Berichten van 1 juni 2014 tot 30 juni 2014

21u: Hoe krijg ik mijn kippen binnen gelokt? Wil stilaan gaan slapen, heb nachtpost gehad, maar als die niet binnen zijn kan ik het hok niet dichtdoen en als de vos dan een bezoekje brengt heeft hij weer een feestmaaltijd en kan ik er weer nieuwe kopen. En die ervaring heb ik gehad, dus liever niet Maar die trezen komen pas als het stilaan donker wordt en dat is nog wel even nu. Is er buiten ergens een koortje waarmee ik het licht kan uit doen?

Een half uurtje later: ben op de loer gaan staan tot ze wat korter bij hok waren en dan wat eten gegooid en ze zo binnen gelokt. Toen ik het poortje wou laten dichtklappen wou er 1tje terug buiten en kreeg het poortje tegen haar snuit. Sorry hoor, maar beter een kromme snavel dan geen. Slaap lekker!

nog een kwartier later lig ik eindelijk ingedufeld in mijn bedje en al half wegzwijmelend, ... gaat toch ineens het alarm van mijn gsm 'om de kippen binnen te zetten!!! ' Ik schoot nogal recht. Ik zet 's avonds een alarm zodat ik niet vergeet het kippenhok dicht te doen. Is me al een paar keer gebeurd, met alle gevolgen van dien. Alarm afgezet en daarna heerlijk geslapen

Zaterdag ben ik op kraambezoek bij Thomas en Leen geweest en mijn kleinkatjes Molloy (zwart-wit, naam afgeleid van een personage in een boek van Samuel Backett. Die man mankte en het katje heeft ook een vergroeiïngske aan een achterpootje) en Blanchot (uitspreken als blanc in het Frans zonder k-klank en dan chaut legde Thomas uit. Deze naam is de familienaam van een of andere filosoof) en te zeggen dat Thomas het maar niets vindt dat kinderen zo een moeilijke naam hebben. Maar bij dieren moet dat zegt hij

Het zijn 2 broertjes en het worden binnenkatten. Molloy omdat hij iet aan zijn pootje heeft en Blanchot omdat hij zo een speciaal kleurke heeft en zo aanhankelijk is. Hij zou zo meegenomen worden.

Heerlijk dagje rommelmarkten. Zus Gaby en ik hadden er nochtans weinig zin in om er te gaan staan. Op de dag van inschrijven van uit de luie zetel enthousiast zijn maar op het moment zelf tegen het in- en uitladen en tegen het vroeg opstaan, 6u30, opzien (waarschijnlijk den ouden dag die begint mee te spelen, ik zal het maar rap zelf zeggen ) Maar met dochter Elke van Gaby, de 3 mannelijke buren langs ons die er heel veel lol in hadden, het zonnetje en de kuierende zoekende mensen, van klein tot groot, het gevoel hebben de slag van je leven geslagen te hebben bij een stand verderop, een ijsje met slagroom als toetje en ondertussen een centje verdienen wie zou daar geen zin in krijgen

Pffff net ontsnapt aan een hele dag opsluiting. Was op Stéphanie haar kamer alles aan het oprommelen en poetsen voor mijn logé's deze avond. In alle kamers de vensters en deuren wagenwijd open gezet. Eens goed ontluchten. Ik was ijverig de venster aan het wassen, vliegt de deur van de kamer ineens toe. Toen ik naar buiten wou valt de klink er toch niet af zeker (die moest al lang eens vastgeschroefd worden, maar ge kent dat he). Ik prullen om die er terug aan te krijgen. Gsm lag natuurlijk op salontafeltje beneden en  ik kon  toch moeilijk door het venster voor hulp gaan roepen, en mijn logés komen pas tegen 8u.  Amai heb ik daar gezweet maar na veel vloeken en wanhopig proberen eindelijk gelukt   pff ik zag me daar al tot deze avond zitten. Maar daar staat wel een volle boekenkast. Zou nogal kunnen lezen hebben . Hoe presteer ik het toch maar telkens of zou mijn persoonlijk duiveltje zich weer geamuseerd hebben?

Ik vertrek straks met mijn oudste zus een weekendje naar Antwerpen. Met een Bongobon van vorig jaar met mijn verjaardag gekregen. Iets nadien is mijn vader overleden. Toen is het een intense periode geweest, pa begeleiden, alle onderzoeken,hele dagen ziekenhuis, hem zo zien aftakelen maar aan de andere kant zo naar mekaar groeiend.  Aan zijn ziekenhuis bed hebben we afgesproken om die samen te verzilveren. Pa was er toen bij en dit weekend nemen we hem in ons hart mee. Pa, waar je ook bent we denken aan je het hele weekend maar zeker zondag jouw vaderdag. Mis je!!

de kippen hebben na een paar weken hun trauma ( zie: je zou voor minder je kont toepitsen ) verwerkt en scharrelen dapper rond en als beloning van elk een eitje

Het enige wat ik van mijn blind date wist was dat hij Pino heette, dat hij gescheiden was en blind. Het was toch even nadenken hoe ik daar mee om ging gaan. Heb dan maar met mijn lievelingsparfum  gewerkt want wat ik ook aandeed dat zag hij toch niet dacht ik. Maar pas op, ik heb me zoals anders netjes gekleed. Toch wat zenuwachtig vertrokken maar mij voorgenomen om het gewoon op mij af te laten komen, gewoon doen, alleen rekening houden met het feit dat hij blind was. We hebben even kennis gemaakt bij een tasje thee. Wat bleek, had hij daar een eigen opnamestudio! Ongelooflijk wat een ruimtes en apparatuur. Hij had een deel van  het geluid gedaan van de film Marina van Rocco Granata, muziek opgenomen van Miel Cools, Kris De Bruyn en nog van die klinkende namen. Mijn lievelingsmuziek in mijn jonge tijd! Ik zat daar met open mond te kijken. Toen we in de zaal aankwamen, bleek het een concert te zijn van Pieter Embrechts. Ik had bij de afspraak met Kevin toch wel iets totaal misbegrepen. ik snapte ook al niet goed dat ik een blind iemand moest begeleiden naar een 'theaterstuk'. Was toch even een opluchting. Aan de kassa bleek wel dat hij in rij N zat en ik in rij O moesten zitten. Ze hebben alles nagekeken maar er was niets meer vrij zeiden ze. Ze konden misschien wel werken met aparte stoeltjes tegen de uiteinden van de rijen maar was moeilijk. Ze konden het niet oplossen. Pino zei dat het geen probleem was. Maar ik voelde mij toch heel opgelaten. Ik had er een groter probleem mee want ik ga nergens graag alleen tussen een massa volk zitten, maar ja er was niets aan te doen. Ik heb hem dan maar tot op zijn plaats begeleid, net naast de geluids- en verlichtingspanelen en ik moest naar de hele andere kant er van. Daar zat ik. Links van mij was nog 1 stoel vrij en ik dacht dat als dat iemand alleen is dan vraag ik of die op Pino zijn plaats zou willen gaan zitten. Het was zo absurd dat ik zo ver zat, als er met hem iets was kon hij mij niets vragen en ik kon hem ook absoluut niet zien. Ineens gingen de lichten uit en begon het. Links van mij was er niemand komen zitten en rechts van mij waren 3 stoelen vrij en schuin een rij lager nog 2 stoelen vrij. Begrijpen wie begrijpen kan!! Het kon toch niet dat net bij mij zoveel mensen niet zijn komen opdagen? Daar zat ik op mijn eilandje. Het was zeker een goed optreden maar zat mij toch zorgen te maken. Tijdens de pauze ben ik tegen de stroom in naar hem gegaan en heb hem mee naar mijn plaats genomen. Nu kon ik mij eindelijk ontspannen. Kevin is dan nog bij ons goededag komen zeggen en ging na het optreden ons voorstellen aan die Pieter Embrechts want er waren plannen dat Pino samen met hun een cd ging opnemen. Het begeleiden is goed gegaan denk ik en Pino heeft mij uitgenodigd om eens te gaan kijken als er een opname bezig is. Dus wordt zeker vervolgd

Mijn dochter stuurde daarna een smsje om te vragen of het meegevallen was en voor herhaling vatbaar. Zij en Kevin hebben dus geprobeerd om voor Cupido te spelen. Het is zeker een vriendelijke man maar totaal mijn type niet. Jammer zei ze want zou wel cool geweest zijn. Tja, zoiets kan je niet dwingen he. De snodaards