Berichten van 3 november 2014 tot 9 november 2014

Ga ik deze avond bij iemand een lekker tasje koffie drinken en krijg ik daar zo een lekkere sneeuwbal bij. Ge kent die wel, zo ronde chocolade schijfjes met een soort slagroom binnenin en poedersuiker er rond. Ik steek die bijna likkebaardend in mijn mond en bijt er een stukje af. Maar wat proef ik, wat voel ik???? Ik bekijk de rest en zit daar een worm op!!!ieeew Ik spuw ter plekke dat ding uit maar een stuk glijdt toch mijn keel in. EIKES!! Bah Bah Bah!!!  Ik heb nu voortdurend het gevoel dat er iets in mijn keel steekt. Heb al te hete koffie gedronken om eventuele ander ongedierte te verbranden!! Ben ik nu vergiftigd????  Iedereen beweert maar dat ik het rustiger aan moet doen, hoofd leeg maken, maar je ziet, zelfs rustig  een tasje koffie gaan drinken loopt in 't honderd. Ik blijf er bij, Duvelke zijn schuld!!!

— zich ieeeuw aan het voelen.

Soms zou ik mezelf toch een lap tegen mijn oren willen geven. Ga ik deze namiddag voor mijn ma naar de apotheker. Laad ik alles uit behalve het zakje met medicatie. Moet ik 's avonds na een vergadering op het werk, tegen Brussel, terug naar haar om die medicamenten te brengen want ze heeft die morgen nodig. Dus ipv naar Genk naar Kessel-Lo. Denk ik slim te zijn door een kortere weg te nemen, rij ik, door nog te veel met de vergadering bezig te zijn, de afrit voorbij en kom pas na een tijd tot de ontdekking dat ik richting Luik aan het rijden ben. Waar ik daarna gezeten heb, Duvelke die weet het, want die vloog voorop denk ik om ook nog elk verkeerslicht op rood te draaien en 101 verkeersdrempels te zetten .Gevolg: een uur later en 30 km omweg pas  bij ma aangekomen . En pas rond kwart voor 12 in Genk gearriveerd. Ik ging deze avond alleen maar even naar een vergadering van 7u tot half 9 :-s . Wel daardoor een koppel herten, mannetje met groot gewei met zijn madam, zien grazen aan de kant van een maïsveld, Het vrouwke keek me met die grote blinkende donkerbruine ogen aan.  Zo romantisch en pure natuur . Ik was daar toch wat door overweldigd. Zal dus maar denken dat er naast al het negatieve ook iets positief is