Naar de inhoud

Doorheen de dagen

Ervaringen besproken
akke.beakke.be

Archief

FIGUREN VAN DE KERSTSTAL

DE MENSEN VAN DE STAL

 

De mensen van de stal

zijn daar terechtgekomen

omdat de herberg

al ‘volzet’ was.

 

Armoede van velen

ontstaan uit de opgepotte

rijkdom van enkelen.

 

Eenzaamheid

is het bittere resultaat

van de gesloten kring,

van mensen die genoeg hebben

aan elkaar.

 

Dan is er geen plaats

voor een kind,

de vreemdeling,

de werkzoekende,

de ongehuwde man of vrouw,

de echtgescheidene …

 

Alleen in de stal

is er altijd plaats.

Carlos Desoete

Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door Omer om 10:23 Reageer op dit bericht

FIGUREN VAN DE KERSTSTAL

DE OS EN DE EZEL

 

‘Ossen en ezels’

klinkt in het Hebreeuws als

‘sjorrimachorim’

– schorriemorrie –

het kleine, simpele volk …

 

De os is het beeld van hen die dienen,

die stil en verborgen de grond klaarmaken

voor het zaad …

De os draagt het juk en werkt samen,

trekt in een tweespan of driespan.

Zo’n trekkers zijn er nodig in elke groep.

Mensen die bereid zijn samen te werken.

Die in ploeg kunnen werken

en mét de ploeg aan de slag willen gaan …

 

De ezel is vanouds

het lastdier van de armen.

Een ezel is een dier,

dat één en al oor is

om heel veel te kunnen luisteren,

het verhaal van mensen te aanhoren

en ermee op stap te gaan,

een dier dat geweldig veel kan dragen,

verdragen en vér dragen.

 

En alles wat die os en die ezel te doen hebben,

daar in de kerststal:

dat is terzijde staan,

heel bescheiden,

en wat warmte geven,

een beetje adem,

wat levenskansen …

Want zij weten:

alles van waarde is weerloos en kwetsbaar.

 

Zeker een mensenkind!

Wat een os en een ezel kunnen,

dat kunnen wij toch ook?

 

(Bron: Welzijnszorg)

Hoe vind je dit bericht? 2 stemmen
Geschreven door Omer om 08:39 Reageer op dit bericht

FIGUREN VAN DE KERSTSTAL

DE HERDERS

 

Er is een grote nood aan

een kerk van herders

waar iedereen zorg wil dragen

voor de ander.

 

Waar niemand in verlorenheid

dreigt ten onder te gaan.

Herders,

die hun volle aandacht richten

op wie verloren lijkt

voor de samenleving,

die ze gaan zoeken en bezoeken,

die ze in hun kwetsbaarheid

op de schouders dragen

en weer midden de kudde brengen.

 

Een kerk van herders

die plaatsen van ‘LEVEN’ aanwijzen,

ruimte scheppen waar het ‘GOED’ toeven is,

waar iedereen ten volle kan leven.

Verantwoordelijke herders

die durven voorgaan

maar ook achteraan

de kudde willen stappen,

op het tempo van de zwakste

van de groep.

(Bron: Welzijnszorg)

Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door Omer om 08:07 Reageer op dit bericht

FIGUREN VAN DE KERSTSTAL

DE ENGEL 

Engelen

zijn wezens van een andere planeet

of uit oude, mythische verhalen …

Wie gelooft nu nog in engelen?

En toch kunnen we ze nog zien,

Gods engelen,

toch kunnen we hun aanwezigheid

bij momenten nog ervaren,

al was het maar in engelen van mensen,

in mensen die de kunst verstaan,

zelfvergeten te gaan leven,

in mensen die het nooit moe worden

dienstbaar aan anderen te zijn,

in mensen die tegen stroom

blijven leven,

in mensen die niet toegeven

aan de mentaliteit van elk voor zich,

in mensen die dag in dag uit

voor een ander blijven zorgen,

in mensen die hun grootste

vreugde vinden

in een ander gelukkig te maken.

Zo’n mensen laten ons ervaren:

onze God is niet veraf.

Hij komt ons heel nabij.

In zo’n mensen wordt het duidelijk:

God laat zijn mensen niet in de steek,

en blijft zijn engelen sturen

om Zijn vreugdevolle boodschap

te laten weerklinken.

(Bron: Welzijnszorg)

Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door Omer om 18:08 Reageer op dit bericht

KERSTMIS

KERSTLIED

 

Nu zal het wel gauw gaan sneeuwen,

dan worden de wegen wit.

Dan rijden de drie kamelen,

waarop elk een koning zit,

door een woestijn van eeuwen,

vol boosheid en gevit.

 

De herders liggen bij nachte,

te waken op het veld,

bij hun schaapjes met witte vachten.

Een engel heeft hun verteld,

dat Jezus niet langer kan wachten,

want de wereld moet hersteld.

 

Wat herders en koningen hopen,

het maakt gering verschil:

men kan het geluk niet kopen,

maar voor mensen van goede wil,

gaat de hemel éénvoudig open,

en dan wordt alles stil.

 

Alleen wie het kwade begeren,

die mogen niet binnengaan,

de hemel is daar voor wie leren

de goedheid te verstaan,

die de mensen door ons ontberen,

als wij hebben kwaad gedaan.

 

Door een woestijn van eeuwen

vol boosheid en gevit

rijden de drie kamelen

waarop elk een koning zit.

Nu zal het wel gauw gaan sneeuwen

en dan wordt de wereld wit.

Anton van Duinkerken



1990790-b5cbed784fb93e57925a2939da1710fc.jpg

1990790-08182858c5199d31994f3d06d818449b.jpg

1990790-fb41ee9c159c90709667687d35d00579.jpg

1990790-aa214af232f9b1422779c09fcf6409be.jpg

1990790-ef0ccd2b01d0d84455edb77afe940558.jpg
Hoe vind je dit bericht? 2 stemmen
Geschreven door Omer om 09:26 Reageer op dit bericht

BIJ KERSTMIS 2016

HET IS DUISTER MAAR IK GELOOF

 

BIJ KERSTMIS 2016 IN BRAZILIË

 

Verpletterd

weent een Syrisch kind in Aleppo

Omran Daqneesh is zijn naam.

 

En ontroostbaar

huilt het jongetje van de Guarani-Kaiowa

in het uitgebrande dorp.

 

In de verte klinkt nog de klacht

van een jongeman zonder toekomst

in de Afrikaanse nacht.

 

Ik zie de Eerste Wereld die zijn grenzen sluit

voor vluchtelingen zonder bestemming.

 

Ik voel de onmacht van de daklozen in de stad

en van de landloze boeren die zich verzetten

tegen de machtigen die hen verdrukken.

 

Het leven dat begint kreunt in een wrede wereld

en wij zwijgen!

 

Machteloos schreeuwt de gewonde aarde

door het blinde winstbejag

van perverse heersers.

En wij zwijgen!

 

Opnieuw wordt het land

in boeien geslagen

en verliest zijn rechten

door een schandelijke staatsgreep

En wij zwijgen!

 

Ondanks onze onverschilligheid

komt God ons tegemoet

in een kind uit de periferie.

 

Nu eerst ons geschonden gelaat reinigen,

terug de straat op

om de kreet te laten horen

van de vertrapte utopie,

onze ziel versterken met liefde en tederheid

de altijd nieuwe uitdaging opnemen

van een mensgeworden GOD!

 

Gedicht (Portugees): Paulo Gabriel

Vertaling: Frans Verhelle



1990716-f3ccdd27d2000e3f9255a7e3e2c48800.jpg

1990716-cdc679bebbe282e170ab6fe0dca8445e.jpg

1990716-156005c5baf40ff51a327f1c34f2975b.jpg

1990716-d0096ec6c83575373e3a21d129ff8fef.jpg

1990716-efc7da8df082905ed77570509e96f33c.jpg
Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door Omer om 20:48 Reageer op dit bericht

MIJN KERSTVERHAAL

MIJN KERSTVERHAAL

 

De dag voor Kerstmis woonde ik met mijn kleinkinderen de avondmis bij in de Finisterraekerk. De sfeer was heerlijk, prachtige kerstklanken op het orgel. Hier en daar zagen we al wat mensen binnenkomen, allemaal feestelijk gekleed. Toen de viering begon, waren alle plaatsen bezet. Daar klonken de eerste noten van de inleidende muziek. We zaten stil te luisteren toen we achteraan gerommel hoorden. Een oud vuil mannetje strompelde binnen, onze kant uit, en geen enkele stoel meer vrij. Hij had zijn hele hebben en houden bij zich, tot geblutste kookpotten toe, alles meedragend in twee vuile, bijna versleten plasticzakken. Zijn sjofele kleren zaten vol vlekken en zijn oude pantoffels hadden geen kleur meer. Zelf was hij ook smerig (sorry voor deze uitspraak), eigenlijk niet om aan te zien. Zijn haren krioelden van de schilfers en de geur die hij verspreidde was bijna niet te harden

Niemand maakte een stoel vrij. Niemand wilde hem naast zich op de vooravond van Kerstmis. Er was letterlijk en figuurlijk geen plaats voor hem. Opeens, zomaar opeens vroeg ik aan Klara (het jongste kleinkind, 4 jaar oud) of zij ook vooraan op de roodfluwelen kussentjes voor het altaar wilde gaan zitten. En ja, plots zat dat ventje naast mij. God, wat had ik het daar moeilijk mee. Ik probeerde deze situatie in mijn hoofd en in mijn hart een plaats geven.

De dienst was juist begonnen en begeleid door de zachte melodie van ‘Stille Nacht, Heilige Nacht’, bracht pastoor Nimmegeers in zijn armen de kribbe met het kindje Jezus naar voren. We baden mee, en het mannetje bad mee. Ik wendde mijn hoofd af om zijn geur niet te moeten opsnuiven. Onder de offergang zochten we naar centen. Ik bood het mannetje een cent aan, maar hij haalde uit zijn armtierige beursje zelf een cent. We keken elkaar voor het eerst aan. Hij lachte vertederend met zijn waterige, etterende oogjes, vol met groene vuiltjes. Mens, wat hield ik plots van hem. Ik vergat zijn vieze jas en zijn vieze geur.

We gingen samen te communie en we baden hand in hand het onzevader. Nadien, op uitnodiging van de pastoor voor alle mensen van goede wil, zoenden we elkaar ook nog. Ik voelde zijn traan op mijn wang. Ik weet niet of iemand van de omstanders dat kon vatten. Mijn kleinkinderen begrepen het niet.

De viering was voorbij. De kerk liep leeg. Wij gingen als laatsten naar buiten. De huisraad van het ventje rinkelde. Ik vroeg of hij nu ook deze avond ergens mee mocht gaan feesten. Zijn antwoord zal ik wellicht nooit vergeten: ‘Ik heb al een kerstfeest gehad, jij hebt mij een feest gegeven, want ik heb heel de tijd naast jou mogen zitten.’ We keken elkaar begrijpend aan. In onze ogen borrelden tranen. Menslief wat waren we twee gelukkige mensen. Misschien raakte hier even de hemel de aarde.

Je zette je muts op. Je ging naar jouw thuis, de straat.

En ik ging samen met de kleinkinderen naar huis... feestvieren.

Kerstavond zal nooit nog een avond zijn als de andere. Ook dit jaar zal ik je op de vooravond van Kerstmis verwachten. Maar ik weet bijna met zekerheid dat jij ondertussen de straat hebt geruild voor de eeuwigheid. Lieve man, ik zal je nooit vergeten ..., zeker niet op kerstavond rond 18 uur!

Marieken

(uit Mensen Onderweg, 2009, 10)

Hoe vind je dit bericht? 2 stemmen
Geschreven door Omer om 08:49 Reageer op dit bericht

DOORDENKEN OP DONDERDAG

VAN KERSTMIS TOT KRUIS

 

In de Geestelijke Oefeningen brengt Ignatius Menswording en Paasmysterie als vanzelfsprekend bij elkaar: ‘De Heer moest geboren worden in uiterste armoede, om na zoveel honger, dorst, hitte en kou, beledigingen en aanvechtingen te hebben doorstaan te sterven aan het kruis. En dat alles voor mij [116].

Reeds vanaf de geboorte worden de krijtlijnen getekend van Jezus op het kruis, waar Johannes Hem uittekent als een koning zonder rijkdom, zonder macht, zonder geweld.

In je gebed kun je zowel vanaf de geboorte kijken naar Jezus die zijn dood tegemoet gaat, als vanaf zijn dood naar de geboorte toe. In Bethlehem was er geen plaats voor Hem, in Jeruzalem wordt Hij gekruisigd buiten de stad. In beide gebeurtenissen was de armoede totaal. Al vlug wordt het kind Jezus naar het leven gestaan en moet het kleine gezin op de vlucht slaan. Na 33 jaar zullen ze Hem effectief ter dood brengen. Jezus is ons komen bevrijden van zonde en kwaad, niet met pracht en praal, niet met ijzeren vuist, maar met dienende liefde of, zoals Ignatius schrijft ‘met liefdevolle nederigheid’. Dat is de weg die Jezus ons wijst te gaan.

(Adventsretraite Ignatiaans Bidden: ‘WANDELEN IN HET LICHT’)

 

Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door Omer om 18:31 Reageer op dit bericht

EEN GEDICHT VOOR DE ADVENT

'HERFST'

Ik ben een herfstlijke boom, verdord,

bewonderd om zijn vruchteloze kleuren;

wil deze schijnbloei van mijn takken scheuren

en maak het najaar van mijn schande kort.



Hoor het gebed, dat in mijn takken mort,

hoe ik begeer te bloeien en te geuren,

hoe ik verlang het hangend fruit te beuren,

dat ik ontvanklijk voor het leven word!



Kom met uw wind de dorre blaren dunnen

en let niet op het schreiende geluid

van blaren die toch niet meer groenen kunnen.



Schud met uw wind de dode blaren uit

en wil mij toch uw nieuwe leven gunnen,

vruchtbaarder, bloeiender, met blad en fruit.

 

Piet Penning de Vries S.J.



1988808-63c85d8fea3a65f4a0888e30607c53a7.JPG

1988808-75fbb7f751dcbed3164815928ce30210.JPG

1988808-6bade8110601de30c47dd51084ffc663.JPG

1988808-a7ee56745585a55a4703baadfbd9f5c1.JPG

1988808-45ed3e5a1e47deb9c5c01fdc9389cc03.JPG
Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door Omer om 18:05 Reageer op dit bericht

ZONDAG 18 DECEMBER 2016

4de ADVENTSZONDAG A – 18 DECEMBER 2016

‘DENKEND AAN JOZEF’

 

Vandaag gaat er – meer dan terecht – nogal wat aandacht naar vader Jozef, de Kerstfiguur die wel het meest vergeten wordt. Hij staat niet op de eerste rij maar lijkt – bij manier van spreken – wel wat weggestoken achter de os en de ezel, die andere stille getuigen op het achterplan … al was hij in het verdere leven van dat wondere Kind ongetwijfeld heel erg aanwezig, van heel dichtbij.

In een volksliedje uit de 17de eeuw wordt hij bezongen, en meteen horen we – ook al gaat het ‘maar’ over Jozef de waarachtige en diepe zin van Kerstmis, in uiterst simpele woorden:

 

‘Sint Jozef ging al treuren,

hij ging van deur tot deure,

gaan vragen om logies.

Maar de waardinne sprak ontsteld:

zie, mijn kamers zijn bekwamer

voor de heren al met veel geld.’

 

‘De heren met veel geld’, daar hoorde Jozef niet bij … evenmin als het voor Jezus zijn uitverkoren biotoop was!

 

‘Luister, huis van David.

Is het niet genoeg de mensen te tergen?

Moet u nu ook mijn God tergen?’

(Jesaja 7,13)

 

Omdat Jozef, haar man, rechtschapen was 
en haar niet in opspraak wilde brengen, 
dacht hij er over …

…

Jozef, wees niet bang …

…

Ontwaakt uit de slaap deed Jozef

zoals de engel van de Heer hem bevolen had 
(Matteüs 1,19.20 en 24)

 

ALS GOD ONZE PLANNEN DOORKRUIST

 

Als er een gynaecoloog in ons gezelschap is, dan zal die bij het beluisteren van dit evangelie wellicht zijn verstand op nul hebben gezet.

Dat is niet verwonderlijk: die tekst is 19 eeuwen oud, geschreven in een tijd dat vruchtbaarheid een godsgeschenk was. Vruchtbaarheid, zowel in huis als in de stallen, was een domein dat uitsluitend de godheid toebehoorde.

Wij leven in een totaal andere tijd. Voortplanting is wetenschap geworden en vruchtbaarheid hebben we onder controle, zelfs meer dan dat: de mensen die hun leven te danken hebben aan de reageerbuisbevruchting zijn niet meer te tellen. In de toekomst zullen zelfs de ingrepen in de erfelijkheid deel uitmaken van de geneeskunde.

Gaan we dit evangelie dan maar opbergen als een vrome legende? Of zouden we niet eerder proberen om verder te kijken dan het vertelsel, gekleurd door de toenmalige cultuur en zoeken naar de boodschap die erachter ligt.

Het gaat over twee mensen die mekaar liefhebben, die in hun plannen gestoord worden door een zwangerschap en niet kunnen geloven dat dit feit past in Gods plan, dat dit gebeuren van God uitgaat.

Pas als Jozef na veel slapeloze nachten zich durft overgeven aan Gods bevrijdend woord: ‘Ge moet niet bang zijn.’ Pas als Jozef de zaak bekijkt niet vanuit zijn eigen inzichten maar vanuit de kijk van God krijgt hij een totaal ander uitzicht: nooit gedacht, nooit vermoed.

De ommekeer bij Jozef, kan ook onze ommekeer zijn.

Wij bouwen onze zekerheden op wetenschap, wij lopen in het gareel van de rationaliteit: alles moet wetenschappelijk verantwoord zijn, we moeten alles onder controle hebben, alle risico’s goed verzekerd. En dan komt er plots een onverwacht gebeuren, iets dat niemand had voorzien. Daar had niemand rekening mee gehouden. Onze zekerheden zijn plots geen zekerheden meer. Onze wereld stuikt in mekaar.

Als we dan, in ons dubben, in de slapeloze nachten ons tot God durven keren, als we durven luisteren naar zijn boodschap: ‘Ge moet niet bang zijn, volg de weg van uw hart.’ Dan komt wellicht het moment van ‘Kijk!’ Die onvoorziene en ongewilde situatie was een groeimoment in uw leven, in uw relatie. Uw leven bekijken vanuit Gods kijk is telkens een nieuwe innerlijke kracht.

‘Wees niet bevreesd’ ‘Ge moet niet bang zijn.’ Het is een boodschap die heel dikwijls in het evangelie voorkomt en in elk mensenleven, altijd onverwachts, nu en dan, toch aan de orde komt…

(Manu Verhulst)

 

JOZEF

 

‘Hij was een rechtvaardige’(Mt. 1,19)

 

Een joodse legende vertelt

dat er in deze wereld

36 verborgen rechtvaardigen leven,

die de wereld dragen en overeind houden.

Van hen wordt gezegd

dat ze zelf niet eens weten

dat ze dat doen.

Ze doen het in stilte en onopgemerkt.

Zij doen gerechtigheid

en beleven solidariteit.

Niemand weet wie het zijn.

En toch hangt het lot

van de wereld van hen af.

Wanneer één van hen sterft,

wordt hij of zij onmiddellijk vervangen

door iemand anders.

God zelf zorgt daarvoor.

 

De 36 rechtvaardigen zijn mensen

die samen wil vechten tegen

armoede en uitsluiting;

die het zoals Jozef

niet over hun hart kunnen krijgen

om weg te lopen van een ander mens

die hen nodig heeft om nieuw leven

te laten geboren worden.

Wie goed toekijkt zal hier en daar

wel iemand herkennen

die er misschien wel bijhoort

bij die 36.

 

Het lijkt wel alsof er mensen bestaan,

die met een natuurlijke aanleg

voor liefde en gerechtigheid zijn toegerust.

 

Zó … een rechtvaardige was Jozef …

 

(Bron onbekend)



1987916-2f0a0e614260ffa7babd3ea86007c130.jpg

1987916-debbed538e97d963136b63d3ac2341c9.jpg
Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door Omer om 09:42 Reageer op dit bericht

Meer van Doorheen de dagen

↑ Terug naar de berichten