Maandag 11 januari 2016
ik was vandaag op het kerkhof
donderende explosie
tegelijk trekken mijn schouders samen
de hemel scheurt in rafels
echo's heen en weer ketsend
tegen de muren van de vier windstreken
een straaljager snelt weg,
inkrimpend tot een stip
trekt het lawaai met zich mee
tot het licht weer effen en
geluidloos als een vallend laken
me in de nek pakt
er zijn geen vogels meer
alleen wij
moeder, vader,ik
Geschreven door paperclip om 20:40
Reageer op dit bericht