witte sier

sneeuwwitte zwanen glijden over baren

op de zilveren kasteelvijver

ze weerspiegelen hun contouren op de golfjes

herfstig weer, neergevleide blaren tussen eendekroos

ik zie door de lage zon mijn schaduw tot u reiken

mijn hoofd kabbelt vervormd

dicht tegen uw blankmaagdelijke reflexie

in uw waterwemeling zie ik schapige wolkjes spiegelen

hier in de graskant geniet ik van uw zweven

een symfonie voor mijn ogen

bij uw statig vertoon

liefdevol begeleidt je uw gade,

neemt ze in bescherming bij mijn naderen

plots in een sierlijke draai verdwijn je

samen met je langgerekte schaduw naar het veilig eiland

waar uw broedsel donzig veilig ligt

wachtend op de toekomst

Lou Paradou