Naar de inhoud

Doorheen de dagen

Ervaringen besproken
akke.beakke.be

Archief

GEDICHT VAN DE WEEK

Eva uit Adam slapend

 

God, op den zesden dag

beval dat Adam lag

en slapend ‘t lichaam overliet;

Adam vervulde ‘t, lei het hoofd

onder een boom met bloeiend ooft

en sliep

terwijl God Eva schiep.

 

Temidden ‘t woud vol wild

nu wonderlijk gestild

daar elk zijn koning willoos ziet,

temidden vogelen, vissen, ‘t fier

geslacht van pels- en vederdier

en pauw, vond hij den vorm der vrouw.

 

Wijl Adam onbewust

‘t hoofd op de handen rust

en droom van een aan hem gelijk

rijst Eva uit zijn hart omhoog

gesloten nog het sluimrend oog,
en leunt

het lichaam dat God steunt.

 

Hij ziet haar teer en zwaar

gelijk een druivelaar

gerijpt in ‘t paradijselijk rijk

vol donkerroden wijn, gericht

vanuit de wortlen naar het licht

en naakt

terwijl zij traag ontwaakt.

 

Toen hij gewillig rees

zag Adam uit zijn vlees

dat eerst geboren werd uit slijk,

de pracht van ‘t paradijs vermeerd.

Zijn ogen zijn op haar gekeerd,

hij kijkt

hoe nederig zij prijkt.

 

Christine D'Haen

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door Omer om 15:13 Reageer op dit bericht

ZONDAG 17 AUGUSTUS

20ste  ZONDAG A – 17 AUGUSTUS 2014

HELEND NABIJ ZIJN

Vrouwen spelen wel eens meer een belangrijke rol in het evangelie. Zo is er vandaag een vrouw uit Kana, die enkele, zeer rake woorden spreekt: vanuit een eenvoudig geloof roept zij Jezus ter hulp.

Dank zij haar grote geloof ondervindt zij dat zij – ook als vreemdelinge – niet aan de kant wordt gezet en dat in Jezus een barmhartige, medelevende God zichtbaar wordt.

Laten ook wij ons hart voor God openstellen en als kleine mensen de gave van een kinderlijk geloof vragen.

 

Eerste Lezing: uit de profeet Jesaja 56, 1.6-7            

Zo spreekt God de HEER: ‘De vreemdelingen die zich bij de HEER aansluiten om Hem te dienen, die zijn naam met liefde vereren en zijn dienaren willen zijn, hen breng Ik naar mijn heilige berg en Ik geef hun vreugde in mijn huis van gebed. 

Evangelie: Matteüs 15, 21-28

Op een gegeven ogenblik trad een Kananese vrouw naar voren, luid roepend: ‘Heb medelijden met mij, Heer, Zoon van David!' Hij gaf haar ten antwoord: ‘Het is niet goed het brood dat voor de kinderen bestemd is, aan de honden te geven.’ ‘Toch wel, Heer – sprak zij – want de honden eten immers toch ook de kruimels die van de tafel van hun meesters vallen.’ 

Daarop zei Jezus haar: ‘Vrouw, ge hebt een groot geloof! ‘Uw verlangen wordt ingewilligd.’ En van dat ogenblik was haar dochter genezen.

 

DE KRUIMELS VAN DE TAFEL

 

‘De honden eten toch de kruimels brood die van de tafel vallen.’ Het is een kort zinnetje dat veel zegt. In hun eigenwaan noemden de Joden de andere volken ‘honden’: ‘ZIJ waren Gods geliefden, ZIJ waren zoveel beter. Die zelfvoldane eigenwaan en hoogmoed worden terechtgewezen. Jezus is er niet enkel voor hen: Hij is gekomen voor alle volken. Er is daarbij geen enkele voorkeur. Gods liefde gaat uit naar alle mensen. Elke vorm van uitsluiting wordt verworpen. Laten wij dat niet vergeten: Gods helende liefde gaat uit naar alle mensen.

En dan is er dat woordje ‘brood’. Zo vaak duidt het op Jezus zelf: zelf is Hij het levende brood voor het heil van de mensen. Zijn vele naamchristenen niet gewoon geworden aan het evangelie? Zó gewoon dat het hen niet meer raakt? De boodschap gaat aan hen voorbij, omdat ze opgeslorpt worden door andere boodschappen, die niet echt genezen.

Hoe dankbaar echter kunnen zoekende mensen zijn voor de kruimels van het evangelie, voor het levende brood dat Jezus is! Die vrouw verlangt ten volle naar een Woord van Hem. Wie zo verlangend openstaan worden verzadigd. Zij krijgen het goede brood van de blijde boodschap.

Als voor vele mensen het evangelie verbleekt is, is dat niet omdat zij dit woord van leven niet meer nodig hebben, maar omdat zij hun heil zoeken in andere woorden, die heel vlug lege dozen blijken. Maar wie openstaat voor waarheid, goedheid en schoonheid, bloeit open voor Jezus en vindt voedsel in ZIJN woord van leven.

Zalig zijn die mensen, die hongeren naar echte woorden van leven. Maar bij hen, die het evangelie al lang menen te kennen, is er soms alleen verveling en gewoonte. Mochten wij, zoals die vrouw, met heel ons hart openstaan voor het woord van Jezus, dat ons leven kan genezen en helen.

‘Heer Jezus,

als wij gewoon geraakt zijn aan uw evangelie,

wil ons dan omvormen en veranderen

om opnieuw smaak te vinden

in Uw helend Woord van Leven. Amen.’

 

Voor Samay, mijn petekind

 

Wij komen van ver

mijn lieve kind

en moeten ook ver gaan

je moet niet bang zijn

allen zijn wij bij jou

je moeke, en je vake

en allen, die er vóór hen waren

heel, heel lang geleden al

allen zijn we bij je

je moet niet bang zijn

wij komen van ver

en moeten ver gaan

mijn lieve kind

 

Heinrich Böll



1639185-63c85d8fea3a65f4a0888e30607c53a7.JPG

1639185-75fbb7f751dcbed3164815928ce30210.JPG

1639185-6bade8110601de30c47dd51084ffc663.JPG

1639185-a7ee56745585a55a4703baadfbd9f5c1.JPG

1639185-45ed3e5a1e47deb9c5c01fdc9389cc03.JPG

1639185-80b76d027791bfc3b2bc148367fde60c.JPG

1639185-7d30fc34fead9f1ac3dda8174994cbec.JPG

1639185-96f90e110ce3f53e13d9b0c6a2e3fff8.JPG

1639185-9acf928a602580321bb776a289aea693.JPG
Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door Omer om 08:03 Reageer op dit bericht

MARIA TEN HEMEL OPGENOMEN

MARIA TEN HEMEL OPGENOMEN

WEES GEGROET, MARIA

 

Zou er op deze wereld wel een vrouw zijn van wie meer portretten geschilderd of meer beelden gebeiteld werden, dan van Maria? De laatste jaren lijkt het wat stiller geworden rond haar. En toch … 

 

Als mensen in nood zitten, komen ze vaak in stilte eerst bij haar met hun zorgen en beden. De moeder Gods, dé moeder bij uitstek. Zij was bij Jezus van bij de geboorte tot aan het graf. En na Zijn dood was zij bij Zijn leerlingen, de eerste missionarissen van onze Kerk.


Jezus zelf gaf ons haar als moeder. Vandaag vieren wij Maria met lichaam en ziel ten hemel werd opgenomen. Het is zonder enige twijfel het grootste van alle Mariafeesten in de jaarkring, dit hoogfeest van zijn en van onze moeder.

 

Lezing uit de 1ste brief aan de christenen van Korinthe 15,54-57

Zusters en broeders, wanneer dit vergankelijke lichaam is bekleed met het onvergankelijke, zal wat geschreven staat in vervulling gaan: ‘De dood is opgeslokt en overwonnen. Dood, waar is je overwinning? Dood, waar is je angel?’

 

Evangelie: Lucas 1,46-56

‘Mijn ziel prijst en looft de Heer, 

mijn hart juicht om God, mijn redder:

Hij toont zijn macht en de kracht van zijn arm

en drijft uiteen wie zich verheven wanen,

heersers stoot Hij van hun troon

en wie gering is geeft Hij aanzien.

 

‘HIJ DRIJFT UITEEN WIE ZICH VERHEVEN WANEN'

 

Het mysterie, dat wij vandaag vieren, de tenhemelopneming van Maria, gaat ons verstand volledig te boven. Daarom een korte bezinning, die vertrekt van de mooiste zinnen uit het Magnificat, woorden, die kleine mensen alleen maar kunnen verheugen en bemoedigen:

 

Hij toont de kracht van zijn arm;

slaat trotsen van hart uiteen.

Heersers ontneemt Hij hun troon,

maar Hij verheft de geringen.

Die hongeren overlaadt Hij met gaven,

en rijken zendt Hij heen met lege handen.

 

Daarom mogen we mijmeren: 

 

Maria leeft in elke vrouw

in elke mens

die om het even waar

wordt vergeten en over het hoofd gezien.

 

Maria leeft in elke vrouw

in elke mens

van wie niemand iets verwacht.

 

Maria leeft in elke mens

die niet berust bij minachting of onmacht

maar die - tenminste bij zichzelf -

de hoop wakker houdt

dat ook een neergeslagen mens

ooit rechtop zal lopen.

 

Maria leeft in elke mens

die weigert te verlammen in de angst

en durft te geloven in dat woord:

‘vrees niet,

met jou wil God iets nieuws beginnen.

 

Ieder mens kan in zijn of haar leven

de kiemen dragen van een nieuwe toekomst.

vrij naar Carlos Desoete

 

In deze geest wil ik jullie van ganser harte een zalige hoogdag wensen!

 

ALS EEN JA-WOORD GEGEVEN

 

Mijn verste herinnering als kind, is die aan de Lourdesgrot in de tuin van mijn grootouders. Als ik bloemetjes durfde plukken in de hof, dan werd ik gestraft, maar als de bloemetjes bedoeld waren voor O.-L.-Vrouw in de grot, dan was oma nooit kwaad.

 

Bij ons thuis werd er veel gesproken over Maria: je mocht haar alles vragen, wat ik dan ook als kind graag deed. Je mocht aan Maria alles opbiechten, want zij werd nooit kwaad, mijn moeder soms wel.

 

Je moest véél tot haar bidden, want zij bemiddelde bij Jezus en bij God, de Vader.

 

Je moest eerbiedig over haar praten, want zij was toch de moeder van Jezus, maar dat begreep ik niet zo goed.

 

Mijn ouders en grootouders hadden in feite gelijk: Het is gemakkelijker te bidden tot Maria. Zij is een vrouw en ook moeder.

 

Als vrouw vind je in Maria een herkenbare figuur, een lotgenote die geluk en vreugde, maar ook veel leed en pijn heeft gekend.

 

Wat me het meest aanspreekt in Maria is haar 'jawoord', waarnaar ze leefde en waaraan zij trouw is gebleven.

 

Ik probeer haar als voorbeeld te stellen, want ook ik heb mijn 'jawoord' gegeven. Vooral als het eens moeilijker is, kijk ik naar haar op en bid ik tot haar om sterkte en trouw.

 

Bron: Zondagsvieringen Dominicanen

 

DE PIËTA'S

 

Iets maakt de lippen der piëta’s droever

in de schemer der kerken, achteraan,

als kwam, al de onrust van duizend moeders,

hier, voor de tralies, bij kaarslicht te saam.

 

Zij zaten alleen – inderhaast aan markt en

keuken ontsnapt, vrouwtjes klein en devoot –

te zwijgen. En elk was een moeder van smarten,

met welk zwaard in het hart, met welk kind op de schoot?

 

Maar kruistocht, en lijkwâ, en nagels ontbonden

hen zozeer, dat elk te verhalen begon

haar eigen calvarie, de dolorosa te troosten.

Zoals moeders voor moeders wel doen. De zon

 

was al onder. Zij waren al thuis. Zij moesten

al sterven, godweet. Maar Maria’s mond

bewaarde elk woord van de duizend droeve

piëta’s. Omdat zij elk woord verstond.

 

Roger Verkarre



1638338-63c85d8fea3a65f4a0888e30607c53a7.JPG

1638338-75fbb7f751dcbed3164815928ce30210.JPG

1638338-6bade8110601de30c47dd51084ffc663.JPG

1638338-a7ee56745585a55a4703baadfbd9f5c1.JPG

1638338-45ed3e5a1e47deb9c5c01fdc9389cc03.JPG

1638338-80b76d027791bfc3b2bc148367fde60c.JPG

1638338-7d30fc34fead9f1ac3dda8174994cbec.JPG

1638338-96f90e110ce3f53e13d9b0c6a2e3fff8.JPG

1638338-f81e61668f06eb5c3228e8da72ef92c4.JPG
Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door Omer om 11:11 Reageer op dit bericht

GEDICHT VAN DE WEEK

Heimwee naar moeders woordenschat

 

Ach moeder, ik weet zoveel woorden meer

en van de muzen honderd lepe wetten

om ze verbluffend naast elkaar te zetten

tot schone larie over duister zeer.

 

Maar als ik op een avond bij ruig weer

de vangst bijeengaar uit mijn rijmennetten,

de troost schud uit de kuil van mijn sonnetten,

vind ik mijn stem wel maar mijn hart niet meer.

 

Geleerde vrienden die het kunnen weten

hebben eerst de armoe van uw mond geteld

maar geen heeft mij dan tot nog toe vermeld

 

hoe gij met twintig woorden mild gemeten

mij meer met wijsheid en geluk vervult

dan mijn orkesttaal zwoegend mij onthult.

 

Karel Jonckheere

Hoe vind je dit bericht? 2 stemmen
Geschreven door Omer om 19:58 Reageer op dit bericht

ZONDAG 10 AUGUSTUS

19de ZONDAG A – 10 AUGUSTUS 2014

IN DE STORM NAAR JEZUS TOEGAAN

God is niet angstaanjagend, zoals in het verleden wel eens voorgehouden werd. Hij is heel anders, Hij wil ons ter hulp komen en nabij zijn.

Dat horen we vandaag in de twee lezingen. Hij komt niet in het geweld van  storm, donder en bliksem. Integendeel, zijn nabijheid doet deugd als een zachte, verkwikkende bries.

En als Petrus dreigt onder te gaan, omdat Hij vertrouwt op het woord van de Heer, en Jezus – over het water – tegemoet gaat, komt Die zelf hem te hulp en reikt hem de hand.

Ook wij kunnen soms op het punt staan om onder te gaan: daarom bidden wij dat Hij ook ons voelbaar en tastbaar de hand reikt.

 

Eerste Lezing: uit het eerste boek ‘Koningen’ 19,9a.11-13a

Elia stond op, en liep tot hij bij de Horeb kwam, de berg van God. Daar ging hij een grot binnen om er de nacht door te brengen. Toen richtte de HEER zich tot hem met de woorden: ‘Kom naar buiten, en treed hier op de berg voor mij aan.’ En daar kwam de HEER voorbij,  niet in een windvlaag, niet in een aardbeving, niet in een vuur. Maar in het gefluister van een zachte bries.

 

Evangelie: Matteüs 14,22-33

Tegen de morgen kwam Jezus te voet over het meer naar hen toe. Maar toen de leerlingen Hem zo over het meer zagen gaan, raakten zij van streek omdat zij een spook meenden te zien en zij begonnen van angst te schreeuwen. 

Maar Jezus zei onmiddellijk tot hen: ‘Wees gerust, Ik ben het. Vrees niet.’ ‘Heer, - antwoordde Petrus - als Gij het zijt, zeg mij dan dat ik over het water naar U toe moet komen.’ Waarop Jezus sprak: ‘Kom!’ Petrus stapte uit de boot en liep over het water naar Jezus toe. 

Maar toen hij merkte hoe hevig de wind was, werd hij bang; hij begon te zinken en schreeuwde: ‘Heer, red mij!’ Terstond stak Jezus zijn hand uit en greep hem vast, terwijl Hij tot hem zei: ‘Kleingelovige, waarom hebt ge getwijfeld?’ 

Nadat zij in de boot gestapt waren, ging de wind liggen. 

 

BEZINNING BIJ HET EVANGELIE

 

Geliefde broeders en zusters,

Een aalmoezenier van een universitair ziekenhuis vertelde mij het verhaal van Bartje, een kleine jongen van zes jaar, zonder enige familie, stervensziek. Bartje vroeg aan de aalmoezenier: 'Ik ben echt ziek, denk je ook niet …' De priester antwoordde dat hij dat ook zo aanvoelde. 'En wat gebeurt er dan?', vroeg de kleine jongen, 'ga ik verdrinken in een zee?'

Neen', zei de aalmoezenier, 'je zal niet verdrinken in het water. Iemand, Jezus, waarover ik je verteld heb, staat je op te wachten met open armen: je moet zomaar over het water naar Hem toelopen en in zijn armen springen.'

Wacht Jezus op mij?', vroeg Bartje, 'dan loop ik vandaag of morgen zeker naar Hem toe!'

Zo gebeurt het evangelie dat zojuist is voorgelezen, ook nog vandaag. De leerlingen van Jezus hebben tegenwind. Zij zijn volop in de storm. Iemand komt over de golven naar hen toe. Zij zien spookbeelden in de hevigheid van de storm. Maar dan krijgt die figuur een eigen gelaat, zijn woord heeft een vertrouwde klank: 'Rustig, wees niet bang.' Altijd komt Jezus, ook in de storm en als het spookt in het hart, mensen tegemoet met zijn meest eigen boodschap: 'Vrede!' Dit woord geeft vertrouwen aan Petrus. Hij loopt naar Jezus toe. Maar zijn angst is nog groter dan zijn vertrouwen. Hij zinkt weg in zijn twijfel. Dan steekt Jezus zijn hand uit en grijpt Petrus vast. De storm gaat liggen op het meer en ook in het hart van Petrus.

Geliefde vrienden, hebben ook wij geen ervaring van tegenwind? Moeten ook wij ons niet door de stormen van het leven heen vechten? Dan kan het erop lijken dat het gelaat van Jezus vaag en wazig is. Maar toch spreekt Hij tot ons hart. Hij zegt ons: 'Wees maar niet bang.' Zijn liefde verlangt, bv. in het gebed, onze vrees te overwinnen. Maar wij durven dan nog niet voluit op Hem vertrouwen. Hoe dikwijls gaat ons geloof niet kopje onder als de golven van de zorgen en de moeilijkheden op ons af komen? Maar Jezus wacht ons steeds weer op. Zijn hand is altijd naar ieder van ons uitgestoken. Uiteindelijk is dit de beslissende uitdaging van ons leven: ons aan God toevertrouwen. En dikwijls gaat zulke overgave ook samen met een nieuw vertrouwen in mensen. Dit is de echte strijd van het geloof: ons aan de Liefde toevertrouwen!

Misschien moeten wij juist op dit ogenblik van ons leven deze keuze maken of deze opnieuw maken. Wij kunnen ook elke avond dit vertrouwen uitbidden, bv. in het 'onze vader'. Moge dit vertrouwen ons van elke vrees in ons hart genezen en ons tot vreugde zijn.

(Homilie van Mgr. Paul Schruers z.g.)

 

Ik droomde eens en zie ik liep

aan ’t strand bij lage tij.

Ik was daar niet alleen, want ook

de Heer liep aan mijn zij.

We liepen samen het leven door

en lieten in het zand

een spoor van stappen, twee aan twee;

de Heer liep aan mijn hand.

 

Ik stopte en keek achter mij

en zag mijn levensloop:

in tijden van geluk en vreugd,

van diepe smart en hoop.

Maar als ik goed het spoor bekeek

zag ik, langs heel de baan

daar waar het juist het moeilijkst was,

maar één paar stappen staan …

 

Ik zei toen: 'Heer, waarom dan toch?

Juist toen ik U nodig had;

juist toen ik zelf geen uitkomst zag

op het zwaarste deel van het pad?'

De Heer keek mij vol liefde aan,

gaf antwoord op mijn vragen:

'Mijn lieve kind, juist toen het moeilijk was,

toen heb ik jou gedragen.'

 

vrij naar Mary Stevenson



1636018-63c85d8fea3a65f4a0888e30607c53a7.JPG

1636018-75fbb7f751dcbed3164815928ce30210.JPG

1636018-6bade8110601de30c47dd51084ffc663.JPG

1636018-a7ee56745585a55a4703baadfbd9f5c1.JPG

1636018-45ed3e5a1e47deb9c5c01fdc9389cc03.JPG

1636018-80b76d027791bfc3b2bc148367fde60c.JPG

1636018-7d30fc34fead9f1ac3dda8174994cbec.JPG

1636018-96f90e110ce3f53e13d9b0c6a2e3fff8.JPG

1636018-9acf928a602580321bb776a289aea693.JPG
Hoe vind je dit bericht? 2 stemmen
Geschreven door Omer om 07:38 Reageer op dit bericht

GEDICHT VAN DE WEEK

KERKHOF TE VLADSLO - voor Käthe Kollwitz -

 

een vader kan niet anders dan met gekruiste armen

een moeder niet dan met gebogen hoofd

nu zij haar kind zo koud niet kan verwarmen

nu levenloos ligt wat leven had beloofd.

 

versteend de mond en heel het wezen

zonder bewegen, net zoals hun kind:

wie zal hen uit zijn dood genezen

blijven zij voor schaduwgras verblind?


zelfs tranen wellen niet meer uit hun ogen

tenzij de regen die zij niet meer duchten:

als men de dood der jeugd hier moet gedogen

waarvoor wil men nog vluchten?


een vader kan echt niet dan met gekruiste armen

een moeder niet dan met gebogen hoofd

tussen hen in de eeuwigheid omarmen

als om te redden wat hun zoon ooit had geloofd.

Jan Coghe

 

 

1634843-63c85d8fea3a65f4a0888e30607c53a7.JPG


1634843-75fbb7f751dcbed3164815928ce30210.JPG

1634843-6bade8110601de30c47dd51084ffc663.JPG

1634843-a7ee56745585a55a4703baadfbd9f5c1.JPG

1634843-45ed3e5a1e47deb9c5c01fdc9389cc03.JPG

1634843-80b76d027791bfc3b2bc148367fde60c.JPG

1634843-7d30fc34fead9f1ac3dda8174994cbec.JPG

Hoe vind je dit bericht? 2 stemmen
Geschreven door Omer om 00:00 Reageer op dit bericht

100 JAAR GROOTE OORLOG

In Flanders fields the poppies blow

Between the crosses, row on row,

That mark our place; and in the sky

The larks , still bravely singing, fly

Scarce heard amid the guns below;

 

We are te he Dead. Short days ago

We lived, felt dawn, saw sunset glow.

Loved, and were loved, and now we lie

In Flanders fields.

 

Take up our quarrel with the foe:

To you from failing hands we throw

The torch ; be yours to hold it high.

If ye breek faith with us who die

We shall not sleep, though poppies grow

In Flanders fields.

 

John Mc Crae  

---

In Flanders Fields

In Flanders Fields staan de papavers rood
onder het zwart gelid der houten kruisen.
De leeuwerik vliegt tegen vuur en dood
gevederd in de hemel van Diksmuide
en zaait zijn lied tussen schrapnels en schroot.
Wij zijn de doden thans. Maar kortgeleden
nog levenden die liefhadden en streden
voor dat schoon land waarvan wij zonen waren.
Nu liggen wij alleen in Vlaanderens aarde,
in Flanders Fields!

In Flanders Fields staan de papavers rood
tegen de grijze schilden van de zerken.
De wind waait als een boom boven het groot
landschap tussen Langemark en Klerken
dat zich beschermt gelijk een moederschoot.
Wij zijn de doden thans. Maar kortgeleden
nog levenden met leuzen en gebeden
voor dat schoon land waarvan wij zonen waren.
Nu liggen wij voorgoed in Vlaanderens aarde,
in Flanders Fields!

In Flanders Fields staan de papavers rood
als roest gespat over verminkte graven.
De blauwvoet met zijn zuivere vleugels stoot
tegen de hiërogliefen van de namen,
de regen leest de zwarte letters bloot.
Wij zijn de doden thans. Maar kortgeleden
nog levenden almachtig aangetreden
voor dat schoon land waarvan wij zonen waren.
Nu liggen wij doodstil in Vlaanderens aarde,
in Flanders Fields!


Anton Van Wilderode
naar John Mc Crae



1633994-63c85d8fea3a65f4a0888e30607c53a7.JPG

1633994-75fbb7f751dcbed3164815928ce30210.JPG

1633994-6bade8110601de30c47dd51084ffc663.JPG

1633994-a7ee56745585a55a4703baadfbd9f5c1.JPG

1633994-45ed3e5a1e47deb9c5c01fdc9389cc03.JPG

1633994-80b76d027791bfc3b2bc148367fde60c.JPG

1633994-7d30fc34fead9f1ac3dda8174994cbec.JPG

1633994-96f90e110ce3f53e13d9b0c6a2e3fff8.JPG

1633994-30e62fddc14c05988b44e7c02788e187.jpg
Hoe vind je dit bericht? 2 stemmen
Geschreven door Omer om 10:01 Reageer op dit bericht

ZONDAG 3 AUGUSTUS

18de ZONDAG A - 3 AUGUSTUS 2014

ZO NODIG ALS BROOD

 

Straks horen we opnieuw 2 lezingen, die bemoedigen. Eerst het einde van het eerste deel van de brief van Paulus aan de christenen van Rome: ‘als God voor ons is, wie kan of zal dan tegen zijn.’ We moeten daarom niet denken dat wij beter zijn, dan andere mensen ’omdat God bij ons is’. Maar we mogen daaruit wel vertrouwen putten.

En nadien horen we het wonder van de broden en de vissen. Laat dit wonder van de broden en de vissen ons helpen om dag aan dag te leven, en te delen in verbondenheid met de minsten van deze aarde.

Laten wij proberen hun gezichtspunt aan te nemen, het is vaak heel anders dan het standpunt van de rijke landen, van de rijke mensen.

 

Lezing: uit de brief aan de christenen van Rome 8,35.37-39

Zusters en broeders, wie of wat zal ons scheiden van de liefde van Christus? Tegenspoed, ellende of vervolging, honger of armoede, gevaar of het zwaard? Over dit alles zegevieren wij glansrijk dankzij Hem die ons heeft liefgehad.

Evangelie: Matteüs 14,13-21

Jezus week met een boot uit naar een eenzame plaats om alleen te zijn.
Toen de mensen dat hoorden, volgden ze Hem te voet vanuit de steden. Toen Hij van boord ging, zag Hij een grote menigte. Hij had zeer met hen te doen en genas hun zieken.

En Hij verzocht de mensen op het gras te gaan zitten, nam die vijf broden en twee vissen, keek op naar de hemel, sprak de zegenbede uit, Hij brak de broden en gaf ze aan de leerlingen, en de leerlingen gaven ze aan de mensen. Allemaal hadden ze volop te eten.

 

HET FEEST VAN DE GEMEENSCHAP

Geliefde broeders en zusters

Wanneer mensen honger hebben aan brood en vriendschap, zijn er drie mogelijkheden om hen te helpen. Men kan vooreerst verwijzen naar hun eigen verantwoordelijkheid om zelf voor hun leven in te staan. Dit is zeker belangrijk, maar soms is dit een alibi om niet solidair te moeten zijn.

Men kan ook een actie van solidariteit organiseren langs persoonlijke weg of op een structurele wijze. Dit is zeker heel zinvol en efficiënt.

Maar het is ook mogelijk mensen samen te brengen in een maaltijd, waarin zij elkaar tot vreugde zijn en waar de liefde circuleert onder elkaar. Een dergelijk initiatief is bv. het 'Café Anoniem' in Hasselt, een thuis voor migranten en Vlamingen. Men kan er binnenspringen voor een tas koffie en een ontmoeting met vrienden. Regelmatig is er ook de gelegenheid om samen te middagmalen voor een bescheiden bijdrage. En op kerstdag en bij andere gelegenheden is er een groot vriendenmaal, waarin mensen uit vele volkeren en ook mensen die door het leven gekwetst zijn, elkaar hartelijk ontmoeten.

Deze dynamiek van brood en vriendschap vinden wij terug in het evangelie van vandaag. Men kan zelfs zeggen dat zulk initiatief als het ware aan het evangelie ontspringt. In het evangelie van vandaag zijn vele mensen met Jezus samen op een eenzame plaats. Als het avond wordt, geven de leerlingen van Jezus er zich rekenschap van dat al die mensen wel honger zullen hebben, maar dat er op deze eenzame plaats geen voedsel voorhanden is. Hun eerste voorstel is dat deze mensen zelf hun verantwoordelijkheid nemen. Zij kunnen toch naar de dorpen in de omtrek gaan en daar eten kopen! Maar Jezus reageert door te zeggen dat de leerlingen zelf voor eten moeten zorgen. Zo beginnen de leerlingen te denken aan een tweede mogelijkheid: een voedselvoorziening 'organiseren' met het weinige dat voorhanden is. Maar Jezus zelf denkt aan een derde, heel nieuwe mogelijkheid. Hij nodigt de mensen uit voor een gezamenlijke maaltijd, samen gezeten op het gras op die eenzame plek. Het wordt door de zegening van brood en vissen een overvloedige maaltijd. Niet alleen twaalf korven voedsel blijven erover, maar in het hart van al die mensen is er nieuwe vriendschap gegroeid.

Waartoe kan dit evangelie ons deze week inspireren? Jezus nodigt ons telkens weer uit om als gemeenschap één van hart en één van geest te zijn. En een bevoorrechte plaats om gemeenschap te zijn is volgens het evangelie de maaltijd. Wij zouden bv. in ons eigen gezin de maaltijd ’s avonds of ’s zondags als een echte ontmoeting kunnen beleven. Wij kunnen ook geburen of een vriend of eenzame mensen aan tafel uitnodigen voor een maaltijd en voor een gesprek. Wij kunnen zelf op bezoek gaan bij mensen die naar een bezoek uitkijken en waar de tafel figuurlijk altijd gedekt is. Tijdens deze vakantietijd zijn er zeker heel wat mogelijkheden. En eigenlijk kan elke ontmoeting tot een wederzijdse vreugde uitgroeien.

(Homilie van Mgr. Paul Schruers z.g.)

 

Bidden om dagelijks brood
is vragen om menswaardig te mogen leven.
Dat moet elke dag opnieuw gevraagd worden.

Elke dag opnieuw kan het ons ontbreken
aan waardering, aan liefde,
aan warmte en veiligheid,
allemaal dingen die we brood-nodig hebben.

Elke dag kan het ons ontbreken
aan moed, aan trouw,
aan inzet en goede wil
om brood te zijn voor anderen.

Brood verbindt mensen met elkaar.
 

Brood kan ook een mens met God verbinden.
Dan wordt het eerbiedig op de hand gelegd
en geproefd,
gesmaakt
en verteerd.

Dan wordt dat stukje brood
een teken dat Hij ons brood-nodig heeft
om zijn wereld nieuw leven in te blazen,
om gist te worden in het deeg dat morgen brood zal zijn,
om de wereld te herscheppen tot Gods akker
waar koren en rijst
naar hartenlust mogen groeien
voor elke mens.

Bron: Zondagsvieringen Dominicanen



1633156-63c85d8fea3a65f4a0888e30607c53a7.JPG

1633156-156005c5baf40ff51a327f1c34f2975b.jpg

1633156-6bade8110601de30c47dd51084ffc663.JPG

1633156-a7ee56745585a55a4703baadfbd9f5c1.JPG

1633156-45ed3e5a1e47deb9c5c01fdc9389cc03.JPG

1633156-80b76d027791bfc3b2bc148367fde60c.JPG

1633156-7d30fc34fead9f1ac3dda8174994cbec.JPG

1633156-96f90e110ce3f53e13d9b0c6a2e3fff8.JPG

1633156-9acf928a602580321bb776a289aea693.JPG
Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door Omer om 12:00 Reageer op dit bericht

DOORDENKEN OP DONDERDAG

Ik was heel bedroefd bij de dood van mijn tjipke

‘Papa, mijn Tjipke is dood’, zei Veerle,

en haar papa wist niet wat antwoorden.

 

Stom Tjipke, weet jij dan niet dat katten…

Natuurlijk weet Tjipke dat niet.

 

En papa’s weten niet wat zeggen,

als een kind met een dood dier thuis komt.

Of weten ze het nog wel,

als ze héél ver teruggaan in hun eigen kinderjaren?

 

Stomme papa’s, die dat niet meer kunnen.

Ze hadden toch zelf een kraai,

of een kauw of een konijn.

En bleven die misschien eeuwig leven?

Wel dan!

 

Het stomste wat grote mensen kunnen doen,

is hun eigen kindertijd laten ondersneeuwen.

Een papa die dat wel doet, zegt nu:

‘Kom, kind,

dan kopen we toch zeker een ander Tjipke!’

 

Zeggen ze dat misschien ook als ik doodga?

 

Jaak Dreesen: ‘ik zie ik zie wat jij niet ziet’

Hoe vind je dit bericht? 2 stemmen
Geschreven door Omer om 18:14 Reageer op dit bericht

GEDICHT VAN DE WEEK

Adagio in G Mineur

 

Er ging een schot af in Sarajevo

en de kogel baande zich een weg

door het lijf van een hertog

door de staart van een 

hondje dat zich te traag

uit de voeten maakte

door de muren van een school

waar net de vraag klonk

twee plus twee is

en het antwoord nooit werd gehoord 

 

De kogel baande zich een weg

over de bergen en de vlakten

waar de papavers plots veel

roder waren dan gewoonlijk

door het water en de modder

door gedichten en schilderijen

die nooit af raakten 

 

Er ging een man in Sarajevo

de straat op met zijn cello

waarin een gat nog groter

dan dat van een kogel

een partituur uit 

het puin gered

 

De kogel floot voort

de cello speelde

het eeuwige duet van dood en leven

 

Jo Govaerts



1631204-d3b1bd29bebf0b85886df75b18009c6b.JPG

1631204-b0c7a595d71c02985c368f3a90cbc2f6.JPG

1631204-6ae869f38d10c827f924e858ff5b5a7c.JPG

1631204-49f47a8e290944b9f9cdd5c691c97b28.JPG

1631204-3db2a2c4633d951bd955436790a37af9.JPG

1631204-b9e1e71f82729dbd7a981d240f333b2f.JPG

1631204-76eccdebc0390538c7429f1f2c05ff45.JPG

1631204-540b252f554b44de7be2ec4995586da1.JPG

1631204-7690d9bfef89efb39767848e1da2863c.JPG

Hoe vind je dit bericht? 2 stemmen
Geschreven door Omer om 16:08 Reageer op dit bericht

Meer van Doorheen de dagen

↑ Terug naar de berichten