Maandag 10 oktober 2011
herfst


de wind zet een grote mond op
een merel zit stil op een tak
heeft beslist om pas weer in de lente te zingen
bomen, ze herkennen me,
buigen zich luisterend over mijn gedachten
ze zijn de steile trappen
waarlangs de avond behoedzaam afdaalt
het laatste licht tikt me op de schouder
met het geluid van dromen
van honden die slapen
in de lucht blijft de afdruk
van de zomer achter
ik ben herfst
Geschreven door paperclip om 15:49
Reageer op dit bericht

