Naar de inhoud

Doorheen de dagen

Ervaringen besproken
akke.beakke.be

Archief

ZONDAG 27 JULI

17de ZONDAG A - 27 JULI 2014

'ALS DIE ENE MOOIE PAREL'

Het kan gebeuren dat wij opeens, in een flits, vaststellen en inzien dat andere dingen veel belangrijker zijn, dan datgene wat dagelijks onze aandacht opeist. Bepaalde gebeurtenissen of ervaringen kunnen ons de vraag doen stellen: wat is nu écht belangrijk, waar komt het nu écht op aan in mijn leven?

 

Jezus spreekt daar vandaag over in twee korte parabels: het Rijk der hemelen lijkt op een schat, verborgen in een akker, vergeten en uit het oog verloren. En het lijkt ook op een kostbare parel …

 

Waar ligt voor ons die verborgen schat? Wat is voor ons die kostbare parel? Kortom: waar leggen wij de klemtoon in ons leven?

 

Eerste Lezing: Uit het eerste boek der Koningen 3,5.7-12

Salomo vroeg aan de HEER: U, HEER, mijn God, hebt mij als opvolger van mijn vader David, als koning aangesteld. Maar ik ben nog zo jong en ik heb geen ervaring. Ik sta nu voor de taak uw uitverkoren volk te leiden, een volk zo talrijk dat het niet te tellen is.

Schenk uw dienaar een opmerkzame geest, zodat ik uw volk kan besturen en onderscheid kan maken tussen goed en kwaad.

Evangelie: Matteüs 13,44-46

In die tijd zei Jezus tot de menigte: ‘Het Rijk der hemelen gelijkt op een schat, verborgen in een akker. Toen iemand hem vond, verborg hij hem weer, en in zijn blijdschap ging hij alles te gelde maken wat hij bezat en kocht die akker. 

Ook gelijkt het Rijk der hemelen op een koopman, op zoek naar mooie parels. Toen hij een parel van grote waarde had gevonden, ging hij alles verkopen wat hij bezat en kocht haar.’ 

 

BEZINNING BIJ HET EVANGELIE

De schat in de akker, waarvoor je alles prijsgeeft. De mooie parel, die meer waard is dan al het andere. Wat is voor ons het belangrijkste in ons leven? De mening zal verschillen van mens tot mens en van moment tot moment.

Een goede gezondheid, zoals wij elkaar met Nieuwjaar wensen? Een carrière met veel succes en veel geld? Dat we gespaard blijven van rampen, dat de zaken goed mogen gaan, dat de kinderen goed terechtkomen?

Elk van ons heeft wel zijn eigen antwoord op elk ogenblik. Wij bidden er ook voor dat onze wensen in vervulling mogen gaan…

En toch zien we meer dan eens:

mensen die rijk zijn – maar geen vreugde kennen.

mensen die gezond zijn – maar niet gelukkig.

mensen die geslaagd zijn in het leven – maar onvoldaan blijven.

Waar zijn die schat of die parel dan wel verborgen, en door ons misschien vergeten of uit het oog verloren?

De droom van Salomo kan ons een lesje leren. De Heer vraagt aan de jonge koning: ‘Wat wil je dat Ik je geef?’ En Salomo vraagt niet om rijkdom of een lang leven. Hij vraagt om een opmerkzame geest en een luisterend hart. Hij vraagt om ontvankelijk te blijven voor Gods Woord, Hij vraagt om te kunnen onderscheiden waar het op aankomt. Kortom: hij vraagt om inzicht en levenskunst.

‘God, onze Vader,

geef ook aan ons een deeltje van de wijsheid

die Gij aan Salomo verleend hebt.

Dat ook wij ontvankelijk mogen worden voor Uw stem,

die zo zacht klinkt en overstemd wordt

in het rumoer van onze wereld.

Uw stem, die ons de weg wijst

naar Uw beloofde Rijk

van waarheid, heiligheid en liefde.

Want Uw Rijk is de parel,

die meer waard is dan al het andere,

Uw Rijk is de waarachtige schat,

verborgen in de akker van ons leven,

verloren in de akker van de wereld. Amen.’

 

Het is plezierig leven in het westen:

eten en drinken in overvloed,

beschermd en beschut aan alle kanten.

En als we toch eens over kop gaan

is er nog altijd het vangnet van de sociale zekerheid.

 

Het is plezierig leven in het westen:

er is zoveel amusement,

zoveel mensen die op het scherm

gekke bekken trekken

en dansen op het ritme van een kermistent.

En als we toch eens in de miserie zitten

zijn er pijnstillers en zoveel ander spul

om ons weer op te krikken.

 

Het is plezierig leven in het westen:

de dagen zijn tot in de nacht gevuld,

er is zoveel te doen en te beleven

om ‘in’ te zijn en bij de tijd.

 

En als we toch eens onvoldaan

en levensmoe geen toekomst zien

dan vluchten we in de duizend dromen

van de droomfabriek.

 

Het is plezierig leven in het westen…

zolang je niet doodgaat

en niet moet vragen:

waarom heb ik geleefd?

 

Maar het is moeilijk leven in het westen

als je ten diepste hebt bemind

en zorg wil dragen voor elkaar.

 

Het is moeilijk leven in het westen

als je verrukt, verwonderd, leven wil

geïnspireerd door Hem

die niets dan Liefde is

 

naar Manu Verhulst



1630289-bc61d13152edd1f9f740dc7053f4a50b.JPG

1630289-63c85d8fea3a65f4a0888e30607c53a7.JPG

1630289-75fbb7f751dcbed3164815928ce30210.JPG

1630289-6bade8110601de30c47dd51084ffc663.JPG

1630289-a7ee56745585a55a4703baadfbd9f5c1.JPG

1630289-45ed3e5a1e47deb9c5c01fdc9389cc03.JPG

1630289-80b76d027791bfc3b2bc148367fde60c.JPG

1630289-fe5df232cafa4c4e0f1a0294418e5660.jpg

1630289-8cda81fc7ad906927144235dda5fdf15.jpg
Hoe vind je dit bericht? 2 stemmen
Geschreven door Omer om 08:36 Reageer op dit bericht

DOORDENKEN OP DONDERDAG

HET VERHAAL VAN DE ECHO

 

Een man en zijn zoon lopen in het bos, plotseling struikelt de jongen en omdat hij een scherpe pijn voelt roept hij: 'Ahhhh'. Verrast hoort hij een stem vanuit de bergen die 'Ahhhh' roept. Vol nieuwsgierigheid roept hij: 'Wie ben jij?', maar het enige antwoord dat hij terugkrijgt is: 'Wie ben jij?'. Hij wordt kwaad en hij roept: 'Je bent een lafaard!', waarop de stem antwoordt: 'Je bent een lafaard!'. Daarop kijkt de jongen naar zijn vader en vraagt: 'Papa, wat gebeurt hier?'.

 

De man antwoordt: 'Zoon, let op!' en hij roept vervolgens:' Ik bewonder jou!'. De stem antwoordt: 'Ik bewonder jou!'. De vader roept: 'Jij bent prachtig!' en de stem antwoordt: 'Jij bent prachtig!'. De jongen is verbaasd, maar begrijpt nog steeds niet wat er aan de hand is.

 

Daarop legt de vader uit: 'De mensen noemen dit ECHO, maar in feite is dit het LEVEN! Het leven geeft je altijd terug wat jij erin binnen brengt. Het leven is een spiegel van jouw handelingen. Als je meer liefde wilt, geef dan meer liefde! Wil je meer vriendelijkheid, geef dan meer vriendelijkheid! Als je begrip en respect wenst, geef dan begrip en respect. Wil je dat mensen geduldig en respectvol met je omgaan, geef hen dan geduld en respect! Deze natuurwet gaat op voor elk aspect van ons leven.'

 

Het leven geeft je altijd terug wat jij erin brengt, het is geen toeval, maar een spiegel van jouw eigen handelingen.

 

(auteur mij onbekend)

Hoe vind je dit bericht? 2 stemmen
Geschreven door Omer om 20:46 Reageer op dit bericht

GEDICHT VAN DE WEEK

naïef

 

ik weet: men noemt me soms naïef –

ik heb de paardenbloemen lief

en sta met tranen in de ogen

als mensen toch worden bedrogen

 

ik weet: ik word wel nooit volwassen –

geloof in vrede tussen rassen

en liefde die het hart beroert

mensen de hemel binnen voert

 

ik weet: misschien gebeurt het nooit

wordt dit beneden niet voltooid

en blijft de hemel hoog en boven –

en toch – en toch blijf ik geloven.

 

Jan Coghe

Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door Omer om 14:51 Reageer op dit bericht

ZONDAG 20 JULI

16de ZONDAG A – 20 JULI 2014

ALS ONKRUID TUSSEN TARWE

 

Vandaag horen we de parabel van het onkruid tussen de tarwe. Er is inderdaad op aarde ook zaad uitgestrooid, dat geen goede vruchten draagt. Velen denken dan meteen aan wieden of sproeien om de tuin of de akker zuiver te houden.

Maar Jezus geeft geen les in land- of tuinbouw! Het gaat over mensen, en dan kijkt God met andere ogen: Hij laat alle gewassen, alle mensen, de kans om te groeien. Dit is geen pleidooi voor laksheid of voor onkruidzaaiers, maar een oproep tot geduld: mensen kunnen veranderen in de loop van hun leven, zij kunnen door ervaringen wijzer worden.

Daarom wordt ons vandaag gezegd: laat mensen de tijd om te groeien.

 

Eerste Lezing: uit het boek Wijsheid 12,13.16-19

Uw macht is de bron van uw rechtvaardigheid, en omdat u over alle mensen heerst, kunt u ook iedereen sparen.

Omdat u heer en meester bent kunt u uw macht uitoefenen wanneer u dat wilt. Toch oordeelt u zachtmoedig en regeert u ons op milde wijze. Door zo te handelen hebt u uw volk geleerd dat rechtvaardigen menslievend moeten zijn; u geeft uw kinderen de hoop dat zondaars naar u kunnen terugkeren.

 

Evangelie: Matteüs 13,24-30

Jezus hield de mensen deze gelijkenis voor: `Met het koninkrijk der hemelen gaat het als met iemand die goed zaad op zijn akker had gezaaid. Toen iedereen sliep, kwam zijn vijand, zaaide onkruid tussen de tarwe en ging weer weg.

Hij zei hun: 'Laat ze samen opgroeien tot de oogst, en in de oogsttijd zal ik tegen de maaiers zeggen: Haal eerst het onkruid bijeen en bind het in bussels om het te verbranden, maar verzamel de tarwe in mijn schuur.''

 

BEZINNING BIJ HET EVANGELIE

 

Onlangs vertelden mij een vader en een moeder: 'Wij hebben heel goede kinderen. Zij zijn nog altijd leider in een jeugdbeweging. Thuis zijn zij heel dienstbaar. Zij nemen hun studies ter harte. Maar met sommige aspecten in hun manier van leven hebben wij soms moeite. Wij willen de sfeer niet bederven door hen te bevragen. Wat moeten wij doen?'

Een jongere getuigde over zijn vriendengroep: 'Het zijn heel toffe typen. Wij gaan voor elkaar door het vuur. Wij maken heel veel plezier onder elkaar. De anderen weten dat ik probeer als een christen te leven. Zij lachen daar soms een beetje mee, maar zij vinden mij toch sympathiek. Soms proberen wij samen over serieuze dingen te spreken, maar ik voel dat ik daarin niet te ver mag gaan.'

En iemand zei over zijn parochiegemeenschap: 'Het gaat niet slecht bij ons. Maar het blijft soms zo oppervlakkig. Het radicale evangelie is weinig aan de orde. Bidden vele mensen wel echt in de eucharistie? Heeft het evangelie invloed op hun leven van iedere dag? Soms probeer ik mijn medechristenen op te roepen om meer evangelisch te leven. Zij hebben daar soms wel oor voor. Maar als ik teveel aandring, sluiten zij zich af. Ik voel dat er grenzen zijn.'

Geliefde vrienden, voor al die ervaringen is het evangelie van vandaag misschien wel een licht op onze weg. Jezus spreekt over een akker, waarop tarwe en een onkruid dat veel op tarwe gelijkt, samen opschieten. De knechten van die landbouwer stellen voor het onkruid uit te trekken. Maar die landbouwer heeft reeds heel wat ervaring. Hij vreest dat samen met het onkruid ook heel wat tarwe verloren zal gaan. Hij wacht dan ook liever de tijd van de oogst af om dan de goede tarwe te redden.

In onze gemeenschappen, in onze families, in ons eigen hart groeien tarwe en onkruid door elkaar. Als wij teveel oog hebben voor het onkruid en het ongenadig wieden, kan de goede tarwe van de liefde gekwetst worden. En dat zou echt niet goed zijn!

Wat kunnen wij dan doen deze week? Wij kunnen bij elkaar en in ons eigen leven vooral oog hebben voor wat goed is en ons daarin verheugen. Misschien kwijnt het minder goede dan wel vanzelf weg. En elke avond kunnen wij God danken voor zoveel goeds dat wij nu met nieuwe ogen gezien hebben.

(Een homilie van Mgr. Paul Schruers z.g.)

 

Godsdienst drijft een wig tussen de mensen,

verdeelt hen in goeden en kwaden,

maakt hen tot vijanden

die elkaar bestrijden,

desnoods te vuur en te zwaard.

Zo leert ons de geschiedenis

en zo lijkt het ook vandaag heel dikwijls te gaan.

 

Geen wonder dat er mensen zijn die zeggen:

wied godsdienst weg uit het hart van de mens

en plant er mensendienst voor in de plaats.

 

Eigenlijk zitten wij dan dicht

bij de kern van ons geloof.

Want schrijft Johannes niet:

'Kom mij niet vertellen dat je van God houdt

als jij je medemens niet liefhebt.

Want als je de medemens,

die je ziet, niet liefhebt,

hoe kun je dan God liefhebben

die je nooit hebt gezien?'

(1 Joannes 4,20)

 

Als ik goed begrijp

moet mijn liefde eerst naar de mens uitgaan.

Pas daarna mag ik van God spreken,

pas daarna mag ik heel voorzichtig ‘Vader’ zeggen.

 

Mijn medemensen liefhebben

is voorwaarde om God te kunnen liefhebben.

De weg naar God loopt langs de mensen.

Alleen zo krijgt God een menselijk gezicht.

 

Wie die omweg langs de mens negeert

maakt zich een god naar eigen gedacht,

zonder menselijk gezicht.

 

God beminnen,

maar naar zijn medemens niet omzien,

dat is een afgod beminnen,

die men zichzelf heeft gemaakt.


naar Manu Verhulst



1627182-63c85d8fea3a65f4a0888e30607c53a7.JPG

1627182-75fbb7f751dcbed3164815928ce30210.JPG

1627182-6bade8110601de30c47dd51084ffc663.JPG

1627182-d0096ec6c83575373e3a21d129ff8fef.jpg

1627182-45ed3e5a1e47deb9c5c01fdc9389cc03.JPG

1627182-1529662b9f719f4b0f393bab130aa57e.JPG

1627182-43e36f7d0f4c3040e1a10a43e3bf1a1d.JPG

1627182-ed1bf94489eb1369b2b2767cabee32ff.jpg

1627182-2970b2e36aa224570ebe65fcae0ae583.jpg
Hoe vind je dit bericht? 2 stemmen
Geschreven door Omer om 11:25 Reageer op dit bericht

DOORDENKEN OP DONDERDAG

Het arme boertje

Eens op een keer was er een arm, heel vroom boertje gestorven, en hij kwam toen voor de poort van de hemel. En tegelijkertijd is er een heel erg rijke heer geweest en die wou óók de hemel in. Daar kwam Sint Pieter met de sleutel, en hij doet open en laat de heer binnen, maar het boertje had hij, naar 't scheen, niet gezien, en meteen ging de poort weer dicht.

Nu kon 't boertje van buiten horen, hoe de meneer met alle mogelijke vreugde in de hemel werd opgenomen en hoe ze daarbinnen muziek maakten en zongen. Tenslotte werd het weer stil, en daar kwam Sint Pieter weer, en hij maakte de poort van de hemel open, en liet ’t boertje nu ook binnen. Nu meende het boertje dat er nu ook muziek en zang zou zijn, nu hij daar kwam, maar alles was en bleef stil; ze namen hem wel met alle mogelijke liefde op, en de engelen kwamen hem tegemoet, maar zingen deed er niemand.

Nu vroeg het boertje aan Sint Pieter, waarom ze bij hem niet zongen, zoals bij die rijke heer; het ging er dan toch, vond hij, in de hemel ook niet eerlijk toe, net als op aarde. Toen zei de heilige Petrus: 'Nee vriend, je bent ons net zo lief als al de anderen, en je zult van alle hemelse vreugden genieten net als die rijke meneer, maar kijk es, arme boertjes zoals jij die komen er hier in de hemel elke dag; maar zo'n rijke meneer, die komt er hierboven maar eens in de honderd jaar!'

(Bron mij onbekend)

Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door Omer om 18:11 Reageer op dit bericht

GEDICHT VAN DE WEEK

Tijdverdrijf

 

In onze kindertijd

waren oude mensen dertig jaar oud

een plas was een oceaan

de dood effen en vlak

bestond niet

 

Later, als jongeren

waren mensen op hun veertigste oud

een vijver was een oceaan

de dood was enkel

een woord

 

En toen wij huwden

waren ouderlingen zo'n vijftig jaar oud

een meer was een oceaan

en de dood was de dood

van de anderen

 

Nu, door ervaring geleerd,

kreeg de waarheid haar gewicht

de oceaan is uiteindelijk de oceaan

maar de dood begint onze dood

te worden.

 

Mario Benedetti

Vertaling: Germain Droogenbroodt

Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door Omer om 18:56 Reageer op dit bericht

ZONDAG 13 JULI

15de ZONDAG A – 13 JULI 2014

‘EEN ZAAIER GING UIT OM TE ZAAIEN'

 

Vandaag en de komende zondagen lezen wij enkele parabels over het Rijk der hemelen. Wanneer Jezus iets te verkondigen had, vertelde Hij  meestal een verhaal. Matteüs zegt zelfs dat Hij alleen maar sprak in de vorm van verhalen of  parabels. Wij beginnen vandaag met de gekende gelijkenis van de zaaier en het zaad. 

Omdat er ook in ons leven rotsgrond en distels aanwezig zijn – ogen die niet zien, oren die niet horen – mogen wij dankbaar zijn om Gods barmhartigheid, die nooit aflaat.

 

Eerste Lezing uit de profeet Jesaja 55,10-11   

Zo spreekt de Heer:

Zoals regen of sneeuw neerdaalt uit de hemel en daarheen niet terugkeert

zonder eerst de aarde te doordrenken,

zo geldt dit ook voor het woord dat voortkomt uit mijn mond:

het keert niet vruchteloos naar mij terug, 

niet zonder eerst te doen wat ik wil 

en te volbrengen wat ik gebied.

 

Evangelie:Matteüs 13, 1-9.19-23

Maar het zaad dat in goede aarde werd gezaaid, 

is hij die het woord hoort en begrijpt en daarom vrucht draagt; 

bij de een is de opbrengst honderdvoudig, 

bij een ander zestigvoudig en bij een ander dertigvoudig.’

 

‘HET WOORD VAN DE HEER’

 

Het Woord van de Heer is een wonder Woord.

Soms brengt het troost,

soms klinkt het hard en is het veel gevraagd.

Wij leren het kennen, dit woord van God:

eerst en meest in de Bijbel,

maar ook in de natuur, en in de mens bij ons:

in de oorspronkelijke zuiverheid van Gods schone schepping,

evenzeer als in een zachte hand, een teder gebaar, een stil gebed.

 

Wij kunnen het zeker ook leren kennen

door de concrete omstandigheden van ons leven:

welk Woord wil de Heer vandaag tot mij spreken,

wat wil Hij vandaag van mij vragen,

in dit gebeuren, in deze mens?

 

Heer Jezus,

maak ons tot mensen, die luisterbereid zijn,

ge-HOOR-zaam aan het Woord,

dat Gij spreekt,

ge-HOOR-zaam aan U,

het mensgeworden Woord van God,

dat Gij zijt. Amen.

 

Dertig-, zestig- en honderdvoud

 

Zolang er mensen zijn, roepend in de woestijn;

zolang kleuterleidsters voor klassen

van dertig hulpeloze wezentjes staan

en minder verdienen dan Mr. Aktetas

die zich naar een wapenbeurs begeeft;

zolang verplegend personeel van dementen,

Aidspatiënten en terminaal zieken

minder respect krijgen

dan één of andere (j)on(g)volwassene

die in een duizendste van een seconde

sneller dan een ander

de overkant van een zwembad bereikt;

zolang hard labeur en gewetensvolle inzet

minder opbrengt dan het beursspel …

 

Zolang zal er nood zijn aan mensen

- al is het maar één - 

die roepen in de woestijn,

die smeken om gerechtigheid, 

die vechten voor de verdrukten.

 

('Baggerboek', Chiro)



1624329-f3ccdd27d2000e3f9255a7e3e2c48800.jpg

1624329-75fbb7f751dcbed3164815928ce30210.JPG

1624329-6bade8110601de30c47dd51084ffc663.JPG

1624329-a7ee56745585a55a4703baadfbd9f5c1.JPG

1624329-45ed3e5a1e47deb9c5c01fdc9389cc03.JPG

1624329-80b76d027791bfc3b2bc148367fde60c.JPG

1624329-fe5df232cafa4c4e0f1a0294418e5660.jpg

1624329-96f90e110ce3f53e13d9b0c6a2e3fff8.JPG

1624329-9acf928a602580321bb776a289aea693.JPG

Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door Omer om 09:12 Reageer op dit bericht

DOORDENKEN OP DONDERDAG

Als we wisten

dat we vanavond blind zouden worden,

dan keken we beslist vol nostalgie om ons heen,

een beklijvende laatste blik

op elke grashalm,

iedere wolkenformatie,

elk pluisje,

iedere regenboog,

elke regendruppel,

letterlijk op alles ...


Boeddhistische Wijsheid



1623520-db3b1e3f3daeea7d6d77150dd04e644f.jpg

1623520-2ee6d2071d5880f0340b5aff71db8278.JPG

1623520-e5cfc91e1256f27dfa2709401ef74cd8.JPG

1623520-99fad0cbeeb6731f59bd47b79481e792.JPG

1623520-e393bcf98dce0cb35d63eab1812904f8.JPG
Hoe vind je dit bericht? 2 stemmen
Geschreven door Omer om 10:02 Reageer op dit bericht

GEDICHT VAN DE WEEK

Niets blijft duren


Niets blijft duren
niet de vuren
niet de muren
van het ouderlijk huis
niet de kinderen in de straat
niet de vrienden 's avonds laat
niet de tuin in stille pracht
niet mijn zoon die gretig lacht
niet de vogels in de bomen
niet de dag die nog moet komen
niets blijft duren
tenzij die onrust diep in mij
dat onophoudelijk geruis.

 

(Gilbert Coghe)

Hoe vind je dit bericht? 2 stemmen
Geschreven door Omer om 08:53 Reageer op dit bericht

ZONDAG 6 JULI

ZONDAG 6 JULI 2014 – 14de  ZONDAG A

‘ZACHTMOEDIG EN NEDERIG VAN HART'

 

In heel zijn optreden wil Jezus God leren kennen als een goede, barmhartige en liefdevolle vader. Hij nodigt alle mensen uit om Zijn weg te volgen. En die uitnodiging geldt dan vooral voor mensen die het lastig hebben, die aan het einde van hun krachten zijn en het soms niet meer zien zitten. Hij laat ze bij Hem tot rust en verlichting komen. 

Jezus is niet met macht en uiterlijk vertoon onder ons gekomen, maar zachtmoedig en nederig van hart. Hij vraagt dat wij in zijn voetspoor treden. Laten we dan inderdaad zijn weg gaan, zijn levenswijze tot de onze maken: dat ook wij zachtmoedig en nederig worden .

 

Eerste Lezing uit de brief aan de Romeinen 8,8-9 en 11-13

Zusters en broeders, wie zich door zijn eigen wil laat leiden, kan God niet behagen. Maar u leeft niet zo. U laat u leiden door de Geest, want de Geest van God woont in u.

 

Evangelie: Matteüs 11,25-30

Kom allen naar Mij toe die afgemat en belast zijt, en Ik zal u rust geven.

Neem mijn juk op en leer van Mij, omdat Ik zachtmoedig ben en nederig van hart, en u zult rust vinden voor uw ziel. 

Want mijn juk is zacht en mijn last is licht.'

 

ALS JEZUS VAN RUST EN ZACHTMOEDIGHEID SPREEKT

 

‘Dat zij rusten in vrede’. Zo bidden we voor onze overledenen. Maar kunnen die rust en vrede alleen na de dood gevonden worden? Jezus wijst ons een levenskunst die hier en nu reeds vrede en rust brengt: door, net als Hij, zachtmoedig en nederig van hart te leven.

De maatschappelijke druk om vooruit te komen en te presteren is groot in onze tijd. We mogen geen 'watjes’ zijn die zich laten doen en de kaas van ons brood laten eten. We moeten de concurrentie aangaan, ambitieus zijn, strijdlustig en competitief. Als je hier en nu geslaagd bent, dan tel je mee.

Met zijn oproep roeit Jezus weer eens tegen de stroom op, zoals Hij zo dikwijls doet. En Hij doet dit niet om - zomaar, zonder enige reden - anders te zijn dan de anderen. Hij vraagt ons om menselijk te blijven en oog te hebben voor hen die niet meekunnen, voor allen die op een of andere wijze zwak, uitgesloten of arm zijn.

De zachtmoedigheid van Jezus is de moed om die ‘zachte krachten’ voorrang te geven. Hijzelf kwam er vrijmoedig en onbevreesd voor uit en schuwde de confrontatie met overheden niet. Hij kwam op voor gerechtigheid en vrede, op een bescheiden en geweldloze wijze. Zoals Louis-Paul Boon het heel scherp verwoordde: 'Hij wilde ons een geweten schoppen'. En Hij was geloofwaardig daarbij, omdat het er bij Hem niet om ging om zelf succes te oogsten. Totaal belangeloos was Hij: 'gegeven, soms gebroken'.

Zijn 'blijde intrede' in Jeruzalem gebeurde op een ezelsveulen, en niet met een defilé van tanks, vliegtuigen, bommen en militairen in het gelid. Jezus wilde niet uitsteken boven de gewone mens. Hij wilde niet onbereikbaar zijn, maar ging bij voorkeur naar de armsten en de minsten, in tegenstelling tot zoveel wereldlijke en godsdienstige leiders, die in grote luxe leefden op de kap van het gewone volk. Hij wilde zijn zoals het lied zingt: 'Voor kleine mensen is Hij bereikbaar'.

Bij dit alles waren zijn woorden niet ophitsend om mensen tegen elkaar op te zetten. Hij sprak geweldloos, troostend en bemoedigend. Hij was verre van meedogenloos of keihard en legde geen lasten op waaronder mensen gebukt gaan. Hij was vriend van zondaars en tollenaars en kwam op voor overspelige vrouwen.

Zijn juk is zacht en zijn last is licht, omdat Hij respect heeft voor wat mensen aankunnen. Hij predikt en leeft zo in de naam van God, die zijn en onze Vader is. Als gezondene van deze God is hij door en door menslievend en zachtmoedig.

Ook voor ons een weg om - hier en nu reeds - rust en vrede te vinden.

(Geïnspireerd door Rob Moens, Dominicaan)

 

GEBED OM RUST

 

Droog de tranen in mijn ogen,

stil het trillen van mijn hand,

stuit het knikken van mijn knieën

en het beven van mijn mond.

 

Stop het zwerven van mijn voeten

en het bonzen van mijn hart,

laat de storm in mij gaan liggen,

dat uw Vrede in mij zij!

 

M. Van Straalen

 

ALS DE OMSTANDIGHEDEN DE MENS MAKEN

MAAK DE OMSTANDIGHEDEN DAN MENSELIJK.

 

José Saramago



1621207-f669c5a28dc4b95a32020d43e5d69390.JPG

1621207-0a374544bd62239c661d4f270dc4fd1e.JPG

1621207-74cd8ffd80bd40f2ca302fa38fd237f9.JPG

1621207-1e7ae0b40051a93db03820d29d49ecb2.JPG

1621207-d5f859b9b8d177498094ca495678a6bb.JPG
Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door Omer om 12:06 Reageer op dit bericht

Meer van Doorheen de dagen

↑ Terug naar de berichten