Naar de inhoud

Doorheen de dagen

Ervaringen besproken
akke.beakke.be

Archief

DOORDENKEN OP DONDERDAG

Twee zaadjes

 

Twee zaadjes lagen naast elkaar

op een vruchtbare grond.

Het ene zaadje zei:

'Ik wil groeien!

Ik wil mijn wortels diep in de grond voelen

en door de aarde heen naar boven uitbreken.

Ik wil met mijn tere knoppen

de komst van de lente aankondigen.

Ik wil de warmte van de zon

op mijn gezicht voelen

en de morgendauw op mijn blaadjes!'

 

Het zaadje groeide en groeide.

 

Het tweede zaadje zei:

'Ik ben bang.

Als ik mijn wortels naar beneden laat groeien,

weet ik niet

wat ik in de donkere aarde zal tegenkomen.

Als ik door de aardkorst heen breek,

beschadig ik misschien mijn tere knoppen.

Als ik mijn blaadjes uitrol,

worden ze misschien

door een slak opgegeten.

En als ik mijn bloesems open,

plukt een klein kind ze misschien af.

Nee, ik wacht liever tot de kust veilig is.'

 

Het zaadje wachtte en wachtte.

 

Toen kwam er een kip,

op zoek naar voedsel.

Ze vond het zaadje

en pikte het op.

 

overgenomen uit: Chantal Leterme: 'Een parel voor elke dag'

Hoe vind je dit bericht? 2 stemmen
Geschreven door Omer om 09:38 Reageer op dit bericht

GEDICHT VAN DE WEEK

Ballade

 

Een elfje liep door Sprookjesland

met een twaalfje aan d’r hand.

 

De elfenkoning zag hen gaan

en sprak de twaalf verbolgen aan.

 

Mijnheer, hoe waagt een twaalf als gij

te vrijen met een elf van mij?

 

Zo iets is hier nog nooit gezien,

zelfs met geen negen of geen tien!

 

De jongen zei: Vorst, permitteer

dat ik mij even opereer.

 

Hij sneed een stukje uit zichzelf,

toen was de twaalf nog slechts een elf.

 

De vorst schreed voort, hij was voldaan.

Het elfje zag haar jongen aan.

 

Het elfje zag haar jongen aan

en schreiend is het heengegaan.

 

Gaston Durnez

 

Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door Omer om 18:24 Reageer op dit bericht

ZONDAG 7 SEPTEMBER

23ste ZONDAG A – 7 SEPTEMBER 2014

‘LIEFDE VERVULT DE HELE WET’

 

‘Liefde vervult de hele wet’, het is een woord van Paulus in de eerste lezing … De apostel zet zich hiermee af tegen de schijnheiligheid in de Joodse traditie, zoals ook Jezus zelf dat zo vaak gedaan had:

geen uiterlijke lippendienst, maar een bekering van het hart, daar komt het bij Jezus op aan!

 

 

Eerste Lezinguit de brief van Paulus aan de christenen van Rome 13,8-10

Broeders en zusters, wees elkaar niets schuldig, behalve liefde, want wie de ander liefheeft, heeft de gehele wet vervuld.

Evangelie: Matteüs 18,15-20

In die tijd zei Jezus tot zijn leerlingen: ‘Wanneer uw broeder gezondigd heeft, wijs hem dan onder vier ogen terecht. Luistert hij naar u, dan hebt gij uw broeder gewonnen. Maar luistert hij niet, haal er dan nog een of twee personen bij, opdat alles beruste op de verklaring van twee of drie getuigen. Als hij naar hen niet wil luisteren, leg het dan voor aan de kerk. Wil hij ook naar de kerk niet luisteren, beschouw hem dan als een heiden of tollenaar. Voorwaar, Ik zeg u: Wat gij zult binden op aarde zal ook in de hemel gebonden zijn, en wat gij zult ontbinden op aarde zal ook in de hemel ontbonden zijn. 

Eveneens zeg Ik u: Wanneer twee van u eensgezind op aarde iets vragen – het moge zijn wat het wil – zullen zij het verkrijgen van mijn Vader die in de hemel is. Want waar er twee of drie verenigd zijn in mijn Naam, daar ben Ik in hun midden.’

 

LEEF VANUIT DE LIEFDE, DAN BEN JE ECHT VRIJ

 

Matteüs geeft richtlijnen om twisten op te lossen, maar Paulus graaft dieper: hij schetst de grondhouding die twisten kan voorkomen: ‘De liefde berokkent de naaste geen enkel kwaad. Liefde vervult de hele wet.’

Het leven zelf is dikwijls de beste leerschool. Ook de H. Augustinus heeft dit ondervonden. Zijn moeder, de H. Monica, was een vrome vrouw, gehuwd met een Romein, die er nogal op los leefde. Jarenlang volgt Augustinus dat lieve leventje van zijn vader, tot groot verdriet van zijn moeder. ‘Vele tranen heeft zij om mij geweend’, schrijft hij later zelf. Kort voor de dood van zijn lieve moeder wordt Augustinus wakker geschud. Hij ziet dat zijn manier van leven leeg en zinloos is. Hij gooit het roer om en kiest voor de weg, die zijn moeder had voorgeleefd. Jaren later maakt hij de balans op van zijn leven en schrijft een soort van autobiografie: de ‘Confessiones’ of ‘Belijdenissen’.

Daarin komt hij ook bij de wijsheid, die Paulus aanprijst: ‘Leef vanuit de liefde, en doe dan wat je wil’. Dat is geen vrijgeleide om, om het even wat te doen. Het is wel de diepe kern van een leven in de Geest van Jezus. Daarbij gaat het niet om een massa regels en wetten. Die kunnen helpen, maar een mensenleven is veel complexer dan een wetboek. Daarom gaat het vooral om een grondhouding van liefde.

Maar laten we daarbij het woord van Johannes niet vergeten: ‘Wat liefde is, hebben we geleerd van Hem die zijn leven voor ons gegeven heeft.Daarom horen ook wij ons leven te geven voor onze broeders en zusters.’ (1 Jo 3,16). Van ons wordt geen kruisdood gevraagd, maar een dikwijls ongeziene overgave aan God en aan de naaste. Zoals ook Jezus zelf die liefde tot God en tot de naaste het eerste, en ook hetzelfde gebod noemt.

Onze liefde zal nooit voltooid zijn en het werk aan onszelf nooit af. Maar op die Liefde komt het aan: de geest en niet de letter van de wet. Want ‘De liefde berokkent de naaste geen enkel kwaad. Liefde vervult de hele wet.’

In eenvoudige woorden: wees ontvankelijk, sta open voor Gods Heilige Geest. Zo word je een mens van goede wil, en zal je vanzelf kiezen voor alles wat deugd heet en lof verdient, voor wat goed is, hier en nu. Dat te weten, is een grote troost die vrij maakt van angst en nodeloze schuldgevoelens. Laten wij daarom proberen mensen van die goede wil te zijn.

 

Vader,

heb dank voor de mensen in ons midden

die getuigen van Uw liefde,

mensen naar Uw hart,

mensen die leven naar Uw droom.

Draag hen als een zegel op Uw hart.

Wees hen nabij in verwarde tijden

en help hen om te onderscheiden wat echt goed is.

Laat hen uw trouwe nabijheid ervaren.

 

Vader,

wij bidden U om nieuw leven in uw Kerk:

mensen die zich inzetten voor Uw Rijk,

mensen die overal Uw woord spreken

en Uw blijde boodschap uitdragen,

mensen die bezield zijn door Uw geest van liefde,

mensen naar Uw hart.

 

Vader,

geef ons de kracht

om trouw te blijven aan onze zending

ook in moeilijke, soms onzekere tijden.

Leer ons geloven dat Gij er zijt

en dat Gij ons altijd zult dragen

als een zegel op Uw hart.

 

Bron onbekend



1648646-f3ccdd27d2000e3f9255a7e3e2c48800.jpg

1648646-75fbb7f751dcbed3164815928ce30210.JPG

1648646-6bade8110601de30c47dd51084ffc663.JPG

1648646-d0096ec6c83575373e3a21d129ff8fef.jpg

1648646-032b2cc936860b03048302d991c3498f.jpg
Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door Omer om 07:45 Reageer op dit bericht

DOORDENKEN OP DONDERDAG

Geven ... om de vreugde ervan!


Ooit heb je het belang van geld sparen geleerd. En wellicht heb je geleerd het met verstand uit te geven. Maar heb je ook over de waarde van geld wegschenken geleerd? Delen is een belangrijk deel van een volledig en gelukkig leven. En het is een praktijk die heel wat vreugde en voldoening kan terug geven als je het regelmatig doet.

 

Luister naar het verhaal van de kip en het varken. Een kip en een varken wandelden over de straat toen zij een kleurrijk reclamebord zagen waarop een ontbijt met eieren en spek stond afgebeeld. De kip stopte om de reclame te bewonderen en zei fier tot het varken: 'Maakt deze foto jou niet gelukkig? Geeft het een geen goed gevoel om iets aan de mensen te kunnen geven?'

 

Het varken antwoordde: 'Inderdaad, ja, maar … voor jou is het een bijdrage. Voor mij … is het een volledige inzet!'

 

Er is ergens een grens tussen een bijdrage en een totale inzet. Een bijdrage ontspringt uit een soort van verplichting, die je aanvoelt: 'Ik vind dat ik hier toch wel mijn steentje moet bijdragen, iets moet doen.' maar een volledige, vrijwillige inzet is gebaseerd op vreugde. En wanneer we uit vreugde geven dan voelen we ons goed!

 

Als je nog niet de waarde van het vrijwillige geven hebt ontdekt, probeer het! Je zal aangenaam verrast zijn welk goed gevoel je daarbij krijgt.


En als je daarbij de vraag stelt: 'hoeveel moet ik geven?'. Wel: hoe goed wil je je voelen?

 

(Bron mij onbekend)

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door Omer om 00:00 Reageer op dit bericht

GEDICHT VAN DE WEEK

Moeder

Moeder, ik zou mijn hoofd van zorgen zwaar

nog eenmaal in uw handen willen leggen,

terwijl uw stem m'een oud verhaal ging zeggen,

waarvan ik nog de heugenis bewaar.

 

Ik weet een avond, 't is al menig jaar

geleden, zoete rook van meidoornheggen,

die bloeiend bogen langs de smalle weggen,

maakte mijn moede leden loom en zwaar.

 

Gij zat voor 't open raam en uwe handen

gleden mijn ogen over, o zo zacht.

Mijn hoofd lag rustig in uw milde schoot.

 

Uw mond sprak mij van Jezus' lichte landen.

En even beefde uw stemme, als gij dacht,

Of gij mij wel zoudt weerzien na de dood.

 

Willem de Merode

Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door Omer om 15:07 Reageer op dit bericht

ZONDAG 31 AUGUSTUS

22ste  ZONDAG A – 31 AUGUSTUS 2014

VOLGELING VAN JEZUS ZIJN

 

Vorige week werd Petrus nog de hemel in geprezen: ‘je bent een rots, op jou kan ik mijn kerk bouwen.’ Vandaag is het helemaal anders. Jezus zegt wat hemzelf nog te wachten staat: Jeruzalem, een kruis, verraden en verlaten, en helemaal geen droom van roem of macht en aanzien. Meteen wil diezelfde Petrus tussenkomen: ‘Dat mag niet gebeuren, Heer!’

En dan krijgt hij, die Petrus, die zo geprezen werd, de steenrots, die de eerste paus zal worden, een stevige bolwassing: ‘Ga weg, Satan, weg, achteruit … je laat je leiden door menselijke overwegingen en niet door wat God wil.’

 

Eerste Lezing uit de brief van Paulus aan de christenen van Rome 12,1-2       

Zusters en broeders, stem uw gedrag niet af op deze wereld. Word andere mensen, met een nieuwe gezindheid.

Evangelie Matteüs 16,21-27

In die tijd begon Jezus zijn leerlingen duidelijk te maken dat Hij naar Jeruzalem moest gaan; dat Hij daar veel zou moeten lijden van de oudsten, de hogepriesters en de schriftgeleerden, maar dat Hij na ter dood gebracht te zijn, op de derde dag zou verrijzen. 

En daarna tot zijn leerlingen: ‘Wie mijn volgeling wil zijn, moet Mij volgen door zichzelf te verloochenen en zijn kruis op te nemen. 

 

HIJ ZOU NOG VEEL MOETEN LIJDEN

 

Vorige zondag hoorden we Simon Petrus: ‘Gij zijt de Messias, de Zoon van de Levende God!’ Een kort moment heeft Petrus het diepste wezen van Jezus ingezien. Vandaag, slechts even later, zien we dat dit inzicht van Petrus nog niet volgroeid is. Heel kort schouwt Hij die diepte: een lichtflits, die maar even duurt en dan weer overgaat in schaduw. Eigenlijk zijn de verwachtingen van Petrus nog zeer aards gekleurd. Hij verwacht een koning in triomf, een machtige heerser, die door iedereen aanvaard en gevierd wordt – of, althans gevreesd om zijn macht. Daarom stuurt Jezus dit al te aardse beeld meteen bij. Hij zal Messias zijn op een heel onverwachte wijze, langs de weg van de liefde ten einde toe, in zijn lijden, in zijn sterven.

Daarop reageert Petrus zeer heftig, vanuit zijn al te aardse mening. En Jezus lijkt wel kwaad te worden. Hij wil zijn diepste roeping niet laten wegroven. Petrus wordt bijzonder streng terechtgewezen: ‘Ga weg, Satan.’ Hij wordt een satan genoemd, iemand, die op het verkeerde spoor zet. Dezelfde naam, die ook aan de verleider in de woestijn gegeven werd. Ook die Satan wilde Jezus van zijn echte roeping afleiden. Het moet hard aangekomen zijn voor die steenrots Petrus, die het goed bedoelde, en het toch helemaal verkeerd voorhad. Eerst stond hij ten volle open voor Gods Plan met de wereld; nu is hij afgeleid. Ongevoelig geworden voor wat God echt wil.

En zo is Petrus, al is hij dan de eerste paus geworden, ten volle mens zoals wij: heen en weer geschommeld tussen goed en kwaad, tussen wat God wil en wat ons voordeel is. Allemaal moeten wij een leven lang ons hart bekeren tot die Jezus, die zo onthutsend, zo verrassend, zo onverwacht is. Zijn wij niet allemaal geneigd om in ons eigen leven onmiddellijk succes te oogsten, zelfs in naam van geloof en kerk. Zijn wij soms niet ontgoocheld omdat die nieuwe, andere wereld op zich laat wachten?

Maar zo werkt het niet: de liefde boekt geen gemakkelijke triomfen, ook niet in onszelf. Altijd weer moeten wij, met telkens nieuwe moed de weg van ontmoediging en onbegrip, van tasten en zoeken gaan. De grootsheid van Gods liefde wordt juist duidelijk in het contrast met onze menselijke zwakheid. Een Messias in pracht en praal, dat zou geen echt nieuws geweest zijn, niet echt een blijde boodschap. De geschiedenis heeft er zoveel getoond: Alexander de Grote, Keizer Karel, Napoleon tot en met Hitler. Als Jezus zo geweest was, was Hij slechts één van die velen, van wie de naam en de faam zo vlug voorbijgegaan is. Het echte nieuwe, de echte blijde boodschap is een nederige Messias, die in zijn liefde tot het uiterste gaat. In zo iemand, in zulke Messias wordt God echt zichtbaar.

Bidden wij daarom dat wij op onze beurt mogen delen in de levensstijl van deze echte Messias, in wie God werkelijk aan het licht treedt.

 

Heer Jezus,

niet als een pletwals spreekt Gij ons aan,

maar kwetsbaar door de liefde,

gekwetst ook totterdood.

Sta bij ons, als het ons te machtig wordt,

om te delen in uw gegevenheid,

om te delen in uw gebrokenheid. Amen.

 

U achterna

 

U achterna, dat worden smalle wegen,

de stilte tegemoet, de bergen in, -

een kale wereld, kil en afgelegen,

en elke draai een hachelijk begin.

 

U achterna, dat wordt een pijnlijk wagen,

ver van vertrouwd geluk, al is dat klein;

dat wordt eenmaal uw zware last meedragen

en altijd onderweg en dakloos zijn.

 

U achterna, dat is voor armoe kiezen,

voor honger en voor dorst en voor gemis

en elke droom van zekerheid verliezen

in een ontmoedigende duisternis.

 

U roep ik aan, u die ik na moet leven

en die uw kruis nog krijgt en Golgotha:

o Jezus, help me, als ik het zou begeven

aan ’t einde van de reis U achterna.

 

Michel van der Plas



1645789-63c85d8fea3a65f4a0888e30607c53a7.JPG

1645789-75fbb7f751dcbed3164815928ce30210.JPG

1645789-6bade8110601de30c47dd51084ffc663.JPG

1645789-a7ee56745585a55a4703baadfbd9f5c1.JPG

1645789-45ed3e5a1e47deb9c5c01fdc9389cc03.JPG

1645789-80b76d027791bfc3b2bc148367fde60c.JPG

1645789-7d30fc34fead9f1ac3dda8174994cbec.JPG

1645789-96f90e110ce3f53e13d9b0c6a2e3fff8.JPG

1645789-9acf928a602580321bb776a289aea693.JPG
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door Omer om 08:52 Reageer op dit bericht

DOORDENKEN OP DONDERDAG

TOEN JIJ DACHT DAT IK NIET KEEK …

(geschreven door een gewezen kind)

Dit is een boodschap die iedere volwassene zou moeten lezen, omdat kinderen je gadeslaan en doen zoals jij doet, niet zoals jij zegt.

 

Toen jij dacht dat ik niet keek, zag ik dat jij mijn eerste schilderij aan de koelkast hing, en ik wou onmiddellijk een ander schilderen.

Toen jij dacht dat ik niet keek, zag ik dat jij een straatkat eten gaf, en ik leerde dat het goed was lief te zijn voor dieren. 

 
Toen jij dacht dat ik niet keek, zag ik dat jij mijn favoriete cake bakte voor mij, en ik leerde dat kleine dingen heel speciale dingen kunnen zijn in het leven. 


Toen jij dacht dat ik niet keek, hoorde ik dat jij een klein gebed uitsprak, en ik wist dat er een God is met wie ik altijd kan spreken, en ik leerde in God te vertrouwen.  


Toen jij dacht dat ik niet keek, zag ik dat jij een maaltijd bereidde voor een zieke vriend, en ik leerde dat wij allemaal zorg moeten dragen voor elkaar.  


Toen jij dacht dat ik niet keek, zag ik dat jij tijd en geld spendeerde aan mensen die niets hadden, en ik leerde dat zij die iets hebben het zouden moeten geven aan hen die het niet hebben.

  
Toen jij dacht dat ik niet keek, zag ik dat jij zorg droeg voor ons huis en al zijn bewoners, en ik leerde dat wij zorg moeten dragen voor alles wat ons is toebedeeld.  


Toen jij dacht dat ik niet keek, zag ik dat jij jouw verantwoordelijkheden opnam, zelfs als jij je minder voelde, en ik leerde dat ik verantwoordelijk moest zijn als ik opgroeide.  


Toen jij dacht dat ik niet keek, zag ik soms tranen in jouw ogen komen, en ik leerde dat dingen soms pijn doen maar dat het goed is te wenen.


Toen jij dacht dat ik niet keek, zag ik dat jij liefhad, en ik wou alles geven wat ik in mij had. 


Toen jij dacht dat ik niet keek, leerde ik de meeste levenslessen; dat ik moest weten dat ik wilde opgroeien als een goed en dienstbaar mens.


Toen jij dacht dat ik niet keek, keek ik naar jou en wou ik zeggen: 'Bedankt voor alle dingen die ik zag wanneer jij dacht ik niet keek.'  

 

Ik draag dit op aan alle mensen van wie ik weet dat zij zo veel doen voor anderen. Vergeet niet: kleine ogen zien heel veel. Elk van ons, ouder, grootouder, oom, tante of vriend beïnvloeden het leven van een kind.  

 

Hoe zal jij vandaag het leven van een kind beroeren?

(Bron mij onbekend)

Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door Omer om 08:17 Reageer op dit bericht

GEDICHT VAN DE WEEK

Sprookje

 

Voor mijn moeder en dochtertje

 

Zij luisteren beiden naar haar oud verhaal,

wondere dingen komen aangevlogen

zichtbaar in hun verwijde ogen,

als bloemen drijvend in een schaal.

Er is een zachte spanning in hun wezen,

zij zijn verloren en verzonken in elkaar,

- het witte en het blonde haar -

geloof het maar, geloof het maar,

alles wat zij vertelt is waar

en nooit zal je iets mooiers lezen.

 

M. Vasalis

Hoe vind je dit bericht? 2 stemmen
Geschreven door Omer om 09:07 Reageer op dit bericht

ZONDAG 24 AUGUSTUS

21ste  ZONDAG A – 24 AUGUSTUS 2014

'WIE ZEG JIJ DAT IK BEN?'

 

‘Jij bent Petrus en op die steenrots zal ik mijn Kerk bouwen’. Voor sommige mensen valt deze zin moeilijk. Zij willen echt christen zijn, zij hebben een grote bewondering voor Jezus, zij willen, net als Hij, weldoende rondgaan, zij willen zijn voetspoor volgen van liefde, hoop en bemoediging ... maar hebben problemen met de kerk. 

Vandaar de vraag: wat wordt er met die zin bedoeld? Welke kerk had Jezus voor ogen of in gedachten? 

Hoe dan ook: wij mogen geen stukjes evangelie weglaten, omdat ze ons moeilijk vallen. Ook in moeilijke passages heeft God ons wat te zeggen.

 

Eerste Lezing uit de brief van Paulus aan de christenen van Rome 11,33-36

Hoe onuitputtelijk zijn Gods rijkdom, wijsheid en kennis, hoe ondoorgrondelijk zijn oordelen en hoe onbegrijpelijk zijn wegen. 

‘Wie kent de gedachten van de Heer, wie was ooit zijn raadsman?

 

Evangelie: Matteüs 16,13-20

In die tijd kwam Jezus in de streek van Caesarea van Filippus en Hij stelde zijn leerlingen deze vraag: ‘Wie is, volgens de opvatting van de mensen, de Mensenzoon?’ 

‘Maar gij – sprak  Hij tot hen –, wie zegt gij dat Ik ben?’ 

Simon Petrus antwoordde: ‘Gij zijt de Christus, de Zoon van de levende God.’ 

‘GIJ ZIJT DE CHRISTUS'

 

Een tiental dagen geleden hoorden we nog in de lofzang van Maria: ‘Hij toont zijn macht, en drijft uiteen wie zich verheven wanen’. Zó is God: aan de kant van wie onrecht lijdt. Zó is dan ook de Christus, de Zoon van de levende God.

Als Hij zijn openbaar optreden begint, gebruikt Jezus trouwens deze woorden van Jesaja: ‘De Geest van de Heer heeft mij gezonden om verdrukten in vrijheid te laten gaan.’

En Hij licht toe ‘Het Schriftwoord dat gij hoort, is nu in vervulling gegaan.’ Laat er geen twijfel over bestaan. Hij kiest de kant van hen die geslagen worden, en niet van hen die slagen toebrengen.

Vandaag horen we dezelfde boodschap. De leerlingen herkennen Jezus als God zelf: ‘Gij zijt de Christus, de Zoon van de levende God’. Eigenlijk zegt Petrus: ‘zoals Gij handelt, zo is God’.

En dan antwoordt Jezus: ‘Omdat Gij dat hebt ingezien, zal ik op u mijn kerk bouwen’. Zijn Kerk leeft daar, waar mensen deze zending verder zetten, waar mensen aan de kant staan van hen, die geslagen worden, en niet aan de kant van hen die slagen toebrengen.

Misschien moeten wij wel zo de woorden verstaan, die we deze week, tot tweemaal toe in het evangelie lazen: ‘Veel eersten zullen laatsten en veel laatsten zullen eersten zijn.’

 

KERK, LIEVE KERK VAN WELEER

 

Kerk, lieve kerk van weleer,

je blies veel te hoog van de toren,

je was voor geen mens meer te horen

Kerk, je was nergens meer.

 

Radeloos in de verstrooiing

en bleek, met een bloedend hart,

werd je me liever en mooier.

Een lam in de doornen verward.

 

Kerk, het is beter zo,

want een moet er alles betalen

met bloed voor jouw bloed op het kale

bergpad naar Jericho.

 

Heb voor je dorst dan geen schaamte

en roep zonder hoop op gehoor

‘Lama sabaktani’,

want zo ben je Christofoor.

 

Huil het maar uit allemaal:

hoe naakt ze je achterlieten.

En Parten en Elamieten

horen je in hun taal.

 

Ballingschapstranen zijn bitter,

maar nu weten wij hoe je heet:

arm en toch alles bezittend,

gestorven en zie: je leeft!

 

Michel van der Plas



1642654-63c85d8fea3a65f4a0888e30607c53a7.JPG

1642654-75fbb7f751dcbed3164815928ce30210.JPG

1642654-6bade8110601de30c47dd51084ffc663.JPG

1642654-a7ee56745585a55a4703baadfbd9f5c1.JPG

1642654-45ed3e5a1e47deb9c5c01fdc9389cc03.JPG

1642654-80b76d027791bfc3b2bc148367fde60c.JPG

1642654-fe5df232cafa4c4e0f1a0294418e5660.jpg

1642654-8cda81fc7ad906927144235dda5fdf15.jpg

1642654-9acf928a602580321bb776a289aea693.JPG
Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door Omer om 09:55 Reageer op dit bericht

DOORDENKEN OP DONDERDAG

LEVENSLESSEN

 

Het hoofd van de indianen had vier zonen. Hij wilde zijn zonen leren niet te vlug te oordelen. Hij zond hen alle vier uit, om naar een perenboom te gaan kijken, ver weg.

 

De eerste zoon vertrok in de winter, de tweede in de lente, de derde in de zomer, en de jongste tijdens de herfst.

 

Nadat ze allen na verloop van tijd terug waren riep hij hen bijeen om te beschrijven wat ze hadden gezien.

 

De eerste zoon zei dat de boom lelijk was, krom en warrig. De tweede zoon weerlegde dit en zei dat de boom vol stond met groene knoppen en dus vol beloftes. De derde zoon was het daarmee niet eens; hij zei dat de boom beladen was met bloesems die zeer zoet geurden en zeer mooi oogden. Het was het mooiste dat hij ooit had gezien. De laatste zoon was het niet eens met zijn drie broers; hij zei dat de boom rijk was aan fruit, vol van energie en kracht.

 

Het opperhoofd zei dat ze allen gelijk hadden omdat ze elk slechts een seizoen in het leven van de boom hadden gezien.

 

Hij verklaarde verder dat je noch een boom noch een mens kan beoordelen naar één seizoen. Je kan de essentie van wat ze zijn en de vreugde en liefde die van hen komen enkel op het einde meten, wanneer alle seizoenen voorbij zijn.

 

Als je het opgeeft in jouw winter dan mis je de belofte van jouw lente, de mooiheid van jouw zomer en de vervolmaking van jouw herfst.

 

(Bron mij onbekend)

Hoe vind je dit bericht? 2 stemmen
Geschreven door Omer om 17:41 Reageer op dit bericht

Meer van Doorheen de dagen

↑ Terug naar de berichten