Mijn geliefde

Jij bent altijd degene geweest die mij opving.
Jij trok mij omhoog, toen ik boven de afgrond hing.
Jij was er altijd toen ik verdriet leed.
Ik weet dat ik dit nooit vergeet.

Jij bent degene geweest die mij in de goede richting blies.
Toen ik ten einde raad was om mijn verdriet.
In jou heb ik alle vertrouwen.
Ik weet dat ik altijd op je kan bouwen.

Jou heb ik nodig.
Iemand anders is dan op dat moment overbodig.
Ik vindt het niet moeilijk om naar jou toe te gaan.
Heb geen spijt om volop in het leven te staan.

Door al je lieve woorden.
Ben ik zoals nu geworden.
En met dit gedicht bedank ik jou,
wil dat je weet dat ik van je hou..

zoveel liefde en o zo slim

zoveel liefde te geven

zoveel liefde te nemen

pak mijn hand en kijk

pak mijn hand en draai

leef en hou van jezelf

leef en hou van de ander

zoek de zielen

zoek de vreugde

zoek naar je eigen geluk

Knipoog naar de uitdaging

knipoog met een lach

Sporen zijn geschreven in de tijd

Om nimmer meer te worden gewist

Net als liefde, ook de inmense pijn

Welke in jouw hart staat gegrift

Goede vriendin laat mij iets zeggen

Spreek niet door mijn bedoelingen heen

Jouw jaren zullen nu beginnen te tellen

De toekomst heeft voor jou iets te bieden

Iemand zoals jij met al je kracht

Laat aan anderen oprecht zien

Dat het leven niet altijd eerlijk is

Maar ook dat je kunt overwinnen bovendien

Jij hebt al vele strijden gestreden

En je overwint jezelf telkens weer

Een stap verder naar nieuw begin

En het tij is ook voor jou keren

Ik heb niets dan diep respect

Voor degene welke ik heb leren kennen

En geef jou met diepe genegenheid

Een stukje van mijn integere hart...

( voor een bijzonder mens )

Opwaaiende bladeren,
stille getuigen van iets dat voorbij flitst.
De bladeren zwijgen, vertellen niets,
geen enkel woord, wordt door hen verspild.
Alles is er veilig en nooit weten ze dat er iets is
gebeurd.
Dus als je treurig bent en huilt
en loopt door het stoffige bos,
bedenk dan dat het veilig is,
je mag hier jezelf zijn.
Hier oordeelt niemand,
of je goed bent of niet.
Wees jezelf zo vaak je kan,
huil maar om je verdriet.

• Historie van de Roos
  De roos is al heel oud. Uit fossielen is vastgesteld dat er rozen waren lang voordat de mens er was.

• De oudste fossiel is in North Carolina gevonden en is ruim 40 miljoen jaar oud.

• Rozen drongen al zeer vroeg in tuinen door. Waarschijnlijk rond het jaar 2700 voor het begin van onze jaartelling is het beginpunt van rozen in tuinen begonnen in China.

• In de oudheid kwam de roos ook al in Perzie voor . De Perzen waren bekend om de produktie van rozenolie.

• In de 5e eeuw voor Christus dichtte Anacreon een ode waarin de roos geprezen werd.

• " Laat ons van Eros' rozen

• Omstrenglen vreugd van wijn;

• Laat rozen schoongebladerd

• Ons om de slapen zijn,

• Bij drinken en bij lachen

• In weelde van festijn.

• Gij rozen, lente's liefsten

• Rozen Gij, lust der goôn,

• Gij, die om gulden krullen

• U vlecht van Kupris' zoon,

• Waar dartel hij ten rei gaat

• Met Gratiën alschoon.

• Kom en omvlecht ook mij thans,

• En 'k zing U;- hel mijn lier!

• Bij de kapel, Deunusos,

• Met weelge deerne hier,

• Wil dansen ik, - maar 't kransen

• Van rozen ons omsiert."

• Ook in Egypte werd de roos bekend en werd in vele tuinen gekweekt.Zo zien wij een ode van Horatius (65-8 v. C.):

• " O Nijl, de Romeinse rozen zijn nu mooier dan de Uwe!

• Uw rozen zijn niet meer nodig, maar zendt ons Uw graan."

• In de loop der eeuwen is de roos bij de Perzen erg belangrijk geweest. De produktie van rozen en rozenolie en het verband tussen rozen en allerlei aspecten van geestelijke, culturele en handelsleven heeft eeuwenlang deel uitgemaakt van de Perzische traditie.

• Veel rozenkenners geloven dat de rozen die nu gekweekt worden in het westen, oorspronkelijk uit Perzië kwamen.

• Een belangrijke perzische dichter Omar Khayy`am (1020-1123)

• is erg bekend geworden met zijn gedichten over de roos.

• Ook werd hij door diverse andere dichters geeerd:

• " Reign here, triumphant rose, from Omar's grave,

• Borne by a dervish o' er the Persian wave;

• Reign with fresh pride, since here a heart is sleeping

• That double glory to your Master gave."

• Na de ondergang van het Westromeinse Rijk (476 n C.)  raakt de roos in de vergetelheid.Pas na 1200 is de belangstelling voor de roos weer groter geworden.

• Pas in de zeventiende eeuw is de grote doorbraak van de roos.

• Zeker door de Chinezen is de populariteit van de roos toen groter geworden. Doordat de bloei van de chinese rozen langer was dan de europese werd met in Europa gefascineerd door de roos en dit is zeker te danken aan de eerste vrouw van Napoleon, Joséphine de Baurharnais.

• Zij ging zich interesseren voor planten, in het bijzonder de rozen.Voor haar werd er rosarium aangelegd. Bij haar dood (1814) stonden meer dan 250 soorten rozen in haar tuin.

• De invloed van Josephine op het kweken van rozen in Frankrijk duurde na haar dood nog lang voort. Gedurende de 19e eeuw gold Frankrijk als het land van de beste rozen., die overal naartoe ge'exporteerd werden en over de hele wereld gekweekt.Pas na de Eerste wereldoorlog werden Engelse, Ierse en Duitse kwekers belangrijk.

• Maar naast Frankrijk had ook China een belangrijk aandeel in de kweek van rozen.

• Rozen zijn nu niet meer weg te denken in ons leven.

• Overal kom je ze tegen en dan denk ik aan de politiek, kunst, cosmetica maar ook als lekkernij en vitaminebron. Op postzegels, in de muziek.

• En dan denk ik nu aan het lied van Bette Midler, the Rose.

• some say love, it is a river                  
  that drowns the tender reed
  some say love, it is a razor
  that leaves your soul to bleed
  some say love, it is a hunger
  an endless aching need
  I say love, it is a flower
  and you it's only seed
  
  it's the heart, afraid of breaking
  that never learns to dance
  it's the dream, afraid of waking
  that never takes a chance
  it's the one who won't be taken
  who cannot seem to give
  and the soul, afraid of dying
  that never learns to live
  
  when the night has been too lonely
  and the road has been too long
  and you think that love is only
  for the lucky and the strong
  just remember in the winter
  far beneath the bitter snows
  lies the seed, that with the sun's love
  in the spring becomes The Rose

Laat het heilige water stromen
laat de vrede binnen
vloeiend over al het zand
Realiseer onze dromen
laten we beginnen
aan het beloofde land

Gouden dorpen
leven van zang en dans
rijk of arm
iedereen krijgt een kans

Oorlogen zijn hier
totaal uit den bozen
iedere tuin is vervuld van
liefde in de vorm van rozen

De lucht is zo helder
onvoorstelbaar blauw
gezegende zonnestralen
verdrijven al het grauw

Kom allen met me mee
speel en dans met mij
pak mijn hand stevig vast
voel je onbezorgd en vrij

Mijn hart dat zich
zo positief opwindt
over de gelukkige blikken
Op het gezicht van ieder kind

Dus zing de boodschap
laat je overal horen
iedereen moet weten
waar we toe zijn uitverkoren

Laat het heilige water stromen
laat de vrede binnen
vloeiend over al het zand
Realiseer onze dromen
laten we beginnen
aan het beloofde land

Je wou weten wat liefde was,
ik hoop dat het nu beseft.
Liefde is geen spel,
geen onbenulligheid,
het is de grootste vorm van liefhebben,
en elkaar beminnen.

Je wou weten wat passie was,
het verlangen naar die ene.
Passie is geen spel,
maar een vurigheid,
het is de grootste vorm van lust,
en elkaar verwennen.

Nu heb je gevonden wat je zocht,
koester die momenten
voor eeuwig...

Lieve Blogger's,we blijven maar niet gespaar van andermans pesterijen omdat ze Jaloers zijn,ons niet kunnen uitstaan en nog van dat dergelijks,zoals je reeds al kon lezen op mijn andere blogje (Liefde en Verdriet) waren wij haastig op zoek naar een nieuwe woonst en eigenaar voor onze wijze Saya,nu zijn we tot een besluit gekomen hem toch te laten inslapen,daar ik geen afstand kan nemen van een hond die ik al uit zijn ellende genomen heb en uit asiel nam,Saya is de dupe van onze geburen,geburen die niet eens overeen komt met de ganse buurt waar wij wonen,het ongeluk is dat wij daar-juist naast wonen, en die mensen amuseren zich met andere maar de duivel aan te doen,reeds heb ik vroeger voor ik op therapie ging geregeld gereageerd op hun doen en laten tot ik sterker werdt door mijn therapie-groep en die mensen negeerde,doch hun plezier vonden ze dan in het huurcontract van de sociale woning,daar er vermeld stond 1 huisdier (hond of kat),wij werden opgeroepen met bevel van de huurder dat er 1 hond teveel was,wij hadden al een vermoeden,maar wachte af tot onze afspraak met de verhuurder zelf,uit zijn gesprek konden we raden van waar de klacht kwam.
Toen ik die brief met bevel kreeg,ging ik in de buurt rond om te zien wie ook zo brief ontvangen had,blijkbaar niemand die ik kende met ook meer dan 1 huisdier (hond of kat) allemaal hadden ze al vermoeden's maar ik wou meer weten dus uit aanleiding uit ons gesprek met de verhuurder,kwam het van onze gebuur,proper vond ik,ik negeer ze en zij maar laten doen met pesterijen,mijn man heeft mijn dan ook kunnen overhalen niks te ondernemen dat zij ook wel eens boontje om z'n loontje zal krijgen "zij willen dit alleen maar omdat je ze nu negeerd en denken dat jij weer zou reageren-negeerd ze" zei mijne man,allemaal hoe en wel,maar ik doe wat mijn man mijn vraag,ooit zullen ze zelf eens in hun eigen lijf snijden en dan zal het gedaan zijn met hun pret.

Het kwam  mijn vandaag erop neer de kasten nog een keer te kuisen, de videokast was aan de beurt,toen mijn oog viel op een film, (Perfect Storm) kon ik het niet laten die even terug te bekijken in de namiddag
Echt het deed weer traantjes vloeien,iedere keer denk ik dan aan mijn neef die verongelukt is in England,hij was een visser en was gezond zoals spreekwoord zegt (gezond gelijk een visje) maar op een of andere dag werdt die mij ontnomen van hierboven,ik kon moeilijk zijn dood verwerken,wij hebben dan ook een en t'ander samen doorstaan en ineens was die er niet meer,hij was nog de enige die mijn begreep en naar mijn luisterde,vroeger ging ik dagelijks naar zijn rustplaats-nu is het om de week,daar ik ook dit een plaats moest geven,toch mis ik hem heel erg,nu vloeien er weer tranen,tranen van geluk dat ik hem heb mogen kennen,verwerkingsproces begin nu stilaan te werken tranen kan ik nu weer toelaten ervoor niet daar ik met zoveel kwaadheid zat naar mensen die ons zoveel pijn hadden gedaan,maar eindelijk kom er eens rust bij me zodat ik de kracht krijg om door te gaan voor mijn lieve kinderen en mijn lieve man.In stilte rouw ik op mijn manier voor het groot verlies ik had want al is allerheiligen en allerziellen voorbij in mijn hart en geest blij hij immers bestaan. 

Jongen wat mis ik u zo erg,
zo stil- geen uitzicht,
en toch iedere keer in mijn droom,
zie ik jou glimlach rond je mond.
In mijn droom
ben jij een zeer gelief persoon,
op een visserschip waar jij kapitein bent,
met man en kracht voer jij je job uit,
en iedere keer weer die lach en knipoog.
Je gelach en grappen mis ik zo erg,
en de zee trek mij sommig keren aan,
om dan even stil te staan ,
om naar de horizon te kijken,
of jij mij even wenk,
en me wenkt hoe goed het je gaat hierboven.
De wind laat ik door mijn haren waaien,
alsof jij mij toefluisterd.
Een bries op mijn wang,
heeft het gevoel dat je mijn aanraak.
Als het regen dan voel ik het zoet van de zee.
Iedere moment is een aandenken aan jou
En hoe goed wij waren met elkaar.

Echt ik mis je Getekend Sweetheart

Vissers die op zee bleven

Gedurende visvangst op 07/05/1992 met de N.736 " LUCKY" liep het vaartuig bij het binnenhalen der netten vast en kapseisde.

Drie bemanningsleden waaronder mijn pleegzuster haar zoon (Glenn Serlez) konden op de kiel van het vaartuig geraken en werden zo gered.
Een vierde man bevond zich in een luchtbel in het gekapseisde vaartuig en kon na 8 uur gered worden.
Doch slechter liep het af met de motorist Logè Franqois,deze viel van boord en verdween in zee.
Zijn lichaam spoelde aan op het strand te Nieuwvliet ( Nederland)

Blijvend aandenken aan de heer franqois logè

Hij was geboren te oostende op 5 juli 1963 en jammerlijk verongelukt op zee tijdens de uitoefening van zijn beroep op 7 mei 1992.

Blijvend aandenken aan mijn Dierbare Neef Lauwrens Pascal

Die op een smartelijke ongeval de dood vond aan wal

Pascal was bedreven op zee en dit deed hij met hart en ziel.Hij was ook goedgekend in de streek oostende en aan de vismijn.

Daarom heb ik deze pagina gemaakt om toch een hulde te brengen voor alle vissers die op zee bleven en nooit zijn teruggekeerd.