Archief
Aan alle bloggers
Ik moet me eerst een vooral excuseren! Voor het feit dat ik zolang niets van me heb laten horen.
Maar daar is een reden toe, ik heb een grote ontgoocheling meegemaakt.
Die me veel heeft doen nadenken, rond het woord vriendschap.
Het word zo snel in de mond genomen en uitgesproken, maar eens het er op aankomt.
Bestaat de echte vriendschap niet, en dat heb ik aan de lijve ondervonden.
Het is op aanraden van iemand dat ik het plaatst, want eerlijk gezegd had ik daartoe geen behoefte meer.
Om nog iets aan mijn blog toe te voegen, maar door toedoen van iemand heb ik toch besloten om iets te zetten.
Maar waar het om gaat kan ik niet en wil ik ook niet, simpel weg omdat ik er nog niet overheen ben.
En men kan niet alles plaatsen of schrijven op je blog, ik probeer de draad weer op te nemen. Maar eerlijk gezegd vergt het enorm veel van iemand, maar bij de pakken blijven zitten heeft ook geen zin.
Dit wou ik even kwijt! Naar al de mensen die de moeite doen om eens op mijn blog te komen zien.
Bedankt allemaal om zoveel geduld te hebben, en toch de moeite hebben gedaan om langs te komen. Bij deze bedank ik iedereen die zich aangesproken voelt.
Beste mensen
Onrecht
Zijn er dan zoveel mensen uit om geld op een gemakkelijke manier te bekomen. Ik heb van alles geprobeerd, heb er zelfs bijna mij zelf mee in de problemen gestoken. Maar met al mijn pogingen om het onrecht aan te kaarten, heb ik nu kunnen ontdekken dat niemand iets alleen kan bereiken. Ik geef het grif toe geld is nodig, maar het mag geen aftroggelmiddel zijn. Via de nek van anderen, ik sta altijd klaar om andere te helpen. Sommige mensen kunnen dat beamen, maar tegen grootschalig bedrog is er niemand opgewassen. Gelukkig ben ik niet kwijt wat ik niet zou willen verliezen het is geen geld. Dat ben ik al kwijt door omstandigheden. Maar iets dat onbetaalbaar is voor mij, het leeft enkel in mijn hart.
Een oproep One summons
Graag had ik eens een tentoonstelling gedaan met een andere kunstenaar, die vindt dat mijn werken mogen gezien worden. Als er een kunstenaar zich geroepen voelt, om aan mijn oproep gevolg te geven. Mag ik dan vriendelijk vragen, contact met mij op te nemen. Mag ook in een ander land zijn dan België, als ik maar eens naar buiten kan komen. Met iemand die al meer ervaring heeft dan ik op dat gebied. Ik dank iedereen die aan de oproep gevolg wil geven.
I have gladly done once a exhibition with another artist, who finds that my work can be seen. If there is one artist is who feels himself called, to obey my recall. I can pleasantly ask then, take contact with me. Can also in one other country then Belgium, if I can come to outside. With someone who has already more experience then I. I thank everyone who wants itself to help me. One summons
Het is een beetje laat
Maar ik bedank alle mensen die mij zoveel steun en kracht hebben gegeven. Ik heb lange tijd niets van me laten horen, en daarvoor bied ik mijn verontschuldigingen aan. Maar door omstandigheden is dit zo tot stand gekomen, waar ik jullie beste bloggers niet mee zal belasten. Want iedereen heeft zijn kruis van dragen, en ik ben niet alleen op deze wereld dat alles rond mij moet draaien. En daarom nog eens mijn hartelijk dank aan jullie allemaal. Ik hoop dat jullie nog veel kunnen genieten van mijn werkjes, en nu zeker dat de zomer terug op komst is zal ik jullie proberen te verrassen met nieuwe werkjes. Die jullie hopelijk even veel genot zullen geven als die er nu al staan.
Is er nog recht? Graag reactie
Opbrengst van benefiet in rook opgegaan
Brugge Organisatoren vrijgesproken van gesjoemel
Patrick Corthals (49) en Marianne Matton (53) zijn vrijgesproken van geldverduistering bij de benefietexpo Ongebreydeld Brugge. De opbrengst van de benefiet, zo'n 15.000 euro, is verdwenen. Het geld was bestemd voor rolstoelpatiënt Philip Pattyn.
Arne Franck
Philip Pattyn was vroeger ambtenaar bij defensie maar zit sinds 2000 aan een rolstoel gekluisterd na een medische fout. Sindsdien leeft hij van een karige invaliditeitsuitkering. Om de man een hart onder de riem te steken, besloten toenmalig parlementslid Patrick Corthals en zijn vriendin Marianne Matton, op suggestie van senator Jacques Devolder, een benefiettentoonstelling op poten te zetten onder de naam Ongebreydeld Brugge.
Corthals slaagde erin 28 kunstenaars te strikken die naast 25 euro lidgeld ook 15 procent per verkocht werk wilden afstaan aan het initiatief. Op de slotplechtigheid waar de cheque zou overhandigd worden, daagde de organisatie echter niet op. Philip Pattyn en enkele deelnemers aan de expo dienden een klacht in. De aantijging luidde dat Corthals en Matton 15.000 euro benefietgeld verduisterd zouden hebben. De Brugse correctionele rechter sprak gisteren de beide beklaagden vrij wegens gebrek aan bewijzen.
In de nasleep van het proces belasterde Corthals mede-organisator van Ongebreydeld Brugge Fernand Vanhoutte, die griffier is aan de Brugse balie. Hij beschuldigde Vanhoutte van gesjoemel. De laster is volgens de rechter bewezen, maar Corthals kreeg opschorting van straf. Aan Vanhoutte moet Corthals een euro morele schadevergoeding betalen.
Philip Pattyn blijft ontgoocheld en berooid achter. Behalve een kleine 190 euro heeft hij nooit een frank gezien van de benefiet. ,,Ik voel mij niet alleen ontgoocheld, maar ook misbruikt door de organisatie en door het gerecht'', zucht Pattyn. ,,Al zeven jaar sta ik op met deze zaak en ga ik ermee slapen. Ik hoopte eerlijk gezegd op niet veel, maar ergens in mijn hart wenste ik dat gerechtigheid zou geschieden. Ik voel mij in de steek gelaten.''
Gaten in boekhouding
Zijn advocaat Annet Vermout vroeg in de loop van het proces bijkomende onderzoeksdaden maar dit verzoek werd zowel door de raadkamer al de KI afgewezen. ,,Wij overwegen om beroep aan te tekenen'', zegt Vermout. Net als bij de andere burgerlijke partijen werd Pattyns eis tot schadevergoeding ongegrond verklaard.
De grote vraag blijft waar de 15.000 euro benefietgelden zijn gebleven. Er zouden nogal wat gaten zitten in de boekhouding van Ongebreydeld Brugge. Volgens de Corthals' advocaat Luc Niessen bevindt een deel van de gelden zich bij de toenmalige voorzitter Jacques Devolder, die het voorzitterschap altijd heeft ontkend. Hij zou ook niet op de hoogte zijn geweest van de boekhouding. Een ander deel van het geld zou cash aan Pattyn zijn gegeven, maar daar zijn geen bewijzen van.
06/03/2007
uit het nieuwsblad van vandaag 06-03-2007 wil je een reactie geven
Na zovele jaren ; After so many years
Beste bloggers na acht jaar is de situatie intussen achteruit gegaan. Hoe ik dit zal moeten oplossen is nog een raadsel?
Ten 1ste een operatie is totaal uitgesloten.
Ten 2de de pijnkliniek kan me ook niet helpen (omdat een morfinepomp) totaal uitgesloten is op die plaatst.
Ook zit ik geplaagd met het feit dat ik ook nog osteoporose heb. En dat Het bij mannen niet terugbetaald word, omdat het een vrouwenziekte is.
Dus rest er mij maar één iets over is verdragen zoveel ik kan, en me behelpen met de pijn stiller die ik tot op heden neem.
Door de medische fout beland in rolstoel:


Best bezoekers, ik wil jullie even wat uitleg geven over mezelf. Na een zesde rugoperatie, volledig fout ingeschat door de behandelende geneesheer, ben ik in een rolstoel beland. Na die 7 uur durende operatie kwam de dokter aan m’n bed en zei me dat ik zo snel mogelijk moest terugkomen. Ik kon mijn oren niet geloven, maar goed dat mijn vrouw bij me was. Kon hij echt niet alles in één operatie doen ? Bij het verlaten van het ziekenhuis gaven ze mij geen foto’s of brief voor de huisdokter mee, alles was verloren gegaan zei men. Bij het naar huis gaan (al liggend) had ik enorm veel pijn, maar dacht dat het normaal was na zo ’n operatie. Maar na een week van veel pijn stelden we vast dat ik met een bloedklonter zat, die door een kleine opening in de wonde een weg had gevonden naar buiten en waardoor ik veel bloed verloor. Als de bloeding na een paar dagen niet stopte moest ik terug naar het ziekenhuis, maar gelukkig was dat niet zo. Ik wilde niet meer terug, ik kon het niet meer aan. Dikwijls als ik naar het toilet ging (op mijn krukken) kon ik mijn water niet maken, mijn voeten werden gevoellos en ik had de neiging om het bewustzijn te verliezen. Dit duurde weken aan één stuk, ik nam contact met de arts die mij opereerde en die zei dat het normale verschijnselen waren na zo ’n zware operatie. En zo was zijn geweten gesust maar ik lag daar en kon niks. Er kwamen nog meer problemen bij, m’n benen begonnen te zwellen en er kwamen kleine bruine vlekjes op mijn voeten. Ik heb dan de huisarts om raad gevraagd, die heeft me onderzocht en vond niks, Hij nam vervolgens contact met de chirurg, die zei dat het tot 6 maanden kon duren en dat dan alles wel in orde zou zijn. Maar niets is minder waar, de situatie verslechterde, de zwelling van mijn benen neemt toe en de bruine vlekjes staan al over mijn ganse voeten en onderste ledematen. Ik kan me niet meer verplaatsen zonder rolstoel of het moeten korte stukjes zijn dan kan ik met mijn krukken. Ook neem ik zware medicatie zoals : dolzam - transtec 70 en 35 en klevers en pillen revoltril. Als ik die medicatie niet nam zou ik bedlegerig zijn. Ik heb ook met verscheidene andere dokters gepraat die me zeiden : welke beenhouwer heeft er aan jou gewerkt. Ik vroeg om het op papier te zetten, maar toen trokken ze zich terug. Het zijn allemaal dezelfde, één pot nat, als het op rechtvaardigheid aankomt steken ze hun kop in ’t zand zoals struisvogels. Wie kan mij zeggen waar ik hulp kan vinden, zonder dat ik weer al die pijnlijke onderzoeken moet ondergaan en toch nog iets kan doen tegen die dokter.


