Naar de inhoud

Doorheen de dagen

Ervaringen besproken
akke.beakke.be

Archief

DOORDENKEN OP DONDERDAG

IS DIT EEN ABDIJ?

 

Wat kan ik zeggen over de kloosters in onze dagen? De huidige abt van Ampleforth, Patrick Barry, vertelt in een boekje over de heilige Benedictus de volgende anekdote. Onlangs – schrijft hij – ontmoette ik buiten onze abdijkerk een groepje mensen die me de vraag stelden: 'Is dit een abdij?' Toen ik bevestigend antwoordde, zei een van hen een beetje sceptisch en teleurgesteld: 'Waar is dan de ruïne?'

 

BASIL HUME



1761092-cc9008f5de0b9075079399311170a725.jpg

1761092-d7f16ef9d1792f65230da4c57901f957.jpg

1761092-f75359f3ac2d3c4bdd572941c95f7ef2.jpg

1761092-65c12a4b14898a4d2721c61c55bff785.jpg

1761092-5ee1cfc7ef9f27f29787678854f314ac.jpg

1761092-b5cbed784fb93e57925a2939da1710fc.jpg

1761092-08182858c5199d31994f3d06d818449b.jpg
Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door Omer om 09:30 Reageer op dit bericht

GEDICHT VAN DE WEEK

Met rood en blauw op gouden grond

maal ik mijn englen en Madonen,

en wat men van ons Heer verkondt;

‘k meng er nog wat groen en purper bij

voor ’t loof en Gods doorboorde zij.

Een droom van vleuglengeur, en kronen

op fijne vingren, ranke tronen …

‘k Laat d’aarde over aan haar lot,

ik droom uiteen in mijn ikonen,

dan word ik geest, ik groei in God,

de Hemel druipt over zijn randen!

Maar d’uren gaan, de dag snelt heen

en neemt de borstels uit mijn handen

en heel mijn weelde spat uiteen.

Ik sta weer moederziel alleen

een arme mens in zak en asse,

die angstig op zijn ziel moet passen,

zo wordt zij door de stof verdwaasd.

Hoe kan een mens zo in elkander steken?

Ik ben de stenen pijp, die ieder uur kan breken

en elken dag voor U een nieuwe zeepbel blaast.

Felix Timmermans



1760111-b2e5e01778c5a7411223ed9f04de9260.jpg

1760111-b9101a78925df5d91e826230e971946d.jpg
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door Omer om 07:21 Reageer op dit bericht

MEDITEREN OP ZONDAG

Houd mij vast

 

Heer Jezus, door uw vaders hand

in onze mensengrond geplant,

en bloeiend in dit barre land,

o houd mij vast.

 

Zoals de wijnstok sappen geeft

aan elke rank die van hem leeft

en vreugde aan zijn vruchten heeft

houdt U mij vast.

 

Ik kan niet zonder U, ik moet

het hebben van uw hartenbloed

dat alle leven kloppen doet.

Dus houd mij vast.

 

Laat mij, al doet het groeien pijn,

een kleine rank van waarde zijn;

maak mij een druppel van uw wijn.

O, houd mij vast.

 

Michel van der Plas



1759200-ebf9ab505174c1a36248b197523699be.jpg

1759200-ebb423fc9e13a4c711f179be0044b6f2.jpg
Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door Omer om 08:34 Reageer op dit bericht

MEIMAAND ... MARIAMAAND

SALVE REGINA

 

Gegroet, Jij,

vol van barmhartigheid,

die leven schenkt

en tederheid en hoop geeft:

wees gegroet.

 

Wij zijn ontheemden,

die een paradijs verloren,

en doen beroep op u.

Diep in de zorgen

en met tranen in de ogen

kijken wij uit naar u.

 

Help ons dan, verdedig ons

en laat uw lieve ogen

toch onze kant uitgaan.

En laat ons zegen zien:

Jezus, uit u geboren.

Dan breekt bevrijding aan!

 

Maria, zo goedhartig en zacht,

en zo vol barmhartigheid.

 

--- --- ---

 

Salve, Regina, Mater misericordiae,

vita, dulcedo, et spes nostra, salve.

 

Ad te clamamus, exsules filii Evae.

Ad te suspiramus, gementes et flentes

in hac lacrimarum valle.

 

Eia, ergo, advocata nostra, illos tuos

misericordes oculos ad nos converte;

et Jesum, benedictum fructum ventris tui,

nobis post hoc exilium ostende.

O clemens, O pia, O dulcis Virgo Maria.



1758295-296f9d3afe25127034b82cac9dd540f9.JPG

1758295-830adcd9d60e41e2261db88ff9f4780a.JPG

Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door Omer om 08:09 Reageer op dit bericht

DOORDENKEN OP DONDERDAG

LEREN

 

Van de zon leren om warmte uit te stralen.
Van de wolken leren om te zweven.
Van de wind leren om impulsen te geven.
Van de vogels leren om hoogte te winnen. Van de bomen leren om standvastig te zijn.
Van de bloemen leren om te schitteren.
Van de stenen leren om te blijven.
Van de struiken leren om in het voorjaar nieuw te worden.
Van de bladeren leren om in de herfst los te laten.
Van de storm hartstocht leren.
Van de regen leren te vervloeien.
Van de aarde leren ontvankelijk te zijn.
Van de maan leren te veranderen.
Van de sterren leren één onder velen te zijn.
Van de jaargetijden leren dat het leven
telkens opnieuw begint.

Ute Lautendorf

Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door Omer om 07:58 Reageer op dit bericht

GEDICHT VAN DE WEEK

VOORJAAR

 

Mijn hof ontwaakt, wordt groen, wordt wit

Van bloesems aan de twijgen:

Reeds zoo veel malen zag ik dit,

Maar kon er nooit bij zwijgen.

 

Het blijft een wonder in mijn oog,

Zoo wonderschoon te aanschouwen,

Dat krachtig opwijst naar omhoog,

En aanspoort tot vertrouwen.

 

Hij leeft nog, die het leven geeft

En weergeeft uit de doden!

Hem lieve en loov' wat adem heeft,

En zoek' hem in zijn noden!

 

Nicolaas Beets



1756644-00499f37d19af61f7ff9835da1a8a301.JPG

1756644-8c0f25e3109d1231e6ed0f4490c80bc6.JPG

1756644-b5dd24a980214f00f26aae5d10b10104.JPG

Hoe vind je dit bericht? 2 stemmen
Geschreven door Omer om 17:21 Reageer op dit bericht

GEDACHTEN VOOR DE ZONDAG

Heb je ook soms dat heerlijk gevoel: ik leef. Met iedere lente wordt het nog sterker. Met iedere genezing nog intenser.

 

Wij leven: wij worden wakker, wij ademen, we lopen en nog zoveel meer. We vinden dat alles normaal maar eigenlijk is het een onverdiend geschenk dat we niet genoeg kunnen waarderen.

 

Want leven is meer dan ademen en lopen, meer dan een proces van spontane celdeling, groei en voortplanting. Leven is meer dan een biologisch proces.

 

Het is ook een verhaal. Het zou een boek kunnen zijn. Een verhaal van blijdschap en droefheid, van onverhoopte vreugde en vlagen van melancholie.

 

Waarom? Omdat we niet alleen leven. Leven is communicatie, leven is relatie.

 

Leven op zijn best is zorg dragen voor mekaar, meer nog dan de meesjes voor hun jongen. Het is een zorg vol liefde en mekaar kennen tot op een draadje.

 

Leven is beminnen en bemind worden. En juist omdat dit de kern van ons bestaan is blijft ieder mensenhart hongerig naar een liefde zonder berekening, zonder voorwaarde, zonder grenzen, zonder te zeggen: tot hier en niet verder.

 

Augustinus wist hierop te zeggen. Dat mensenhart blijft hongerig, blijft onrustig totdat … en hier komt het evangelie van daarnet ter sprake, totdat wij de deur van ons hart openzetten voor die wondere gast die zich een herder noemt.

 

Als een herder draagt hij zorg voor ons en kent hij ons tot op een draadje.

 

Hij spreekt van een liefde die heel intiem en heel persoonlijk is, en die zover gaat dat Hij zijn leven voor ons zou geven.

 

Veel mensen houden de deur van hun hart voor Hem gesloten, uit argwaan. Hijzelf zal niet binnenbreken, we moeten Hem binnenlaten maar wie Hem binnen laat in het intiemste van zijn leven, komt er niet bedrogen uit.

 

Leven is zo veel meer dan zich biologisch of relationeel uitleven. Het is wakker worden in de liefde van Jezus, delen in dezelfde liefde als die van de Vader tot de Zoon: de liefde waaruit alle leven ontstaat.

 

Manu Verhulst



1755943-4495a92b40fcca710fabcd85de8d6ded.JPG

1755943-24e0cfe5e203f12a93879bba0099031d.JPG
Hoe vind je dit bericht? 2 stemmen
Geschreven door Omer om 08:20 Reageer op dit bericht

DOORDENKEN OP DONDERDAG

Toen H. klein was, ging ik dikwijls met haar door de velden wandelen. Op een keer vond ze in een wei een paddenstoel die groter was dan zij. Verrukt plukte ze het ding. Op de terugweg heeft ze er onverhoeds een stuk uit gebeten, nog voor ik het kon verhinderen. Ik vreesde dat het om een giftige paddenstoel ging en ik heb er terstond ook een stuk van gegeten.

 

Toegegeven, erg verstandig was dat niet, maar als ik iemand graag zie, is meegaan met elke stap die hij of zij zet, hoe wankel ook, altijd mijn manier geweest om hem of haar te begeleiden.

 

Christian Bobin: ‘Verrijzen’, p. 111

Hoe vind je dit bericht? 4 stemmen
Geschreven door Omer om 11:21 1 reactie Reageer op dit bericht

GEDICHT VAN DE WEEK

FRANCISCUS EN DE VLAAMSE GAAI

 

Eens, tussen karekiet en kraai

Streek er een felle Vlaamse gaai

Op Sint Franciscus’ schouder neer

En schonk hem fier zijn schoonste veer

 

Franciscus blijkbaar erg vereerd

Had daags voordien wat Vlaams geleerd

En zei: ‘ Ik dank u goede gaai!

Ik vind uw veer bijzonder fraai!’

 

Daarop werd urenlang verteld

Hoe het in Vlaanderen was gesteld…

Een hemel blauw of parelgrijs

Gans Vlaanderen een paradijs!

 

Noch lucht noch water leek verpest

De vogels bouwden er hun nest

In geurig groen, bij riet en lis

Nog nooit dreef er een dode vis!

 

Acht eeuwen gleden sinds voorbij;

Het water werd een grauwe brij,

De wolken drijven zwart als roet,

Geen vogel die nog rustig broedt…

 

Alleen de Vlaamse gaai hield stand.

Geen stond door wanhoop overmand,

Blijft hij met Bredero beweren:

‘Hoe zwaar het lot, het kan verkeren!’

 

Bert Peleman

Hoe vind je dit bericht? 3 stemmen
Geschreven door Omer om 18:22 Reageer op dit bericht

GEDACHTEN VOOR DE ZONDAG

‘Waarom zijn jullie zo in de war?’ vroeg Hij.

‘Waarom die twijfel in je hart?

(Lucas 24, 38)

 

Toen opende Hij hun verstand

om de Schriften te begrijpen.

(Lucas 24, 45)

 

GEEF ONS EEN GEMOED

DAT VOOR U ONTVANKELIJK IS

 

Erbarm U over ons.

 

Erbarm U over ons streven,

dat wij onder uw ogen

in liefde en geloof,

rechtvaardigheid en ootmoed,

U mogen volgen,

in zelftucht en trouw en moed,

en U ontmoeten in stilte.

 

Geef ons een zuiver gemoed,

dat wij U mogen zien,

een nederig gemoed,

dat wij U mogen horen,

een liefdevol gemoed,

dat wij U mogen dienen,

een gelovig gemoed,

dat wij U mogen loven.

 

U, die ik niet ken

maar aan wie ik toebehoor.

U, die ik niet begrijp

maar die mij hebt gewijd

aan mijn eigen lot.

 

U!

 

Dag Hammarskjöld



1752674-9dfc9f4803e4abc7d19aafd902f0ff56.JPG

1752674-90d543874645c7056bb2ff30e1004eda.jpg
Hoe vind je dit bericht? 2 stemmen
Geschreven door Omer om 17:06 Reageer op dit bericht

Meer van Doorheen de dagen

↑ Terug naar de berichten