Naar de inhoud

Het lege nestsyndroom

akke.beakke.be
Het lege nestsyndroom en volgend jaar 1 april 2016 op pensioen. ALS DAT MAAR GOEDKOMT!!

Berichten van 9 juni 2014 tot 15 juni 2014

rommelmarkt

Heerlijk dagje rommelmarkten. Zus Gaby en ik hadden er nochtans weinig zin in om er te gaan staan. Op de dag van inschrijven van uit de luie zetel enthousiast zijn maar op het moment zelf tegen het in- en uitladen en tegen het vroeg opstaan, 6u30, opzien (waarschijnlijk den ouden dag die begint mee te spelen, ik zal het maar rap zelf zeggen ) Maar met dochter Elke van Gaby, de 3 mannelijke buren langs ons die er heel veel lol in hadden, het zonnetje en de kuierende zoekende mensen, van klein tot groot, het gevoel hebben de slag van je leven geslagen te hebben bij een stand verderop, een ijsje met slagroom als toetje en ondertussen een centje verdienen wie zou daar geen zin in krijgen

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door nele om 22:55 Reageer op dit bericht

ontsnapt

Pffff net ontsnapt aan een hele dag opsluiting. Was op Stéphanie haar kamer alles aan het oprommelen en poetsen voor mijn logé's deze avond. In alle kamers de vensters en deuren wagenwijd open gezet. Eens goed ontluchten. Ik was ijverig de venster aan het wassen, vliegt de deur van de kamer ineens toe. Toen ik naar buiten wou valt de klink er toch niet af zeker (die moest al lang eens vastgeschroefd worden, maar ge kent dat he). Ik prullen om die er terug aan te krijgen. Gsm lag natuurlijk op salontafeltje beneden en  ik kon  toch moeilijk door het venster voor hulp gaan roepen, en mijn logés komen pas tegen 8u.  Amai heb ik daar gezweet maar na veel vloeken en wanhopig proberen eindelijk gelukt   pff ik zag me daar al tot deze avond zitten. Maar daar staat wel een volle boekenkast. Zou nogal kunnen lezen hebben . Hoe presteer ik het toch maar telkens of zou mijn persoonlijk duiveltje zich weer geamuseerd hebben? :-)

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door nele om 17:56 Reageer op dit bericht

duupje

Heb ik op mijn voorhoofd “duupje” , alleen leesbaar voor anderen,  staan, of heeft  de vroedvrouw bij mijn eerste schreeuw op deze wereld rap ‘ een magneetje dat alleen maar problemen aantrekt ‘  door mijn keelgat gestoken ? smiley-smile.gif

Toen ik deze morgen terug kwam van mijn 10u durende marathon, overleefd maar hondsmoe,  stond  het verkeer ineens volledig strop. Je kent dat: een smalle straat met aan beide... kanten geparkeerde auto's waar je tussendoor moet laveren. (aan het rond punt bij jou Inge VM). Mijn beurt om dat te doen, maar doet aan de tegenliggende richting een camion met aanhangwagen hetzelfde. Hij moest nochtans wachten. Gevolg heel het spel geblokkeerd. De enige echte oplossing was dat ik op de stoep reed en zo de camion passeerde. Anders kon niemand nog een millimeter verroeren. Maar stond daar een vrouw, ik schatte haar een jaar of 30, met een fiets dwars over de stoep,  die ook maar weigerde om een duimbreed uit de weg te gaan en stond te schreeuwen. Ik draaide mijn venster open. Ze schreeuwde naar de camionchauffeur dat die automobilisten wel dachten dat de wereld van hun was, dat de stoep voor voetgangers is.  Ik kon haar niet echt ongelijk geven, ik vond het ook een domme zet van hem.  Maar de man achter het stuur gunde haar geen blik waardig en lurkte verder aan zijn sigaret (werd waarschijnlijk per uur betaald). De man achter mij begon te toeten maar ze zette zich ostentatief schrap over het midden van de stoep. Met het vriendelijkste gezicht doe ik teken om mij door te laten. Maar ze blijft schreeuwen en gesticuleren. Stapt die man achter mij uit en gaat naar haar toe en probeert haar te bedaren maar geen haar op haar hoofd die daar aan dacht. De man zegt vriendelijk dat ze opzij moet gaan want de mensen moeten naar hun werk. Ik ook! schreeuwt ze. De man stapt terug naar zijn auto met te zeggen en teken te doen dat ze niet goed wijs is en dat de stoep niet van haar is en zegt door mijn geopende venster dat ik moet doorrijden . Maar ja ik kon moeilijk haar van haar sokken afrijden he. Ik blijf er stoïcijns kalm onder, of reageer in al half-slaapmodus, ik was tenslotte al bijna 24 uur wakker. Er klopte iets niet, of die vrouw was overdreven idealistisch, of ze had ze inderdaad niet allemaal op een rij, of ze was zo stoned als een garnaal. Dus ik, met mijn Moeder Théresa bedoelingen, doe een vredelievende  zwaai naar haar  en ze komt naar mij. Ik probeer met zalvende woorden te zeggen dat ik begrijp wat ze bedoelt maar dit niets gaat oplossen en ineens ben ik een ‘kutwijf’ en scheldt ze mij de huid vol en rijdt een paar keren met haar fiets tegen mijn auto (gelukkig tegen mijn band). Ik heb mijn schouders opgetrokken en ben toen ze achteruit ging met haar fiets om terug ten aanval te gaan snel  langs haar doorgereden.
Nu vraag ik jullie: Staat er echt geen ‘duupje’ op mijn voorhoofd of wordt het dringend tijd om die vroedvrouw te zoeken en schadevergoeding te eisen? smiley-smile.gif
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door nele om 17:00 Reageer op dit bericht

Meer van Het lege nestsyndroom

↑ Terug naar de berichten