Donderdag 16 juli 2009
zomer
het is nog vroeg maar toch
de zomer steekt de handen uit de mouwen
en slaat me als een kameraad op de schouder
je noemt mijn naam
zoals de aarde bloemen fluistert tot het licht
ik kijk naar het woord 'lieveling'
dat schoorvoetend wegglijdt uit je mond
je blijft eenzaam achter
alleen je haar hangt traag
om je heen
je was zeven dagen
om ontstuimig in te keer te gaan
kijk hoe de duiven kirren
en de bomen het hoofd voor je buigen
Geschreven door paperclip om 11:36
Reageer op dit bericht