de koude polder slaat nog even terug met gouden degens van de wind maar de zon bezingt triomfantelijk het vonnis als een wreed en warm gehei…
de koude polder slaat nog even terug
met gouden degens van de wind
maar de zon bezingt triomfantelijk het vonnis
als een wreed en warm geheim
nu weet ik
het land had de winter nodig
om de stilte te bedekken
ik luister jou
jij luistert mij
ik fluister jou
jij fluistert mij
je ogen verwelken als twee druppels twijfel
en onze ademende woorden omzeilen
met een brede zwaai
de eeuwigheid van gisteren