Naar de inhoud

Doorheen de dagen

Ervaringen besproken
akke.beakke.be

Archief

DOORDENKEN OP DONDERDAG

DE MESSIAS KOMT

STEEDS ONVERWACHT EN STEEDS ANDERS

MAAR NOOIT LOS VAN DE LIEFDE TOT HET EINDE

 

Wandelen in het licht is wandelen in Jezus’ nabijheid. Hij is het licht van de wereld. Maar waar vandaan komt zijn licht? Het Evangelie laat daar geen twijfel over bestaan: van zijn verbondenheid met de Vader die niets dan liefde is.

Jezus straalt de liefde van God uit die het opneemt voor zijn mensen, telkens weer. Het kompas waarop Jezus zijn leven richt is de liefde en dit tot het einde.

Zoals in het leven van Jezus, zo komen ook in ons leven duistere momenten voor. Het kan ook gebeuren dat wij, precies omdat we Jezus trachten te volgen op zijn weg en met hem de boot instappen, dat wij in een storm terechtkomen.

Maar in de mate dat wij zijn hulp inroepen – Hij die bij ons is in de storm – is Hij bij machte de storm te stillen.

Ook wij hebben geen ander kompas dan de liefde om Hem te volgen op zijn weg.

Jezus’ leven laat ons zien hoe Hij blijft kiezen voor de liefde, ook al brengt dit zijn leven in gevaar.

Hoe zouden wij zo’n leven kunnen volhouden, indien we niet met Hem verbonden blijven. Los van Mij kunnen jullie niets, zegt Jezus. Alleen als wij in zijn liefde verbonden blijven, zijn we in staat zijn weg te blijven gaan. En dan nog zal het eropaan komen telkens weer de kleine stap te zetten die we kunnen zetten.

 

(Adventsretraite Ignatiaans Bidden: ‘WANDELEN IN HET LICHT’)

Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door Omer om 17:32 Reageer op dit bericht

EEN GEDICHT VOOR DE ADVENT

De blaadren rijzen door de stugge nevel,

er zijn geen klanken meer, er is geen lied,

slechts in het dorre riet een vroom geprevel …

Nu komt de tijd dat men naar binnen ziet.

 

Want wij zijn arm en knagen aan ’t verleden,

en spelen met de kaarten van verdriet.

Het schoonste sprookje stelt ons niet tevreden,

en door den nevel lokt de toekomst niet.

 

Het leven vlood en d’as blijft in onz’ handen,

’t verlangen stijgt om mede te vergaan.

Doch in de weemoed blijft één lichtje branden,

 

het licht dat w’in den zomer overslaan,

waarvoor wij slechts, tot onze scha en schande,

rondom den wintertijd om olie gaan.

 

Felix Timmermans



1986539-63c85d8fea3a65f4a0888e30607c53a7.JPG

1986539-75fbb7f751dcbed3164815928ce30210.JPG

1986539-6bade8110601de30c47dd51084ffc663.JPG

1986539-a7ee56745585a55a4703baadfbd9f5c1.JPG

1986539-45ed3e5a1e47deb9c5c01fdc9389cc03.JPG

1986539-80b76d027791bfc3b2bc148367fde60c.JPG

1986539-fe5df232cafa4c4e0f1a0294418e5660.jpg
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door Omer om 10:12 Reageer op dit bericht

ZONDAG 11 DECEMBER

3DE ZONDAG VAN DE ADVENT

ZIJT GIJ DIEGENE DIE KOMEN ZOU?

 

Op deze derde zondag van de advent staan twee figuren centraal: nog eens Johannes de Doper, de profeet, die vorige week zo hard van leer trok tegen Farizeeën en Sadduceeën, de specialisten van de Joodse godsdienst, die hij ‘adderengebroed’ noemde, toch niet echt een lief koosnaampje, en daarnaast Jezus zelf, de barmhartigheid in persoon, die zich voorstelt als de beloofde Messias: ‘de Redder, die komen zou’.

Johannes is helemaal in de war: ‘Is deze man nu diegene die ons van Godswege beloofd is en die komen zou?’

 

Geef kracht aan trillende handen,

maak knikkende knieën sterk.

Zeg tegen het moedeloze volk:

‘Wees sterk en vrees niet,

want jullie God komt ...

(Jesaja 35,3-4)

 

Toen Johannes over het optreden van de Messias hoorde,

stuurde hij enkele van zijn leerlingen naar hem toe:

‘Bent u degene die komen zou

of moeten we een ander verwachten?’ 

Jezus antwoordde:

‘Zeg tegen Johannes wat jullie horen en zien: 

blinden kunnen weer zien en verlamden weer lopen,

melaatse worden rein en doven kunnen weer horen,

doden worden opgewekt

en aan armen wordt de Goede Boodschap gebracht. 

Gelukkig is degene die aan mij geen aanstoot neemt.’

(Matteüs 11,2-6)

 

BIDDEN OM ADVENT

 

Wij bidden om advent

dat elk van ons een weg mag vinden

in de verwarring van zoveel dagelijkse drukte

en zoveel lege woorden die zoveel gemis verbergen.

 

Wij bidden om een weg, die we kunnen gaan

met de zekerheid dat er een bestemming is

en dat we er ooit zullen komen.

 

Een ruige man wees ons die weg,

Johannes is zijn naam.

Zijn ogen stonden scherp op de woestijn gericht

waar de aardse horizon ten einde loopt

en de hemel in zicht komt.

Zijn woorden draaiden altijd rond bekering

en verandering van leven.

 

Misschien zou hij ons vandaag

wijzen op het echte doel van ons leven.

Misschien zou hij ons bezweren

om een stuk van onze overvloed achter te laten,

en wat minder oppervlakkig te gaan leven.

Om veel intenser te genieten

van de diepe vreugden van het hart en van de geest.

 

Wij bidden om advent:

dat Iemand ons de weg zal tonen

naar een leven, dat zoveel inniger,

en zoveel echter mag zijn

dan wat ons meestal voorgeschoteld wordt.

 

Wij bidden om te weten

waar het echt op aan komt:

dat stukje vrede

dat mensen aan elkander kunnen geven.                 

 

Vrij naar Manu Verhulst

 

DAAR KOMT HET LEVEN

 

Daar komt een mens door God gezonden,

een bode recht van God vandaan,

en hij roept luid en onomwonden:

wereld, uw redding komt er aan.

 

Daar komt een mens om te getuigen

dat er een helder licht zal zijn

waarvoor zich elke knie moet buigen.

Daar klinkt een stem in de woestijn.

 

En achter hem, over de wegen,

geëffend in de diepe nacht,

daar daagt de goddelijke zegen

sinds mensenheugenis verwacht.

 

Daar komt het Leven naar de zijnen,

daar staat de grotere, daar gloort

het Licht dat nooit meer zal verdwijnen,

daar leeft het goddelijke Woord.

 

Michel van der Plas



1985362-bc61d13152edd1f9f740dc7053f4a50b.JPG

1985362-63c85d8fea3a65f4a0888e30607c53a7.JPG

1985362-75fbb7f751dcbed3164815928ce30210.JPG

1985362-6bade8110601de30c47dd51084ffc663.JPG

1985362-a7ee56745585a55a4703baadfbd9f5c1.JPG
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door Omer om 08:14 Reageer op dit bericht

EEN GEBED VOOR VANDAAG

In deze donkere dagen

bidden wij U, Heer God, 

dat wij nooit de hoop verliezen; 

dat leegte en duisternis ons niet overweldigen. 

Dat we niet vluchten

in glitter en schone schijn. 

Dat wij, in deze adventstijd, 

wakend blijven uitzien

naar de vervulling van uw beloften: 

uw komst in onze wereld, 

uw komst in de duisternis van ons bestaan, 

in de leegte van ons zo armzalig mensenhart. 

Dat ons ongeneeslijk verlangen

naar vrede en gerechtigheid 

U mag herkennen

in al wat klein en kwetsbaar is, 

in het kind in de kribbe, 

in het kind voor wie

in de herberg heen plaats was. 

Dat wij nooit de hoop verliezen 

maar vol vertrouwen uitzien

naar uw komst.

 

Marc de la Marche

 

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door Omer om 08:08 Reageer op dit bericht

GEDICHT VAN DE WEEK

De Heer is mijn Verder, Hij laat mij missen:

roes; aarde; nu. Laat mij te weinig zijn

en wensen. Drijft mij op naar duisternissen

van bos en braakland, in een perk van pijn.

 

Is mijn Elders. Laat hemelen verhalen,

de macht, de glorie; maar houdt mij doodsbang

over mijn dorst gebogen. Zendt zijn stralen

bij mondjesmaat. En wacht. Mijn leven lang.

 

Mijn vijand drinkt en doezelt voor mijn ogen.

Kinderen zingen van een vergezicht.

De Heer is mijn Eenmaal. Ik moet nog hoger.

 

Zijn heil en zegen zullen op mij jagen,

mijn leven lang. Ik zal het dwingelands licht

zien, haten en verlangen, al mijn dagen.

Michel van der Plas

 

(Een gedicht bij de advent –

geïnspireerd door psalm 23)

 



1984063-63c85d8fea3a65f4a0888e30607c53a7.JPG

1984063-75fbb7f751dcbed3164815928ce30210.JPG

1984063-6bade8110601de30c47dd51084ffc663.JPG

1984063-a7ee56745585a55a4703baadfbd9f5c1.JPG

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door Omer om 10:15 Reageer op dit bericht

ZONDAG 4 DECEMBER 2016

2de ADVENTSZONDAG A – 4 DECEMBER 2016

‘DROMER, WAT LOOPT GIJ DAAR…?’

 

Advent gebeurt niet zomaar: met gekruiste armen wachten op de komst van de Heer. We moeten die komst in de hand werken door een levenswijze, die schoon en edel is. Elk levend teken van hoop en hartelijkheid, dat opduikt in een stenen woestijn van hardheid en ontgoocheling moeten wij daarom koesteren.

Of beter nog: laten wij zelf zulke milde mensen worden, met een hart vol tederheid en mededogen. Zó bereiden wij de weg van de Heer.

 

De geest van de Heer zal op hem rusten:
een geest van wijsheid en inzicht,
een geest van kracht en verstandig beleid,
een geest van kennis en eerbied voor de Heer.

Over de zwakken velt hij een rechtvaardig oordeel,
de armen in het land geeft hij een eerlijk vonnis.
Hij striemt de tiran met de gesel van zijn mond,
met de adem van zijn lippen doodt hij de schuldigen.

(Jesaja 11,2-4)


Toen Johannes zag dat veel Farizeeën en Sadduceeën

op zijn doop afkwamen, zei hij tegen hen:

‘Adderengebroed, wie heeft jullie wijsgemaakt

dat je veilig bent voor het komende oordeel? 

Breng liever vruchten voort

die een nieuw leven waardig zijn, 

en denk niet dat je bij jezelf kunt zeggen:

Wij hebben Abraham als vader.’

(Matteüs 3,7-9)

 

‘ADDERENGEBROED,

WAT DENKEN JULLIE WEL!’

 

Johannes geeft hier een donderpreek zoals we die nog kennen uit ‘de goede oude tijd’ toen goed menende maar beenharde paters om de zoveel jaar eens orde op zaken kwamen stellen op de parochie in een zogenaamde ‘missie’. De doper zou niet misstaan hebben in hun kringetje: ‘Adderengebroed!’ slingert hij de vooraanstaanden in het gezicht. ‘De bijl ligt al aan de wortel van de boom, om jullie om te hakken!’ Hij geeft een donker beeld van zijn tijd. De gezagsdragers gaan in tegen het visioen van Jesaja: ze zijn alleen uit op uiterlijke schijn, onderdruk­ken de kleinen en buiten de armen uit. Onrecht, oorlogen, veel leed dat weggemoffeld wordt en dat geen belang heeft voor de groten der aarde.

Johannes heeft een veel te scherpe tong en mist elke zin voor nuance – denken wij dan wellicht graag als we zijn woorden lezen of horen. Maar zit hij er ver naast met zijn harde woorden? Welke beelden toont ons het journaal en wat zien we rondom ons – naast, inderdaad en gelukkig maar – sporadische spoortjes van hoop, die bloeien als bloempjes in de dorheid van de woestijn? Opnieuw daarom: zit hij er ver naast met zijn banbliksems? Of viseert hij de foute mensen en heeft hij ongelijk als hij – zonder zeemzoete schone schijn – verantwoordelijken bij naam noemt en terechtwijst?

We denken aan vorige week: ‘Zoals het ging in de dagen van Noach, zo ging het toen Icarus uit de hemel viel, en zo ging het bij de komst van Jezus: vergeten en van geen tel. Goed voor het museum van antikwiteiten.’ En we mogen de lijn doorrekken. Zoals het toen was – voor Icarus en Noach – zo verging het ook Johannes en zo is het vandaag nog: profeten preken in de woestijn, de machtigen en de massa hebben er geen oor naar. Als Johannes in het parlement zou spreken, zou de helft van hen die al aanwezig zijn op zijn smartphone zitten tokkelen terwijl de andere helft zou zitten geeuwen. En ‘s avonds kreeg hij een minuutje in het nieuws. En daarna is er weer de gewone soap of – erger nog – de tot vervelens toe opgevoerde ‘bekende Vlamingen’ als predikanten van de nieuwe waarheid voor de nieuwe tijd.

In onze wereld, die bulkt van onrecht en onmenselijkheid hopen wij op een Redder. Wij horen Jesaja: ‘Mensen, laat de hoop niet zinken. Een betere toekomst is mogelijk. Een leider zal opstaan, de Geest van de Heer zal op Hem rusten. Er komt gerechtigheid, want hij oordeelt niet op uiterlijke schijn. De armen en verdrukten zal hij recht verschaffen. De verdrukkers zullen het niet halen, want hij zal hen striemen met de gesel van zijn mond. Oorlogen zullen wijken voor vrede. En heel de aarde wordt vervuld met liefde tot God’.

Op deze toekomst hopen wij, maar die komt niet zomaar. Johannes spreekt klare taal – en laten we het niet vergeten: hij richt zich in de eerste plaats tot hen die verantwoordelijkheid dragen en leiding geven –: ‘Bekeer je! Verander van koers! Keer je leven om, zoals een boer de grond omploegt’. Een andere mentaliteit en levensstijl is nodig. Zie als rijken en machtigen niet langer alleen je eigen voordeel, maar zie naar de armen. Breng leven en geen vernieling! Of duidelijker voor wie hardhorig is: ‘geef voeding en zorg in plaats van bommen’. Gods paden worden maar recht als er meer menselijkheid komt. Hoe kan God mens worden onder ons, als mensen onmensen zijn voor elkaar? In het kleine persoonlijke leven van elke dag, en in de wijde wereld.

De vreugde van Kerstmis: het gaat niet om pakjes onder de kerstboom of lichtjes aan de gevel, in de tuin of in de stad. Het gaat om God, die Liefde is, en die mag geboren worden in ons eigen hart en in onze wereld.

 

HET LIED VAN DE NIEUWE TIJD

 

Een nieuwe tijd, een nieuw geluid,

en in een kemelharen kleed

verschijnt een magere profeet

en maakt zich recht en roept het uit:

 

'Keer om met mij in de woestijn,

keer om met mij naar de Jordaan:

het pad wordt recht wanneer wij gaan

om kinderen van God te zijn.

 

Een nieuwe tijd, een nieuwe weg

naar de genade in het dal

waarin uw redder komen zal

en doen al wat ik u voorzeg:

 

hij zal u dopen met zijn geest

en met zijn heilige natuur;

hij zal u zuiveren met het vuur

dat u van alle kwaad geneest.

 

Een nieuwe tijd, een nieuwe doop,

het rijk der hemelen is nabij;

want aan de horizon staat hij,

de door God zelf gezonden hoop'.

 

(Michel van der Plas)



1983081-f3ccdd27d2000e3f9255a7e3e2c48800.jpg

1983081-156005c5baf40ff51a327f1c34f2975b.jpg

1983081-799bad5a3b514f096e69bbc4a7896cd9.jpg

1983081-a7ee56745585a55a4703baadfbd9f5c1.JPG
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door Omer om 09:54 Reageer op dit bericht

DOORDENKEN OP DONDERDAG

WANDELEN IN HET LICHT

DUISTERNIS

 

Als het licht verdwijnt, valt de duisternis in. Dan is alles donker om ons heen. In de duisternis is het moeilijk je weg te vinden. Maar wanneer het licht opnieuw verschijnt, herleeft het leven: het licht geeft kleur aan mensen en dingen. Het licht zelf zien we niet, maar het maakt wel dat wij alles opnieuw zien wat we in de duisternis niet konden zien. Zo is ook God: we zien hem niet, maar Hij geeft wel zin en samenhang aan ons leven. Maar soms verdwijnt ook die zin en samenhang, en dan wordt alles duister in ons. Ons hart kan vertroebeld raken. Het goede dat we willen doen, doen we niet; en het kwade dat we niet willen doen, doen we wel. Alleen komen we er meestal niet uit. En er is ook het leed dat mensen ons aandoen. Onze innerlijke kwetsuren riskeren ons op onszelf terug te dringen en maken ons blind voor het licht.

Zoveel teksten uit Oud en Nieuw Testament brengen ons het getuigenis van hen die mochten ervaren dat ook in de duisternis Hij ons bij de hand houdt, en dat ook wanneer wij van Hem wegvluchten, Hij ons nabij blijft, méér zelfs, dat Hij op zoek gaat naar ons. Hij, onze God, is een God van barmhartigheid, van mededogen, van vergeving telkens opnieuw, zoals paus Franciscus steeds maar blijft herhalen.

In onze beste momenten mogen wij ervaren dat wij geschapen zijn naar Gods beeld en gelijkenis: het overkomt ook ons een hart te hebben voor wie arm is of gewond langs de weg ligt; het overkomt ook ons dat we het lijden van anderen mogen meedragen of dat we kunnen vergeven wie ons diep gekwetst heeft. Gods liefde in ons is sterker dan wij soms denken.

(Bron: Ignatiaans Bidden)



1982363-63c85d8fea3a65f4a0888e30607c53a7.JPG

1982363-75fbb7f751dcbed3164815928ce30210.JPG

1982363-6bade8110601de30c47dd51084ffc663.JPG

1982363-a7ee56745585a55a4703baadfbd9f5c1.JPG

1982363-fef9b9b414fe4901fb3b59060c2cdfec.JPG
Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door Omer om 09:29 Reageer op dit bericht

ZONDAG 27 NOVEMBER 2016

1ste ADVENTSZONDAG A – 27 NOVEMBER 2016

‘DE HEER ZAL RECHTSPREKEN’

 

De advent is een innige tijd van heimwee naar Licht, in het donker van de dagen en het donker van ons leven. Het is een tijd van verstilling en meer toeleg op het bidden.

Maar ons binnenste binnen vertaalt zich in ons buitenste buiten. Zo is de advent een tijd, waarin we binnenin een beetje genezen, en waarin we meer openheid naar buiten vertonen.

Het is een tijd van hoop voor elke arme mens, die uitzicht mist, door wat dan ook: tekort of gebrek, of leegte binnenin.

En misschien zijn wij zelf die arme mens wel: ‘Arm, en beschaamd zo arm te zijn’.

 

De Heer zal rechtspreken tussen de volken,
over machtige naties een oordeel vellen.
Zij zullen hun zwaarden omsmeden tot ploegijzers
en hun speren tot snoeimessen.
Geen volk zal nog het zwaard trekken tegen een ander volk,
geen mens zal meer weten wat oorlog is.

Nakomelingen van Jakob, kom mee,
laten wij leven in het licht van de Heer.

(Jesaja 2,4-5)

 

WAAR HET OP AANKOMT …

Elke nieuwsuitzending heeft zijn portie bloed en geweld: Irak, Afghanistan, Syrië en soms nog veel dichter bij ons met de aanslagen in Parijs en Brussel. En onmiddellijk daarop, nog voor je er van bekomen bent, gaat het, met dezelfde intonatie over Anderlecht en over een trainer die ontslagen is.

Het één schijnt even belangrijk te zijn als het andere. Er zijn zelfs mensen die maar wakker worden als de sportberichten beginnen of de rode loper wordt uitgegooid. Dat is pas nieuws, zeggen zij.

Ik moest eraan denken bij de lectuur van dit evangelie: ‘Zoals het ging in de dagen van Noach. Zoals de mensen toen doorgingen met eten en drinken…’

Wij houden het wereldgebeuren ver van ons bed. We zijn geïnteresseerd in de laatste mode, in de nieuwste gerechten, in de laatste beursberichten misschien, maar een venster op de wereld, een venster op de toekomst, houden wij liever dicht. Geestelijk zijn we ingeslapen, in slaap gewiegd door ons comfort, onze consumptie en door zoveel aantrekkelijke onbenulligheden en banaliteiten.

Zolang hier geen raketten vallen, zolang onze huizen niet in brand worden gestoken, zolang onze steden gespaard blijven van bomaanslagen, maakt het ons niet veel uit: ‘We kunnen er toch niets aan doen’ is ons excuus.

Maar is dat wel zo?  We moesten toch al lang weten dat deze wereld met de dag kleiner en kleiner wordt en dat alles met alles te maken heeft.

De bloederige beelden van een waanzinnige oorlog die gevoerd wordt om louter economische belangen en waar de kleine man en zijn kinderen de onschuldige slachtoffers van zijn, die beelden komen niet alleen op ons netvlies, zij komen ook in onze hersenen, zij beïnvloeden ook ons denken. Zij maken ons opstandig en cynisch.

Dat één op zes van de vrouwen in ons land te maken heeft met partnergeweld, staat daar niet los van.

Dat één op de twintig jongeren met zelfmoordgedachten rondloopt, dat zovele zichzelf schade toebrengen in overdadig drinken en drogeren.

Blijven wij nog altijd zeggen: ‘We kunnen daar toch niets aan doen ‘

Een kaarsje ontsteken in de kerk zal er inderdaad niet veel aan veranderen. Zolang we zelf niet een lichtpunt zijn.

Echt gelovige mensen worden kostbaar omdat zij zo zeldzaam zijn.

Zij leven vanuit het geloof dat God ons elke morgen wakker maakt om een bescheiden begin te zijn van vrede. Een verhaal dat begint in je eigen hart, in je innerlijke vrede, dat zich voortzet in je gezin, op je werkvloer, in je klas, in een sociaal engagement.

Ieder van ons kan dat kleine lichtpuntje zijn, dat eerste kaarsje van advent. Die grote wereld ligt gekristalliseerd in onze eigen kleine wereld.

Kijk, het wordt licht. Maar we moeten het zelf aansteken, het moet oplichten in onze ogen, in onze woorden en daden, in ons onverwoestbaar optimisme.

 

(Manu Verhulst)

 

Advent

 

God, de weg van het geloof

is voor geen mens gebaand,

niet uitgedacht of aangelegd

als een patroon van zekerheden.

 

Wij kunnen enkel

in uw licht trachten te staan

met open ogen

en zien dat Gij onachterhaalbaar zijt,

altijd anders dan wij U denken:

een stem van vuur, een zachte bries.

Onverwacht woord,

veerkracht of levensadem.

 

Ga dan, God,

met allen die U zoeken,

de lange weg

van twijfel naar vertrouwen.

 

En in de leegte

waarin wij soms moeten staan,

kom ons daar tegemoet.

Houd Gij ons vast,

opdat wij leren loslaten

wat niet tot leven wekt.

Laat ons uw adem voelen,

als een mantel om ons heen.

Kris Gelaude



1980855-09ed3ac370b6c4cb164b005102e93572.JPG

1980855-7faf5c3a03f2e92163283322f2554422.JPG

1980855-86f56884e82edc93adb38835561c4318.JPG

1980855-1b146b1bef862fe75c9a9a986a131412.JPG
Hoe vind je dit bericht? 2 stemmen
Geschreven door Omer om 16:34 Reageer op dit bericht

DOORDENKEN OP DONDERDAG

EEN VAN DE TWEE

 

Ze hingen samen aan een takje. Een en al oog voor elkaar. Twee druppels water in de vroege morgen. Onverwacht geboren in de lentenacht en vlug volwassen hadden ze elkaar ontdekt bij het opkomen van de zon. 'Wat ben jij mooi', zei de een. 'En jij', zei de ander, 'zo helder. Je lijkt wel zonneschijn.' 'En jij, je straalt.' De dauwdruppels beefden van ontroering. Heel even ...

Toen werd daaronder een zwerver wakker uit zijn dodenslaap. 'Ik heb dorst', kreunde hij. 'God, ik heb dorst.' De twee druppels keken elkaar aan. 'Jij hangt het dichtste bij', zei de een, 'jij zou ...' Maar de ander had zichzelf al losgelaten. Hij verdween in de koortsige mond, wijd open, daaronder.

De dauwdruppel hing alleen. Er kwam een wolk voor de zon en hij werd helemaal zwart. Hij huiverde en voelde zich eenzaam en koud. Toen schudde een windvlaag hem los. Hij viel te pletter op een steen. Niets is ervan overgebleven. Niets.

Omer Gielliet

Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door Omer om 07:37 Reageer op dit bericht

GEDICHT VAN DE WEEK

Jij leert me al je wegen

en leidt me naar het licht,

en niemand werkt me tegen

nu jij mijn schreden richt.



Mijn rijkdom is je volgen

naar waar je dit ook wilt.

De boze kijkt verbolgen

nu jij mijn honger stilt.



Je liet me bij je komen

en wou mijn gastheer zijn.

Een feest om van te dromen,


een dis met brood en wijn,

schonk jij aan wie geloven

en jou als redder zien.



De blinden en de doven,

ze zijn weer als voordien,

zij zien en horen dingen

die men hun toont of zegt.



Geen mens kan hen meer dwingen,

want jij, Heer, schaft hun recht.

Jij haalt ze uit hun lijden,

verheldert hun bestaan,

maakt dat ze zich verblijden

en redt ze uit hun waan.



Laat ook mij zien en horen

wat jij met mensen doet,

hoe wij je toebehoren

hoe jij ons leven hoedt.



Dat ik mag binnenkomen

waar jij je gastmaal houdt,

is meer dan ik kon dromen.

God, jij bent mijn behoud.


(Piet Thomas)

 

Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door Omer om 07:34 Reageer op dit bericht

Meer van Doorheen de dagen

↑ Terug naar de berichten