
Best bezoekers, ik wil jullie even wat uitleg geven over mezelf. Na een zesde rugoperatie, volledig fout ingeschat door de behandelende geneesheer, ben ik in een rolstoel beland. Na die 7 uur durende operatie kwam de dokter aan m’n bed en zei me dat ik zo snel mogelijk moest terugkomen. Ik kon mijn oren niet geloven, maar goed dat mijn vrouw bij me was. Kon hij echt niet alles in één operatie doen ? Bij het verlaten van het ziekenhuis gaven ze mij geen foto’s of brief voor de huisdokter mee, alles was verloren gegaan zei men. Bij het naar huis gaan (al liggend) had ik enorm veel pijn, maar dacht dat het normaal was na zo ’n operatie. Maar na een week van veel pijn stelden we vast dat ik met een bloedklonter zat, die door een kleine opening in de wonde een weg had gevonden naar buiten en waardoor ik veel bloed verloor. Als de bloeding na een paar dagen niet stopte moest ik terug naar het ziekenhuis, maar gelukkig was dat niet zo. Ik wilde niet meer terug, ik kon het niet meer aan. Dikwijls als ik naar het toilet ging (op mijn krukken) kon ik mijn water niet maken, mijn voeten werden gevoellos en ik had de neiging om het bewustzijn te verliezen. Dit duurde weken aan één stuk, ik nam contact met de arts die mij opereerde en die zei dat het normale verschijnselen waren na zo ’n zware operatie. En zo was zijn geweten gesust maar ik lag daar en kon niks. Er kwamen nog meer problemen bij, m’n benen begonnen te zwellen en er kwamen kleine bruine vlekjes op mijn voeten. Ik heb dan de huisarts om raad gevraagd, die heeft me onderzocht en vond niks, Hij nam vervolgens contact met de chirurg, die zei dat het tot 6 maanden kon duren en dat dan alles wel in orde zou zijn. Maar niets is minder waar, de situatie verslechterde, de zwelling van mijn benen neemt toe en de bruine vlekjes staan al over mijn ganse voeten en onderste ledematen. Ik kan me niet meer verplaatsen zonder rolstoel of het moeten korte stukjes zijn dan kan ik met mijn krukken. Ook neem ik zware medicatie zoals : dolzam - transtec 70 en 35 en klevers en pillen revoltril. Als ik die medicatie niet nam zou ik bedlegerig zijn. Ik heb ook met verscheidene andere dokters gepraat die me zeiden : welke beenhouwer heeft er aan jou gewerkt. Ik vroeg om het op papier te zetten, maar toen trokken ze zich terug. Het zijn allemaal dezelfde, één pot nat, als het op rechtvaardigheid aankomt steken ze hun kop in ’t zand zoals struisvogels. Wie kan mij zeggen waar ik hulp kan vinden, zonder dat ik weer al die pijnlijke onderzoeken moet ondergaan en toch nog iets kan doen tegen die dokter.
11 reacties op dit bericht
Hr.
Indien elke dag in de krant de realiteit zou worden vermeld “ Gisteren 15 slachtoffers van medische fouten waarvan 5 dodelijk en 10 ernstig gekwetst “
Wat indien dit elke dag zou verschijnen dag na dag week na week maand na maand elk jaar opnieuw zouden dan diegenen die door de burger als zijn vertegenwoordiger misschien wakker worden ?
Onderstaand heb ik reeds meermaals gesteld maar nog nooit een degelijk antwoord ontvangen.
Ik stel mij de vraag wat men de afgelopen 9 jaar heeft uitgevoerd, behalve toezien op een lege doos die de Rechten van de Patiënt nog steeds is.Ik heb persoonlijk een aantal van mijn rechten als patiënt opgevraagd , toen dit niet lukte heb ik de ombudsdienst van het ziekenhuis ingeschakeld die mij ook niet verder kon helpen, bemiddelen tussen mij en mijn zorgverstrekker is niet geslaagd daar de zorgverstrekker weigert.
Toen heb ik een klacht ingediend bij de federale ombudsvrouw die mij enkel kon vertellen welke mijn ( rechten ) waren maar dat er verder geen mogelijkheden beschikbaar zijn gesteld door de wetgever om mijn rechten op te eisen.
Deze ervaring is ook die van tal van lotgenoten en is mij door een groot aantal ombudspersonen bevestigd dat zij enkel kunnen proberen te bemiddelen, bij kleine problemen meestal i.v.m. facturatie kan in de meeste gevallen via bemiddeling een oplossing worden gevonden.
Indien het echter gaat om een medische fout dan dient de bemiddeling te gebeuren met de betrokken zorgverstrekker waartoe de meeste zorgverstrekkers weigeren en hier eindigen de Rechten van de Patiënt.
Dit weet ik reeds jaren maar de FEDERALE COMMISSIE 'RECHTEN VAN DE PATIËNT schijnt zich om onderstaande taken niet te bekommeren ik heb dien aangaand nog geen enkel advies aan de minister gezien.
Wanneer zal de commissie eindelijk eens ingrijpen en de nodige stappen zetten om de Rechten van de Patiënt uitvoerbaar te maken, en dat kan enkel door sancties op te leggen aan zorgverstrekkers die zich niet aan deze Rechten en hun Plichten houden.
Ik begrijp dat dit heel moeilijk is daar het gewicht van de zorgverstrekkers binnen de FEDERALE COMMISSIE 'RECHTEN VAN DE PATIËNT doorslaggevend is.
Het duidelijk bewijs van de lege doos is dat er nog geen enkele zorgverstrekker is veroordeeld aan de hand van de Rechten van de Patiënt.
De gevolgen van het ontbreken van een degelijke wetgeving zijn:Een voorzichtige rekening laat ons volgende cijfers zien wat slechts een minimum raming is.
Aantal vermijdbare fouten / jaar
Waarvan +/- 5000 met dodelijke gevolgen
Kost voor het veroorzaken van de fout en eventuele her ingreep = langere hospitalisatie
Aantal slachtoffers met blijvende letsels of minder validen/ jaar
Kost voor blijvende behandeling medicatie / jaar
Ziektevergoeding / jaar
Totaalkost / jaar
20.000
€ 800.000.000,00
2.000
€ 8.820.000,00
€ 2.000.000,00
€ 810.820.000,00
Ruffusie
Wel ik wil even reageren op protheseke alvast goede moed.Groetjes
Hallo
In 2003 hebben ze een marverick prothese geplaats op het nivaeu L5 S1. Na de operatie kon ik me al onmiddellijk niet meer draaien of keren van de pijn.
Kon niet meer uit mijn bed geraken.
Ze hebben me nu die tijd geholpen door een morfinepomp in te planten. ik kon uit bed overdag maar kon niets doen en moest toch nog erg veel rusrten overdag. Ik sta nu op het maximum van morfine dat ze me kunnen toedienen dus ik sta blok. Heb nog te veel pijn en ze kunnen me niets meer bieden.
Heb nu opnieuw verschillende artsen gecontacteerd. Volgende donderdag wordt ik geopereerd, ze gaan mijn prothese verwijderen en mijn rug vastzetten.
Het is een groot risico, geen enkele arts heeft ooit al een prothese verwijdert die al zo lang geleden geplaatst is. Hij weet niet of hij de operatie zal kunnen afmaken. Als het hem te gevaarlijk lijkt te worden stopt hij ermee. Als alles dan toch vlot zou gaan weet hij niet of ik effectief beter zal zijn of niet. Het is een groot risico die ik volgens 6 verschillende artsen moet nemen daar er geen andere weg meer is. Ik ben pas 29 jaar en moeder van 3 kindjes. Mijn leven zou er erg kleurrijk moeten uitzien terwijl het nu elke dag grijs is.
Hallo ongegrond
Veel goeie moed en toch een fijne dag gewenst. Dion
...
Wat die teller betreft ,bedoel je die van neoworxs? zal een mailtje terugsturen met het adres ,nog een rustigen avond gewenst en knuffel van Lipske!
STERKTE
Dag,
Ik ben al drie maal aan mijn rug geopereerd en ik denk dat ik je zeer goed versta.
De eerste was ook door een "beenhouwer" gedaan, met als resultaat dat ze na een jaar me terug moeten opereren hebben.
De operatie is meer dan een jaar achter de rug, maar de pijn is er nog steeds. Elke inspanning is er één teveel.
Vandaag ben ik naar de pijn kliniek geweest om te zien of er geen geen oplossing te vinden is.
Alvast veel sterkte voor U en doe voort met je mooie hobbie
mvg
Steven
volhouden!
als ik het 'plaatje' of foto van je rug bekijk
zie ik dat je een zeer uitgebreide rug-fusie hebt
ondergaan...dergelijke ingrepen worden gedaan
om de wervelzuil opnieuw stabiel te maken...
neurologische (zenuw) complicatie's zijn mogelijk...
ook de functie van andere organen (bvb.blaas) kan
problemen geven...
operatie's zoals déze gebeuren dagelijks in België,
in de meeste gevallen, zonder problemen
jij hebt zware tegenslag gehad! of het over een fout gaat
kan ik niet beoordelen, het is niet mijn expertise!
maar wat je pijn betreft ...? mail me (ik heb je voordien
al enkele vragen gegeven) .. misschien valt er
toch nog iets te doen om je te helpen...!
Hallo Ongegrond
Misschien eens proberen bij een andere arts, ik zou het niet weten.
Maak er in elk geval het beste van, veel sterkte.
Groetjes van Dion
Bewonderingswaardig
Wie niet geconfronteerd wordt met aandoenlijkheden die het leven verzuren staat er zelden stil bij in welke mate het ons leven kan beinvloeden. Ik heb het hier niet over een bepaalde ziekte in 't bijzonder. Hetgeen wat jou treft, en helaas nog zovele anderen, is ontegensprekelijk pijnlijk en zeker niet te aanvaarden. Me erover uitspreken kan ik niet. Ik ben geen kenner en gewaag me derhalve niet aan uitspraken waar niemand baat bij vind. Anderen zijn daar beter in, raadzamer en consequenter. Wat me echter wel tot nadenken zet is het feit dat ik me vragen stel omtrent de morele toestand van een ziektelijder. De omgang met het het gezin, voor en tijdens de ziekte. De weerbots op het seksuele leven tussen man en vrouw. De dagelijkse gedrachtstoestand en zomeer. Zijn ziekte dragen is bewonderingswaardig, ze verwerken evenzeer. Maar ten koste van wat? Kijk dergelijke vragen houden me bezig.
Is het meesleuren van een ziekte of handicap, niet tweemaal ziek zijn, niet tweemaal gehandicapt zijn?
Ik wens je alleszins veel moed en doorzettingsvermogen en wie weet, ooit komt het wel eens goed, al zei een verloren illusie niet noodzakelijk een verloren leven!
Groetjes, Jean
Dapperheid.
je bent een dapper mens en persoonlijk hoop ik van harte dat je nog dapperder mag worden.
Het zit je niet mee en toch maak je er het beste van lees en zie ik. Doe alsjeblieft zo verder omdat het ook mijn ziel deugd doet om te merken hoe jij omgaat met je persoonlijke ervaring.
Nice statues
???
Heb je al eens een dexameeting gehad? En slik je al medicijnen tegen die botontkalking? Daardoor gaat het natuurlijk niet over, maar de kans op botbreuken wordt er wel door verkleind. Groetjes Thea.