Kerst,bewijs voor eeuwige liefde.

Hoor,hoor je die zachte stem
't is in een stal in Bethlehem
Daar ligt een baby klein en teer
het pasgeboren kind is onze Heer.

De engelen krijgen het bevel
ga naar de herders en vertel
van het Kind dat nu geboren is
een Licht in de duisternis.

Vertel hen van dit kleine kind
dat door niemand wordt herkend
Zijn plaats is slechts een schamele stal
Hij is de Redder van heel het land.

De zoon van God verliet zijn pracht
werd aan de mens gelijk in deze nacht
Zijn rijkdom heeft hij afgelegd
door de profeten reeds voorspeld.

Gods plan werd toen verwacht
dit kwetsbaar Kind droeg onze schuld
De Konigszoon is nederigheid
Emanuel die ons bevrijdt.

Aan iedereen een Zalig Kersfeest.

Een geschenk van ware liefde
reikte God ons allen aan
Vanuit liefde zo oneindig
mocht de mensheid verder gaan.

Zo ontstond een nieuwe morgen
en doorbrak een helder licht
al wat duister was geworden
mensen werden opgericht.

Een geschenk van ware liefde
was dat Kindje in die stal
wonderbaar Zijn komst te noemen
Raadsman voor het ganse heelal.

Vragend mogen wij Hem naderen
 knielend komen tot dat Kind
en zal Hij ons dan niet horen?
Hij zegt zelf,wie zoekt die vindt!

Een geschenk van ware liefde
zeikte God ons allen aan
en wij mogen het aanvaarden
met ons hart tot Jezus gaan.

Een kerstengel verschijnt aan de hemel,
en kijkt neer over 'n goud schijnend licht,
hij merkt tussen al dat sterrengewemel,
verkropte tranen achter 'n droevig gezicht.

Zij dragen de diepe wonden van pijn,
en worstelen door donkere nachten,
mag er voor voor hen geen kerstfeest zijn,
ook zij blijven de boodschap verwachten.

Het licht in hun bestaan is al zolang zoek,
dat zij de moed missen om op te staan,
niemand brengt hen een onverwacht bezoekje,
of biedt hen 't verrassende geschenkje aan.

Vonden zij geen goede herders langs hun pad,
zagen zij de ster niet, die hen is vooraf gegaan,
wie of wat had dat treurig lot voor hen bedacht,
lieve kerstengel,kondig hen liefde en vrede aan.

Boven donkere herdersvelden,
verscheen Gods ster in volle glorie,
engelen zongen om te melden,
dat onze Redder was geboren.

Nu,ongeveer tweeduizend jaar later,
hangt verlichting in de wind te bengelen,
boven donkere verlaten winkelstraten en
met in schappen, de sterren en de engelen.

Maar diep in ontvankelijke zielen
schijnt de ster en zingt het zacht,
glorie aan Hem die de hemel kliefde,
en ons eeuwige verlossing bracht.

De dagen vliegen voorbij
Ze zetten de jaartjes opzij
Terwijl men de uurtjes niet telt
Waarin elke minuut wegsmelt.

Zonder een begin zonder eind
Tot onze geboorte verschijnt
En bij onze dood niet eens stil valt
Al riep de ganse wereld halt.

In de tiktak seconde rij
Van nooit gevangen en steeds vrij
Op dat gesloten zestig veld
Die elke mensenleven neer velt.

Alsof de tijd ons heeft gelijmd
Zo liggen wij hier als gerijmd
Tot de zon het heeft verknalt
Of tot de regen valt.

Ik wil het zo graag horen
Maar het zal nooit gebeuren
Stop nu maar met dromen
Stop nu met treuren
Maar wat als ik.......
Hoe zou het dan aflopen?
Ik blijf dromen
Ik blijf hopen
Wie weet ben ik wel heel goed
Wie weet wat het nog met mij doet
De laatste tijd kan ik alleen nog maar dat ene denken
Dat ene wat ik het allerliefste doe
Waar ik al mijn emoties in kwijt kan
En waar ik mijn gevoel in kan leggen
Dat ene wat ik diep van binnen wil
En waarvan ik altijd zal blijven dromen.

Jammer genoeg zal het ook altijd bij dromen blijven.

HET GEHEIM
OM MIJN DOEL TE BEREIKEN,
BESTOND SLECHTS SLECHTS UIT
EEN WOORD:DOORZETTEN.
 
                                    (LOUIS PASTEUR)

Het was eeuwig geleden,
in de stilte van de nacht
op 25 december.
Er staat een bijzondere ster,
mensen worden betoverd door zijn pracht,
menselijke gevoelens zijn wakker gemaakt.
Door deze bijzondere ster,
bestaat er ineens liefde voor elkaar.

Donder in decembermaand
belooft veel wind in 't jaar aanstaand.

Er is een lieve stem,die zingt een prachtig lied,
zij zong toen ik op aarde kwam,en liet mij nooit alleen.
Soms voelde ik boosheid,angst en haat en hoorde ik haar niet,
maar laat ik los,en ben ik blij,dan klinkt zij zo sereen.
Zij leidt mij door mijn leven,en gaat nimmer van mij zij. 
Ik voel mij van geluk vervuld,als ik haar klanken hoor.
Haar vreugdeslied,van 't al,maakt mij zo onbeschrijfelijk blij.
Zij schenkt mij liefde,licht en kracht,mijn hele leven door.
Zij geeft mij inspiratie,en klinkt door vanuit mijn dromen,
en in een onbewust moment,hoor ik haar lichte muziek.
Ik stel mij open,en ik voel haar liefde tot mij lomen,
geen woord op aard beschrijft haar klank want ze is uniek.
Ik voel haar in de simpele dingen van het aarde leven,
ik hoor haar in de bloemen,vogels,bomen,en de zee,
in de prachtige natuur,is zij zo wonderschoon verweven,
als je luistert,voelt en ziet,beleef je haar ook mee.
Deze stem komt uit je hart,is ook een deel van jouw,
leer te luisteren naar haar klank,en voel je weer blij.
Je ziele-stem,je innerlijke zelf,blijft bij haar altijd trouw,
open je ogen voor haar muziek,ze is eeuwig aan je zij....

Weet iemand nog wat Kerstmis inhoudt
Met kindje Jezus in een kribje van hout
Weet iemand nog wat Kerstmis betekent
Dat God zijn zoon stuurt en op ons rekent.

Er zijn niet veel mensen die alles precies weten
Maar alleen denken aan veel en lekker eten
Een kerstboom met lichtjes en ballen
Met engelenhaar en sneeuw dat moet vallen.

Maar vergeet niet dat dit alles ook gaat
over samen zijn en liefde en geen haat
Over iets over te hebben voor elkaar
Dat is onvoorwaardelijk en zonder maar......

Het geeft niet of je de bijbel goed kent
Maar of jezelf goed in je hart bent
Doe eens iets goeds voor een ander
Dan heb je het goed voor elkander

En dat..............is een zalig kersfeest.

Kunnen wij nog in vrede geloven?
een vraag van vele filosofen.
In onze wereld zoveel geweld,
meeste oorzaak,macht en geld.

Waar is de waardige steun voor elkaar?
mens ten onder in 'n crisisjaar.
Niets is nog onvoorwaardelijk,
stelt zich heel aanhoudelijk.

Met Kerstmis oprecht en stil,
dan overheerst weer de levenswil.
Verdraagzaamheid voor iedereen,
heel de wereld als samen één.

Waarom enkel bij Kerstmis?
laten wij niet binden aan een woord.
Steeds liefde zijn,zonder vragen,
dan kan Kerstmis worden,....alle dagen.

(Wees vrede in jezelf en vrede heerst meer en meer....)

Het leven is net een boom
Er komen verschillende wegen
Dat zijn takken van je leven
Dat zijn de verbindingswegen.

De takken die langzaam groeien
Groeien naar het licht,het leven
Soms bewandel je een verkeerde tak
Maar ga door,want het is maar hoop ik voor even.

De kleine boom groeit tot een grote boom
De takken die langzaam dan beginnen te groeien
Naar jou evenwichtige,leidende tak
Dan zou jij als een mooie grote boom uit bloeien.

Laat je leiden door je levenstak
Bij elk verkeerd bewandelde tak leer je veel
Ga door met het bewandelen van jou wegen
Ook al breekt de tak en word het teveel.

Niemand voel de pijn die jij hebt lichamelijk maar ook geestelijk
een oordeel geven over iemand is snel gebeurd te snel.
Waarom doen mensen dat,omdat ze niet weten wat er in
iemand zijn of haar hoofd omgaat, en ze zien het ook niet aan de buitenkant.

Pijn heeft iedereen,van verdriet, blijdschap en hoe meer je er mee om
moet gaan kan je alleen zelf,wie helpt de mensen rond je heen,
nee ook niet altijd dus,uiteindelijk moet je hetzelf doen
praten met iemand die er verstand van heeft helpt ook niet altijd.

Die gaan zeggen wat je wel en niet moet doen,dus hoe kunnen ze je
dan helpen als ze niet voelen,wat jij voelt met leegte alleen te zijn.
En dan vraag je je eigen af,ik moet door maar ja hoe dan.
En uiteindelijk ben je eruit,dat er toch genoeg mensen zijn die je steunen
en hulp aanbieden en dan is het aan jou of je die pakt of niet.

Laat iemand anders maar eens in jou schoenen lopen,laat hun dit maar eens ,
voor 1dag aan trekken,dan weten ze wat je mankeert en dat je hulp moet
krijgen die je hoort te krijgen,steun liefde,geborgenheid niet meer alleen
hoeven te zijn,gewoon mensen om je heen te hebben.

Opgeven is geen optie.

Laat de liefde stromen
ontwakende kracht
sterkt lief en leed
laat het leven stromen
voor hen die strijden
ga niet aan hen voorbij
wees geen toeschouwer
met een berg in zicht,maar
voeg je in de marathon van het licht
word deelnemer van het leven
versterk de kracht om door te geven
het levensvuur van ontstaan
signaal van eenheid
want in ieders hart
waakt een vlammetje
houd brandend het licht
en geef het verder door.....
Altijd.

Brand berenkruid en lavendel
tegen de mot,
voor Sint-Leocadie,ontsteek de kaars
en brand de pot.

Een verwelkte roos
Die niet meer te redden valt
Die erg verwaarloosd is
Waar bijna geen leven meer in zit.

Word gevoed door wrede gevoelens
En bedorven water
Door onvruchtbare grond
En de schaduw van de wolken.

De roos heeft het opgegeven
En verwelkt des te meer
Nog meer gevoelens komen er vrij
Die haar doen sterven.

Het roosje heeft rare gevoelens
Die ze al een tijdje niet meer gevoeld heeft
Ze moet wennen aan dat gevoel
En groeit weer uit tot een kleine roos.

De dagen die volgen
Wordt ze groter en groter
Ze heeft weer moed
En gaat door met leven.