langs de rand van de tijd

Maandag 6 augustus 2012

ik hou van jou

je opende jouw aanhalingstekens

en met zachte hand liet je me binnen

ik hou van jou

schreef je met een late zon in je haar

en je ogen openden zich als een blauw valscherm

boven het onhoorbare ritselen van je dijen

toen sloot je weer de aanhalingstekens

en niemand kon nog binnen

en niemand kon ons zien

je omhelsde me met al jouw nachten

Geschreven door paperclip om 19:10 Reageer op dit bericht

Vrijdag 13 juli 2012

ik trek mijn t-shirt uit
ik trek mijn buik in
ik duik

met de jaren ben ik een zwemmer
geworden
die met gelijke, lichtjes vermoeide
slagen door de tijd zwemt
de tijd trager dan water
rimpelloos, doordringend, kleurloos
ongrijpbaar en schaamteloos
droog als onbeschreven papier

breng me ongeschreven woorden
nu en hier
en als dat niet kan
duizend liter nog te brouwen bier

Geschreven door paperclip om 11:13 Reageer op dit bericht

Zaterdag 30 juni 2012

lege dozen

we zijn niet meer in staat
de taal te spreken die we samen
hebben bedacht
we praten met gehuurde woorden
om ons van zin naar zin te
brengen
na het gesprek leveren we ze gewoon
weer in
ze staan daar als lege dozen op de plank
om samen ons verdriet uit te broeden
de stilte klinkt in elke kamer
anders
en ik roer suiker door de avond
om hem zoeter te maken

Geschreven door paperclip om 09:53 Reageer op dit bericht

Zondag 3 juni 2012

ouder worden

als je ouder geworden bent
overstijgen de strelingen je grenzen
bereik je gebieden waar je anders nooit
komt
de tederheid is vertrouwd maar
zeker niet alledaags
je woorden zijn kieskeurig en in zekere
zin ietwat cliché
maar toch dragen ze alle kleuren
van de stilte met zich mee
ik vind het ongelooflijk dat ik nog
ik hou van jou
kan fluisteren

Geschreven door paperclip om 14:17 Reageer op dit bericht

Donderdag 3 mei 2012

afscheid van de zee

     Achter de onrust van haar ogen ruisen
    de dromen. Ik leg mijn oor tegen
    haar borsten.
    Ik hoor alleen de muziek van doorzichtige
    vleugels op haar rug. Ze is nooit uit mijn stilte
    verdwenen. Altijd is ze tegen me blijven botsen.
    De avond sluipt het strand op
    om de sterren aan te steken. Ze kijkt
    me recht in de ogen
    en ik zie in haar blik de contouren
    van het geheim dat we delen.
    Ik moet maar eens gaan , zegt ze.
    Tot nog eens, zeg ik.
    Mijn voetstappen blijven achter mij
    als broodkruimels.
    De lucht hangt vol vogels.

Geschreven door paperclip om 00:00 Reageer op dit bericht

Woensdag 11 april 2012

wakker worden

hier liggen wij
twee schimmen geknipt uit het stof
van de nacht
je schaduw ruikt naar het begin
van de zomer
nu we ontwaakt zijn uit de baarmoederlijke warmte
van de slaap
je spreekt als een trage tango
dicht tegen me aan
ik steek een lamp aan in mijn lijf
ik gloei
alleen jij en de wind
weten waar ik woon

Geschreven door paperclip om 15:10 Reageer op dit bericht

Vrijdag 23 maart 2012

lente

          de lente is zot geworden
        ze tuimelt langs de huizen op hoge benen
        en omwikkelt het plein
        met geel inpakpapier
        de zon schettert
        want ik streel je ogen met mooie woorden
        straks lopen we weer door de velden
        en verzamel je bessen in je haar
        en wilde rozen
        gaan we zoals toen op de beken drijven
        en ik zie je graag
        in het water schrijven

Geschreven door paperclip om 14:20 Reageer op dit bericht

Dinsdag 6 maart 2012

de muren

in onze prille jeugd
sprongen wij over de muren van de jaren
om zo vlug mogelijk ouder te worden
nu willen wij die muren
met de grond gelijk maken
terug gaan naar het landschap
waar de stilte de lippen van de seizoen
op elkaar klemt
maar de muren verdwijnen niet
we geraken ze niet kwijt
in het water van de tijd

Geschreven door paperclip om 10:39 1 reactie Reageer op dit bericht

Vrijdag 2 maart 2012

trage tango

ik heb je verstopt
op de zolder van mijn hoofd
waar niemand komt daar zit je
met de rug naar me toe
in het schemerdonker
alleen de noodverlichting brandt
en gelukkig kan ik niet zien of je verdrietig bent
ik mag je niet aanraken
niet aan je denken
je moet uit mijn geheugen slijten
zeg ik tot mezelf
wegdansen als een trage tango

Geschreven door paperclip om 00:00 Reageer op dit bericht

Maandag 13 februari 2012

winter

           de winter heeft zich in mijn tuin
         genesteld
         met witte plooien in zijn kleed
         droomt van kwikstaartende lentevogels
         en meisjes in het zomerkoren
         door de dooi
         op zijn tenen getrapt snijdt hij
         met grote gebaren vijvers
         uit de lucht
         en zet er merels op
         ze schaatsen in het blauw
         op bange poten

Geschreven door paperclip om 00:00 Reageer op dit bericht

Archief

ik hou van jou

ik ben een zwemmer

lege dozen

ouder worden

afscheid van de zee

wakker worden

lente

de muren

trage tango

winter

Meer van langs de rand van de tijd