leven


Het snelle kijken, steels naar boven
geen roze wolkjes die nog zweven
en Amor slaapt, niet te geloven
dat wij niet meer verliefde rozen leven
Zo plotseling gedaan die droom
soms zwaar en zeker als in ongebruik
het samenleven simpel wonderschoon
zelfs zonder vlinders in een buik
Want liefde is wat overblijft
al spelen in de nachten geen violen
waar leven ook het alledaagse schrijft
een hart soms wenst te dolen
Als beiden naar elkaar geneigd
in samenspel van man en vrouw
uiteindelijk elke twijfel zwijgt
in stille zekerheid ‘Ik hou van jou’.













