen,

waar bange mensen op verlossing hopen,

het woord van God, daartoe is hij gekomen.

 

Michel van der Plas



2516170-9641157a6cb48bc3e80288f89919a790.JPG

2516170-f8e9fe5915837a7d985484a6058efaa1.jpg

2516170-d385a87da270588577bc6f8b928f5a13.jpg

2516170-a06e10a20cf57a831196f97efd271496.JPG

2516170-9eeeb9ba4c88bdbd7da9d094913c1e8f.JPG
Hoe vind je dit bericht? 2 stemmen
Geschreven door Omer om 10:29 1 reactie Reageer op dit bericht

TWEEDE WEEK VAN DE ADVENT

De mensen zeggen:

‘de tijden zijn slecht,

wij leven in een moeilijke tijd.’

 

Leef goed, en de tijd is goed:

wij zijn de tijden;

de tijden zijn

wat wij er van maken.

 

Heilige Augustinus (354-430)

 

(De foto’s werden genomen in de ‘IJzertoren’, Diksmuide en in het museum ‘In Flanders fields’, Ieper)



2515779-fadfc0b37b2a8fb794eb299b51f7edfc.JPG

2515779-ed18f4d1fa5fa04dc52feeac25c8d010.JPG

2515779-7bb65b6c3c9ffcf3de452a224dde1081.JPG

2515779-7f049d9fe4ddd00c2f514d02b993e93b.JPG
Hoe vind je dit bericht? 2 stemmen
Geschreven door Omer om 08:46 1 reactie Reageer op dit bericht

BEZINNING BIJ DE TWEEDE ZONDAG VAN DE ADVENT

BIJ DE TWEEDE ZONDAG VAN DE ADVENT  

 

Vandaag horen we twee grote profeten, die in de Advent thuishoren: Jesaja en Johannes de Doper. Het zijn twee mensen, die erg verschillen maar eenzelfde boodschap brengen: bekeer je, laat God in je hart geboren worden. Dan kan Hij zichtbaar worden in onze wereld. 

 

Dan zal een wolf zich neerleggen naast een lam,
een panter vlijt zich bij een bokje neer;  

kalf en leeuw zullen samen weiden
en een kleine jongen zal ze hoeden. 

Een koe en een beer grazen samen, hun jongen liggen bijeen;
een leeuw en een rund eten beide stro. 

Bij het hol van een adder speelt een zuigeling,
een kind graait met zijn hand naar het nest van een slang. 

Niemand doet kwaad, niemand sticht onheil op heel mijn heilige berg.
(Jesaja 11,6-9)  

 

In die tijd trad Johannes de Doper op in de woestijn van Judea.  

Hij verkondigde: ‘Kom tot inkeer, want het koninkrijk van de hemel is nabij!’  

… 

Toen hij zag dat veel Farizeeën en Sadduceeën op zijn doop afkwamen,  

zei hij tegen hen: ‘Addergebroed, wie heeft jullie wijsgemaakt  

dat je veilig bent voor het komende oordeel?  

Breng liever vruchten voort die een nieuw leven waardig zijn,  

(Matteüs 3,1-2 en 7-8)  

 

Vandaag krijgen we twee mooie lezingen die heel goed bij elkaar aansluiten. Ze hernemen eigenlijk het begin van de Bijbel met schepping en zondeval. Jesaja beschrijft, in prachtige beelden, een aards paradijs: ‘een wolf legt zich neer naast een lam en geen mens doet nog kwaad op mijn heilige berg’. Het is die wereld waarvan geschreven staat: ‘En God zag dat het goed was’. Zo is ook het visioen van Jesaja: God ziet dat het goed is zo.  

Maar het is anders gelopen. Adam en Eva, de mensen, worden door God uit dit paradijs verdreven omdat zij eigenmachtig willen bepalen wat goed is en kwaad, los van God. Zo was het toen, ‘in den beginne’, zo bleef het de eeuwen door. Om een wereld als een aards paradijs te maken, moet het anders. Dat zegt Johannes boud en ongezouten: ‘Wie heeft jullie wijsgemaakt dat je veilig bent? Breng liever vruchten voort die een nieuw leven waardig zijn!’ Om de wereld tot een aards paradijs te maken, ga je een totaal andere koers moeten kiezen. Maar als je tot inkeer komt, is het koninkrijk van de hemel nabij!  

De toekomst ligt in jullie eigen handen, zegt God, bij monde van Johannes: jullie kunnen een aards paradijs maken, als jullie dat echt willen. Vorige eeuw zei de Duitse schrijver Heinrich Böll het zo: ‘Eén christen kan wonderen doen. Een miljard christenen kunnen de wereld veranderen.’ En ondertussen zijn we met bijna 2,5 miljard!’  

Het ligt aan ons allen, van gewone mens tot wereldleider, om onze kleine leefwereld dichtbij en onze hele, zo mooie blauwe planeet, tot een Koninkrijk van God te maken. 

 

Het lied van de nieuwe tijd 

 

Een nieuwe tijd, een nieuw geluid, 

en in een kemelharen kleed 

verschijnt een magere profeet 

en maakt zich recht en roept het uit: 

 

'Keer om met mij in de woestijn, 

keer om met mij naar de Jordaan: 

het pad wordt recht wanneer wij gaan 

om kinderen van God te zijn. 

 

Een nieuwe tijd, een nieuwe weg 

naar de genade in het dal 

waarin uw redder komen zal 

en doen al wat ik u voorzeg: 

 

hij zal u dopen met zijn geest 

en met zijn heilige natuur; 

hij zal u zuiveren met het vuur 

dat u van alle kwaad geneest. 

Een nieuwe tijd, een nieuwe doop, 

het rijk der hemelen is nabij; 

want aan de horizon staat hij, 

de door God zelf gezonden hoop'. 

 

Michel van der Plas 



2514847-d3a12ab0ee469acba07e252c9ddffaf3.JPG

2514847-801280b7c2cad16adb825862d8e960e6.JPG

2514847-fc4b5cceca5ce28e2f0f7fc281131560.JPG

2514847-cbb49350002847cf830319f127070999.JPG

Hoe vind je dit bericht? 2 stemmen
Geschreven door Omer om 18:56 1 reactie Reageer op dit bericht

BIJ DE EERSTE ZONDAG VAN DE ADVENT

BIJ DE EERSTE ZONDAG VAN DE ADVENT

 

De advent is een innige tijd van heimwee naar Licht, in het donker van de dagen en het donker van ons leven. Het is een tijd van verstilling en meer toeleg op het bidden.

Maar ons binnenste binnen vertaalt zich in ons buitenste buiten. Zo is de advent een tijd van helen, binnenin een beetje genezen, en een tijd van delen, meer oog en openheid naar buiten.

Een tijd van hoop voor elke arme mens, die uitzicht mist, door wat dan ook: armoe en gebrek, of leegte binnenin. En misschien zijn wij zelf die arme mens wel: ‘Arm, en beschaamd zo arm te zijn’ (M. Vasalis).

 

‘ZOALS HET WAS IN DE DAGEN VAN NOACH’

 

In die tijd zei Jezus tot zijn leerlingen:

Zoals het was in de dagen van Noach,

zo zal het zijn wanneer de Mensenzoon komt …

Want zoals men in de dagen voor de vloed

alleen maar bezig was met eten en drinken,

met trouwen en uithuwelijken,

tot aan de dag waarop Noach de ark binnenging, 

en zoals men niet wist dat de vloed zou komen,

totdat die kwam en iedereen wegnam,

zo zal het ook zijn

wanneer de Mensenzoon komt …

 

Wees dus waakzaam,

want jullie weten niet

op welke dag jullie Heer komt. 

(Matteüs 24,37-40 en 42)

 

BIJ WIJZE VAN VERGELIJKING

 

Musée des Beaux Arts.

 

Wat het lijden betreft vergisten zij zich nooit

de Oude Meesters: hoe goed begrepen zij

zijn menselijke rang;

hoe het plaats heeft

terwijl iemand anders aan het eten is

of een raam opent

of net traag voorbijloopt;

 

hoe,  terwijl de oudere mensen eerbiedig, vol hartstocht

op die wonderlijke geboorte wachtend, er altijd

kinderen zijn die niet per se wilden dat het gebeurde

schaatsend op een vijver

aan de rand van het bos ;

 

zij vergaten nooit dat

zelfs het verschrikkelijke martelaarschap

zich moet voltrekken

ergens in een hoek

op een rommelige plek,

waar de honden doorgaan met hun hondse leven

en het paard van de beul

zijn onschuldige billen schurkt aan een boom.

 

Op Brueghels Icarus bijvoorbeeld,

zoals alles zich op zijn dode gemak

van de ramp afkeert ;

de man achter de ploeg

zou de plons gehoord kunnen hebben,

 

de verloren kreet

 

maar voor hem was het geen belangrijk fiasco ;

de zon scheen, zoals het moest,

op de witte benen

die verdwenen in het groene water ;

 

en het kostbare, fragiele schip,

dat iets merkwaardigs gezien moet hebben,

 

een jongen, die uit de hemel viel

 

moest ergens heen

en zeilde rustig door.

 

W.H. Auden.

(vertaling: Herman Servotte)



2514192-6f225d597fccb2af66d73944489731d2.jpg

2514192-6046728f8b9bc9d967e02e24b902b605.jpg

2514192-643ee4d54af24dd85964e32a76452dea.jpg

2514192-dd5f883211b526932788ec80755e0d36.jpg

2514192-e5a093e221b508e935b10080ab8ce915.jpg

Hoe vind je dit bericht? 2 stemmen
Geschreven door Omer om 11:31 Reageer op dit bericht

UIT DE GRABBELTON 1

UIT DE GRABBELTON 1

DE KUNST VAN DE RELATIVERENDE GLIMLACH 

Als je ouder bent moet je sterker in je schoenen staan dan ooit want …

 

Als de jeugd moe is, is ze aan vakantie toe

Als de ouderen moe zijn zegt men : ‘Ze takelen af’.

 Als de jeugd bezwaren maakt, heeft ze een uitgesproken mening

Als de oudere mensen bezwaren maken, dan hebben zij het niet begrepen.

 Als de jeugd verliefd is, voelt ze zich jong.

Als de ouderen verliefd zijn, noemt men ze kinderachtig.

 Als bij de jeugd iets mislukt, zegt men: ‘We gaan er tegenaan, volgende keer beter’.

Als oudere mensen iets overkomt zegt men: ‘Laat maar, het heeft toch geen zin meer’.

 Als de jeugd iets vergeet hoor je: ‘Ik heb het waanzinnig druk’.

Als ouderen iets vergeten zegt men: ‘Hij of zij wordt dement’.

 Als de jeugd depressief is heeft ze problemen;

als de ouderen depressief zijn moeten ze niet zeuren.

 

Maar wij, senioren, zijn de overlevers.

Kijk maar naar al de veranderingen die we hebben meegemaakt:

Wij werden geboren vóór: TV, penicilline, polioprikken, diepvriesvoedsel, kopieerapparaten, plastic, contactlenzen, de pil, GSM, computers, e-mail, radar, creditcards, atoomsplitsing, laserstralen, panty’s, vaatwassers, droogkasten, elektrische dekens, airconditioning, … en vóór de mens op de maan liep.

Wij trouwden eerst en woonden dan samen: hoe ouderwets!

Wij werden geboren voor er huismannen, deeltijdbanen, kinderdagverblijven, groepstherapie en verpleeghuizen waren.

In onze tijd waren kevers insecten en geen Volkswagens.

Een ontsteking had niets te maken met elektronica.

Wij hadden nooit gehoord van: TL, TV, CD, PM, video, magnetrons, elektrische schrijfmachines, faxen, kunstharten, kunstnieren, tekstverwerkers, printers, draadloze telefoons, biogarde, emulgatoren, booreilanden …

En ook nooit van jongens met oorringen, hippies, yuppies, BOM-vrouwen, holebi’s en LAT-relaties.

Wij waren er ook al vóór: de  A 27, E 19, E 40, de TGV …

Toen betekende ‘Made in Japan’ : rommel.

Wij hadden nooit gehoord van pizza’s, Mac Donalds en oploskoffie.

In onze tijd verstuurden wij een brief voor 1 frank, een auto kostte 40.000 Fr, maar niemand kon dat betalen. Benzine kostte 2 Fr de liter.

Roken was toen nog chique en interessant – een pot was om te koken.

Aids was een Engels woord voor ‘helpers’.

Een relatie had met zaken doen te maken en niet met een bed.

We wisten niet wat ‘geld uit de muur’ was, of ‘brood uit de automaat’.

De kleur roze had met baby’s te maken: en homo betekende ‘Mens’.

Wij moesten het doen met wat we hadden of waren.

Wij zijn de laatste generatie die nog dacht dat je een man nodig had om baby’s te krijgen.

Geen wonder dat we zo in de war zijn.

Gebundeld door een senior.

 

1. In de grabbelton beland op 23.10.2007

 2. Ondanks de goede raad van vele proffen geen bibliografische gegevens genoteerd. Wee mij!

 3. Het is mij evenmin bekend wie deze senior is, maar ik vermoed dat mijn ouders – geboren in 1897 en 1901 – zich hierin wel zouden herkennen. Vermits zij overleden zijn in 1981 en 1984 heb ik het hun nooit kunnen vragen.

 4. Deze grabbel bevat geen enkel oordeel van mijnentwege.



2506312-c9df99c21d82976522d2f59976d9a92e.jpg

2506312-31c12f14bb36a4b92192bddbe50ac2de.jpg

Hoe vind je dit bericht? 3 stemmen
Geschreven door Omer om 10:45 Reageer op dit bericht

COMPS 2017

COMPS-SUR-ARTUBY

 

Comps-sur-Artuby is een gemeente in het Franse departement Var (regio Provence-Alpes-Côte d'Azur) en telt 320 inwoners (2004). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Draguignan.

 

Meditatie bij het bezoek aan twee kapellen:

 

TRISTESSE

 

J'ai perdu ma force et ma vie,

Et mes amis et ma gaieté;

J'ai perdu jusqu'à la fierté

Qui faisait croire à mon génie.

 

Quand j'ai connu la Vérité,

J'ai cru que c'était une amie ;

Quand je l'ai comprise et sentie,

J'en étais déjà dégoûté.

 

Et pourtant elle est éternelle,

Et ceux qui se sont passés d'elle

Ici-bas ont tout ignoré.

 

Dieu parle, il faut qu'on lui réponde.

Le seul bien qui me reste au monde

Est d'avoir quelquefois pleuré.

 

(Alfred de Musset)



2497672-20f097f85f66fbdb5f5c128cb4c24632.JPG

2497672-b402173fbae42480c1a9448acad1ff57.JPG

2497672-006186fa676300fd3a2b8d501276b20c.JPG

2497672-b2b5b3b950ced3c26e853bfeb7272fde.JPG

2497672-75ff57ac5d8258b046b7727a52000726.JPG

2497672-ec276f0552f2c3bf03f9c9f83db035ea.JPG

2497672-0a00d065c565b66cf2e9145b6c0f2329.JPG

2497672-1ee7f1aca7737f0c886e9149e6a3af09.JPG

2497672-58af879035ba3ed525598716860d2df3.JPG
Hoe vind je dit bericht? 2 stemmen
Geschreven door Omer om 17:08 Reageer op dit bericht

DE HEILIGE DRIE-EENHEID

DE HEILIGE DRIE-EENHEID

 

De Heilige Drie-eenheid is een ‘moeilijk’ feest, om het makkelijk te zeggen! Het is een poging om het onvatbare diepste Wezen van God onder woorden te brengen. En dan moeten wij, in alle nederigheid, erkennen dat dit ons verstand te boven gaat. Die naam voor God – Heilige Drie-eenheid – komt in de Bijbel trouwens niet voor. Wel vinden we enkele aanwijzingen in die richting. Maar als dogma dateert het uit de 4de eeuw en is het een theologie, die wij niet verstaan. En mijns inziens is dat helemaal niet erg. Veel belangrijker is de naam die God zichzelf geeft. En dan gaan we te rade bij de bronnen van ons geloof, die een eenvoudiger taal spreken en bovenal meer levensecht zijn.

Denken we maar aan het verhaal van Mozes en de brandende braamstruik. Daar maakt God zichzelf bekend als: ‘Ik zal er zijn voor u’. Het is de eerste naam, die God zichzelf geeft. Eeuwen later lezen we, bij Johannes – in andere woorden – dezelfde naam voor God: ‘God is Liefde’. In deze namen, die God zichzelf toekent leren we het meest over Hem. We mogen geloven in een God, die Liefde is en van zichzelf zegt: ‘Ik zal er zijn voor u.’

Omdat Hij Liefde is en er voor ons is, brengt Hij ons hart tot rust. Wij vinden de  geborgenheid, waar wij naar snakken, slechts in een eeuwige Liefde, die er altijd voor ons wil zijn. En zo mogen wij God noemen: die  eeuwige Liefde, die er altijd voor ons wil zijn.

Godzijdank!



2482997-09c3f761b53e6ed9bf0441ed2a4e983a.jpg

2482997-d385a87da270588577bc6f8b928f5a13.jpg

2482997-e226fd3967aac8bb523f853d89250480.JPG

2482997-32e647a44a9a9170faf22bd1f8358bed.JPG

Hoe vind je dit bericht? 2 stemmen
Geschreven door Omer om 09:39 Reageer op dit bericht

FRANS: VANDAAG REEDS 1 MAAND

VANDAAG REEDS 1 MAAND GELEDEN …

 

EGIDIUS WAER BESTU BLEVEN

 

Egidius waer bestu bleven
Mi lanct na di gheselle myn
Du coors die doot du liets mi tleven
Dat was gheselscap goet ende fyn
Het sceen teen moeste ghestorven syn

Nu bestu in den troon verheven
Claerre dan der zonnen scyn
Alle vruecht es di ghegheven

Egidius waer bestu bleven
Mi lanct na di gheselle myn
Du coors die doot du liets mi tleven

Nu bidt vor mi ic moet nog sneven
Ende in de weerelt liden pyn
Verware mijn stede di beneven
Ic moet noch zinghen een liedekyn
Nochtan moet emmer ghestorven syn

Egidius waer bestu bleven
Mi lanct na di gheselle myn.
Du coors die doot du liets mi tleven

 

(Middeleeuwse Elegie)



2482433-854022d2809827ec35b2bf4b66f48a60.jpg

2482433-dda95d57b47546ce809e4869ca1df1a0.JPG

2482433-481f2f878fd2758faa65a1fb668ab351.jpg

2482433-3322d7c689826dc43b17f07181f51eb8.JPG
Hoe vind je dit bericht? 2 stemmen
Geschreven door Omer om 14:36 Reageer op dit bericht

PINKSTEREN

PINKSTEREN

 

Pinksteren. Het feest van de Heilige Geest, de Helper, de Trooster, zoals Jezus zelf Hem noemt. Het is ook het feest van de vruchten van de Geest, zoals geduld, vriendelijkheid en zachtmoedigheid. En het feest van het enthousiasme, de geestdrift: want de eerste leerlingen werden door de Heilige Geest omgevormd van bangeriken tot moedige getuigen van de Blijde Boodschap.

 

Wie of  wat de heilige Geest is,

is moeilijk te zeggen.

Een geest kan je trouwens

zo moeilijk vastpakken.

 

Je ziet het wel aan mensen

waar iets van uitgaat:

wat ze zeggen, is gemeend;

Wat ze doen, is echt.

 

Ze stralen iets uit:

die Geest heeft te maken met

warmte, goedheid, vrede,

geduld, begrip,

aandacht voor de minsten.

 

Ook al zijn er velen

wiens levenspad niet

over rozen loopt,

gaat er een kracht van hen uit

waar je zelf beter van wordt.

Zij zijn 'geestige' mensen.

 

Geestige mensen

tonen vaak

met weinig woorden

hoe de Geest

vandaag aan het werk is.

 

(Carlos Desoete)



2481849-99eb307823b08652c1917c6074acfc83.JPG

2481849-a841c300f55b064b72d95719642592bf.JPG

2481849-b2f96b8c508c6da28016fda48bf3577a.JPG
Hoe vind je dit bericht? 2 stemmen
Geschreven door Omer om 10:22 Reageer op dit bericht

Meer van Doorheen de dagen

↑ Terug naar de berichten