Berichten van 1 februari 2012 tot 29 februari 2012

Maandag 30 januari : Het is koud en ik heb een “rimpeldag”. Bovendien ligt het land plat volgens de vakbond. Het ideale moment om mijn thermisch ondergoed en mijn nieuwe flies (maatje XXL, want de gewone maten waren al lang weg in de solden) eens te testen.

Het is al 11 uur als ik de baan opga. Drappy, de rugzak, zit vol met 8 tripels van Tongerlo,  en ook veel Fristi . Voor ’t zekerst heb ik mijn aftrekker thuisgelaten, want je weet maar nooit… Mijn mok, fré, heb ik gevuld met wat warme koffie, en verder sleur ik mijn slaapzak en mijn matraske ook al mee om extra gewicht en volume te hebben.

Drappy weegt goed door als ik hem met 1 hand opneem, dat is nog wat wennen.

Na 3 km kom ik in de dorpskern van Kemzeke. Daar loopt aan de overkant van de  straat een oude man langzaam in mijn richting met zijn rolator ( hulpmiddel bij het stappen). Ik ben hem  al half voorbijgelopen als ie zegt: “Ge gaat precies nog ver stappen?” Ik voel me verplicht om hem het een en ander te verduidelijken en steek de straat over. Al vlug ontstaat er een gesprek over van alles en nog wat. We hadden het over het wereldkampioenschap cyclocross van de dag ervoor.  Hij beschrijft, met zijn zelf gerold cigaretje in zijn linker mondhoek , het hele koersverloop. Dan volgt er commentaar op de prestaties van elke atleet apart. En zo belanden we naadloos in het verleden: mijn nieuwe oude vriend heeft heel veel oude kerken van binnen en van buiten gezien. Hij werkte namelijk op de dienst monumentenzorg. Naast kerken zat hij ook veel in gevangenissen (om te werken). Een kwartier later en heel wat anekdotes verder neem ik afscheid en vervolg mijn wandeling.

Ik ontdek wat verder dat mijn mok niet waterdicht is en dat de inhoud niet warm blijft, da’s een tegenvallerke. Gelukkig zat er geen bier in…

mark

Het is nu zondagochtend en ik luister naar de muziek die mijn voorkeur wegdraagt: deze van de late fifties en de vroege sixties. Daar heb ik ook mijn ipodje al mee volgeladen voor de tocht. Verder zit er nog wat Charles Aznavour bij, wat Elvis, Beatles, Randy Newman…

Ondertussen zit mijne Kira hier aan de keukenmat te trekken en sleuren zoals een klein tijgerke zijn prooi verscheurt.

Soms is ons hondje poeslief , maar  soms echt geen katje om zonder handschoenen aan te pakken. “Kordaat en consequent zijn” zegt de hondenfluisteraar. Maar ondertussen staat ze weer uitdagend in de zetel te wachten op onze zoveelste kordate “eruit”. Het is voor haar een leuk spelleke zonder einde , ze is een echte pestkop, maar als ze je dan weer lief aankijkt…. 

En nu nog wat over de tocht: Het komt al aardig dichterbij en het voelt aan als lentekriebels na een lange koude winter. “Et giet oan” zouden de Friezen zeggen.

De startplannen zijn lichtjes gewijzigd:  Ik zou de eerste 2 dagen samen met mijn 2 boezemvrienden Luc en Eddy stappen via Bornem tot in Mechelen. Eén ervan heeft nu forfait gegeven met een doktersbriefke. Maar dat pikken we niet en daarom  hebben we gisteren zelf controle-arts gespeeld: een ziekenhuisbezoek op kamer 310. En ja, de dokter had spijtig genoeg gelijk toen ie zijn ziekenbriefje schreef.

Onze beste vriend lag er nog zo stillekes bij. Het enige wat hij deed was alsmaar de hoofdstand van zijn bed veranderen met de speelknopkes van de afstandsbediening : Wat hoger, weer een beetje lager, nog wat meer naar beneden en weer een beetje omhoog...

En  verder dronk hij water, alleen maar water . Dat laatste overtuigde ons helemaal van de ernst van zijn toestand. We hebben hem dan maar de permissie gegeven om thuis te blijven. Hij moet ons enkel komen uitwuiven.

Mark

St Romboutskathedraal Mechelen 25/2/2012 10u30

Ongeveer 150 pelgrims en hun familie en/of sympathisanten komen bijeen in dit prachtige kader. Allen hebben het plan om in 2012 de Camino (pelgrimstocht) aan te vatten.

De pelgrima wiens rugzak ik heb geleend voor de tocht, wacht me op  samen met haar man. Hun aanwezigheid doet me veel deugd.

Er volgt een hééél mooie viering  onder het motto :

Op weg om te ontdekken wie je bent …

·        Afscheid nemen,

·        Vertragen en onthaasten,

·        Ontmoeting ,vertrouwen en gastvrijheid,

·        Dankbaarheid, warmte en blijdschap

·        Verbondenheid met de dierbaren thuis

·        Ontmoeting met Hem

Ik kan je garanderen dat deze thema’s door merg en been snijden één week voor de start van een tocht van 2600 km gespreid over 3 seizoenen en 110 dagen.

De pelgrimszegen voor elke pelgrim apart bevestigt mijn gevoel dat ik er niet alleen voor sta. Mijn supporters hebben dit unieke moment op de gevoelige plaat vastgelegd: Een heel mooi souvenir van het echte begin van deze tocht.

De ontmoeting daarna met geestesgenoten  doet veel deugd.

Ik heb nog wat aangepaste lectuur gekocht om de eenzame momenten op te vullen: “Het geheim van de schelp” is de titel van een soort minimissaal met verstevigde kaft: Het boekje staat vol met vitamientjes voor de geest.

Met een goed gevoel rijd ik weer huiswaarts.
Ik hoor nog net op de radio dat Tom Boonen in de sprint tegen Sep Van Marcke (wie is dat nu weer?) de eerste wielerwedstrijd in ons landje verloren heeft. Ik zal die voorjaarsklassiekers wel missen, maar mijn besluit staat vast :
ULTREIA (“vooruit”).

Pelgrimsgroeten

Mark