Zon regen wind

de vogels knersen op het dak

de bladeren vliegen in het rond

mijn hoofd is een warboel

storm heeft er zich in genesteld

geluk is vervaagt

de eenzaamheid heeft zich geplaatst

jouw stem

horend op de achtergrond

geeft me moed om door te gaan

moed die me telkens weer word ontnomen

maar steeds ben jij daar

ga nooit van me heen

of ik sterf een eenzame dood

laat onze wortels

groeien in het eiken bos