Zevende Wandeldag....

Onze zesde wandeldag
Molinaseca------Cacabelos

De dag van de kleine authentieke dorpjes.....

Bij ons Hotel in Molinaseca maak ik om 8.15 nog even 'n paar mooie foto's.
De zon komt nog even niet door, maar het wordt weer 'n mooie dag.

Hier nog even ons hotel met de mooie Platanen, natuurlijk ook altijd 'n mooie Kerk in de buurt.
We gaan weer verder met wandelen nog 2 uur naar
de Tempeliersstad Ponferrada.
Ponferrada is de hoodstad van de regio El Bierzo.
De monumentenroute begint bij het Kasteel.

Castillo del Temple, het Kasteel van Ponferrada.
Het is 'n groot stenen gebouw vol tekens, symbolen en verwijzingen
naar de astronomie, waardoor het 'n mekka is voor liefhebbers
van de Tempeliers.

Wij zijn  nog even in de Tempeliers burcht wezen kijken,
het is 'n imposant complex.

De mooie Kerk van San Andrés.
We lopen verder naar het plein midden in de stad,
daar staat de Bedevaartskerk De La Encina,
 gaan er nog even in , maar er begint net 'n speciale mis !
Het is 'n prachtige stad, maar we moeten verder.....

Rivier de Rio Sil, over de brug,
richting  Camponaraya, het begin van de
wandeling door kleine dorpjes.

'n Lange straat , met links allemaal klaprozen.

Door de tunnel, die prachtig is bewerkt met allemaal
Camino-details !!

Daarna komen we in 'n klein parkje, Parque de la Concórdia,
 met in het midden 'n mooie kerk.
Het is zondag , dan zijn ze allemaal open.

Het was 'n mooie eenvoudige Kerk.
Voor het eerst durven Nel en ik hardop mee te zingen,
het klinkt echt niet gek zo met z'n drieën.
Oefening baart kunst.......
We krijgen 'n mooie stempel.

Bij het plaatsje Fuentes Nuevas komen we bij 'n chique
begraafplaats.

Het ziet er ontzettend verzorgd uit en er loopt zelfs bewaking rond.
'n Begraafplaats voor de rijke Spanjaarden.

Er staan mooie olijfbomen bij de kerk van La Asunción.
Gelukkig zijn we door de kleine, dorpjes heen
en lopen het laatste stuk van vandaag.

Door heerlijke wijnvelden van de Bierzo in het mooie glooiende landschap.....

Prachtige luchten, mooie wijnvelden en vele bloeiende struiken
en 'n mooi uitzicht op de heuvels en het Cantabrisch Gebergte.
We lopen via de Calle de Los Perigrinos het stadje Cacabelos
binnen, waar helemaal aan het einde van het stadje ons Hotel ligt.
Hotel Villa de Cacabelos, 'n mooi vrij nieuw Hotel.
We komen daar de vriendelijke Franse zakenman weer tegen en drinken even iets met hem.
Daarna gaan wij nog even het plaatsje in tot het tijd is voor het menu'tje !
Daarna zijn we moe en gaan graag naar ons mandje !!

Onze vijfde wandeldag
Rabanal-------Molinaseca

Het is afgelopen met de vlakte van Castilië en León.
De route over de Montes de León, waar het Pelgrimskruis:
"Cruz de Ferro" staat is een van de indrukwekkendste gedeelten van
de Camino de Santiago.
Het ligt op 1500 meter, waarvan we gisteren in het laatste uur
al wat geklommen hebben.

Strakke blauwe lucht en de nacht was erg helder, dat betekent dat het nog behoorlijk fris is als wij vertrekken 4 graden !
Ik doe lekker 'n paar wandelsokken over mijn handen.

De route is gelijk al mooi, 'n bijzondere bron.

Alles staat in bloei en dan met die zon erop......

Na Rabanal moeten we flink klimmen en dalen, maar nergens is het uitputtend.

Wil kleurt goed in het geheel.....

De schone berglucht, het verlaten landschap en de eerste blik
op de grens met Galicië, geven ons vleugeltjes......

De bergen met op de toppen het sneeuw, leken eerst zo ver weg, maar komen steeds dichterbij.

Dan opeens zien we "Het Cruz de Ferro",
het karakteristieke punt, waar de pelgrims vroeger
 hun steen van herkomst neer legden en bescherming
 vroegen voor hun reis.
Tegenwoordig is dat anders , je ziet van alles liggen
aan de voet van het kruis.
Het viel ons nog mee, er was vast opruiming geweest.
Wij legden alle drie ons "steentje" neer, we hadden alle drie 'n missie.

Je werd niet echt vrolijk van alles wat je zag liggen,
 babyfoto's en allerlei bijzondere herinneringen.
We werden wel 'n beetje verdrietig en emotioneel ervan !

'n Mooi plekje........

Sjaac en zijn vrouw waren er ook precies,
we namen van elkaar even foto's !
Daarna wilden we toch wel snel

van de berg af.......
Even alleen met je gedachten........

 

'n Stukje verder op de weg lazen we nog de wetenswaardigheden over
"De Cruz de Ferro", zelfs in "braille" was het te lezen !!
Het kruis is voor de wandelaar 'n magisch punt
 tussen Hemel en Aarde.

Nu volgt er echt nog 'n prachtig stuk door de bergen !
We moeten nog 'n klein stukje klimmen.

Je kan er koekjes, mandarijnen, 'n muts en zelfs schoenen
krijgen, alleen 'n Donativo wordt gevraagd.

De gele , paarse en witte brem bloeien welig.
Dankzij de héérlijke zon is alles nog mooier,
waar verdienen we het aan ??

We zien allemaal paarse en later ook gele heidevelden op de bergen.
We kijken onze ogen uit.

Tomás , de hospitalero, is er in geslaagd een gastvrije schuilplaats te creëren in het verlaten dorp, Manjarín.
Weinig comfort, maar je voelt je 'n Tempelier !!
Wij kochten er wat sieraden.
Manjarín ligt ook weer op 1500 meter, daarna begint
de lange, afdaling naar Molinaseca via 'n nieuw voetpad.

In El Aceba , aan het eind van het dorp, staat een gedenkteken
van een Duitse Pelgrim die hier met zijn fiets verongelukte torn hij afdaalde vanuit Manjarín.

Nu zien we weer mooie lavendel velden tussen de witte brem.

Ondanks de lange pittige dag voelen we ons toppie, morgen zullen we de spiertjes wel voelen maar dat hebben we er graag voor over om zoveel moois te zien.......

Dit mooie vlakke pad is uitgehouwen in het gesteente.
We moesten wel goed op de losse stenen letten......

We zien echt zoveel mooie  bloeiende struiken......

Het wordt steeds warmer, het is 25 graden en geen zuchtje wind.

Maar dan zien we ons einddoel van vandaag liggen, het is al 17.30 !
Molinaseca, 'n mooi dorp !

We lopen de mooie brug op, die over de rivier de Rio Meruelo
loopt.
Naast de brug ligt heel mooi, ons hotel.
Hostal El Palacio.
Het was 'n erg mooi hotel, met 'n groot terras.
Daar maakten we graag gebruik van en bestelden
meteen 'n lekkere koude "Cerveza" !!
Na het diner, op tijd naar bed, we waren zeer voldaan
na zo'n prachtige vijfde wandeldag !
We sliepen als roosjes !!!!!

Onze vierde wandeldag,
Astorga------Rabanal del Camino

We verlaten het mooie Astorga.....
Het is afgelopen met de vlakte van Castilië,
aan de horizon zien we nu de Montes de Léon.

We komen al snel bij de Kapel van El Ecco Home.
En hij is gelukkig al open !

Jubilate Deo
Cantate Domino.....

De lieve oude vrouw die op de kerk past, geeft ons graag 'n stempel.
Ze vraagt of we even onze naam en Land in het register willen schrijven.

We lopen in het land van de Maragatos, beroemd vanwege de klederdrachten en de oude gewoontes.
Het is 'n mooi gebied aan de voet van de bergen.

De overheersende kleuren in dit hele gebied zijn het rood van de aarde en
 het groen van de eikenbossen.

Niet te geloven........dat ik dit zie......

'n Prachtig gedenkteken van 'n vrouw van onze leeftijd,
die tijdens het wandelen op de Camino is overleden.
We worden even héél stil.......
'n Stukje terug kwamen we 'n man van begin 50 tegen, zijn rechterarm  verlamd en zijn rechterbeen kon hij alleen gebruiken 
door 'n extra bochtje te maken.
Hij liep zoveel mogelijk op de wegen met asfalt.
Later in de week komen wij hem nog 'n aantal keren tegen en iedere keer staken wij onze duim op en hij lachte met 'n brede grijns.
Hij stopte zo min mogelijk om niet uit zijn ritme te komen.
Ja, de Camino doet echt wat met je .....
Reizen verbreedt de geest in alle opzichten, vooral de Camino !

Mooie bewegwijzeringen.

We komen door 'n steeneikenwoud, waarvan de eiken allemaal bijna dood zijn en bekleed met mos, aan de rechterkant is 'n hekwerk waar de Pelgrims allemaal kruisjes hebben gemaakt van hout of
ander natuurlijk materiaal.
Echt heel bijzonder om te zien......

Nel hangt daar haar Jacobsschelp op,
die ze net in Santa Catalina gekocht heeft,
zomaar in het schuurtje van 'n oud Spaans Oma'tje.

Dan komen we aan de linkerkant, bij de grote oude boom,
Robie del Perigrino, de Pelgrimseik !
Alle Pelgrims, fietsers en wandelaars stoppen hier even,
echt weer 'n bijzondere plek.
Wij rusten meteen even uit.....

We lopen het laatste stukje van vandaag naar Rabanal.
'n Plaats die helemaal is opgeleefd door de Camino.


 

We slapen in Hostal Restaurante El Refugio, 'n gezellig hotel aan de "Caminostraat" die het dorp doorkruist.
Onze slaapkamer grenst aan 'n open binnenplaatsje, 'n soort privé terras,
daar gaan we lekker iets drinken en ontmoeten 
'n Franse zakenman uit Parijs !
Zijn vrouw regelt vanuit Parijs iedere dag zijn Auberge,
voor de komende dag !
We komen hem later nog 'n paar keer tegen, 'n gezellige man.
Ineens zien we hier ook Sjaac en zijn vrouw weer, leuk !
We eten pas laat om 20.00 en we besluiten naar de Romaanse Kerk van Santa Maria te gaan.
Om 19.30 is er in Vespers (avondgebed)
Om heel eerlijk te zijn vonden we het niet zo mooi,
er was weinig warmte bij, alleen het gebed voor de Pelgrims was mooi,
er waren er gelukkig velen !
Na het lekkere Menu, gingen we ons mandje weer opzoeken ,
morgen de zwaarste etappe door de bergen !
We hebben er zin in........

Derde Wandeldag
Hospital Orbigo----Astorga

Ik zei het al, vandaag 'n speciale dag, 23 Mei, Nel jarig !!
Bij het ontbijt kreeg Nel al de mooie slinger om
 en hebben we hard voor haar gezongen !
Iedereen klapte voor haar, ons !!!!!

Héél toepasselijk kwamen we, toen we net onderweg waren deze
spreuk tegen:
"De tijd vliegt voorbij " !!!!!!!

De route kwam langs de Kerk,
we maakten nog even deze mooie foto met de Platanen erop en
weer 'n mooie strakke blauwe lucht.
Aan het eind van het dorp kunnen we  2 kanten op naar Astorga, over de weg of over een bewegwijzerd pad die iets langer is !
Wij kiezen voor het mooie langere pad en dan lopen we weer over het platteland, door de akkers naar het volgende dorp Villares de Órbigo.

De jarige job heeft trek in koffie en gelukkig zien we dit bord.

Nel voelt zich nog niet echt jarig......
Maar daar komt nog wel verandering in.......

Deze plaats ligt aan de rand van het rivierdal aan de voet van de Páramo, waar de St. Jacobsroute later overheen loopt.
Speciaal voor de Peregrinos bovenstaand kruis.......

Na de koffie gaan we weer op pad....

We komen langs 'n mooie bron .

Het pad wordt steeds mooier en meer begroeid.....

Wil loopt 'n stukje voor ons en heeft niet door dat de Kerk zo open gaat.
We lopen in het dorp Santibáñez de Valdeiglesias en
 zien allerlei mensen bij de Kerk.
We vragen of hij straks open gaat en dat blijkt, want er komen allerlei schoonmaaksters en we mogen naar binnen.
Ze zijn bijzonder vriendelijk en blij met ons bezoek !

'n Prachtige kerk, ze vragen of we willen blijven, want er gebeurt straks iets bijzonders, wat....dat begrepen we niet helemaal.

Nel en ik zingen nog even in de Kerk en krijgen "'n stempel "van de bijzonder lieve mensen daar.......
Maar dan moeten wij weer verder helaas.....

We vervolgen ons mooie pad, we blijven kijken naar de mooie natuur.

'n Stukje verder zien en horen we aan de linkerkant bij 'n brede afgraving, zwaluwtjes op en neer gaan, 'n heleboel....
Na even goed gekeken te hebben zitten er in de rotsen heel veel gaatjes
en in die gaatjes zitten jonge zwaluwtjes die om eten piepen.
We kijken onze ogen uit dat de mamma's precies weten in welk gaatje haar kinderen zitten, echt bijzonder !!

Weer even 'n gedenkteken.......

En dan komen we in "Paradise"........
'n Knappe jonge Spanjaard begroet iedere Pelgrim zeer enthousiast
en vraagt of ze iets willen eten of drinken....

Niemand hoeft iets te betalen......
Maar 'n "DONATIVO" is welkom, zodat hij weer nieuwe etenswaren
kan kopen voor de Pelgrims !!! (zelf komt hij ook niets te kort natuurlijk !)
Iedereen stopt en doneert wat, hij is zzzooooooo
enthousiast en dat werkt aanstekelijk !

Ik zei : She's got her Birthday today.....
Dat was niet tegen dovenmansoren gezegd,
 uit volle borst werd er gezongen:
Happy Birthday to Nel, happy birthday to Nel.......
Nel vond het geweldig, ze was echt jarig nu !!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Na de zang werd er aan ons gevraagd of we mee wilden werken
aan   'n Engelstalige film over "de Camino" .
We mochten zelf 'n verhaaltje verzinnen.
Ik vertelde o.a. dat zolang je vingers niet dezelfde lengte hebben,
je iedere dag nog leert, zeker hier op de Camino !
Dit had Sjaac ons verteld bij de eerste ontmoeting
met hem en zijn vrouw.

Nel vertelde o.a. over The Way, er is eigenlijk geen Weg,
de weg ontstaat terwijl je loopt/wandelt.
De Franse tekst van onderweg "Le Chemin.......
Er werden ons nog 'n paar vragen gesteld, we moesten ons mailadres achter laten en toestemming geven voor de film, het zou nog even duren voordat hij klaar was, maar ter zijner tijd krijgen we 'n berichtje....
'n Ontzettend leuke, bijzondere  ervaring !!
Na 'n mooie rode hartjes stempel, die precies paste bij Paradise,
 werden we door iedereen uitgezwaaid :
Buen Camino......Ladies !!

Het onverharde pad wordt op een heuvel een voetpad dat door 'n vriendelijk eikenbos loopt.
De nabijheid van de "Pico Teleno" en de bergen van Léon
kondigen het eind van de hoogvlakte aan.

Dan zien we in de verte Wil al zitten op 'n hoogte waarop het
Kruisbeeld van Santo Toribio torent.

Vanaf dit punt kan je de vlakte van Astorga overzien en ook de
Kathedraal van Astorga is al in zicht!
We dalen af naar San Justo de la Vega, 'n voorstadje van Astorga.

Alle pelgrims dus ook de fietsers moesten hierover het spoor
 door deze mooie constructie !

Het was nog 'n behoorlijk stukje lopen eer we de binnenstad van Astorga bereikten, maar we kwamen allemaal bijzondere  herinneringen tegen uit de Romeinse tijd.





Iedereen wilde op de foto met deze mooie Pelgrim !

We komen bijna bij het Hoofdplein aan......

Daar staat ook het prachtige Gemeentehuis, op 'n plein met allemaal gezellige terrasjes, wij zoeken gauw 'n mooi plekje.
We zijn moe en hebben het warm, maar na 'n héérlijke Pizza, knappen we weer op en lopen het laatste stuk naar ons Hotel.....

Hotel Gaudi, wat 'n verrassing, 'n prachtig Hotel tegenover
de Cathedraal van Astorga,  het Museum en het
Palicia de Gaudi, Musea de los Caminos.
Ik ga lekker alvast inchequen.......

Maar Nel en Wil hebben 'n gitarist ontdekt op het terras vóór ons hotel,
Nel vertelt dat ze jarig is en dan gaat de gitarist helemaal uit z'n dak...

Nel en Wil , ze swingen  even gezellig mee......

Ik ben net op onze kamer aangekomen en dit is ons uitzicht....
Links de Cathadraal en voor ons :
Palacia de Gaudi.
Het Bisschoppelijk paleis is een ontwerp van
de Catalaan Antonio Gaudi.
We brengen als we opgeknapt zijn nog 'n bezoek aan de Cathedraal , we zingen nog even met z'n drieën, het klinkt steeds mooier.......
Wie kan zeggen dat ze in de Cathedraal van Léon
 of de Cathedraal van Astorga gezongen heeft ?
Ook bezoeken we het Museum en de Palicia van Gaudi, prachtig !!
Na het Diner is Nel d'r verjaardag voorbij en ook onze derde wandeldag !!!
Het was weer 'n geweldige en  bijzondere dag !


 

Onze Tweede Wandeldag
Villadangos Dél Páramo ----- Hospital Orbigo

Om half acht ontbijten we iedere ochtend en kijken we meteen naar buiten, weer 'n strakke blauwe lucht vandaag !
We gaan eerst terug naar Villar de Mazarife om weer 'n mooie alternatieve route over het platteland te maken,
i.p.v. het wandelpad naast de N-120 !

Je oog moet er maar net opvallen.......
Grappig !
We lopen over onverharde paden richting Villavante.

Ook vandaag weer meteen 'n prachtige bloem.....






'n Leuk dorpje met gezellige terrasjes en veel Pelgrims.

We komen Maikelin uit Florida tegen, 3 Duitse dames en 'n Italiaanse
jonge vrouw, het is goed dat we alle drie talen spreken want die heb je hier echt nodig !

Natuurlijk kijken we of het mooie kerkje al open is,
maar helaas deze is nog dicht.

Na 'n lekker bakkie en de eerste stop, loopt het weer prima !

De weg gaat verder over paden tussen bevloeide akkers,
het is hier zo rustig en wat 'n prachtige vogelgeluiden,
we lopen echt te genieten, allemaal met onze eigen gedachtes !

Onderweg komen we op 'n afgescheiden stukje grond allerlei
nieuwe attributen tegen om de spiertjes van
 benen en armen soepel te houden !
Speciaal voor de Pelgrims !!!!
We maken er dankbaar gebruik van.
We komen bijna bij de prachtige plaats Hospital de Orbigo aan,
 waar onze  volgende overnachting is.

De lange brug van Hospital de Órbigo is prachtig en
 overspant de rivier de Órbiego die door een gebied met grasland en bomen stroomt, wat erg verkwikkend is na zoveel droge Páramo.
 

We komen Sjaac en zijn vrouw tegen, we hebben ze al eerder ontmoet,
hij is vorig jaar Oktober aan zijn rug geopereerd en loopt met 'n ijzeren plaat en schroeven in zijn rug de Camino !!
Leuk om zo van elkaar even foto's te maken op de beroemde brug !

We liepen 'n stukje met de rivier mee, zo mooi......

Voor we naar ons Hotel gaan aan de andere kant van de brug,
maken we eerst even 'n aantal foto's van de beroemde Kerk
met 3 ooievaarsnesten erop !

De brug verdeelt het dorpje eigenlijk in twee delen....

We zien 'n mooie cafetaria met tuin in de zon,
 we moeten nodig wat eten !

Terwijl we wachten op het lekkers,
 maken we mooie foto's van alles wat bloeit in de mooie tuin !
 Zo onze maagjes zijn weer gevuld en
we gaan over de brug op zoek naar ons Hotel !
Hotel El Paso Honroso, nog 'n aardig stukje lopen, het plaatsje is groter dan we gedacht hadden.
'n Gezellig Hotel dichtbij het centrum van het dorp.
Na lekker gedoucht en gerust te hebben,
 gaan we 'n restaurantje opzoeken,
want in het Hotel kunnen we pas om 21.00 eten
en dat vinden we te laat.
We willen vanavond om 19.30 de Gregoriaanse Mis
 bijwonen in de mooie Kerk.

We bestelden allemaal wat anders, het smaakte weer prima !
We zijn mooi op tijd in de kerk waar 'n aantal Pelgrims zitten.

De mis was mooi, de Meimaand is Mariamaand en dan wordt er eerst
de Rozenkrans gebeden, dat werd steeds op dezelfde toon gedaan.....
De Pelgrims die er waren werden speciaal genoemd en er werd voor hen gebeden !
Met bovenstaande vrouw mochten we mee de Pastorie in
om een stempel te halen.
We waren de laatste die de Kerk verlieten,
 dus Wil wilde wel even zingen bij het Altaar.
Jubilate Deo.......
Cantate Domino......
De akoestiek was mooi in de Kerk
Wil heeft 'n prachtig stem, Nel en ik deden héél zachtjes mee.
Het werd tijd om naar het Hotel te gaan .
Morgen 'n speciale dag........

Onze eerste wandeldag.....
         León ---Villadangos Del Páramo

Na 'n lekker ontbijtje staan we om even over achten klaar
om op weg te gaan,
we kijken naar de mooie strakke blauwe lucht, héérlijk.....

Heel toevallig komt onze bagagevervoerder er precies aan,
 leuk dat we dat ook nog even op de foto kunnen zetten !
Tee Travel, Culture & Nature, werkt perfect.

Eerst nog even 'n mooie foto van de Basiliek de San Isodoro maken,
 we hadden 'n pracht uitzicht vanuit Hotel Boccalino.

Al heel snel vinden we onze eerste gele wegwijzer
 om de mooie stad León uit te komen.

Langs de Hospital de San Marcos met de uitbundige gevel, heel mooi !
Prachtige tuinen aan de voorkant.

Wil en Nel kijken er met bewondering naar........

In ons boekje stond dat het ingewikkeld was om León uit te komen maar
het ging prima, 3 paar ogen die erg oplettend waren.

We lopen via de San Marcosbrug over de rivier de Bernesga en komen dan in  het buitengebied van León, even 'n stukje door het industriegebied, dat hoort nu eenmaal ook bij 'n stad !

Onze eerste stop is 'n La Virgin del Camino,
we worden heel hartelijk welkom geheten door de eigenaars !
Iedereen stopt hier voor 'n Café con Lêche of 'n Café Americano.

'n Klein stukje verder kunnen we kiezen tussen twee wegen,
rechtdoor over 'n voetpad paralel aan de N-120 of linksaf de iets langere alternatieve variant via Villar de Mazarife,
door de velden zonder lawaai.
Wij kiezen natuurlijk voor de laatste !!!

De Heilige Jacobus met op de achtergrond de ondergrondse huisjes.

De droge hoogvlakte van de Páramo is een oase van bloemen en heeft een kenmerkende vegatatie van lage struiken.

Overal steenmannetjes........

 In de maanden mei en juni, bloeien o.a. de lavendel en brem en
'n groot aantal orchideeën.

In de verte zie je de groene Montes de Léon al,
waar we binnenkort door komen.
De witte Caminopaaltjes houden ons de hele tijd gezelschap.

Lopend over het mooie roestbruine pad hebben we het over
"De Weg".
Er is eigenlijk géén weg, de weg ontstaat gaande weg,
tijdens het lopen.
Deze tekst kwamen wij op 'n bord in het Frans tegen, mooi.......
Wij ervaren het ook zo......

Hele velden klaprozen komen we tegen met wel 10 gekleurde andere
 bloemetjes er tussen door.
Ze komen prachtig uit in de felle zon !
Om ons heen horen en zien we soms, allerlei bijzondere vogels,
de mooiste geluiden en er gaat zelfs 'n koekoek met ons mee !!

Even 'n yoghurtje eten en in de schaduw en even rusten.
Het is hier erg rustig op de Camino, we kwamen wel 2 Nederlanders tegen die in Saint Jean Pied de Port begonnen waren.
Ook 2 Afrikanen, we maken gezellig 'n praatje......

Soms komen we groepjes verspreid staande eikenbomen tegen.
Het is zo'n mooi landschap.

In Chosas de Abajo is gelukkig 'n bar, zodat we even 'n Bocadillo
kunnen eten.

Op de elektrischetijdspaal heeft de ooievaar 'n mooi nest gemaakt,
er zijn veel ooievaars in dit gebied.

Dan komen we in het mooie dorp "Villar de Mazarife" aan.
Daar beleven we nog iets moois !!!!!

Er komt 'n enorme groep schapen aan met op 'n ezel de herder en 3 honden om al die schapen bij elkaar te houden.
We zien ze in de verte al aankomen en dat willen we niet missen natuurlijk !!

Het was geweldig om daar tussen te lopen....
Camera's in de aanslag en opletten dat je niet viel...
De schapen kennen geen pardon........

Ze gingen behoorlijk hard vooruit, benieuwd naar het nieuwe veld.
De honden hielden de schapen en ons nauwkeurig in de gaten,
zo ook de herder......
Wat 'n belevenis.......

Nog 'n  laatste stukje naar Villangos Del Páramo, we maken daar
'n  foto van de Kerk met 3 ooievaarsnesten erop !
We zijn aan 'n Vino toe.....
Daarna douchen.....

We hebben 'n lekker etentje in "Hostal Libertad", ons Hotel voor vannacht, waar de koffers al stonden te wachten !
Bedankt LOUIS !!
Wat 'n héérlijke eerste wandeldag !

Om half 5 's morgens staan we op Schiphol,
onze mannetjes hebben ons weggebracht.
We hebben er zin in.......
Wij vliegen met "Transavia" naar Barcelona en gaan daar met de bus naar
de andere Terminal voor onze vlucht naar Burgos.

Ons tweede vliegtuig is klein, spannend.......
Vorig jaar vlogen we ook met Air Nostrum.......

Jullie zullen het niet geloven, maar in dit vliegtuig zaten maar 13 mensen !
We moesten allemaal in het midden zitten voor de juiste verdeling.
Dit hadden we nog nooit meegemaakt, wat 'n luxe !
Na de vliegreis gingen we per taxi naar
het Station van Burgos, Rosa del Lima.
De trein naar León,  kan ieder moment binnen komen.
De reis duurt 2 uur !
De tickets hadden we in Nederland al besteld, erg makkelijk.

Langzamerhand hadden we wel trek gekregen in iets hartigs,
gelukkig was er op het nieuwe station 'n gezellige cafetaria.

León, we komen er aan.........
'n Mooie nieuwe trein van Renfe, de besproken zitplaatsen in de 6de wagon vonden we snel !
Vanuit het station in León namen we weer 'n taxi
naar ons gezellige Hotel.

Hostal Boccalino.
We konden om 20.00 dineren, 'n Peregrino Menu del Dia !
Eerst maar even de mooie stad in:

Natuurlijk eerst naar de  Kathedraal......aan de Plaza de la Regla.
We halen meteen onze eerste stempel.....

Prachtig .....
De indrukwekkende gevel met twee torens heeft
'n voorhal met 3 portalen.
León is 'n mooie, schone stad, we kijken onze ogen uit.

We zien veel kerken  en ook de mooie Basiliek , de San Isodoro,
die tegenover ons Hotel ligt !
Morgen kijken we verder het is nu tijd voor .......

'n Lekker glaasje:
Vino Tinto y 'n Vino Blanco !
We krijgen er lekkere hapjes bij......
Daarna lopen we naar ons hotel voor ons eerste Pelgrimmenu.
Het smaakte prima !!!!
 Daarna duiken we ons mandje in want na zo'n lange reisdag zijn we moe,
morgen begint onze eerste wandeldag !!!!!!
Om 6.45 gaat de wekker af......

Ziet er niet zo rooskleurig uit geloof ik,
nu wel, maar als wij er heen gaan ???????
Komende 14 dagen ??????

Reis geboekt, tickets geregeld, komt best wel wat voor kijken,
als je weer 'n deel van de "Pelgrimsweg" wil gaan bewandelen,
ha lekker, alles voor elkaar !!!
Ineens krijg je dan bericht dat ons tweede vliegtuig van
Barcelona naar Léon 4 uren eerder
vertrekt en maar één  keer per dag gaat !!
Wij zitten dan nog in de lucht naar Barcelona.........
Na lang zoeken en denken reizen we nu van
 Barcelona naar Burgos en gaan daarna met trein of bus,
 'n tocht van ruim 2 uren, naar Léon !!
Ook Nel, die later boekte, heeft het voor elkaar gekregen.
We komen nu pas 's avonds in Léon aan, zo jammer, we hadden zo graag de stad en vooral de Kathedraal 's middags bezocht.

Hallo Allemaal,

Normaal gesproken start je ergens op de Camino Frances
 en loop je naar Santiago de Compostela en dat is dan je einddoel.
Wij gingen vorig jaar de laatste 162 km. lopen en Wil met zoon Stephan liepen dat jaar daarvoor 'n deel van de Camino tot Santiago.
Nu hebben we daar alle twee zo'n goed gevoel aan overgehouden,
 dat we nog 'n stuk willen lopen op de Camino.
 

We hebben al veel in het buitenland gewandeld.
Samen waren we o.a. ook in Noorwegen,
op Cyprus en op het eiland Karpathos.......





We lopen van León naar O 'Cebreiro 165 km,
verdeeld over 9 wandeldagen !
Onze reis is weer geboekt bij Topo Actief,
 dat is ons prima  bevallen vorig jaar.

Op 20 Mei 2013 vliegen we van:
Amsterdam naar Barcelona
en van
Barcelona naar León.
Dit is inmiddels gewijzigd:
van Barcelona vliegen we naar Burgos en
daarna gaan we per trein/bus in 2 uren naar Léon !

De volgende dag, 21 mei starten we onze eerste wandeldag en lopen we langs de mooie Kathedraal van León.
We hebben er ontzettend veel zin in en zullen goed moeten trainen
want het is 'n prachtige route met 'n paar pittige stukjes !
Mijn nieuwe stempelkaart heb ik al in huis !
(Credencial del Peregrino)

Vanuit O Cebreiro gaan we na die 9 Wandeldagen met
de Alsa-bus naar Santiago de Compostela, overnachten daar,
 en vliegen de volgende dag:

van Santiago naar Barcelona
en van Barcelona naar Amsterdam.

Buen Camino !

Onze terugreis op Woensdag 9 Mei......

Na 'n lekker ontbijt, pakken we alles weer in.....
Naar huis, gemengde gevoelens.....
Nel en ik hadden nog wel verder willen lopen.......

Om 10.45 komt de taxi ons halen om naar het mooie vliegveld van
Santiago de Compostela te gaan.

Daan heeft ons al online ingechecked, dat was wel erg makkelijk.
We nemen nog 'n lekkere Café Con Leche....
Onze hoofdjes zitten overvol gedachtes........

De reis verloopt prima, we landen op tijd en onze koffers
komen bijzonder snel.
Alleen op de wandelstokken van Nel en Anga moet 'n poosje gewacht worden.
We nemen afscheid van elkaar......
Het was 'n héle bijzondere reis !
Dank jullie wel meisjes voor jullie gezelligheid en doorzettingsvermogen.

Dit bericht van ons kwam op Facebook van Topo - Aktief.

Mijn Camino hoekje thuis !

Thoughts on the Camino to Santiago:
http://www.youtube.com/watch?v=QDOTJHbwRj4

Zevende en tevens laatste Wandeldag:
van Rúa naar Santiago de Compostela
23 km.

De laatste etappe van de St Jacobsroute voert langs de plek waar de pelgrims zich vroeger wasten en loopt over de Monte Gozo,
(de berg van vreugde)
Daar zagen de pelgrims  voor het eerst de torens van de Kathedraal van Santiago liggen en daar dankten ze de Apostelen voor hun behouden aankomst.

Vannacht heeft het vreselijk hard geregend en ook nu is het
 bepaald niet droog.
Het is dan ook behoorlijk blubberig.......
Wel mooi voor de foto denkt Nel......
We lopen lekker door en na het eerste koffiestopje zijn we al
aardig op weg naar ons einddoel.

Het lijken nog goede schoenen, maar er is toch blijkbaar afstand van gedaan......

Voor het eerst zien we de naam Santiago staan, Nel zet haar mooie Finse
wandelstok, die weer goed dienst heeft gedaan erbij, voor 'n mooi plaatje.

Dan komen we het laatste Kerkje onderweg tegen....
in het plaatsje Lavacolla.

Jubilate Deo.....
Cantate Dominus.......

Allemaal verse bloemen op het altaar.






Ook onze Camino-vrienden ontmoeten we daar, alleen de twee knappe Spanjaarden horen bij elkaar, we sliepen regelmatig in het zelfde hotel.
De andere drie liepen alle drie apart /alleen de Camino.
De rechtse dame, uit Amerika, daar sprak ik iedere dag vanaf Sarria 'n poosje mee, 'n lieve vrouw, in deze Kerk gaven we elkaar 'n dikke knuffel.
Waarschijnlijk zouden we elkaar bij de Kathedraal niet meer tegen komen.

Ze wilden ons ook graag op de foto hebben, dus vooruit maar weer, even de kletsnatte poncho's uit en "Say Cheese" !
We kregen hier in het Kerkje van Lavacolla 'n mooie stempel.
Vanuit hier lopen we langs de beek en volgen de weg omhoog naar de Monte de Gozo.
Het voetgangersgedeelte is geel, de kleur van de St Jacobsroute !
Vandaag de dag is de Monte De Gozo , 'n groot centrum vol toeristen, congressen en studiereizen.
Daarna lopen we richting de stad Santiago, niks moois aan.....
gewoon 'n drukke stad waar we door heen moeten......
Als we het oude stadscentrum binnen komen is het nog 50 minuten lopen door moderne straten.

We lopen langs de Praze de Concordia....
Cock en ik lopen voorop in de stromende regen, zonde om straks zo bij de Kathedraal aan te komen, zelfs onze kleding onder de poncho is nu nat !!
Nel en Anga volgen op afstand........

Prachtig gezicht al die beelden van de Apostelen,
 kletsnatte Cock wil toch voor mij nog even pozeren, lief hoor.....
Het is hier dat ik "Mijn Steentje met de naam van José, mijn zusje" achterlaat, het regent........niemand ziet de traantjes ........

Pas als we bij de "Plaza de San Pedro " komen, zien we één van de torens van de Kathedraal, toch 'n héél bijzonder moment !
Wij zijn maar "kleine Pelgrims", met klein bedoel ik de 160 km. en toch
hebben we 'n speciaal gevoel als we één van de torens
 van de Kathedraal zien.
Dan moeten we nog 'n aardig stukje lopen, we hadden graag met z'n
 vieren, in het zonnetje, bij de Kathedraal aan willen komen, maar het regende zo hard, dat we besloten door te lopen, we hadden in de Kathedraal 'n afspraak elkaar te ontmoeten.

We komen aan bij DE PLAZA DEL OBRADOIRO, het plein dat genoemd is naar de barokke voorgevel van de Kathedraal, de Obradoiro.
Op dit plein komen alle wegen naar deze stad samen.
 De Majesteitelijke  Barokke Kathedraal van Santiago.
We moeten nog 33 treden op om binnen te komen............
welke trap je ook neemt altijd 33 treden, aan de voorkant
 of achterkant of zijkant.
Aan alle kanten zie je bedelaars bij de deuren
van de Kathedraal zitten, we proberen er overheen te kijken,
nu even niet.......

'n Somber gezicht, niemand blijft even staan op het plein.....
Het weer is te slecht........
Wat 'n verschil op de dag van onze aankomst, toen was het hier erg druk.
Wij gaan naar binnen en wachten op Anga en Nel.

De Kathedraal is erg groot, het altaar erg blinkend van goud, maar het
ontzettend grote wierookvat, de Botafumeiro is prachtig .......
Het grootste wierookvat ter wereld, het vat stamt uit 1851.
Op hoogtijdagen wordt het vat gevuld met gloeiende kolen en wierook en via 'n kabelinstructie in beweging gebracht.
Het Maria-Altaar is erg mooi.....
Ook zie je bij binnenkomst achter het hoofdaltaar, het beeld van de  Apostel Jacobus, de Jacobusbuste,
 velen omarmen hem.......
Er is 'n speciale Pelgrimsmis om 12.00 's middags, helaas kunnen wij daar niet naar toe, maar het is goed zo..........


Wij zien twee Caminovriendinnen , ze nemen ons mee naar het Kantoor voor de Pelgrims, tegenover de Kathedraal.

Daar kunnen wij onze "Credencial del Peregrino" laten zien en als alles klopt, je benodigde stempels en het aantal kilometers, krijg je dan je
"COMPOSTELA" !

Hier zijn we wel héél erg trots op !
We bellen even met Nel en we gaan allemaal naar ons hotel in Santiago, we wachten niet meer op elkaar in de Kathedraal.
We zijn te nat geworden en verlangen naar droge kleding.

Hier tekent Anga voor haar "Compostela".

Dit is ons hotel, Hotel Agalia.
Het lijkt oud, maar van binnen was het prachtig gerestaureerd !

Na droge kleding, is het eindelijk tijd om elkaar te knuffelen en te
feliciteren met het behalen van de Compostela.
We bedanken elkaar voor de bijzondere dagen die we met elkaar doorgebracht hebben.

Er was veel warmte voor elkaar onderweg, er was gezelligheid, er waren luchtige en diepgaande gesprekken.
Er waren makkelijke en moeilijke momenten.....

Er waren ook vele lachmomenten, gewoon ontzettend gezellige momenten ook met vele Camino-vrienden .......

Meisjes bedankt voor jullie gezelligheid en aandacht voor elkaar.
We hebben van en met elkaar genoten.

We gaan lekker douchen en onze haartjes wassen en daarna
 is het tijd voor ons laatste diné.

Drie Spaanse dame's, die naast ons zaten, wilden onze laatste
avond wel eventjes vastleggen.....
"APLAUSOS"
 (proost)
De Vino Blanco en Vino Tinto smaakten prima !
Ze genoten van ons enthousiasme.





We aten ter afsluiting 'n héérlijk 3 gangen menu'tje !!
Dit was onze laatste wandeldag, wat bijzonder weer,
 morgenochtend na het ontbijt en de koffie 
worden we door de taxi opgehaald om naar het vliegveld te gaan.

Vandaag de zesde wandeldag van:
Arzúa naar Rúa 18 km.

We komen vandaag langs kleine beekdalen en prachtige boerendorpen.
De opvallende "Hórreros" (opslagplaatsen voor graan) 
zijn kenmerkend voor dit gedeelte van Galicië.

Maar eerst...........
Bij het ontbijt zingen we  luid in koor,
Lang zal Anga leven
Lang zal Anga leven
in de gloria
in de gloria
Hieper de piep......

Anga is er beduusd van, ze dacht echt,
 daar denken de meisjes vast nu niet aan.
Anga krijgt 'n mooie gekleurde slinger om,
haar leeftijd in sierlijke gekleurde letters
en leuke souveniertjes van de Camino.

Ze wordt er stilletjes van......
Nel heeft ook nog 'n gedichtje voor haar,
maar om géén traantjes te krijgen leest ze dat niet voor.

Na het ontbijt gaan we op weg al gauw lopen we langs kleine buurtschappen die nauwelijks van elkaar te onderscheiden zijn.
Natuurlijk ook weer 'n mooi Kerkje.

Ook hier moeten we onze namen invullen , toch wel bijzonder.......

Mooi......

Bij de eerste koffie stop (Anga trakteert), moeten we eens even goed kijken waar we nu ongeveer zitten, soms volg je gewoon
 'n stukje de pijlen,
maar we hebben het ontzettend leuke boekje niet voor niks tenslotte.

De regen spaart Anga niet op haar verjaardag, wel prachtig zo
langs die rotspartijen.......

Allerlei soorten bewegwijzering, allemaal mooi en handig.....

Ook weer zo'n mooi plaatje, hoe oud zal dit wel niet wezen ????

In ieder dorpje staat bijna 'n Kerkje, maar deze is weer dicht.
Het blijft 'n mooi gezicht.......

Dan lopen we ineens langs dit indrukwekkende gedenkteken...
Cock en ik worden er stil van........
's Avonds gedenken we haar met Nel en Anga.
Nel heeft dit gedenkteken even gemist en besluit morgenochtend nog even 'n stukje terug te lopen.

'n Stukje verder komen we deze mooie bloeiende struik tegen,
helaas weten we niet precies de naam.

Dan zien we in de verte ineens de naam van ons Hotel staan,
in de plaats Rúa.
Rúa betekent weg of straat naar Santiago.
Vandaag géén Italiaaanse meisjes en ook de Afrikaanse slaapt ergens anders.
De Vader en zoon (15) uit Nederland die we eerder ontmoeten, zijn alweer veilig thuis.
De Vader liep eerst 'n gedeelte van de Camino met zijn Schoonvader,
de Schoonvader overleed en nu lopen de Vader en zoon, met de rugzak van Opa, 'n mooi stuk van de Camino in de vakantie.
Zo mooi om zoiets te horen, ik vergat het bijna te vertellen.
Steeds schiet er weer 'n mooie ontmoeting bij me binnen.

De laatste foto van vandaag is zo'n traditionele Horréro
(graanopslag) waar ik aan het begin van de dag over sprak.
Bij het diné klonken we op de mooie, helaas één na laatste wandeldag, de regen en natuurlijk proosten we op Anga.
Morgen de laatste wandeldag.......
Santiago is nu dicht bij............
Jammmmmmeeeerrrrrrrr.........

Op zondag is onze vijfde Wandeldag
van Palas de Rei naar Arzúa 29 km.
Na 'n moerassig gebied en het gehucht San Xulían
loopt het pad naar de vallei van de rivier de Pambre.
We stijgen en dalen voortdurend.

We kregen 'n overheerlijk ontbijt en nu om 8.15 lopen
we alweer te wandelen.

Talrijke beekdalen doorsnijden het laagland van Galicië.
Over de staptegels is het prima te doen.

Héérlijk zo even op je zelf lopen.......

Al gauw komen we deze prachtige wilde Irissen tegen, Nel en ik maken er veel foto's van, zo mooi met die druppels er op.

Nel wil zo'n mooie Iris gaan schilderen thuis.

'n Mooi Romaans Dorpskerkje, maar helaas op slot .......

De Jacobsschelp als bewegwijzering, echt mooi......

We steken de beek weer over......

We lopen door het plaatsje Leboreiro en zien 'n gigantische hoge mand gevlochten van wilgentenen.

 Vandaag passeren we vele mooie bruggen, het is bijna niet bij te houden bij welk gehuchtje deze nu weer hoort.

Hier is de Jacobsschelp fel geel gekleurd !

Zomaar ergens langs de kant, we hebben er oog voor.....

We lopen langs 'n mooie groente markt, van alles is er te koop....

Deze meneer is de inktvis aan het schoonmaken en in stukjes
 aan het snijden.

Dan zijn we bijna in Melide, vele pelgrims slapen daar, maar wij moeten nog even verder.

Het is niet zo gek dat veel Pelgrims met het geloof bezig zijn,
we komen vele Kerkjes tegen, ze zijn allemaal verschillend....
en allemaal erg mooi.......

Apostel Jacobus de Meerdere.

Nog maar 50 km., we hebben er al 110 km. opzitten !

Wederom komen we bij 'n kerkje, de Pastoor verwelkomde ons buiten al
en nam ons meteen mee naar binnen voor 'n stempel, hij zwaaide ons ook weer uit.

In ieder Kerkje brandde Cock 'n kaars..............

De laatste stop.......




Eindelijk na 29 km. kwamen we moe maar voldaan in onze
"Casa Teodora" in Arzúa aan.
Het was 'n mooie dag, maar de pootjes wilden nu wel even omhoog gelegd worden.
 
No Pain No Glory !!

's Avonds hadden we 'n héél gezellig diné en na afloop dronken we nog iets met onze Noorse vriendinnen !
Dit was onze vijfde wandeldag, morgen 7 Mei 'n speciale dag !!!!!

 Onze Vierde Wandeldag
van Portomarin naar Palas de Rei 24 km.

Maar zoals beloofd gaan we nog even 'n paar foto's laten zien
waar we gisteren in de stortregen aankwamen.

Na de brug over het stuwmeer van Belesar (van links naar rechts)
kwamen we gisteren dus Portomarin binnen.

We moesten toen deze hoge trap nog op om in het centrum te komen.
Cock en ik maakten nog iets bijzonders mee.
Vlak voor de trap, stonden  de Vader en Zoon, de twee Brazilianen.
Zij spreiden hun armen wijd uit en zongen uit volle borst 'n prachtig, gevoelig Braziliaans lied, kijkend naar de bovenstee tree van de trap.
Wat bleek nu, dit was het einde van hun Camino-trip en beiden vrouwen stonden boven aan die trap te filmen, hoe de twee mannen Portomarin binnen kwamen.
Anga en Nel waren er toen nog niet, maar Cock en ik stonden luid te klappen voor hun geweldige zangtalenten, 'n kippenvel moment.............

Weer terug bij dag 4, naast ons Hotel in Portomarin stond dit prachtige kerkje, helaas was hij dicht.

We starten de wandeling vandaag met dit prachtige uitzicht.
Het eerste deel van deze etappe gaat over een bergrug met granietrotsen en heide.

De dag begint bijzonder kleurrijk met mooie struiken Brem.

Nel staat er zelfs even voor stil om ze van dichtbij te bewonderen.

Hele velden met gele bloemetjes.......

Zoveel mooie  bloeiende foto's vandaag......

Even 'n close-upje van de mooie rugzak, die iedere Buitenlandse reis van de partij is !
De Jacobsschelp en het lidmaatschapslogo van het Nederlandse
Genootschap van St Jacob, de mooie sleutelhanger die we allemaal van Cock kregen en mijn Camino-schoentjes !
Natuurlijk ontbrak de Nederlandse vlag niet, 'n druk op het knopje en het Wilhelmus begon te spelen.
De Ier en de Man uit Praag die wij steeds ontmoeten vonden dat geweldig !

Nel was iedere dag licht van kleur gekleed........



 

Het was 'n pracht gezicht.......

Anga's kleur was deze reis zwart in ieder geval aan de buitenkant !
Midden op de foto zien we de traditionele Galicische graanopslag,
die we ontzettend veel tegen kwamen onderweg, de een nog mooier dan de ander, bijna altijd met 2 kruisen erop.
Het is prettig lopen tussen de muurtjes van natuursteen.

Nog maar 78 km.........

Ja hoor en dan loopt Cock ineens tussen de Torro's, met rode jas en
rode rugzak kijken ze wel wat argwanend naar haar en zij naar hen.....
Links achterin op de foto zit het Nederlandse echtpaar,
Jos en Marja uit Heemskerk, iedere dag komen we elkaar ergens tegen.

Nel en ik lopen nog even naar de begraafplaats voor Pelgims,
 die nog bewaard is gebleven.
Heel bijzonder.........

We lopen nu door licht glooiend laagland.
Hier zien we ook de eerste Eucalyptussen.
We plukken 'n blaadje, ze ruiken héérlijk.

Héle rijen zien we staan, we hadden ze nog nooit gezien.........

Regelmatig stoppen we bij 'n gezellig tentje om iets te eten of te drinken,
ook voor onze stempels natuurlijk, we hebben er al heel wat !

We kijken echt onze ogen uit op de Camino,
wat hebben wij het toch "rijk" !

We zien onze eindbestemming voor vandaag al staan Palas de Rei,
maar dat ligt nog verscholen achter de "Col Del Rosaria",
'n ronde heuveltop.
We dalen af naar Palas de Rei, het is 'n pad met mooie oude eiken er langs.
Palas de Rei is 'n groot modern dorp.

We komen meteen langs de kerk en hij is open.......

Wat 'n mooie eenvoudige kerk, erg mooi.





Ook het Maria-Altaar is erg mooi.....

Om 'n stempel te krijgen moest precies onze namen genoteerd worden,
zie je ze staan onze meisjes achternamen ?

Dan komen we eindelijk bij ons Hotel aan, waar ontzettend lieve mensen
ons hielpen, we leken wel prinsessen !
Zowel de gastheer als de gastvrouw waren aanwezig, natuurlijk stonden onze koffers al op de kamers.
Ze noemden ons bij onze voornamen, echt grappig.

Alle handdoeken waren geborduurd met de naam van het Hotel:
Hotel Casa Benilde !
Het was er brandschoon........

Onze gewoonte was altijd als we aankwamen, even schone droge broek aan en dan eerst met elkaar toosten op de mooie dag en ja daar waren de
Sheila en Sharia ook graag bij !
Hoe ze ons iedere keer weer vonden ???????

 Deze dag was onze Afrikaanse schone uit Kaapstad er ook bij en ze vroeg of ze ook bij ons aan de tafel mocht mee proosten........
Het was 'n leuke vlotte meid, die helemaal alleen de Camino liep, maar
erg makkelijk contacten legde.
Het was 'n gezellig einde van Wandeldag 4, na ons lekker opgefrist te hebben hadden we weer 'n heelijk diné en gingen we op tijd ons mandje weer in.
Morgen de langste dag, 29 km ...........

Onze derde wandeldag:
van Sarria naar Portomarin 20 km.

Vanaf Sarria wordt het iets drukker, vele Pelgrims starten
in Sarria, maar wij zouden iedereen aanraden in O Cebreiro te beginnen.
Het eerste stuk is echt qua natuur en uitzichten ontzettend mooi.
Ook het dorpje zelf hadden wij niet willen missen.
We lopen richting een van de laatste oorspronkelijke bossen waar de Jacobsroute doorkomt, met veel eiken, dennenbomen en beuken.

Het is hier weer prachtig met alle beekjes en aparte oversteekjes.

Veel water en blubber maar dat deert ons niet......meer !

Hier komen we bij het punt waar 'n Nederlander is overleden in 2010.
Zijn naam Joop Schouten, vorig jaar werd zijn verhaal
nog verteld op de televisie in het programma van Kruispunt,
"Verhalen van de Camino".

Als je er oog voor hebt zie je veel bloeiends onderweg.......
soms zie je er maar 2 of 3 maar ze zijn prachtig !

'n Deel van 'n boomstam, Nel en ik maken vele foto's, het kost wel tijd,
maar eenmaal thuis zijn we er ontzettend blij mee.

Ja Anga, er zijn hier helaas geen stapstenen.......

Vetplantjes met wilde orchideeën op 'n ondergrond van steen met allerlei kleurtjes mos, echt mooi........

Tussen Brea en Ferreiros , door een erg vochtig dalletje,
tegenover 'n rij eiken, bereiken we het
mythische 100 km. punt.
Deze mijlpaal is steeds lelijker geworden door wat hedendaagse barbaren
die erop geschilderd hebben.
Nu bestaat de afstand tot Santiago nog maar uit 2 getallen, dat heeft voor vele Pelgrims effect op het uithoudingsvermogen en het geloof.
Vanaf de hoogte na Brea kunnen we Portomarín al zien liggen.

Hoe kunnen ze er van leven, 'n paar Torro's en wat schapen, ze liepen 'n stukje mee met ons naar 'n ander plekje......

Wilde orchideeën..........
Wat 'n mooie kleur........

Overal zie je deze kaarten hangen, je kan zo 'n taxi bestellen als het niet meer gaat of bij 'n blessure, voor al die mensen die de Camino alleen lopen moet dat toch 'n geruststelling zijn.

Ja, dit is ook de Camino, of dit mooi is.......?
Men laat er van alles achter, het zal vast allemaal 'n betekenis hebben
en overal zal 'n verhaal achter zitten.

Dit is ons Hotel in Portomarín, de aankomst was erg mooi,
'n mooi brug over de rivier de Mino (het stuwmeer) en we moesten tot slot nog 'n hoge trap op om hier te komen.
Helaas goot het toen zo hard, dat we morgenochtend daar nog even foto's willen maken. De start begint vlak in de buurt.........
Het was 'n bewogen dag, dag 3, met vele mooie details onderweg, we gingen door vele dorpjes en gehuchtjes waar bijna geen leven was, met veel waterloopjes die we moesten oversteken op doorwaadbare plaatsen of over stapstenen.....

Onze tweede Wandeldag
van Triacastela naar Sarria 19 km.

Triacastela, de stad met 3 kastelen, waarvan zelfs geen rüines
over zijn.
Het marktplaatsje is voor 'n deel nog afhankelijk van Pelgrimstochten, dat zie je aan het grote aantal bars, restaurantjes en Hostals.
We hebben vandaag de keuze uit 2 routes:
De originele Pelgrimsroute, iets korter maar veel meer klim en daalwerk,
of de route die over voetpaden gaat evenwijdig aan de weg, deze route is veel vlakker.

Wij kozen natuurlijk voor de originele Pelgrimsroute !
Al gauw zagen we bovenstaande prachtige bloem.

De helling richting  San Xil is behoorlijk steil, deze man uit Praag kwam naast me lopen en vroeg waarom we voor deze zwaardere route hadden gekozen.
Ik zei: "de uitdaging", hij vond het moedig van ons.
Hij was al 3 weken aan de wandel en liep alleen.
Op zijn werk werd hij voor 60 % geleefd en hij was niet meer zichzelf, door de Camino in zijn eentje te lopen wilde hij weer 'n beetje tot zichzelf komen.
Hij liep 'n stuk met ons op, zo leuk die ontmoetingen onderweg.
 Hij werkte voor Douwe Egberts.
Later kwamen we hem nog 'n aantal keren tegen.

Het is nog droog, we lopen lekker door.....genietend van
de mooie omgeving.

We steken 'n beek over.....

Dit leek ook wel 'n beek, het is wel speels zo'n route, we houden ervan...

Het is wel oppassen geblazen, het is goed dat we allemaal nieuwe schoenen aan hebben met 'n goed profiel.

Toch wel 'n héle leuke bewegwijzering.......

Ja en dan begint het toch wel erg hard te regenen, maar we zijn van alle gemakken voorzien.

Sarria is de op één na grootste stad langs de Camino.
Er worden grote veemarkten gehouden en er zijn veel inktvisrestaurantjes.
Maar we zijn er nog niet........

Blubberpaadjes, onze wandelstok komt goed van pas......

Zo regent het dat het giet en zo zie je ineens de zon met 'n mooie luchtpartij.
De roze tak is van de Liefdesboom, zoals 'n Spanjaard ons vertelde.
Nog 'n uurtje en dan zijn we in Sarria.

De Camino staat echt duidelijk aangegeven met gele pijlen en gele
Jacobsschelpen.
We hebben alle vier 'n boekje gekocht met de hele route erop, mochten we verdwalen .......

Ook 'n markering.....

Even 'n lekkere "Bocadillo"......

In Sarria komen wij meteen onze Italiaanse vriendinnen weer tegen,
zij maakte deze foto !
Hoe bestaat het in zo'n grote plaats.

Prachtige mozaïek met de pijl naar ons hotel.

Ons hotel, Hotel Roma !
Un ambiente agradable y un esmerado servicio !!!
('n Geweldig hotel met goede service)
We konden pas om 21.00 dineren, dus 'n mooie gelegenheid om
naar de Mis te gaan in het mooie Kerkje van Sarria.

Het was zonnig toen we naar de kerk gingen.

De mis begon om 19.00....

Het was 'n prachtige "Iglesia".

Er zaten nog meer Pelgrims, ook de Braziliaanse Vader en Zoon,
ze begroeten ons enthousiast !
Wat kon die Vader prachtig zingen, 'n genot om naar te luisteren.
Het was echt 'n ouderwetse Katholieke mis, zo herkenbaar.
Zelfs ter Communie gaan ging hier hetzelfde.

Na de mis mochten we 'n stempel komen halen,
die waren we niet vergeten.
De mooiste stempels kwamen uit de Kerken,
 helaas waren ze niet allemaal open onderweg.
We hadden beslist geen spijt dat we gegaan waren.

's Avonds hadden we 'n heerlijk keuze menu, voor elk wat wils !
We proosten op de mooie dag en de dag van morgen !