Archief

Blij dat eerste nacht er op zit. Was wennen en hij duurde zooo lang. 24 uren wakker zijn is al een hele opgave en daarbij een marathon trap op trap af, gang in, gang uit. Het begint in mijn kleren te kruipen!! Gelukkig kan ik die kleren uit doen en na eens goed slapen gaat het weer beter en kunnen we er weer tegenaan

Volgende week trouwt mijn metekind Sanne. Ik maakte als geschenk voor haar dit dienblad. Zij heeft heel wat moeilijke watertjes doorzwommen. Een moeilijke en onstabiele thuis en heb haar regelmatig moeten opvangen. Zij is als een 2de dochter voor mij. Ik ben blij dat ze nu eindelijk het geluk gevonden heeft. Ik ga volgende week als meter stralen!!!

Deze morgen stuurde Thomas een smsje. 'Bel eens als je kunt'. Ik direct ongerust natuurlijk. Bleek het om zomaar eens te babbelen. De workshops waren heel boeiend en hij leerde er heel veel bij, zou veel voor zijn dotoraat kunnen gebruiken. Het was er leuk en heel lieve mensen daar.Hij vertelde ook dat hij vernomen had dat hij eigenlijk gewonnen had. Even voor wie niet mee is: Thomas is zijn doctoraat aan het doen over Samuel Beckett, een schrijver (moet je maar eens googlen om te weten wie dit is). Er was in Dublin op een gegeven moment een wedstrijd en ieder land kon een werk over deze man indienen, wat Thomas op aanraden van zijn prof ook deed. Uiteindelijk bleek hij op de derde plaats te staan. ZEKER NIET SLECHT!! Maar net niet goed genoeg, zei hij. Diegene die won mocht gratis een week workshops volgen, ook verblijf. Alleen de vlucht moest betaald worden. Maar zijn prof vond dat hij het zo goed gedaan had dat hij tegen Thomas zei dat hij het geregeld had dat het betaald werd, wou niet zeggen door wie. Wat blijkt nu dat ergens door de eerste gesjoemeld is, een heel verhaal maar met het uiteindelijke resultaat is dat eigenlijk die van België gewonnen heeft: Thomas dus!! Ik ben zo apetrots op hem!! Anders ook hoor. Maar 1ste zijn van alle landen die ingestuurd hebben dat is poverdorie niet mis!!! Einde van de week zal ik wel het hele verhaal horen

Schilderij van Samuel Beckett dat ik voor Thomas maakte.

Thomas is goed toegekomen. Hij was toch wat zenuwachtig. Niet voor het vliegen maar wel voor wat het daar gaat zijn. Het is aan de univ daar in Dublin. Dus heel wat geleerde bollen. De workshops zullen niet eenvoudig zijn.  Hij was bang dat hij niet genoeg achtergrond en kennis ging hebben. Maar hij is weer een ervaring rijker. En derde zijn op wereldniveau bij inleveren van een paper is toch al heel wat. Daardoor mag hij ook naar die workshops gaan. Dus hij mag best trots zijn op zichzelf. Ik ben het zeker!!Zijn prof van de univ hier is ook mee. Die had gisterenavond naar Thomas gsmst: 'It feels like Christmas eve'

Ik voel mij ook wat opgeluchter, een gezellige avond bij een vriendin en een lange telefoon met de dochter. Dus een dag om dankbaar voor te zijn!!