Archief

De mensen zeggen:

‘de tijden zijn slecht,

wij leven in een moeilijke tijd.’

 

Leef goed, en de tijd is goed:

wij zijn de tijden;

de tijden zijn

wat wij er van maken.

 

Heilige Augustinus (354-430)

 

(De foto’s werden genomen in de ‘IJzertoren’, Diksmuide en in het museum ‘In Flanders fields’, Ieper)

BIJ DE TWEEDE ZONDAG VAN DE ADVENT  

 

Vandaag horen we twee grote profeten, die in de Advent thuishoren: Jesaja en Johannes de Doper. Het zijn twee mensen, die erg verschillen maar eenzelfde boodschap brengen: bekeer je, laat God in je hart geboren worden. Dan kan Hij zichtbaar worden in onze wereld. 

 

Dan zal een wolf zich neerleggen naast een lam,
een panter vlijt zich bij een bokje neer;  

kalf en leeuw zullen samen weiden
en een kleine jongen zal ze hoeden. 

Een koe en een beer grazen samen, hun jongen liggen bijeen;
een leeuw en een rund eten beide stro. 

Bij het hol van een adder speelt een zuigeling,
een kind graait met zijn hand naar het nest van een slang. 

Niemand doet kwaad, niemand sticht onheil op heel mijn heilige berg.
(Jesaja 11,6-9)  

 

In die tijd trad Johannes de Doper op in de woestijn van Judea.  

Hij verkondigde: ‘Kom tot inkeer, want het koninkrijk van de hemel is nabij!’  

… 

Toen hij zag dat veel Farizeeën en Sadduceeën op zijn doop afkwamen,  

zei hij tegen hen: ‘Addergebroed, wie heeft jullie wijsgemaakt  

dat je veilig bent voor het komende oordeel?  

Breng liever vruchten voort die een nieuw leven waardig zijn,  

(Matteüs 3,1-2 en 7-8)  

 

Vandaag krijgen we twee mooie lezingen die heel goed bij elkaar aansluiten. Ze hernemen eigenlijk het begin van de Bijbel met schepping en zondeval. Jesaja beschrijft, in prachtige beelden, een aards paradijs: ‘een wolf legt zich neer naast een lam en geen mens doet nog kwaad op mijn heilige berg’. Het is die wereld waarvan geschreven staat: ‘En God zag dat het goed was’. Zo is ook het visioen van Jesaja: God ziet dat het goed is zo.  

Maar het is anders gelopen. Adam en Eva, de mensen, worden door God uit dit paradijs verdreven omdat zij eigenmachtig willen bepalen wat goed is en kwaad, los van God. Zo was het toen, ‘in den beginne’, zo bleef het de eeuwen door. Om een wereld als een aards paradijs te maken, moet het anders. Dat zegt Johannes boud en ongezouten: ‘Wie heeft jullie wijsgemaakt dat je veilig bent? Breng liever vruchten voort die een nieuw leven waardig zijn!’ Om de wereld tot een aards paradijs te maken, ga je een totaal andere koers moeten kiezen. Maar als je tot inkeer komt, is het koninkrijk van de hemel nabij!  

De toekomst ligt in jullie eigen handen, zegt God, bij monde van Johannes: jullie kunnen een aards paradijs maken, als jullie dat echt willen. Vorige eeuw zei de Duitse schrijver Heinrich Böll het zo: ‘Eén christen kan wonderen doen. Een miljard christenen kunnen de wereld veranderen.’ En ondertussen zijn we met bijna 2,5 miljard!’  

Het ligt aan ons allen, van gewone mens tot wereldleider, om onze kleine leefwereld dichtbij en onze hele, zo mooie blauwe planeet, tot een Koninkrijk van God te maken. 

 

Het lied van de nieuwe tijd 

 

Een nieuwe tijd, een nieuw geluid, 

en in een kemelharen kleed 

verschijnt een magere profeet 

en maakt zich recht en roept het uit: 

 

'Keer om met mij in de woestijn, 

keer om met mij naar de Jordaan: 

het pad wordt recht wanneer wij gaan 

om kinderen van God te zijn. 

 

Een nieuwe tijd, een nieuwe weg 

naar de genade in het dal 

waarin uw redder komen zal 

en doen al wat ik u voorzeg: 

 

hij zal u dopen met zijn geest 

en met zijn heilige natuur; 

hij zal u zuiveren met het vuur 

dat u van alle kwaad geneest. 

Een nieuwe tijd, een nieuwe doop, 

het rijk der hemelen is nabij; 

want aan de horizon staat hij, 

de door God zelf gezonden hoop'. 

 

Michel van der Plas 

BIJ DE EERSTE ZONDAG VAN DE ADVENT

 

De advent is een innige tijd van heimwee naar Licht, in het donker van de dagen en het donker van ons leven. Het is een tijd van verstilling en meer toeleg op het bidden.

Maar ons binnenste binnen vertaalt zich in ons buitenste buiten. Zo is de advent een tijd van helen, binnenin een beetje genezen, en een tijd van delen, meer oog en openheid naar buiten.

Een tijd van hoop voor elke arme mens, die uitzicht mist, door wat dan ook: armoe en gebrek, of leegte binnenin. En misschien zijn wij zelf die arme mens wel: ‘Arm, en beschaamd zo arm te zijn’ (M. Vasalis).

 

‘ZOALS HET WAS IN DE DAGEN VAN NOACH’

 

In die tijd zei Jezus tot zijn leerlingen:

Zoals het was in de dagen van Noach,

zo zal het zijn wanneer de Mensenzoon komt …

Want zoals men in de dagen voor de vloed

alleen maar bezig was met eten en drinken,

met trouwen en uithuwelijken,

tot aan de dag waarop Noach de ark binnenging, 

en zoals men niet wist dat de vloed zou komen,

totdat die kwam en iedereen wegnam,

zo zal het ook zijn

wanneer de Mensenzoon komt …

 

Wees dus waakzaam,

want jullie weten niet

op welke dag jullie Heer komt. 

(Matteüs 24,37-40 en 42)

 

BIJ WIJZE VAN VERGELIJKING

 

Musée des Beaux Arts.

 

Wat het lijden betreft vergisten zij zich nooit

de Oude Meesters: hoe goed begrepen zij

zijn menselijke rang;

hoe het plaats heeft

terwijl iemand anders aan het eten is

of een raam opent

of net traag voorbijloopt;

 

hoe,  terwijl de oudere mensen eerbiedig, vol hartstocht

op die wonderlijke geboorte wachtend, er altijd

kinderen zijn die niet per se wilden dat het gebeurde

schaatsend op een vijver

aan de rand van het bos ;

 

zij vergaten nooit dat

zelfs het verschrikkelijke martelaarschap

zich moet voltrekken

ergens in een hoek

op een rommelige plek,

waar de honden doorgaan met hun hondse leven

en het paard van de beul

zijn onschuldige billen schurkt aan een boom.

 

Op Brueghels Icarus bijvoorbeeld,

zoals alles zich op zijn dode gemak

van de ramp afkeert ;

de man achter de ploeg

zou de plons gehoord kunnen hebben,

 

de verloren kreet

 

maar voor hem was het geen belangrijk fiasco ;

de zon scheen, zoals het moest,

op de witte benen

die verdwenen in het groene water ;

 

en het kostbare, fragiele schip,

dat iets merkwaardigs gezien moet hebben,

 

een jongen, die uit de hemel viel

 

moest ergens heen

en zeilde rustig door.

 

W.H. Auden.

(vertaling: Herman Servotte)

UIT DE GRABBELTON 1

DE KUNST VAN DE RELATIVERENDE GLIMLACH 

Als je ouder bent moet je sterker in je schoenen staan dan ooit want …

 

Als de jeugd moe is, is ze aan vakantie toe

Als de ouderen moe zijn zegt men : ‘Ze takelen af’.

 Als de jeugd bezwaren maakt, heeft ze een uitgesproken mening

Als de oudere mensen bezwaren maken, dan hebben zij het niet begrepen.

 Als de jeugd verliefd is, voelt ze zich jong.

Als de ouderen verliefd zijn, noemt men ze kinderachtig.

 Als bij de jeugd iets mislukt, zegt men: ‘We gaan er tegenaan, volgende keer beter’.

Als oudere mensen iets overkomt zegt men: ‘Laat maar, het heeft toch geen zin meer’.

 Als de jeugd iets vergeet hoor je: ‘Ik heb het waanzinnig druk’.

Als ouderen iets vergeten zegt men: ‘Hij of zij wordt dement’.

 Als de jeugd depressief is heeft ze problemen;

als de ouderen depressief zijn moeten ze niet zeuren.

 

Maar wij, senioren, zijn de overlevers.

Kijk maar naar al de veranderingen die we hebben meegemaakt:

Wij werden geboren vóór: TV, penicilline, polioprikken, diepvriesvoedsel, kopieerapparaten, plastic, contactlenzen, de pil, GSM, computers, e-mail, radar, creditcards, atoomsplitsing, laserstralen, panty’s, vaatwassers, droogkasten, elektrische dekens, airconditioning, … en vóór de mens op de maan liep.

Wij trouwden eerst en woonden dan samen: hoe ouderwets!

Wij werden geboren voor er huismannen, deeltijdbanen, kinderdagverblijven, groepstherapie en verpleeghuizen waren.

In onze tijd waren kevers insecten en geen Volkswagens.

Een ontsteking had niets te maken met elektronica.

Wij hadden nooit gehoord van: TL, TV, CD, PM, video, magnetrons, elektrische schrijfmachines, faxen, kunstharten, kunstnieren, tekstverwerkers, printers, draadloze telefoons, biogarde, emulgatoren, booreilanden …

En ook nooit van jongens met oorringen, hippies, yuppies, BOM-vrouwen, holebi’s en LAT-relaties.

Wij waren er ook al vóór: de  A 27, E 19, E 40, de TGV …

Toen betekende ‘Made in Japan’ : rommel.

Wij hadden nooit gehoord van pizza’s, Mac Donalds en oploskoffie.

In onze tijd verstuurden wij een brief voor 1 frank, een auto kostte 40.000 Fr, maar niemand kon dat betalen. Benzine kostte 2 Fr de liter.

Roken was toen nog chique en interessant – een pot was om te koken.

Aids was een Engels woord voor ‘helpers’.

Een relatie had met zaken doen te maken en niet met een bed.

We wisten niet wat ‘geld uit de muur’ was, of ‘brood uit de automaat’.

De kleur roze had met baby’s te maken: en homo betekende ‘Mens’.

Wij moesten het doen met wat we hadden of waren.

Wij zijn de laatste generatie die nog dacht dat je een man nodig had om baby’s te krijgen.

Geen wonder dat we zo in de war zijn.

Gebundeld door een senior.

 

1. In de grabbelton beland op 23.10.2007

 2. Ondanks de goede raad van vele proffen geen bibliografische gegevens genoteerd. Wee mij!

 3. Het is mij evenmin bekend wie deze senior is, maar ik vermoed dat mijn ouders – geboren in 1897 en 1901 – zich hierin wel zouden herkennen. Vermits zij overleden zijn in 1981 en 1984 heb ik het hun nooit kunnen vragen.

 4. Deze grabbel bevat geen enkel oordeel van mijnentwege.

COMPS-SUR-ARTUBY

 

Comps-sur-Artuby is een gemeente in het Franse departement Var (regio Provence-Alpes-Côte d'Azur) en telt 320 inwoners (2004). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Draguignan.

 

Meditatie bij het bezoek aan twee kapellen:

 

TRISTESSE

 

J'ai perdu ma force et ma vie,

Et mes amis et ma gaieté;

J'ai perdu jusqu'à la fierté

Qui faisait croire à mon génie.

 

Quand j'ai connu la Vérité,

J'ai cru que c'était une amie ;

Quand je l'ai comprise et sentie,

J'en étais déjà dégoûté.

 

Et pourtant elle est éternelle,

Et ceux qui se sont passés d'elle

Ici-bas ont tout ignoré.

 

Dieu parle, il faut qu'on lui réponde.

Le seul bien qui me reste au monde

Est d'avoir quelquefois pleuré.

 

(Alfred de Musset)

DE HEILIGE DRIE-EENHEID

 

De Heilige Drie-eenheid is een ‘moeilijk’ feest, om het makkelijk te zeggen! Het is een poging om het onvatbare diepste Wezen van God onder woorden te brengen. En dan moeten wij, in alle nederigheid, erkennen dat dit ons verstand te boven gaat. Die naam voor God – Heilige Drie-eenheid – komt in de Bijbel trouwens niet voor. Wel vinden we enkele aanwijzingen in die richting. Maar als dogma dateert het uit de 4^de eeuw en is het een theologie, die wij niet verstaan. En mijns inziens is dat helemaal niet erg. Veel belangrijker is de naam die God zichzelf geeft. En dan gaan we te rade bij de bronnen van ons geloof, die een eenvoudiger taal spreken en bovenal meer levensecht zijn.

Denken we maar aan het verhaal van Mozes en de brandende braamstruik. Daar maakt God zichzelf bekend als: ‘Ik zal er zijn voor u’. Het is de eerste naam, die God zichzelf geeft. Eeuwen later lezen we, bij Johannes – in andere woorden – dezelfde naam voor God: ‘God is Liefde’. In deze namen, die God zichzelf toekent leren we het meest over Hem. We mogen geloven in een God, die Liefde is en van zichzelf zegt: ‘Ik zal er zijn voor u.’

Omdat Hij Liefde is en er voor ons is, brengt Hij ons hart tot rust. Wij vinden de  geborgenheid, waar wij naar snakken, slechts in een eeuwige Liefde, die er altijd voor ons wil zijn. En zo mogen wij God noemen: die  eeuwige Liefde, die er altijd voor ons wil zijn.

Godzijdank!

VANDAAG REEDS 1 MAAND GELEDEN …

 

EGIDIUS WAER BESTU BLEVEN

 

Egidius waer bestu bleven
Mi lanct na di gheselle myn
Du coors die doot du liets mi tleven
Dat was gheselscap goet ende fyn
Het sceen teen moeste ghestorven syn

Nu bestu in den troon verheven
Claerre dan der zonnen scyn
Alle vruecht es di ghegheven

Egidius waer bestu bleven
Mi lanct na di gheselle myn
Du coors die doot du liets mi tleven

Nu bidt vor mi ic moet nog sneven
Ende in de weerelt liden pyn
Verware mijn stede di beneven
Ic moet noch zinghen een liedekyn
Nochtan moet emmer ghestorven syn

Egidius waer bestu bleven
Mi lanct na di gheselle myn.
Du coors die doot du liets mi tleven

 

(Middeleeuwse Elegie)

PINKSTEREN

 

Pinksteren. Het feest van de Heilige Geest, de Helper, de Trooster, zoals Jezus zelf Hem noemt. Het is ook het feest van de vruchten van de Geest, zoals geduld, vriendelijkheid en zachtmoedigheid. En het feest van het enthousiasme, de geestdrift: want de eerste leerlingen werden door de Heilige Geest omgevormd van bangeriken tot moedige getuigen van de Blijde Boodschap.

 

Wie of  wat de heilige Geest is,

is moeilijk te zeggen.

Een geest kan je trouwens

zo moeilijk vastpakken.

 

Je ziet het wel aan mensen

waar iets van uitgaat:

wat ze zeggen, is gemeend;

Wat ze doen, is echt.

 

Ze stralen iets uit:

die Geest heeft te maken met

warmte, goedheid, vrede,

geduld, begrip,

aandacht voor de minsten.

 

Ook al zijn er velen

wiens levenspad niet

over rozen loopt,

gaat er een kracht van hen uit

waar je zelf beter van wordt.

Zij zijn 'geestige' mensen.

 

Geestige mensen

tonen vaak

met weinig woorden

hoe de Geest

vandaag aan het werk is.

 

(Carlos Desoete)

HEMELVAART VAN DE HEER

 

Hemelvaart is geen echt afscheid. Jezus zegt: ‘Ik zal met u zijn tot aan het einde der tijden. Hij belooft ook zijn pinkstergeest: Ik zal u niet verweesd achterlaten. De hemelvaart is een nieuw begin. Zoals je afscheid neemt van je school, na je studies. Je hebt veel geleerd, veel ontvangen, maar het is niet af: het begint pas! Je moet in praktijk brengen wat je geleerd hebt.

Daarom hoorden wij ook ‘wat staan jullie daar naar de hemel te kijken?’ Begin er nu aan: gaat en verkondigt mijn boodschap! Hemelvaart is een zending, de zending van de kerk, die met Pinksteren zal uitgerust worden met de Geest van God.

Van harte een zalige hoogdag, in deze rij van hoogfeesten van ons geloof! En laten wij eraan denken, zoals de mensen in Zuid-Afrika, in hun sappig taaltje spreken over dit feest: ‘nie kijk nie, maar doen!’ 

Hemelvaart

 

Toen is hij opgevaren.

Zijn tijd op aarde was voorbij,

zijn drieëndertig korte jaren.

Nu was hij hoog en vrij.

 

Ons heeft hij nog gezegend

en uit het treuren op doen staan

en uitgezonden langs de wegen

die hij was afgegaan.

 

En nu gaat het beginnen:

hij liet aan ons per testament

de wereld om voor hem te winnen,

tot zij de Vader kent.

 

Wij staan op eigen benen,

en straks wanneer zijn heilig vuur

ons heeft veroverd en doorschenen,

is het ons eigen uur.

 

Tot hij zal wederkomen

is ons zijn aarde toevertrouwd

om te herscheppen naar zijn dromen:

een stad voor God gebouwd.

 

Wij zullen met hem varen,

omhoog, zijn nieuwe hemel in,

een eeuwigheid van nieuwe jaren.

Dit is maar het begin.

Michel van der Plas

Laudato si’ door alle schepselen en de natuur

 

Wees geprezen

door de dag die meer een doener is dan een denker

hij laat belletjes geluk opborrelen in de aders van geliefden

overal vloeit muziek met een hofhouding aan

klanken en geuren om liefhebbers te bekoren

 

wees geprezen

door de nacht die gaandeweg krimpt tot

in de coulissen waar dromen worden gepeld en ontpit

ze gooien hun bast af als een te gespannen huid

wanneer het ochtendlicht gretig om zich heen grijpt

 

wees geprezen

te midden van de nevelslierten in de vroege uren

verlangend schurken ze zich tegen elkaar aan

vrij van wat hen onnodig uiteendrijft

hun ziel komt als gebalsemd tot haar recht

 

wees geprezen

doorheen de dankbare gebarentaal van plant en dier

met de longen wijd open ontvangen ze het licht

alles dient zich deze dagen aan als grondstof om er

herinneringen uit te boetseren voor mindere momenten

 

wees geprezen

in onze zorg voor de natuur op deze hoogzomerdagen

laten we zijn vruchtbaarheid niet verkwanselen

maar voluit het leven zonder remmingen vieren

in een rondedans samen rond de binnengehaalde oogst

 

wees geprezen

wanneer wij met hunkerende vingers onze liefde

diep in gemeenschappelijke grond planten

om haar in overdadige bloesems te zien bloeien

met kleuren en zacht weefsel dat onze zinnen verdooft

 

wees geprezen

als alle zonnevruchten in straaltjes sap openbarsten

klodders vruchtvlees spatten in het rond

zoals op de stillevens van Spaanse oude meesters

het hoogseizoen van ons leven is nog lang niet voorbij

 

wees geprezen

in de hoop dat ik zo mag getuigen van de Liefde

dat Ze mij als een muze bevrijdende woorden

influistert om de wereld te maken tot een plaats

waar het goed wonen is voor iedereen.

 

Anne Verbanck

in KERKNET Nieuwsbrief, donderdag 16 juli 2020