Naar de inhoud

opa gaat op stap

Relaas van de wandeltocht van St. Gillis-Waas naar Santiago de Compostela
akke.beakke.be
112 dagen op pelgrimstocht : ontdekken, ontmoeten, onthaasten.

Archief

Vandaag is het ?

Ook een goeiemorgen
Het is mistig maar de lucht is blauw in Lauzerte : het begin van het goeie weer voor de rest van mijn pelgrimstocht naar Santiago?
Vandaag misschien nog wat druppels hier en daar, maar dan de hitte : 30° en meer.
Weer waarbij de krekels beginnen tsjierpen!
Ik wens jullie nog een aangename werkweek toe allemaal en zal eens aan jullie denken
Pelgrimsgroeten
Mark
Geschreven door opie om 00:00 Reageer op dit bericht

Message pour Jan

Bonjour Jan
J'ai aussi de très beaux souvenirs à nos aventures splendides et mème dangereuses de temps en temps.
Grace à toi , le chemin était moins lourd jour après jour.
Merçi pour le dessin merveilleux que tu as fait le dernier matin dans mon petit livre d'or.
Un jour cette merveille arrivera sur le blog !!
Maintenant je suis en route avec Nicolas, " l'alpiniste" et les petites histoires arrivent encore jour après jour. Nicolas a  des problèmes avec son pied, donc peut etre je marcherai "seul" à partir de demain.
Mais je suis sur: "LE CHEMIN ME PORTE"
Merçi pour votre amitié pendant cette marche splendide vers St Jacques
Mille fois merçi !!!

Ton convoyeur
Mark



Geschreven door opie om 00:00 Reageer op dit bericht

Ongelukjes op de weg naar Santiago

Ja er kan af en toe wat mislopen. Hier volgt een kleine bloemlezing:

  • Zoals ik al vertelde heb ik op de markt in Montcuq een vlijmscherp mesje gekocht om mijn brood te snijden op de picknick. En ja vanmiddag was het zover: "Ja lap" zou mijn kleinkind zeggen! Gelukkig maar een klein sneetje dat met wat "moederkeszalf " snel genezen zal
  • Ik heb al verteld dat er na al die regen ook wat modder op de GR-route ligt. Soms zijn de hellingskes super steil. Gisterenmorgen toen het zonneke juist begon te schijnen horen we lachen, alsmaar weer. Een oudere, ietwat corpulente dame zat op haar .... op de grond juist naast de pinnekesdraad en geraakte niet meer recht. Ze riep haar dochter, of jongere vriendin, terug die een heel stukje voorsprong had, terug om haar recht te trekken. Wij waren nog te ver om een helpende hand uit te steken maar genoten mee van het moddertafereel.
  • Nog een modderverhaal van mijn Canadese maat Guy Thatcher. Hij had een steile klim achter de rug in het bos en kwam buiten adem aan daarboven. Daar ziet hij ineens een bankje staan, HEEL LAAG bij de grond. Zonder nadenken wil hij zich neerzetten. Maar het bankje is te laag en hij verliest zijn evenwicht en kan zich niet tegenhouden, met die zware rugzak. Zo ligt hij dan op zijn rug in de modder volledig met zijn armen en benen omhoog op zijn rugzak te spartelen gelijk een schildpad. Hij is maar recht geraakt door eerst zijn rugzak los te maken en zich opzij te rollen...

    En nog een laatste: vanmiddag op een modderwegel in de weide vloog er rechts van ons een buizerd alsmaar kleine cirkeltjes. Nicolas liep een eindje voor mij en stopte om te kijken. Ik wandelde verder en keek opzij naar die cirkelende "rover". Ineens bots ik op mijne maat. We stonden te "gieren" van het lachen...


    Pelgrimsgroetjes

Mark

Geschreven door opie om 00:00 Reageer op dit bericht

Oordeel niet te gauw

Zonder het te willen heb je al gauw een vooroordeel over de pelgrims die hun rugzak laten ophalen elke morgen en weer afzetten in de volgende gite, terwijl de meeste anderen hun "Drappy" dag aan dag op hun rug zwieren voor de hele dag. In de morgen hadden we weer onze portie regendruppels gehad, dan een picknick in een weide met een brievenbus en verder totaal niks, en dan was het een hele poos wandelen over de macadam richting Moissac. Ineens haalt een dametje zonder rugzak ons in en ze blijft wat meestappen : Je hoort me al denken natuurlijk ...

Ze begint te vertellen over van alles en nog wat, en ook over haar gezondheid en de Camino: Ze is 64 en heeft al een jaar of 6 de ziekte van Parkinson. Ze heeft veel hobby’s zoals tennis en schilderen moeten laten varen. Stappen lukt nog en daarom is ze met haar man (die een heel eindje achter loopt) en enkele vrienden onderweg voor een week op de Camino.

Ik beloof plechtig om nooit meer zo lichtvaardig te oordelen over mensen zonder grote rugzak. "Ieder ZIJN Camino". shock:
We komen aan in Moissac  en krijgen er een slaapkamertje voor ons 2 in de grote auberge op de heuvel, terwijl we eerlijk bekend hadden  bij aankomst dat we geen koppel waren… Om 21u is er nog een poëzie-avond voor de pelgrims maar we zijn te moe. Bij het avondmaal ontmoeten we nog enkele fietsende pelgrims die bij hoog en bij laag beweren dat ze via de stappersroute zullen fietsen. We geloven ze niet en later zal blijken in de verse moddersporen dat wij het aan het rechte eind hadden...smiley-smile.gif

Pelgrimsgroeten

Mark

Geschreven door opie om 00:00 Reageer op dit bericht

Moissac - Auvillar

Vanmorgen eerst een bezoekje gebracht aan het 1000 jaar oude klooster en de kerk Saint-Pierre van Moissac tegen pelgrimstarief. Het opende pas om 10u dus we hebben uitgeslapen tot 8u.
Om stil van te worden, al die mooie verschillende Romaanse beeldhouwwerkjes van vele honderden jaren oud die zo goed bewaard zijn gebleven.
Nog wat geld uit de muur halen en een portie koude pizza kopen en ook een paar (dure) appels in een speciaal magazijntje bij een Marokkaan, en we zijn weer op stap, Nicolas en ik.
Het wordt, gelet op ons late vertrekuur een korte etappe van een km of 20. Eerst lopen we een heel eind langs het canal du midi, en laten na een paar uur stappen onze voetjes even bengelen in het frisse water.
En neen, we zitten niet in Auvillar, maar we stopten 1km ervoor.
We slapen in een oude hoeve in Espalais bij Sylvie en Vincent, waar op het terras Guy Thatcher zit, de Canadees van het schildpadongeval. Hij roept ons "binnen": "this is my favorite place". We laten ons verleiden en zitten hier nu ook. Te gast bij een prachtig koppel , dat niet zo lang geleden deze hoeve aankocht om het als gite voor pelgrims in te richten. De sfeer is er echt heel gastvrij en warm.
Eigenlijk zijn we een dagje te laat, hier in Espalais, want dit weekend was het hier een klein dorpsfeestje met petanquetornooi gevolgd door een gezellig samenzijn voor de buren met discobar etc etc.
De vlaggetjes hangen nog overal en de buren komen nog eens terug langs om wat na te kaarten.
Ik denk dat het heel plezant is geweest.
Een pelgrim kan niet steeds overal op het juiste moment op de juiste plek zijn  hé..
We gaan allen samen buiten onder een afdak eten aan een lange tafel. De gastvrouw zorgt voor een lekkere pasta etc., maar ze vergat dat pelgrims soms grote honger hebben....Er was geen draadje spaghetti meer over! Wijn was er wel in overvloed en er heerst al direct een ongedwongen gezellige sfeer hier, terwijl ik in de living van het gastgezin even op de pc mocht tokkelen. . Er zit een jonge knaap bij ons aan tafel die alsmaar water drinkt. Hij had last van spierkrampen bij het wandelen en ze hadden hem gezegd dat hij héél veel water moest drinken, tot 4 liter per dag. Hij nam dit letterlijk, en drinkt ook als hij niet stapt zoveel hij kan. We proberen hem wat te temperen. 

De volgende 3 dagen worden het langere etappes van meer dan 30 km.
De uitleg hiervoor volgt nog wel.

Pelgrimsgroeten uit het dorpke Espalais,

Mark

PS hier in de buurt hebben ze ook zo'n kanon als bij ons in St. Gillis-Waas waarmee ze de hagelbollen kapotschieten in de lucht om hun bloesems en fruit te beschermen. En momenteel hangt er een onweer in de lucht. Het kanon klinkt zoals thuis.

Geschreven door opie om 00:00 1 reactie Reageer op dit bericht

Laatste 1000 km

Ja het is zover: nog "maar" 1000km te gaan...

Nu kunnen jullie al een beetje beginnen aftellen ! Ik  doe gewoon verder smiley-embarassed.gif
De avond op het terras in Espalais eindigde met het gitaarspel van een pelgrim, monsieur Kirschner van Hochstadt (Vogezen Fr): liedjes van CCR en andere oude gloriën die we uit volle borst meezingen ofwel meeneuriën als we de tekst niet kennen.
De 2 serieuze Duitsers die al wilden gaan slapen kwamen maar terug bij ons zitten (zonder mee te zingen) omwille van het "lawaai".
De volgende ochtend is het een omgekeerd scenario.Wij zetten ons stillekes aan tafel naast de vroege Duitsers...
Auvillar is een mooi stadje waar we even tijd nemen om wat rond te wandelen in het historische centrum. Op de picknick aan een ruïne in Flamarens vergeet ik bijna mijn bril. Gelukkig vind ik hem terug in het groene gras zonder hem kapot te trappen.
In de namiddag brandt de zon ongenadig hard op onze kop : 35° in de volle zon: even wennen na al die dagen van slecht weer...
's Avonds slaap ik alleen, zonder Nicolas die een kortere etappe loopt omdat zijn voet pijn doet, bij de pastoor van Lectoure met nog een paar andere pelgrims, o.a. Germain en Emmanuel en het bretoense koppel Michelle en Alain.
Germain, een krasse oude pelgrim van 70 uit Duinkerken, heeft al een 10-tal keren Parijs-Roubaix gereden voor wielertoeristen. En Emmanuel is ongeveer even oud, en heeft ook nog een goede gezondheid en spirit. Hij woont in Parijs. Beiden zijn in Le Puy-en-Velay gestart.
Weer een dagske verder op de camino
prelgrimsgroeten
mark

Geschreven door opie om 00:00 Reageer op dit bericht

Feest in Condom

Na de lange etappe van gisteren (+/-35km) volgt er nog zo eentje want dit weekend is het in Condom groot feest : optreden van heel veel folkloregroepen en wedstrijd " les Bandas" . Bij de start in Lectoure loop ik verloren in mijn eentje bij het verlaten van de stad op de heuvel. Als ik dan toch de Camino heb teruggevonden maak ik nog een ommetje via La Romieu, een mooi klein dorpje met een mooie grote kerk en aanpalend Romaans klooster: la Collégiale de Romieu uit 1318. Na het bezoek trek ik rond 2u verder en ik kom een "terugstapper" tegen. Het is een pelgrim die al helemaal terug gestapt is vanuit Santiago op weg naar Le Puy en Velay. Liever hij dan ik!

Wat later wordt ik voorbijgestoken door 2 mannen: met moeite een antwoord op mijn “bonjour”. "Nu ja", denk ik, “misschien zijn ze gehaast?” Maar dan een eindje verder gebeurt "het": ze lopen rechtdoor en zien een wegwijzertje niet staan. Als ik 100 meter na hen daar aankom roep ik even heel hard. Ik doe teken dat ze me misschien beter volgen. Ze keren op hun stappen terug en halen me weer in. Nu heb ik wel klank bij het beeld. Het zijn namelijk 2 Zwitsers, waarvan de ene alleen Duits en de andere Duits en wat Engels spreekt. Vandaar de relatieve stilte bij onze eerste ontmoeting.

Ik kom goed moe aan in Condom rond een uur of 4. Ze zijn er overal rond de mooie kerk partytentjes aan het opstellen en ook een groot erepodium .

Ik wil direct doorstappen naar mijn gite, vooraleer de stad te bezoeken. Maar die ligt zeker 1 km buiten het centrum van Condom... Na de douche ben ik te moe en heb ik geen zin meer om terug te keren.
Naar het schijnt stonden er in de kerk zelfs paletten met bier om die fris te bewaren...
Tegenwoordig moet alles kunnen en mogen, zonder veel respect voor mensen die  er anders over denken... Ik heb er geen spijt van dat ik niet ben teruggelopen. 
De gite waar ik slaap is een gerestaureerde armagnac-stokerij met 2 grote slaapzalen. Dit weekend, vanaf vrijdag, slaapt daar het complete team van de security (40 man) van het feestgebeuren: geen plaats meer voor de pelgrims.
Gelukkig heb ik die 2 etappes van 35 km gestapt: ik zie me daar al aankomen vrijdagavond: alles vol en betalen om in het oude stadscentrum te kunnen rondstappen. Die drukte zou mijn hoofd geen deugd doen.
Bovendien was er een klein terraske aan onze gite, een mooi binnenplein. Ik kwam er o.a. Alain ( de snurker van Moissac) weer tegen en ook 3 supertoffe mannen van de Vendée en ook Jean- Pierre van Parijs. 
Als apero stond er Flock (mengeling van Armagnac en druivensap) in overvloed en in 2 kleuren in de ijskast voor 1€.
Bij het eten was er ook nog eens wijn in 2 kleuren smiley-foot-in-mouth.gif (weer voor 1€). Er zijn veel foto's gemaakt , vroeg of laat komen ze wel op de blog terecht.

Een feestende pelgrim groet jullie


Mark

Geschreven door opie om 00:00 Reageer op dit bericht

Verkeerd gelopen

Ja het is al heel lang geleden maar vandaag had ik het weer vlaggen.

Het was normaal een wandeling van 27 km.
Ik was de laatste om te vertrekken in Condom: vanmorgen begonnen al die pépé's (pèlerins pressés) rondom mij al rond een uur of half 7 te rommelen en op te krasselen.
Ik liet ze maar doenmaar slapen lukte natuurlijk niet meer. Ik heb dan nog maar even mijn dagboek aangevuld op datzelfde leuke terras van gisteravond terwijl de rest al lang naar bed was.
Als allerlaatste van de +/- 30 pelgrims op pad om, jawel, je leest het goed : kwart over 8 !
In de loop van de dag ontdek in dat mijn rechterhiel van de bottin is doorgesleten.:cry: :cry: Even een lichte vorm van paniek want ik ben nog een heel eind verwijderd van mijn doel !
Maar de zon is weer van de partij en  rond de middag kom ik aan in Le Montreal. ( Neen, niet het Canadese...)
Het is er marktdag en ik koop me een bakje aardbeien voor de picknick. Ze moeten de smaak van het oude brood dat ik moet eten wat maskeren. En verder koop ik ook nog 2 bananen, want ik heb nog 11 kmvoor de boeg.
Ik ben ondertussen met Michelle en Alain (niet de ronker, maar een andere Alain) aan het meewandelen. Ik ben ze al een paar keer tegengekomen de laatste dagen (de allereerste keer in Moissac, en dan in Lectoure ). Het is een sympathiek koppel uit de streek Finisterre in Bretagne. Ze wandelen met de Bretoense vlag op hun rugzak (zoals de meeste van hun streekgenoten). Wij Belgen zouden ook wat meer chauvinisme aan de dag moeten leggen heb ik hier al geleerd. Ze helpen me op het marktplein om mijn aardbeitjes op te eten...
Waarschijnlijk effe niet aandachtig omdat we over koetjes en kalfjes babbelden en we missen een markering. Gevolg 4 km extra in die zon, terwijl we dachten dat we elk moment zouden aankomen. Dat is dan wel een heel lang eind!
Het leven van een pelgrim loopt niet altijd over rozen... Of misschien toch wel, want de pint bij aankomst smaakte nog eens zo lekker op het terras van de gite bij Frits.
En langzaam aan komt St Jean-Pied-de-Port in zicht, de laatste "grote tussenstop" aan de voet van de Pyreneeën. Morgen zal ik ze zien opdoemen in de verte als het mooi weer is !
 
Tot later! 
Pelgrimsgroeten
Mark

Geschreven door opie om 00:00 Reageer op dit bericht

Meer van opa gaat op stap

↑ Terug naar de berichten