In de wolken.

WONDEREN GEBEUREN
BIJ DEGENE DIE ERIN GELOOFT.
                                                (Bernard Berenson.)

Zouden wij ook zo doen.

Begin nooit je dag met de scherven van gisteren!
Gisteren en alle vorige dagen en jaren zijn voorbij,
begraven in de tijd.
Je kunt er niets meer aan veranderen!
Waren er scherven?
Draag ze dan niet mee,
want ze zullen je dag na dag verwonden
tot je tenslotte niet meer leven kunt!
Er zijn scherven die je in Gods handen kwijt kunt!
én er zijn scherven die je helen moet door oprecht te vergeven.
Scherven die je met al de liefde van je hart niet helen kunt,
moet je laten liggen!
Begin nooit je dag met scherven van gisteren,
maak geen drama van elke tegenslag.
                     Phil Bosmans.

Lieve groetjes,Lieve

Daar hoog boven de wolken
is er geen behoefte aan tolken
daar begrijpen ze elke taal
nederlands en zelfs amerikaans
iedereen is daar gelijk
hebben er allen dezelfde kijk.
Toen ze nog leefde op aarde
 kenden ze niet deze waarden.
Wat ze hier niet hebben gevonden
werd daar hen zomaar geschonken
vrede en rust voor altijd
het zijn wij die zitten met spijt
denkt dat ze nu in een betere wereld zijn.
Waar ze niet kennen die aardse pijnen
ze kunnen het ons niet laten weten
maak dus in gedachte die beelden.
Zo voelt het makkelijker om dragen
stel me niet meer zoveel vragen
het is zo dat ik mezelf sus
zo voel ik wat meer rust.
Ik weet dat ik nu fantaseer
zo doet het mijnder zeer
ik zie hen dan zitten op de bank 
zwaait naar mij met de hand
ik ben er bijna zeker van
dat mijn gedachten echt wel kan.

Lieve weekendgroetjes,
Lieve.

Vertrouw op jezelf,
je weet meer dan je denkt.
               Benjamin Spock.

Waar dromen ontwaken.

Sluit je ogen
Ik ben dichtbij
want daar,
waar dromen ontwaken
vind je mij.

Dan dansen wij samen
zonder besef van tijd
want daar,
waar dromen ontwaken
nemen wij geen afscheid.

En bij het ochtendgloren
aan het eind van deze dans
open dan je ogen,
en luister naar de echo
die ontwaakt vanuit je hart.

Lichtmis helder en klaar,
twee winters in één jaar.

Stap voor stap
ga ik vooruit
niet erg snel
maar rustig aan.

Leren niet geleefd te zijn,
hef in eigen handen nemen,
eisen stellen,gehoord worden.

Niet te snel van stapel lopen,
traag maar zeker kunnen staan,
achter ieder "simpel" besluit,
kleine dingen doen en proberen,
verzekerd met kans op slagen.

Stilaan voet bij stuk houden,
mijn gedacht op tafel brengen,
gevoelens beschreven,gehoord worden,
geen schuld gevoel laten voelen
wanneer ik niet de fout was.


Aanvaarden dat ook anderen,
eens dingen mogen/zullen doen voor mij,
begrijpen niet alleen te zijn,
dat er meer is dan gehoorzaam zijn,
meer mag dromen van een toekomst.

Als je daar zo loopt,
De vogels hoort zingen,
En de rust je tegemoet komt,
Weet je dat het goed is.....

Het onbeschrijfelijk gevoel,
Het heeft de macht,
Het gezang van de vogels die de pijn verzacht.

Het doet mij beseffen dat ik je mis,
En haal herinneringen omhoog.

Je lach en je leven,
Alles wat je ons hebt gegeven.

Maar het gemis,de stilte.....
Nu zo zonder jou......

Is onbeschrijfelijk,
Lieverd ik hou van Jou!

Langzaam maar zeker trekt het daglicht
zich terug.
De avond doet zijn intrede
Mijn gevoelens liggen overhoop
weet niet goed meer wat ik voel.
Waarom zit mij alles zo tegen,
Waarom vecht ik en bereik er niets er mee.
Langszaam trekt het daglicht zich terug,
de avond doet zijn intrede.
Mij gevoelens liggen overhoop,
weet niet goed meer wat ik voel.
Ik weet niet waar de gevoelens hun
intrede hebben gedaan.
Weet alleen dat ik mij een tijdje zo voel.
Ik kijk naar de eerste sterren,
ze blinken aan de hemel.
Langzaam maar zeker trekt het daglicht
 zich terug.
Langzaam maar zeker gaan mijn gevoelens
weer aan de slag.
Ze dwalen door mijn hoohd,
laten mij niet meer met rust!!!

Heeft januari kou en droge dagen,
zo zal in februari de sneeuw u plagen.

Er komt een tijd dat je zult denken
ik sta helemaal alleen,
en dan ben je niet zo jong meer
joh wat vloog de tijd toch heen.

Je trekt je terug in je huisje
je scheldt op alles en iedereen
je vraagt je af is dit nu leven
je voelt je zo verdomd alleen.

Maar alleen jijzelf
kunt uit het huisje komen
alleen jizelf
bezit de sleutel van je huis
en op de dag
dat jij de deur opent
besef je pas
ik hoor op deze wereld.

En dan ook pas ben je niet meer alleen weer
want de open deuren trekt de mensen aan
en dan pas zul je niet meer denken
dat je heel alleen in het leven staat.

Je moet zelf ook liefde willen schenken
want anders gaat die aan je deur voorbij.
Je moet zelf ook tevredenheid uitstralen
en dan pas maak je jezelf
en anderen blij.

Ik leun op jou,
Jij bent mijn kracht,
Mijn gedachten,
En al mij gevoel.

Jij bent de draad,dat mij ontspant.
Maar nu de dreiging van mijn zorgen.

Ik leun op jou,
Ji bent het voorbeeld van wie ik wil zijn,
Het voorbeeld van een goed persoon,
Het voorbeeld van hoe je kan leven.
Het voorbeeld van omgaan met alle pijn.

Ik leun op jou,
Jij bent de kracht,
Al mijn gevoel,
Maar nu de hel in mijn dromen.

Nu voedt ik nog mijn gedachten dat met jou alles goed zal komen
Zo blijf ik sterk
Zo kan ik staan.

 


Zondags groetjes,
Lieve

Sommige mensen zijn nooit kontent
Zijn te veel aan weelde gewend
Ze hebben al het nodige
Tot zelfs het overbodige
toch zjn ze niet tevreden
verwachten altijd meer van het leven
alles moet geld opbrengen.
Aan de mindere willen ze niet denken
alle streken zijn voor hen goed
als het de kassa maar rinkelen doet.
Vriendschap kun je van hen niet krijgen
om van de liefde nog maar te zwijgen.
Ze kunnen het niet op brengen
aandacht aan de anderen te schenken
het enige wat voor hen telt
is de waarde van hun geld.
Maar op een dag zullen ze zich berouwen
omdat ze niemand hebben om van te houden
worden ze oud alleen met zichzelf
 zitten ze daar met al hun geld.
Ze kunnen dan wel liefde kopen
want op meer moeten ze niet hopen.

Neem je met je mee.

Neem je met je mee
Verweg van deze wereld
Sluit je hart licht tegen het mijne
Laat je volledig leiden
Langs het licht
Naar boven
Neem je met je mee
En laat mijn zorgen verdwijnen
Neem je met je mee
Naar de nieuwe wereld
Vol met liefde.

Leven is horen..zien en zwijgen
Alert wezen geldt iedere dag weer
de mens is soms moeilijk te peilen
vandaar vergissingen keer op keer.

Steeds opnieuw deze leerschool
die iedereen toch dagelijks maakt
je hoofd stoten is altijd pijnlijk
als het je eigen ego heeft geraakt

Zet je oren op scherp om te horen
zien mag je met eigen ogen doen
met zwijgen moet je vaak leren
laat niets je eigen mening verstoren.

Hoe meer levenslessen hoe beter
eer je alles weet ben je pas wijs
vallen en opstaan moet je leren
al betaal je vaak een hoge prijs.