Zesde Wandeldag

Op zondag is onze vijfde Wandeldag
van Palas de Rei naar Arzúa 29 km.
Na 'n moerassig gebied en het gehucht San Xulían
loopt het pad naar de vallei van de rivier de Pambre.
We stijgen en dalen voortdurend.

We kregen 'n overheerlijk ontbijt en nu om 8.15 lopen
we alweer te wandelen.

Talrijke beekdalen doorsnijden het laagland van Galicië.
Over de staptegels is het prima te doen.

Héérlijk zo even op je zelf lopen.......

Al gauw komen we deze prachtige wilde Irissen tegen, Nel en ik maken er veel foto's van, zo mooi met die druppels er op.

Nel wil zo'n mooie Iris gaan schilderen thuis.

'n Mooi Romaans Dorpskerkje, maar helaas op slot .......

De Jacobsschelp als bewegwijzering, echt mooi......

We steken de beek weer over......

We lopen door het plaatsje Leboreiro en zien 'n gigantische hoge mand gevlochten van wilgentenen.

 Vandaag passeren we vele mooie bruggen, het is bijna niet bij te houden bij welk gehuchtje deze nu weer hoort.

Hier is de Jacobsschelp fel geel gekleurd !

Zomaar ergens langs de kant, we hebben er oog voor.....

We lopen langs 'n mooie groente markt, van alles is er te koop....

Deze meneer is de inktvis aan het schoonmaken en in stukjes
 aan het snijden.

Dan zijn we bijna in Melide, vele pelgrims slapen daar, maar wij moeten nog even verder.

Het is niet zo gek dat veel Pelgrims met het geloof bezig zijn,
we komen vele Kerkjes tegen, ze zijn allemaal verschillend....
en allemaal erg mooi.......

Apostel Jacobus de Meerdere.

Nog maar 50 km., we hebben er al 110 km. opzitten !

Wederom komen we bij 'n kerkje, de Pastoor verwelkomde ons buiten al
en nam ons meteen mee naar binnen voor 'n stempel, hij zwaaide ons ook weer uit.

In ieder Kerkje brandde Cock 'n kaars..............

De laatste stop.......




Eindelijk na 29 km. kwamen we moe maar voldaan in onze
"Casa Teodora" in Arzúa aan.
Het was 'n mooie dag, maar de pootjes wilden nu wel even omhoog gelegd worden.
 
No Pain No Glory !!

's Avonds hadden we 'n héél gezellig diné en na afloop dronken we nog iets met onze Noorse vriendinnen !
Dit was onze vijfde wandeldag, morgen 7 Mei 'n speciale dag !!!!!

 Onze Vierde Wandeldag
van Portomarin naar Palas de Rei 24 km.

Maar zoals beloofd gaan we nog even 'n paar foto's laten zien
waar we gisteren in de stortregen aankwamen.

Na de brug over het stuwmeer van Belesar (van links naar rechts)
kwamen we gisteren dus Portomarin binnen.

We moesten toen deze hoge trap nog op om in het centrum te komen.
Cock en ik maakten nog iets bijzonders mee.
Vlak voor de trap, stonden  de Vader en Zoon, de twee Brazilianen.
Zij spreiden hun armen wijd uit en zongen uit volle borst 'n prachtig, gevoelig Braziliaans lied, kijkend naar de bovenstee tree van de trap.
Wat bleek nu, dit was het einde van hun Camino-trip en beiden vrouwen stonden boven aan die trap te filmen, hoe de twee mannen Portomarin binnen kwamen.
Anga en Nel waren er toen nog niet, maar Cock en ik stonden luid te klappen voor hun geweldige zangtalenten, 'n kippenvel moment.............

Weer terug bij dag 4, naast ons Hotel in Portomarin stond dit prachtige kerkje, helaas was hij dicht.

We starten de wandeling vandaag met dit prachtige uitzicht.
Het eerste deel van deze etappe gaat over een bergrug met granietrotsen en heide.

De dag begint bijzonder kleurrijk met mooie struiken Brem.

Nel staat er zelfs even voor stil om ze van dichtbij te bewonderen.

Hele velden met gele bloemetjes.......

Zoveel mooie  bloeiende foto's vandaag......

Even 'n close-upje van de mooie rugzak, die iedere Buitenlandse reis van de partij is !
De Jacobsschelp en het lidmaatschapslogo van het Nederlandse
Genootschap van St Jacob, de mooie sleutelhanger die we allemaal van Cock kregen en mijn Camino-schoentjes !
Natuurlijk ontbrak de Nederlandse vlag niet, 'n druk op het knopje en het Wilhelmus begon te spelen.
De Ier en de Man uit Praag die wij steeds ontmoeten vonden dat geweldig !

Nel was iedere dag licht van kleur gekleed........



 

Het was 'n pracht gezicht.......

Anga's kleur was deze reis zwart in ieder geval aan de buitenkant !
Midden op de foto zien we de traditionele Galicische graanopslag,
die we ontzettend veel tegen kwamen onderweg, de een nog mooier dan de ander, bijna altijd met 2 kruisen erop.
Het is prettig lopen tussen de muurtjes van natuursteen.

Nog maar 78 km.........

Ja hoor en dan loopt Cock ineens tussen de Torro's, met rode jas en
rode rugzak kijken ze wel wat argwanend naar haar en zij naar hen.....
Links achterin op de foto zit het Nederlandse echtpaar,
Jos en Marja uit Heemskerk, iedere dag komen we elkaar ergens tegen.

Nel en ik lopen nog even naar de begraafplaats voor Pelgims,
 die nog bewaard is gebleven.
Heel bijzonder.........

We lopen nu door licht glooiend laagland.
Hier zien we ook de eerste Eucalyptussen.
We plukken 'n blaadje, ze ruiken héérlijk.

Héle rijen zien we staan, we hadden ze nog nooit gezien.........

Regelmatig stoppen we bij 'n gezellig tentje om iets te eten of te drinken,
ook voor onze stempels natuurlijk, we hebben er al heel wat !

We kijken echt onze ogen uit op de Camino,
wat hebben wij het toch "rijk" !

We zien onze eindbestemming voor vandaag al staan Palas de Rei,
maar dat ligt nog verscholen achter de "Col Del Rosaria",
'n ronde heuveltop.
We dalen af naar Palas de Rei, het is 'n pad met mooie oude eiken er langs.
Palas de Rei is 'n groot modern dorp.

We komen meteen langs de kerk en hij is open.......

Wat 'n mooie eenvoudige kerk, erg mooi.





Ook het Maria-Altaar is erg mooi.....

Om 'n stempel te krijgen moest precies onze namen genoteerd worden,
zie je ze staan onze meisjes achternamen ?

Dan komen we eindelijk bij ons Hotel aan, waar ontzettend lieve mensen
ons hielpen, we leken wel prinsessen !
Zowel de gastheer als de gastvrouw waren aanwezig, natuurlijk stonden onze koffers al op de kamers.
Ze noemden ons bij onze voornamen, echt grappig.

Alle handdoeken waren geborduurd met de naam van het Hotel:
Hotel Casa Benilde !
Het was er brandschoon........

Onze gewoonte was altijd als we aankwamen, even schone droge broek aan en dan eerst met elkaar toosten op de mooie dag en ja daar waren de
Sheila en Sharia ook graag bij !
Hoe ze ons iedere keer weer vonden ???????

 Deze dag was onze Afrikaanse schone uit Kaapstad er ook bij en ze vroeg of ze ook bij ons aan de tafel mocht mee proosten........
Het was 'n leuke vlotte meid, die helemaal alleen de Camino liep, maar
erg makkelijk contacten legde.
Het was 'n gezellig einde van Wandeldag 4, na ons lekker opgefrist te hebben hadden we weer 'n heelijk diné en gingen we op tijd ons mandje weer in.
Morgen de langste dag, 29 km ...........

Onze derde wandeldag:
van Sarria naar Portomarin 20 km.

Vanaf Sarria wordt het iets drukker, vele Pelgrims starten
in Sarria, maar wij zouden iedereen aanraden in O Cebreiro te beginnen.
Het eerste stuk is echt qua natuur en uitzichten ontzettend mooi.
Ook het dorpje zelf hadden wij niet willen missen.
We lopen richting een van de laatste oorspronkelijke bossen waar de Jacobsroute doorkomt, met veel eiken, dennenbomen en beuken.

Het is hier weer prachtig met alle beekjes en aparte oversteekjes.

Veel water en blubber maar dat deert ons niet......meer !

Hier komen we bij het punt waar 'n Nederlander is overleden in 2010.
Zijn naam Joop Schouten, vorig jaar werd zijn verhaal
nog verteld op de televisie in het programma van Kruispunt,
"Verhalen van de Camino".

Als je er oog voor hebt zie je veel bloeiends onderweg.......
soms zie je er maar 2 of 3 maar ze zijn prachtig !

'n Deel van 'n boomstam, Nel en ik maken vele foto's, het kost wel tijd,
maar eenmaal thuis zijn we er ontzettend blij mee.

Ja Anga, er zijn hier helaas geen stapstenen.......

Vetplantjes met wilde orchideeën op 'n ondergrond van steen met allerlei kleurtjes mos, echt mooi........

Tussen Brea en Ferreiros , door een erg vochtig dalletje,
tegenover 'n rij eiken, bereiken we het
mythische 100 km. punt.
Deze mijlpaal is steeds lelijker geworden door wat hedendaagse barbaren
die erop geschilderd hebben.
Nu bestaat de afstand tot Santiago nog maar uit 2 getallen, dat heeft voor vele Pelgrims effect op het uithoudingsvermogen en het geloof.
Vanaf de hoogte na Brea kunnen we Portomarín al zien liggen.

Hoe kunnen ze er van leven, 'n paar Torro's en wat schapen, ze liepen 'n stukje mee met ons naar 'n ander plekje......

Wilde orchideeën..........
Wat 'n mooie kleur........

Overal zie je deze kaarten hangen, je kan zo 'n taxi bestellen als het niet meer gaat of bij 'n blessure, voor al die mensen die de Camino alleen lopen moet dat toch 'n geruststelling zijn.

Ja, dit is ook de Camino, of dit mooi is.......?
Men laat er van alles achter, het zal vast allemaal 'n betekenis hebben
en overal zal 'n verhaal achter zitten.

Dit is ons Hotel in Portomarín, de aankomst was erg mooi,
'n mooi brug over de rivier de Mino (het stuwmeer) en we moesten tot slot nog 'n hoge trap op om hier te komen.
Helaas goot het toen zo hard, dat we morgenochtend daar nog even foto's willen maken. De start begint vlak in de buurt.........
Het was 'n bewogen dag, dag 3, met vele mooie details onderweg, we gingen door vele dorpjes en gehuchtjes waar bijna geen leven was, met veel waterloopjes die we moesten oversteken op doorwaadbare plaatsen of over stapstenen.....

Onze tweede Wandeldag
van Triacastela naar Sarria 19 km.

Triacastela, de stad met 3 kastelen, waarvan zelfs geen rüines
over zijn.
Het marktplaatsje is voor 'n deel nog afhankelijk van Pelgrimstochten, dat zie je aan het grote aantal bars, restaurantjes en Hostals.
We hebben vandaag de keuze uit 2 routes:
De originele Pelgrimsroute, iets korter maar veel meer klim en daalwerk,
of de route die over voetpaden gaat evenwijdig aan de weg, deze route is veel vlakker.

Wij kozen natuurlijk voor de originele Pelgrimsroute !
Al gauw zagen we bovenstaande prachtige bloem.

De helling richting  San Xil is behoorlijk steil, deze man uit Praag kwam naast me lopen en vroeg waarom we voor deze zwaardere route hadden gekozen.
Ik zei: "de uitdaging", hij vond het moedig van ons.
Hij was al 3 weken aan de wandel en liep alleen.
Op zijn werk werd hij voor 60 % geleefd en hij was niet meer zichzelf, door de Camino in zijn eentje te lopen wilde hij weer 'n beetje tot zichzelf komen.
Hij liep 'n stuk met ons op, zo leuk die ontmoetingen onderweg.
 Hij werkte voor Douwe Egberts.
Later kwamen we hem nog 'n aantal keren tegen.

Het is nog droog, we lopen lekker door.....genietend van
de mooie omgeving.

We steken 'n beek over.....

Dit leek ook wel 'n beek, het is wel speels zo'n route, we houden ervan...

Het is wel oppassen geblazen, het is goed dat we allemaal nieuwe schoenen aan hebben met 'n goed profiel.

Toch wel 'n héle leuke bewegwijzering.......

Ja en dan begint het toch wel erg hard te regenen, maar we zijn van alle gemakken voorzien.

Sarria is de op één na grootste stad langs de Camino.
Er worden grote veemarkten gehouden en er zijn veel inktvisrestaurantjes.
Maar we zijn er nog niet........

Blubberpaadjes, onze wandelstok komt goed van pas......

Zo regent het dat het giet en zo zie je ineens de zon met 'n mooie luchtpartij.
De roze tak is van de Liefdesboom, zoals 'n Spanjaard ons vertelde.
Nog 'n uurtje en dan zijn we in Sarria.

De Camino staat echt duidelijk aangegeven met gele pijlen en gele
Jacobsschelpen.
We hebben alle vier 'n boekje gekocht met de hele route erop, mochten we verdwalen .......

Ook 'n markering.....

Even 'n lekkere "Bocadillo"......

In Sarria komen wij meteen onze Italiaanse vriendinnen weer tegen,
zij maakte deze foto !
Hoe bestaat het in zo'n grote plaats.

Prachtige mozaïek met de pijl naar ons hotel.

Ons hotel, Hotel Roma !
Un ambiente agradable y un esmerado servicio !!!
('n Geweldig hotel met goede service)
We konden pas om 21.00 dineren, dus 'n mooie gelegenheid om
naar de Mis te gaan in het mooie Kerkje van Sarria.

Het was zonnig toen we naar de kerk gingen.

De mis begon om 19.00....

Het was 'n prachtige "Iglesia".

Er zaten nog meer Pelgrims, ook de Braziliaanse Vader en Zoon,
ze begroeten ons enthousiast !
Wat kon die Vader prachtig zingen, 'n genot om naar te luisteren.
Het was echt 'n ouderwetse Katholieke mis, zo herkenbaar.
Zelfs ter Communie gaan ging hier hetzelfde.

Na de mis mochten we 'n stempel komen halen,
die waren we niet vergeten.
De mooiste stempels kwamen uit de Kerken,
 helaas waren ze niet allemaal open onderweg.
We hadden beslist geen spijt dat we gegaan waren.

's Avonds hadden we 'n heerlijk keuze menu, voor elk wat wils !
We proosten op de mooie dag en de dag van morgen !

Onze eerste Wandeldag van :
O Cebreiro naar Triacastela
volgens onze gegevens 22 km., maar het zijn er 'n paar meer.

We lopen door 'n zacht glooiend landschap waar het groen overheerst.

Na 'n lekker ontbijtje en best goed uitgerust, gaan we met 'n
groot verwachtingsgevoel op pad.
Onze eerste Camino Frances aanwijzing, de mooi geverfde gele pijl,
staat vlak om de hoek.
Het is nog droog.........bewolkt en behoorlijk frisjes, kortom
mooi wandelweer zeggen wij in koor !

Wat 'n weids uitzicht en de toppen van de bergen liggen bedekt met sneeuw.
Nu lopen we dus op de Jacobsweg en kijken we naar het prachtige landschap om ons heen.

Ja, ja O Cebreiro ons mooie startpunt.

We hebben er zin in en gaan er helemaal voor.

We lopen naar het dorpje Linares, met aan de rand van de weg
'n barretje en winkeltje, helaas is alles nog dicht.

We komen op de bergpas, 1270 meter hoog, de Alto De San Roque,
met op  de top 'n mooi Pelgrimsmonument,
de Pelgrim die tegen de wind en regen probeert te worstelen.

Het is hier ontzettend mooi en Nel en ik schieten vele mooie plaatjes.

Jullie geloven het vast niet maar onderweg zien we zelfs nog plakken
sneeuw aan de kant van de weg.

Regelmatig zien we onderweg iets van 'n Pelgrim hangen, 'n schoen,
'n regenjack of 'n sok .
We lopen door kleine boerendorpjes met altijd wel iets waar we wat kunnen drinken of eten en natuurlijk kunnen we daar ook 'n stempel krijgen, we willen iedere dag 1 bladzijde volmaken, als het lukt.

Bij het mooie kerkje van Hospital ontmoeten we 'n Chileens
echtpaar, ze zijn al 3 weken onderweg, hebben niets besproken en zien wel waar ze uitkomen.
Ze zijn in Léon gestart en lopen errrggggg langzaam,
 ze zijn heel erg vrolijk en spraakzaam.
Jaren geleden zijn ze in Amsterdam geweest en willen nog 'n keer terug naar Nederland.
We komen ze nog 'n aantal dagen tegen en steeds zijn ze erg vriendelijk.

Even 'n korte pauze, tijd voor het nuttigen van wat fruit, die we gisteren in Santiago gekocht hebben, de sinaasappels zijn heerlijk zoet en ook de kiwi's smaken prima !
Anga heeft 'n beetje hoogtevrees en blijft veilig aan de kant tegen de afrastering zitten.

Nog 'n kilometer of 5 te gaan en met 'n lekker potje thee binnen handbereik,
 vind ik het tijd om het mooie gedichtje/gebedje van Ella voor te lezen.
De meisjes wisten dit niet en waren zeer verrast........

Heilige Jacob in mij:
 wees ons nabij tijdens onze tocht 
     wees onze gids tijdens de kruispunten
wees onze moed bij vermoeidheid
wees onze beschermer bij gevaar
wees beschutting op de Camino
wees schaduw bij warmte
wees licht in de duisternis
wees bevestiging van onze voornemens

Ella schreef verder:
Geniet van deze bijzondere tocht en breng je rugzakje mee terug met vele mooie herinneringen, ervaringen en indrukken.

Bedankt Ella.

Tevens wil ik meteen Sari bedanken voor haar Gelukshoutjes met
lieveheersbeestjes, voor ons allemaal één, leuk bedacht !
Met 'n lief briefje erbij, 

Als je moe bent en het even niet meer ziet zitten, kijk dan even naar dit gelukshoutje en weet dat veel mensen in gedachten bij jullie zijn.
Goede reis naar Santiago de Compostela

Bedankt Sari.

Onderweg werden er flink oefeningen gedaan om onze spiertjes soepel te houden, want niemand van ons heeft ooit 7 dagen achter elkaar gelopen en dan ook nog eens met klimmen en dalen erbij.
Dit gebeuren stond onder leiding van Cock en het heeft beslist geholpen.

Het laatste stuk naar Triacastela is 'n afdaling en ook weer erg mooi.
Bijna zijn we er.........de eerste dag zit erop, wat was het mooi........

Dit is "Casa Simon" in Triacastela, 'n ontzettend leuke Casa.
De Casa werd geleid door 'n Amerikaans echtpaar.
Het was daar waar we reisleider Alex ontmoette.
'n Ontzettend lieve jonge enthousiaste gids die 'n groep (lastige verwende Amerikanen) begeleidde.
Ze konden hem steeds bellen als ze weer even in het busje wilde meerijden i.p.v. te lopen op de Camino.
Zelf liep hij ook af en toe stukken mee, we hebben hem vaker ontmoet, hij begroette ons iedere keer met 'n dikke kus en trakteerde ons ook 'n keer op 'n Spaans neutje !

's Avonds dineren we weer in 'n gezellig restaurantje in Triacastela.
Je gelooft het niet , Sheila en Sharia from Italy, hebben ons gezocht en gevonden !
We ontmoeten daar ook 'n amicaal Nederlands echtpaar uit Heemskerk Jos en Marja.
We zagen elkaar iedere dag tot in Santiago aan toe, héél bijzonder !
Na 'n aantal gezellige uurtjes kruipen we op tijd onze mandjes in want morgen staat er weer 'n zware tocht voor de boeg.

Na 'n overheerlijk *****ontbijtbuffet en 'n verrassing van Anga ......

Naast onze ontbijtbordjes stond n.l. bovenstaande duifje,
 voor ieder één.
Hij had een briefje bij zich waar op stond "Bon Camino".
Anga had dat speciaal voor ons meegenomen vanuit de
Wereldwinkel, héél lief !
Met de buikjes vol, gingen we na het ontbijt ,op weg
naar bus 15.

Hij kwam snel en binnen 10 minuten waren we op het busstation
aangekomen, de Alsa-bus stond er al, alleen wij stonden op 'n verkeerd plekje en hij ging weg zonder ons............ géén probleem er kwamen er nog meer.......
Er was 'n mooi Restaurant bij het busstation en na de koffie namen we nog 'n bescheiden lunchje, alleen die zijn in Spanje uitgebreider dan het diné.........

Het smaakte prima........
Daarna gingen we naar het juiste plekje,
waar de volgende Alsa-bus al klaar stond.

Het was rustig in de bus en onderweg zagen we prachtige
plaatjes......

De busrit duurde ruim 3 uur en om heel eerlijk te zijn dachten we
alle drie op 'n gegeven moment, wat mooi is het hier en heuvelachtig, maar we dachten ook ..........hè moeten we dit héle eind teruglopen.........
Gek hè, alle vier ervaarden we dit zo..........
We moesten bij "Pedrafita O Cebreiro" uitstappen
 en het laatste stukje van 4 km. naar O Cebreiro gingen we met de taxi.
Toen kwamen we bij ons startpunt, het regende......
We keken onze ogen uit, terug in de Middeleeuwen, wat bijzonder......
Onze Casa "Venta Celta", was snel gevonden, terug in de tijd, maar
zzzooooo ontzettend leuk, onze Pelgrimstocht kon beginnen..............

Na de vriendelijke ontvangst, 
gingen we meteen het kleine dorpje verkennen en
schoten mooie plaatjes.......
Vele Pelgrims kwamen aan in het dorpje, het was 'n behoorlijke pittige
klim hier naar toe, zeiden ze.

O Cebreiro ligt in de provincie Galicië op 'n hoogte van 1300 meter
en is echt 'n  bergdorp waar nog een aantal traditionele
"Pallozas" bewaard zijn gebleven.
Het zijn gebouwtjes van natuursteen met 'n brede houten kap die
met stro bedekt is.

Natuurlijk brachten we ook 'n bezoekje aan het mooie kerkje van
O Cebreiro, Santa Maria La Real, waar we met onze
"Credencial Del Perigrino" onze eerste stempel ontvingen
van 'n bijzonder vriendelijke Pater.

Wij zijn alle vier lid geworden van het Nederlands Genootschap
 van Sint Jacob, je krijgt dan deze pas waarin staat dat je lid bent en te voet de traditionele pelgrimstocht naar Santiago de Compostela maakt.
Als je deze pas inlevert in Santiago bij het Pelgrimsbureau en je hebt minimaal 100 km. gelopen en minstens 2 stempels per dag gekregen dan krijg je daar je "Compostela" !
Dat willen we natuurlijk graag gaan meemaken.
De afstand is geen probleem , want wij lopen 160 km.
Nu de Stempelkaart nog vol zien te krijgen.

's Avonds eten we 'n lekker 3 gangen menu'tje , inclusief wijn, in Venta Celta.
Ze vinden het daar wel gezellig, 4 vrolijke Hollandaises.
Anga , Cock en ik eten lekker vegatarisch en Nel krijgt 'n lekker stukje vlees.
We ontmoeten meteen 2 gezellige Italiaanse dame's, Sheila en Sharia.
Zij starten ook morgen, hier in O Cebreiro.
We zullen ze nog vaak ontmoeten komende week.
Ook 'n grote Franse groep, proosten op 'n Bon Camino, à demain, zeggen ze als wij ons mandjes op gaan zoeken.
Morgen gaan we om half acht ontbijten en dan begint onze Camino echt !
Buen Camino, meisjes !!!!!

Maandagochtend 30 April, staan we heel vroeg om 5.30 uur op Schiphol.
De vliegreis is eerst naar Madrid en daarna van
 Madrid naar Santiago de Compostela.
We zijn vrolijk en blij dat het nu werkelijk gaat gebeuren 
en voelen 'n gezonde spanning van alles wat ons te wachten staat.

Het vliegtuig vertrekt op tijd naar Madrid, dat is mooi meegenomen.

Vanaf Madrid vliegen we met Air Nostrum.
'n Klein vliegtuigje met bijzonder knappe, jonge stewardessen aan boord.

Onze koffers gingen rechtstreeks naar Santiago de Compostela.
Helaas vertrekken we wat later........
en komen 'n uurtje te laat in Santiago de Compostela aan.
We nemen 'n taxi naar ons hotel:
HOTEL NH OBRADOIRO *****

Prachtige ruime kamers, 'n goed begin, want we willen goed uitgerust aan de "CAMINO" beginnen.
Vanuit onze hotelkamer zien we de torens van de Cathedraal
'n pracht gezicht.

We gaan eerst de Alsa-bus voor morgen reserveren, die ons naar
het startpunt "O Cebreiro" zal brengen, dik 3 uren reizen met de bus.

Zo dat is geregeld en nu gaan we Santiago alvast verkennen.
We lopen eerst naar de Cathedraal,

Het is er behoorlijk druk, vele fietsers en wandelaars zijn
net aangekomen, hoelang ze onderweg zijn geweest weten we niet.
Velen zijn erg emotioneel en omhelzen en feliciteren elkaar.
Het einde van de Camino.........moe, trots.......
Wij wachten nog om de Cathedraal te bezoeken, dat willen we graag bewaren voor later, als wij onze "Missie" volbracht hebben !
We gaan Santiago nog 'n beetje verkennen, we komen veel
leuke smalle straatjes tegen en ook mooie plekjes.....

We drinken 'n lekkere :
Café Con Leche met 'n grote Santiago-punt erbij !
Later, als we wat inkopen voor morgen hebben gedaan, lopen we terug
 naar ons Hotel en proosten
met ons eerste wijntje in the Lounge van het Hotel
op 'n Buen/Bon Camino.
We bestellen 'n lekker etentje en gaan niet al te laat ons mandje in.
De eerste reisdag zit erop, prima verlopen.
Morgen gaan we op tijd met bus 15  en onze koffers
naar het busstation.

We zijn aan het inpakken en mogen niet teveel meenemen.
Valt niet mee !
Tijdens de tentoonstellig over de Camino in Utrecht,
 zagen we het volgende:

Alles wat je thuis laat is mooi meegenomen !

Letterlijk en figuurlijk !

Morgenochtend 7.30 nog even online inchecken en dan zijn we er echt helemaal klaar voor en staan maandagochtend vroeg om 5.30
op Schiphol !!

Op Dinsdag 17 April hebben we de laatste bijeenkomst bij Mieke.
Alle papieren zijn binnen en gecopiëerd.
Wat gaat er wel mee en wat niet, we nemen alle drie maar 'n klein koffertje mee, het is tenslotte 'n Pelgrimstocht........
Het is nog best even spannend, want Iberia staakt op de maandag en vrijdag.
De piloten van Iberia staken op deze twee dagen wel 3 maanden lang.
Hopelijk is onze vlucht daar niet bij.
Volgende week maandag weten en horen wij meer !
Nog ruim 'n week dan vertrekken we.......
We hebben er alle 4 zin in en zijn er klaar voor.

Buen Camino !

P.S.
Zojuist op de Iberiasite gezien dat ons vliegtuig
in ieder geval vertrekt op Maandag
30 April !!!!

Al 2 x hebben we het uitgesteld , maar gelukkig zijn we nog net op tijd
om de tentoonstelling over het  "Pelgrimeren naar Santiago"
in het Museum Catherijneconvent te Utrecht te gaan bewonderen.

Het museum had 'n mooi entree.

Met 'n prachtige binnentuin......

Jannie kiekte ons leuk !

De tentoonstelling was erg leuk opgezet,
 we zagen pelgrimeren in verschillende religies.
Natuurlijk veel over Jacobus de Meerdere en 
de voorbereidingen voor het vertrek.

Deze tekst vonden we zeer toepasselijk.
We zagen ook 'n voorbeeld hoe je kon overnachten op de Camino,
'n nagebootste herberg.
Verschillende rugzakken in allerlei zwaarte en grote.
Er was 'n mooie film over het onderweg zijn en we zagen rituelen.
Tranen van Vreugde in Santiago, het einde is in zicht.........

Kortom we vonden het alle drie erg interessant !

Ons tweede diner met elkaar, dit keer moest Nel het hoofdgerecht maken en Anga het voor en na gerechtje.

We hadden het weer reuze gezellig met elkaar !
Het klikt gewoon erg goed en 'n lekker wijntje erbij
komt natuurlijk de sfeer ten goede !!!
Ja zelfs Anga .......doet goed mee.

Nel vond dat we ook echt Spaans moesten eten,
geen gezeur gewoon eten,
Paëlla lust iedereen, zegt Nel, zelfs Cock en Mieke.
Met niet al te griezelige ingrediënten,
zoals zeevruchten en schaaldieren,
moeten Cock en ik toegeven dat het echt gewoon lekker was !
Onze complimenten, Nel !!
Er was zelfs 'n pannetje zonder garnalen !
Het voorgerecht 'n lekkere salade met van alles en nog wat
en 'n lekker gezond toetje.
We hebben ons derde diner alweer gepland voor volgende maand !
Ook gaan we naar 't Museum Catherijneconvent in Utrecht,
waar 'n tentoonstelling over "Pelgrims op weg naar Santiago de Compostela" wordt gehouden.
Het was 'n bijzondere avond.

Tot gauw,

In het museum is de tentoonstelling Pelgrims onderweg naar Santiago de Compostela geopend van Oktober t.m. Februari.
http://www.catharijneconvent.nl/p/43.html

Afscheid nemen. Loslaten. Op pad gaan.
En dan, alsmaar lopen, lopen en nog eens lopen.
 Kilometer na kilometer.
De een loopt er honderd, de ander loopt er bijna drieduizend.
Ondanks de blaren, ondanks de vermoeidheid.
Wat bezielt een pelgrim?
Zijn het de ontmoetingen of de prachtige landschappen?
 Gaat het om de fysieke uitdaging of juist de geestelijke?
In de tentoonstelling Pelgrims Onderweg naar Santiago de Compostela passeren uiteenlopende aspecten van het pelgrimeren de revue.
Buen camino!

De Pelgrimsroute naar Santiago is van alle tijden.
De Nederlandse belangstelling voor de bedevaart nam in de
jaren tachtig weer toe.
Sinds 'n jaar of zes is de groei van het aantal "pelgrims"niet te stuiten.
Velen lieten het Pieterpad links liggen en gingen de Camino lopen.
Nu het zo druk wordt op de Camino, zie je de pelgrimages van b.v. naar Rome weer groeien. 
Jaarlijks arriveren er 11 duizend mensen te voet of op de fiets in
Santiago de Compostela.
Meer dan de helft is vanuit Nederland boven de 50 !
In Spanje is de route juist onder jongeren populair.
De moderne pelgrim verkiest reisgids boven de bijbel.

Aanmelden als lid

kan bij één van de Info- en bezoekerscentra van het Genootschap of u kunt het hiervoor benodigde aanmeldingsformulier downloaden van de website, printen, invullen en opsturen. .
Er is eenmalig inschrijfgeld verschuldigd voor het eerste lid op een adres.
De hoogte hiervan alsmede de contributie voor het lidmaatschap voor het lopende kalenderjaar voor gewone en voor inwonende leden zijn vermeld op het aanmeldingsformulier.
Het lidmaatschap gaat in per 1 januari van het jaar van aanmelding, voor leden die zich aanmelden na 1 november van een jaar gaat het lidmaatschap in op 1 januari volgend op de data van aanmelding.
Het lidmaatschap is inclusief het abonnement op het tijdschrift de Jacobsstaf.
 
De genootschappen geven ook een pelgrimspas uit.
Dat is een document waarop de pelgrim stempels kan verzamelen in de steden en dorpen langs de pelgrimsroute.
 Bij inlevering van de stempelkaart in Santiago de Compostella ontvangt de wandelaar dan de officiële oorkonde dat hij zijn pelgrimstocht heeft volbracht.

De pelgrimspas van het Nederlands Genootschap van Sint Jacob wordt alleen aan leden verstrekt.

Cock, Nel, Anga en ik zijn al lid geworden en hebben
"Onze Pelgrimspas" al binnen !



Buen Camino

We proberen wat typisch "Hollandse kleine dingetjes" te verzinnen 
en te verzamelen om
mee te nemen en onderweg te geven aan andere pelgrimwandelaars.
Dat zie je veel op de Camino.
B.V.

of
Stickers van Nederland of goedkope klompjes, molentjes,
misschien hebben jullie nog wel iets thuis liggen, of 
wellicht hebben jullie andere leuke ideetjes ?
Lintjes in de kleur van de Nederlandse vlag ?
Laat het ons even weten, we komen het graag even ophalen !

Woensdagmiddag  16 November, na de wandeling, gaan we met z'n viertjes genieten van de prachtige film :
"The Way" !

Het verhaal:
Daniel is de zoon van de Amerikaanse dokter Tom.
  Hij is een fervente wandelaar en legt de Pelgrimsroute
naar Santiago de Compostella af.

  Tijdens de tocht wordt Daniel echter het slachtoffer van een storm
en komt hij om het leven.
Tom heeft nooit begrepen waarom zijn zoon die tocht wou afleggen.
Op zoek naar antwoorden en het lichaam van zijn zoon
 trekt Tom  naar Saint-Jean-Pied-de-Port,
waar hij begint aan dezelfde pelgrimsroute.
 Onderweg wordt hij onderworpen aan de gevaren van een lange wandeltocht, maar ontmoet hij ook enkele lotgenoten.

Na de film hebben we nog gezellig 'n etentje met elkaar
en kunnen we nog even napraten over de emotionele film.
Dat wordt vast genieten !

The day after........
We hebben genoten met z'n vieren van de film.
Daarna 'n gezellig lekker etentje.
Nel had 't bijzondere toetje en het voorgerecht gemaakt.
Anga het lekkere hoofdgerecht.
Cock had iets gezelligs voor Anga bij zich en Mieke verzorgde
"de wijntjes"
We hebben genoten en krijgen steeds meer zin en ideetjes.

BUEN CAMINO

Onze reis is besproken, wij hebben gekozen dit te doen bij:
Topo-Actief, die de eenvoudige hotelletjes voor ons geboekt heeft en onze bagage vervoert,
 zodat we zelf alleen 'n dagrugzak nodig hebben.
De tickets zijn besteld bij Iberia,

 we vliegen eerst van Amsterdam naar Madrid
en daarna van Madrid naar Santiago de Compostela.
We overnachten dan in Santiago en vertrekken de volgende dag
met de "Alsa bus" naar ons beginpunt O Cebreiro.

Wij, Nel, Cock, Anga en Mieke zijn bezig met de voorbereidingen voor
onze wandeltocht naar Santiago de Compostela.
Wij gaan de laatste 152 km. lopen van de Camino Frances:
Ons startpunt is : O Cebreiro
 

Al jaren spreken we er over en nu gaat het toch echt gebeuren in 2012.
We hebben er alle vier ontzettend veel zin in en kunnen bijna niet wachten.
Het liefst zouden we de héle Camino lopen, maar dat zit er even
niet in, maar je weet maar nooit........