Naar de inhoud

Doorheen de dagen

Ervaringen besproken
akke.beakke.be

Archief

GEDICHT VAN DE WEEK

Aswoensdag



een kruis van wat gewijde as

door priesterhanden neergeschreven

als teken van vergankelijkheid

en het onsterfelijke leven

kortstondig is het aards bestaan

wat stof is zal tot stof verteren

en deze stille priesterdaad

wil ons dit deze woensdag leren

 

een kruis van wat gewijde as 

door takken van de palm verkregen

na vastenavond het symbool

dat ons herinnert aan de zegen

toen onze God ons eenmaal riep

de weg te gaan naar eeuwig leven

Hij, die eens aard en hemel schiep

wil ons Zijn hemelwoning geven

 

een kruis van wat gewijde as

hoe kort is wat wij hier aanschouwen

en hoe bestendig is het huis

waaraan wij in dit heden bouwen

besef toch dat dit kruis van as

ons duidelijk wil laten merken

hoe tijdelijk de reis slechts is 

wij zullen aan de toekomst werken!

 

Frits Deubel

Hoe vind je dit bericht? 3 stemmen
Geschreven door Omer om 07:22 Reageer op dit bericht

ZONDAG 2 MAART

8ste ZONDAG A - 2 MAART 2014

‘GOD DIE ONS HEEFT VOORZIEN’

 

‘God die ons heeft voorzien …’, met deze woorden begint een kerklied over de goddelijke voorzienigheid. De goddelijke Voorzienigheid, het is terecht een groot geloofspunt voor vele mensen vroeger en nu: God leidt alles in goede banen, ten einde toe. Dat is een onnoemelijke bron van vertrouwen, zoals we in het evangelie zullen horen: ‘maak je geen zorgen over je leven.’

Maar we mogen hierin niet naïef zijn – laat staan: lui en laks – : er is allereerst die grondhouding van vertrouwen, maar daarnaast zijn wij ook zelf geroepen om in vrijheid te kiezen voor al wat waar is, schoon en goed, om te kiezen voor het Koninkrijk van God.

 

Eerste Lezing uit de Profeet Jesaja 49,14-15

Ook al zou een moeder haar kind vergeten, neen, Ik vergeet u nooit!

 

Evangelie: Matteüs 6,24-34

Daarom zeg Ik u: weest niet bezorgd voor uw leven, wat ge zult eten of wat ge zult drinken, en ook niet voor uw lichaam, wat ge zult aantrekken. Is het leven niet méér dan het voedsel en het lichaam niet méér dan de kleding? 

Let eens op de vogels in de lucht: ze zaaien niet en maaien niet en verzamelen niet in schuren, maar uw hemelse Vader voedt ze. 

En wat maakt gij u zorgen over kleding? Kijkt naar de leliën in het veld: hoe ze groeien. Ze arbeiden noch spinnen. 

Maar zoekt eerst het Koninkrijk en zijn gerechtigheid; dan zal dat alles u erbij gegeven worden. 

 

‘KIJK NAAR DE VOGELS EN DE BLOEMEN’

 

Ik hoorde van een man die altijd verschrikkelijk zuinig, zeg maar pinnig was geweest. Hard gewerkt: elk dubbeltje omgedraaid en zijn kinderen ter verantwoording geroepen voor elke cent die besteed werd. Zijn vrouw had hij altijd gewezen op het feit dat er hard voor gewerkt moest worden en dat je het niet onnodig mocht uitgeven. Zo waren de kinderen groot geworden en er waren kleinkinderen gekomen. Vader en grootvader bleef zuinig.

Maar op een goede dag was het kermis en opa, die nam de zeven kleinkinderen mee. Op de kermis was zo'n kraam waar je goedkope horloges kunt hengelen. Opa begon te vissen en hij rustte niet voordat hij er zeven gewonnen had. Meer dan honderd gulden gaf hij eraan uit. Zo kwamen ze thuis met zijn achten. Ze vertelden wat er gebeurd was en de kinderen zeiden verwonderd: ‘Maar Pa, je bent toch niet ziek?’ De kleinkinderen die glunderden met de horloges aan hun arm en ze zeiden: ‘Opa, dat is zo’n peer.’

Zo vergaat het grootouders vaker. Wanneer het over hun kleinkinderen gaat, gooien ze een hele hoop principes die altijd gegolden hadden toen ze zelf kinderen hadden, overboord, Ik hoorde een kind tegen zijn vader en moeder zeggen: ‘Opa en oma die zijn veel moderner dan jullie, daar mag ik veel meer van.’ En opa's en oma's die geven dat ook toe. Veel toegevender dan ze ooit waren. En ze weten ook hoe dat komt, want nu ze eenmaal opa en oma zijn, nu is een stuk van de zwaarte van de verantwoordelijkheid van hun schouders genomen. Ze weten dat ze er niet alleen voor staan. Ze weten dat de eigenlijke verantwoordelijkheid ergens anders ligt. Het is niet zo dat ze niets meer doen, dat ze hun handen niet meer uitsteken, integendeel, sommigen worden veel actiever dan ze ooit geweest zijn. Maar het gaat niet meer gepaard met de grote zorgen. En daarom zijn ze een stuk vrijer geworden.

Als Jezus vandaag zegt tegen mensen: ‘Kijk naar de vogels en kijk naar de bloemen’, had hij er ook bij kunnen zeggen: ‘Kijk naar de opa's en oma's’ en raak ook een stuk van de zware last kwijt die sommige mensen hebben. Dat geldt niet alleen voor het grootbrengen van kinderen, het geldt ook voor het werk en om een plaats te krijgen in deze samenleving. Al deze dingen bezorgen mensen soms een drukkende angst.

Misschien bent u vanmorgen ook buiten gekomen en zag u dat het al lente begint te worden en hebt u gedacht: ‘Ik moet toch wel goed kijken dit jaar dat ze me de lente en de zomer niet opnieuw afpakken, omdat ik het zo druk heb en zoveel dingen moet doen.’

Zo angstig bezorgd dat dit zal lukken en dát zal gaan. Ondertussen ontgaat je wat er aan goeds is in de natuur en tussen mensen in. Als je helemaal opgaat in wat je moét doén, kan er op den duur geen lachje meer af.

Wat is het belangrijkste? Dat ik mijn plicht doe of dat God mij geeft van al het goede? ‘Ach’, zegt de Heer van alle dingen, ‘daar wil ik vandaag niet over praten. Ik wil het vandaag hebben over het verschil tussen viooltjes en vergeet-mij-nietjes.’

(Homilie van de Federatie Herent)

 

IK DURF NAAR U KIJKEN

 

Heer Jezus,

In mijn leven gaat het er soms hard aan toe.

Soms kunnen mijn gedachten en emoties niet volgen

en sta ik daar verweesd en uitgeschud.

Weinig is mij dan nog tot steun.

Daden krachteloos, woorden luttel.

Mijn zwakheid stoort mij.

 

Ik durf dan naar U te kijken.

Ik durf dan zeggen:

zonder veel woorden verstaat Gij mij

en versta ik U.

 

Ook al blijven er vragen: ik vertrouw U.

Omdat ik zie wat Gij, de Levende, in mensen doet.

Ik tracht de horizon te zien die Gij ons toont,

en daar voorbij,

in hoop en verwachting,

het Huis dat Gij voor ons allen bereidt.

 

Ik geloof in onze Vader,

de Schepper en Levengever.

Ik geloof in U, de Zoon,

als mens nabij

en ik geloof in de Geest

die bezielt en kracht geeft.

Drie die mij één maakt.

 

Ludwig Van de Voorde

 

Laat, Heer, het licht van uw gelaat over ons opgaan. 

Dan vind ik vredig de rust en de slaap.

Want U alleen, HEER, laat mij leven, 

ongestoord en vol vertrouwen. 

 

Psalm 4



1557831-b4915a3deaa3025242d2247d2b0c1dc6.jpg

1557831-bc108d414dda0e4957d6e129fa765e56.jpg

1557831-e08cf39c550981119aabdd7942b92b5f.jpg

1557831-d22f128a481e3e0efd37e55ec8e075d1.jpg

1557831-2ee6d2071d5880f0340b5aff71db8278.JPG

1557831-b845c3abcba2ac5f16e8a03d0302cb74.JPG

1557831-c43406c91bcd06dde089843063d923e5.JPG

1557831-9dcb509505611f3406e0ba9552525cbf.JPG

1557831-f5149c8a825ea7da3843633fdad3158a.JPG
Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door Omer om 08:10 Reageer op dit bericht

DOORDENKEN OP DONDERDAG

Kleivaten

 

Een man was aan de kust grotten aan het verkennen. In één van de grotten ontdekte hij een zak met een aantal vaten van geharde klei. Het was alsof iemand ballen van klei had gerold en die in de zon had laten drogen om ze te bakken.

Het leek allemaal niet zo waardevol maar het wekte toch zijn nieuwsgierigheid en dus nam hij de zak uit de grot met zich mee. Hij wandelde langs het strand en gooide de kleiballen een voor een in de oceaan, zover hij kon.

Hij dacht er weinig over na tot hij een van die kleiballen liet vallen en die kapot brak op een rots. Binnenin zat een mooie edelsteen! Enthousiast begon de man de overige kleibollen open te breken. Elk bevatte een soortgelijke schat. In de 20 kleiballen die hij nog over had vond hij juwelen, duizenden euro’s waard.

Hij stond versteld. Misschien had hij wel 50 of 60 van die kleiballen met hun verborgen schat in de golven van de oceaan gegooid. In plaats van duizenden euro’s had hij tot tienduizenden euro’s kunnen hebben maar hij had ze gewoon weggegooid!

Zo is het ook met mensen. We kijken naar iemand, of zelfs naar onszelf, en we zien enkel de klei, het uiterlijk, de buitenkant. En die is niet altijd mooi of schitterend, dus kunnen we weinig of geen aandacht opbrengen. Iemand met een mooi of stijlvol uiterlijk, of iemand die bekend is of rijk, zo iemand schatten we gemakkelijk hoger in. En ondertussen nemen we niet de tijd om te zoeken naar de verborgen schat in zoveel andere mensen.

Er is een schat in elk van ons. Als we de tijd nemen om iemand beter te leren kennen, beginnen we zijn kleischil weg te nemen en laten we zijn innerlijk schijnen.

Het mag niet zo zijn dat we, aan het einde van ons leven, ontdekken dat we een fortuin aan vriendschappen hebben weggegooid omdat de edelstenen onopgemerkt bleven. Verborgen onder de klei.

(Auteur onbekend)

Hoe vind je dit bericht? 2 stemmen
Geschreven door Omer om 08:23 Reageer op dit bericht

GEDICHT VAN DE WEEK

WERKMANSKIND

Jij bent geboren op een avond, kind,

geboren onder ‘t ruisen van de bomen

er woei een zachte, zwoele zomerwind,

die als gezant der verten scheen gekomen.

 

Het was een avond als er vele zijn,

jouw komst werd niet verkondigd in de bladen;

er was alleen, in plaats van koffie, wijn,

en nieuwe luiers in de oude laden.

 

Je deed je moeder leed voor de eerste maal,

en las voor 't eerst vergeven in haar ogen,

van liefde glanzend. O, die ogentaal,

die oude taal, die nimmer heeft gelogen!



Jij bent geboren op een avond, kind.

er was voor jou geen loeien van sirenen,

er was alleen het ruisen van de wind,

en in dat ruisen ook jouw eerste wenen.

 

Je vader dronk content een extra-pint,

en is beschonken weer naar huis gekomen.

Je bent geboren op een avond, kind,

en had als deel het zingen van de bomen.

Kamiel Top (1923-1945)

Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door Omer om 17:19 Reageer op dit bericht

ZONDAG 23 FEBRUARI

7de ZONDAG A - 23 FEBRUARI 2014

'ZOALS JULLIE VADER IN DE HEMEL'

Ook al zitten we nu volop in de gewone zondagen door het jaar, toch krijgen we soms lezingen, die niet zo gewoon zijn en die ook niet altijd zo gemakkelijk uitvallen.

Dat is ook vandaag het geval. We horen twee lezingen, die wonderwel bij elkaar aansluiten en die allesbehalve alledaags zijn. ‘Wees heilig, want Ik, de Heer, uw God, ben heilig’, zegt Jahwe, in de eerste lezing uit het Oude Testament.

En ook Jezus vraagt meer dan wet en recht voorschrijven: ‘Wees barmhartig zoals jullie Vader in de hemel barmhartig is’. Hij nodigt ons uit om goed te zijn voor iedereen, en niet alleen voor onze vrienden … Zó eenvoudig is dat allemaal niet!

 

 

Eerste lezing: uit het boek Leviticus 19,1-2.17-18

Zeg tot heel de gemeenschap van de Israëlieten: Wees heilig, want Ik, de HEER uw God, ben heilig. Wees niet haatdragend tegen uw broeder. Bemin uw naaste als uzelf. 
 

Evangelie: Matteüs 5,38-48

Gij hebt gehoord dat er gezegd is: Gij zult uw naaste beminnen en uw vijand haten. Maar Ik zeg u: Bemint uw vijanden en bidt voor wie u vervolgen, opdat gij kinderen moogt worden van uw Vader in de hemel, die immers de zon laat opgaan over slechten en goeden en het laat regenen over rechtvaardigen en onrechtvaardigen. 
Weest dus volmaakt, zoals uw Vader in de hemel volmaakt is.’  

 

 

'WEES DUS VOLMAAKT'

‘Wees dus volmaakt, zoals je hemelse Vader volmaakt is.’ Hoe zou Jezus die woorden indertijd gezegd hebben? Een jaar of drie was Hij altijd onderweg, we weten dat Hij vooral naar kleinen toeging. We weten ook dat Hij daarom wel eens meer met groten botste. We hebben weet van zijn wonderen en ook dat Hij regelmatig de stilte opzocht, om luisterend bij zijn Vader te zijn.

En dan heeft Hij op een dag dat onmogelijke gezegd: ‘Wees dus volmaakt, zoals je hemelse Vader volmaakt is.’ Hij kende toch maar al te goed zijn Vader, en evenzeer kende Hij ons maar al te goed. Hij moet toch wel geweten hebben dat dit niet mogelijk was. Wat Hij daar vraagt, dat kan Hij zelf toch niet ernstig gemeend hebben?

Wanneer en hoe zijn die woorden gesproken? We weten het niet, misschien is het wel zo gebeurd. Hij was weer eens op weg en het was weer druk geweest. Dan is het rond de middag, ze gaan samen zitten, en ze praten wat. Over later, wat ze nog gaan doen, ze zijn immers nog jong en ze willen wat van hun leven maken. De een zegt dit, een ander dat en elk heeft zo zijn eigen plannetje: ‘dit wil ik van mijn leven maken.’

En Jezus luisterde en zweeg, misschien had Hij zelfs een binnenpretje toen Hij al die plannen en die mooie toekomstdromen hoorde. Toen elk van hen zijn woordje geplaatst had, bleef het misschien even stil, en dan heeft Hij misschien ver voor zich uit gekeken, en op zachte toon gezegd: ‘Het is mooi, die plannen. Het is mooi ook dat jonge mensen dromen over later. Maar, vergeet niet: het gaat daarbij niet alleen, zelfs niet in de eerste plaats, om jezelf. Mijn Vader, jullie Vader, onze Vader is dag aan dag bezig. De zon, de maan, de sterren, de regen, het leven. Het is allemaal uit Liefde. Daarom is Hij volmaakt, omdat Hij alles uit Liefde doet. Of beter: Hij is volmaakt omdat Hij Liefde is. Wees dus volmaakt, zoals je Vader in de hemel.’ En monkelend – maar daarom niet minder ernstig of gemeend – zal Hij daarbij ook wel gedacht hebben: ‘Wees dus Liefde, zoals jullie Vader een en al Liefde is.’

En dan heeft Hij waarschijnlijk opnieuw gezwegen, weer voor zich uitgekeken en stilletjes geglimlacht: ‘Zo zal je nog wel eventjes bezig zijn.’

Waar mensen

zich toewenden naar elkaar

en ervan afzien

om over elkaar macht uit te oefenen,

daar kan iets van God gebeuren.

 

Waar mensen

elkaar gaan herkennen en aanvaarden

als kwetsbare lotgenoten,

daar kan het Koninkrijk van God komen.

 

Waar mensen

van elkaar willen weten

dat ze geen van allen zonder liefde kunnen,

maar onmachtig zijn

om alle pijn te voorkomen of te helen,

daar kan iets van God gebeuren.

 

God komt

nooit met vertoon van macht,

 

maar

in de ogen van zwakken en weerlozen

zie je het licht van zijn gelaat.


(naar Levensecht)



1553953-f3ccdd27d2000e3f9255a7e3e2c48800.jpg

1553953-156005c5baf40ff51a327f1c34f2975b.jpg

1553953-d0096ec6c83575373e3a21d129ff8fef.jpg

1553953-032b2cc936860b03048302d991c3498f.jpg

1553953-18e2999891374a475d0687ca9f989d83.jpg

1553953-fe5df232cafa4c4e0f1a0294418e5660.jpg

1553953-9acf928a602580321bb776a289aea693.JPG
Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door Omer om 08:28 Reageer op dit bericht

DOORDENKEN OP DONDERDAG

SPEEL JIJ JOUW MUZIEK?

Bij vriendenbezoek zaten we op het terras en zagen we zweefvliegers bezig. Ze dreven mee op de warme luchtstromingen, blijkbaar zonder inspanning, vertrouwend op hun uitrusting en zeker dat ze niet zouden neer storten. Is dat echter niet gevaarlijk? Misschien? Maar wat voor een ervaring moet dit zijn!

 

Net zo voor een bergbeklimmer. Gebruik makend van zijn materiaal klimt hij naar de top van de berg. Soms valt hij en breekt hij zelfs een arm of een been maar toch, later, begint hij opnieuw. Waarom? Is dat niet te risicovol? Misschien, maar hij houdt van het gevoel de berg te hebben bedwongen en geslaagd te zijn in een moeilijke opdracht.

 

Alle sporten houden een zeker risico in en jammer genoeg, gebeuren er soms dodelijke accidenten. Maar weet: niet alleen sport houdt een risico in. Denk maar aan aandelen. Gevaarlijke maanden om te speculeren zijn januari, februari, maart en de maanden van april tot en met december.

 

In alle leven zit een risico. Onze keuze is te gaan voor het leven of te leven in vrees. Koningin Margaretha II van Denemarken zei ooit: ‘Ik heb altijd schrik om een passagier in het leven te zijn’. Ze wou nooit aan de kant staan of een toeschouwer zijn. Leven is om te leven, niet om naar te kijken.

 

Mary Kay merkte op: ‘De meeste onder ons sterven zonder hun muziek te hebben gespeeld’. Heb jij jouw muziek al gespeeld? Ik wil niet sterven vooraleer ik heb geleefd. En wanneer het moment is gekomen, wil ik gaan terwijl ik muziek speel.

 

(Auteur onbekend)

Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door Omer om 08:26 Reageer op dit bericht

GEDICHT VAN DE WEEK

Ballade de tout mon coeur

 

Denk ik aan ’t glas waaruit ik met u dronk

Eer het uw mond ontzonk,

Waarop de goede spreuk geschreven stond:

De tout mon coeur.

 

Dan denk ik weer aan wat mij werd ontzegd

Toen ge zijt in het diepe graf gelegd,

Die met uw laatste adem hebt gezegd:

De tout mon coeur.

 

Zie ik de bloem, gestorven in het gras

Die deze lente nog uw vreugde was

Dan denk ik weer hoe moe gij hebt gezegd:

De tout mon coeur.

 

Hoor ik de deur, die kraakt in winternacht,

Dan staat het hart stil, dat u toch verwacht,

Ja, iedere nacht verwacht

De tout mon coeur.

 

Al is er niets, niets dan de winternacht,

Hoe hoor ik toch die zachte woorden weer,

Al woedt de wind, al slaat de regen neer:

De tout mon coeur.

 

‘k Wilde mijn werk doen in mijn eenzaamheid

En u die verre zijt

Als grafschrift geven wat gij hebt gezegd:

De tout mon coeur.

 

Dat was uw vraag, eer gij werdt neergelegd

In dat wit bed, om niet meer op te staan,

Waar ik het kruis heb om uw hals gedaan,

De tout mon coeur.

 

En op uw haar mijn handen heb gelegd

Die nacht, dat ik voor ’t laatst u heb verstaan

Toen gij mij hebt gezegd:

De tout mon coeur.

 

Envoy à Dieu:

 

Prince, dit was mijn troost, mijn toeverlaat,

Dat zij gezegd had op die avond laat:

De tout mon coeur.

 

Maar deze nacht hebt Gij mij op doen staan

En mij die woorden waarlijk doen verstaan:

De tout mon coeur.

 

’t Was niet aan mij, het was aan U gezegd;

Ook deze troost was mij niet weggelegd,

Nu rest mij niets, tot ik eens zeg: Seigneur ...

De tout mon coeur.

 

J. W. F. Werumeus Buning

Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door Omer om 18:05 Reageer op dit bericht

ZONDAG 16 FEBRUARI

6de ZONDAG A – 16 FEBRUARI 2014

‘DE LETTER EN HET LEVEN’

 

Voor sommige mensen is naar de mis gaan een zaak van ‘zondagsplicht’. Andere mensen spreken hier niet van ‘plicht’ of van ‘moeten’, maar van ‘deugd doen’, ‘vreugde vinden’ of zelfs ‘nodig hebben’: de vreugde om de Heer te ontmoeten, en om zich door Hem te laten aanspreken.

 

Jezus zegt ons vandaag dat het in ons leven niet zozeer gaat om regels en plichten, maar om de diepe keuze van ons hart voor wat goed is.


Waar het op aankomt is dat wij in onszelf werken aan een hart dat het welzijn van anderen voor ogen heeft, een hart dat God en de medemens daadwerkelijk liefheeft, een hart dat waarheid spreekt en vooral waarheid doet.

 

Eerste Lezing: uit de Wijsheid van Jezus Sirach 15, 15-20

Als je wilt, kun je de geboden onderhouden en het is verstandig te doen wat Hem behaagt. Hij heeft vuur en water voor je neergezet: je kunt je hand uitstrekken naar wat je verkiest. Vóór de mensen liggen het leven en de dood, en dat waar een mens genoegen in schept.

Evangelie:  Matteüs 5, 17-37

Denk niet dat ik gekomen ben om de Wet of de Profeten af te schaffen. Ik ben niet gekomen om ze af te schaffen, maar om ze tot vervulling te brengen. 

Ik verzeker jullie: als jullie gerechtigheid niet groter is dan die van de schriftgeleerden en de Farizeeën, zullen jullie zeker het koninkrijk van de hemel niet binnengaan.

Laat jullie ja ja zijn, en jullie nee nee; wat je daaraan toevoegt komt voort uit het kwaad.

 

REGELTJES

Onlangs sprak ik met een bejaarde over het feit dat de boodschap van Jezus door en door goed is en deugd doet, maar dat de Kerk er zoveel regeltjes heeft bijgemaakt. En daardoor is het niet meer doenbaar of leefbaar en haken zoveel mensen af. Het is een oude discussie. En inderdaad, het lijkt zo tegenstrijdig, denk ik soms. Een geloof dat de mens echt vrij maakt, kan toch niet uitmonden in een ondoorzichtig en overladen kluwen van regels, geboden en verboden.

En net als je denkt dat je die vele regels toch in hun tijdsgebonden context moet verstaan en dus naar onze tijd ‘hertalen’ en eigentijds begrijpen, krijg je de lezingen van vandaag. Jezus geeft, noch min noch meer, een ellenlange opsomming van regels en wetten. En Hij zegt niet alleen dat ze belangrijk zijn maar Hij maakt ze nog wat zwaarder. Niet alleen mag je niet doden, je mag zelfs niet kwaad zijn op een ander… Wie kan dat in hemelsnaam volhouden?

Bovendien, zo kennen we Jezus toch niet, als de superwetgeleerde, de superfarizeeër, die de puntjes méér dan op de i zet. Maar zo moeten deze woorden ook niet verstaan worden. In werkelijkheid gaat Jezus in tegen wat over Hem gezegd wordt. Er werd immers beweerd dat Hij kwam om de wet en de profeten af te schaffen. Met deze uitdrukking – de wet en de profeten – werd in die tijd het woord van God bedoeld. En dat komt Jezus inderdaad niet doen: het woord van God afschaffen. Maar Jezus wil wel ingaan tegen al teveel wetten die het woord van God verpletteren, doen vergeten en teniet doen. Het enige belangrijke is de trouwe relatie tot God. God gaarne zien en al de rest volgt daar vanzelf uit.

In die zin zegt Jezus ook, dat er geen letter zal verdwijnen uit de wet, want deze wet, God en elkaar gaarne zien, is immers geschreven in het hart van elke mens.

In die zin ook zijn wij allemaal vrije mensen. Lezen we maar even de woorden van Paulus in de brief aan de Galaten, 5,13-16: ‘Broeders en zusters, u bent geroepen om vrije mensen te zijn. Misbruik die vrijheid echter niet om uw eigen verlangens te bevredigen, maar dien elkaar in liefde,  want de hele wet is vervuld in één uitspraak: ‘Heb uw naaste lief als uzelf. Maar wanneer u elkaar aanvliegt, pas dan maar op dat u niet door elkaar wordt verslonden. Ik zeg u dus: LAAT U LEIDEN DOOR DE GEEST, dan bent u niet gericht op uw eigen begeerten.’ We zijn in staat om in geweten te onderscheiden wat goed is en we kunnen dat goede ook doen. Maar we weten ook wat slecht is en zijn evengoed vrij om dat te doen. Dat is wat Jezus Sirach in de eerste lezing schrijft: ‘Hij heeft vuur en water voor je neergezet, je kunt je hand uitsteken naar wat je verkiest.’ Het ligt in onze handen of deze wereld een wereld wordt waar het goed is om te leven, dan wel dat deze wereld ten onder gaat.

We zijn mensen, en omdat niet iedere mens geneigd is om zijn geweten goed te vormen en dit goed gevormde geweten in te volgen, zijn er regels nodig, maar deze regels mogen nooit zo bindend zijn dat ze ons verhinderen om het goede te doen. We zullen pas echt vrij zijn als God inderdaad in ons hart leeft, als wij zijn weg volgen, zonder dwang, gewoon omdat het goed is.

In andere woorden: Jezus schaft ‘de wet’ niet af, maar brengt hem tot vervulling: Hij verlegt de klemtoon van de uiterlijke handeling – die soms bedrieglijk en misleidend kan zijn en de ware intentie verbergen – naar de innerlijke gesteldheid van het hart.

‘Van alles waarover je moet waken,

waak vooral over je hart,

het is de bron van je leven.’

Daarom zei één van de grootste christelijke denkers, de Heilige Augustinus, al: ‘Heb lief, en doe wat je wil’.

(Vertrokken van een homilie van Dries Lecluyse)

 

 

DE DEUREN VAN JE HART

 

Als je de deuren van je hart openzet
riskeer je veel.

Je riskeert dat men binnenkijkt
en de stofnesten ziet van kleinmenselijkheid,
de gevoeligheden die trillen
op de snaren van je gemoed
de melancholie die zweeft

rond de droesem van het leven...

 

Je riskeert dat vele mensen
met vuile voeten binnentreden,
zich nestelen in je zachte zetels

van begrip en meevoelen,
in tijd een lange teug genegenheid genieten

en peuzelen aan je hart...

 

Je riskeert voor de buitenwereld
een clown te zijn, een schouwspel,
een veroordeelde,

een stuk sensatienieuws,
een open huis,

een mens van vlees en bloed.

Een Jezus

die van God en mensen houdt
en aan die liefde stuk voor stuk
zijn leven geeft...

 

‘Maar terwijl zijn lichaam stierf,

werd zijn geest tot leven gebracht’
schrijft Petrus aan allen

die met hart en ziel geloven
in die Jezus.

 

Als je de deuren van je hart openzet
riskeer je mens te worden
naar Gods beeld en gelijkenis.

 

Auteur onbekend



1549733-f3ccdd27d2000e3f9255a7e3e2c48800.jpg

1549733-156005c5baf40ff51a327f1c34f2975b.jpg

1549733-799bad5a3b514f096e69bbc4a7896cd9.jpg

1549733-d0096ec6c83575373e3a21d129ff8fef.jpg

1549733-032b2cc936860b03048302d991c3498f.jpg

1549733-18e2999891374a475d0687ca9f989d83.jpg

1549733-fe5df232cafa4c4e0f1a0294418e5660.jpg

1549733-8cda81fc7ad906927144235dda5fdf15.jpg

1549733-30e62fddc14c05988b44e7c02788e187.jpg
Hoe vind je dit bericht? 2 stemmen
Geschreven door Omer om 09:36 Reageer op dit bericht

DOORDENKEN OP DONDERDAG

JE KRIJGT 20 FRANK OF 400 FRANK OF 500 FRANK,

DAT IS ALLEMAAL GELIJK.

 

Kinderen kosten geld,

en grote mensen kosten geld,

en de nieuwe auto van papa kost geld,

en als mama naar de kapper gaat,

dan kost dat ook geld,

en zo kan ik nog lang verder gaan,

want je krijgt niks voor niks.

 

En in veel landen hebben mensen geen geld

om kinderen te kopen en toch kopen ze kinderen.

 

't Is precies alsof alles om geld draait,

bij de mensen tenminste,

want bij de dieren is dat niet zo.

 

De kraaien en de mussen,

die eten en leggen eieren,

en dan komen er jongen,

en die eten ook en leggen ook weer eieren.

En zo gaat dat door.

 

Ik versta niet goed

hoe de wereld in mekaar zit.

 

Jaak Dreesen: ‘Ik zie ik zie wat jij niet ziet’

Hoe vind je dit bericht? 2 stemmen
Geschreven door Omer om 08:41 Reageer op dit bericht

GEDICHT VAN DE WEEK

Liefde

Kon ik één gaaf der jeugd terugverkrijgen,
Ik vroeg de makkelijke ontroerbaarheid
Van ‘t hart, dat nog niet heeft geleerd te zwijgen,
Maar vrijelijk bij de breuk der dromen schreit.

Nu ben ook ik gewend, mij te gewennen;
Ik trek mij allengs in mijzelf terug.
En ach, zelfs die mij beter moesten kennen,
Ik schijn hun wellicht liefdeloos en stug.

Toch ben ik vol verholen tederheden,
Gekneusde liefde, die geen uitweg vond,
Oneindig medelijden met wie leden,
Bewogendheid, die ‘t zware leven schond.

Alleen wanneer ik neder ben gezeten
In avondeenzaamheid en lampgesuis,
En al wat mij benauwde heb vergeten,
Begint er in mijn hart een zacht geruis.

Dan wellen in mij nooit-verwonnen drangen,
Dan gaat een stroom van liefde van mij uit,
Die alle mensen in zich houdt omvangen,
Nu zij zich eindelijk niet meer voelt gestuit.

Dan heb ik ‘t hart weer van mijn jeugd gevonden,
En ben ik warm van innerlijken gloed.
Al wat de wereld in zich houdt gebonden
Dat voer ik de beminden tegemoet.

Dan schijnt het mij, bij ‘t zien van zoveel derven,
Van zoveel vleugels tot geen vlucht ontvouwd,
Dat ik alleen maar door voor hen te sterven
Hun tonen kan, hoeveel ik van hen houd.

Een oogwenk – de bekoring is gebroken,
Ik meng het mijne weer met hun bestaan.
Ik heb hun van mijn liefde niet gesproken,
En dit moet alles langs hen henengaan.

J.C. Bloem

Hoe vind je dit bericht? 2 stemmen
Geschreven door Omer om 16:08 Reageer op dit bericht

Meer van Doorheen de dagen

↑ Terug naar de berichten