VERKIEZINGEN
Nog enkele dagen scheiden ons van de verkiezingen... en de beloftes
vliegen ons bij herhaling als muggen rond de oren. Moesten ze het
kunnen, de politici, ze zouden het mooie weer opnemen in hun pro-
gramma: zon gegarandeerd de hele week !
Hemelsblauw zouden de affiches kleuren van zowat alle partijen
en ze kregen zeker mijn stem en waarschijnlijk ook die van u. Wie
wil er nu geen altijd schijnende zon ? De boeren misschien ?
Er zal zeker wel een partij opstaaan die verspreide regen voor
alle schouders zou beloven, zodat de droogte met veel blabla zou
kunnen bestreden worden.
Vermoedelijk zouden de niet te vermijden buien ook wat in goede
banen geleid worden : enkel op maandag bijvoorbeeld.
Maandag ...
Toch al een dag waar je niet vrolijker van wordt. Ofwel enkel
tijdens de nacht. Maar dat zou dan weer enkele tegendraadse
dichters natuurlijk serieus op hun systeem werken.
"Niets is zo onproductief als druppels tellen, die trage tranen
langs de ramen op het ritme van het eeuwige verdriet", zouden die
dan schrijven in lange pamfletten vol zweverige prietpraat en voor
dat soort malle figuren zou dan wel gauw een vaag splinterpartijtje
worden opgericht. Of die de kiesdrempel haalt ? Wie zal het
zeggen ?
Zou een gezinspartij pleiten voor zon op woensdagnamiddag als de
kinderen thuis zijn ? De partij van de schaatsers, zou die het ganse
jaar bevroren kanalen beloven ? Wordt Jill of Frank ( of beter
nog Sabine ) dan de nieuwe premier ? En hoe gespreid valt de regen
in Brussel-Halle-Vilvoorde ? Wat druppels hier en wat buien daar ?
Of blijft het één pot nat ? Krijgen we de depressies van de Walen
over ons heen ? Zou er een coalitie kunnen gevormd worden met al
dat "eigen wolk eerst'-gedoe" ? Ik vraag het me af ...
Ondertussen wijkt de zon voor grijsheid en ik weet niet hoe ik
daartegen een duidelijke proteststem moet uitbrengen. Aan de
horizont doemt in de mist een wit paard op met daarop een man met
een hoge mijter en een even hoge dunk van zichzelf.
Kwistig strooit hij cadeautjes en beloftes in het rond. Ik roep nog :
"Sinterklaas, u bent een half jaar te vroeg!" Maar hij hoort het niet
en lacht met zijn tandpasta-glimlach naar iedereen die aan zijn kant
staat.
Zal ik maar op hem stemmen ?
( Foto: het kernkabinet )