Geven, nemen, leren, het gevoel van de bevrijding van je innerlijkheid.
Loop niet naast je schoenen als ze je niet passen
gebruik nooit het woord van liefde als je niet geloofd in haar
maai het gras op tijd
en geef de bloemen water
laat de struiken niet groeien tot een wildernis
werk aan de woorden van trouw
de liefde zal het u belonen.
Kinderen keuvelen op het groene gras
onze toekomst, ons leven
bespaar ze de realiteit
leer ze dromen van al het goede
laat het kind, kind zijn
het is het mooiste op aarde
ons enige bezit
geef ze onze onvoorwaardelijke liefde
laat ze rijpen zoals een vrucht
heel langzaam
en koester ze diep in ons hart
Als het lijden zijn eigen weg leidt
waar blijft dan de verlossing
als de liefde zijn weg kwijt is
waar is het vertrouwen dan
laat de liefde het lijden verlossen
en het vertrouwen de verlossing geven
als de liefde zijn weg kwijt is.
Pijn knaagt aan mijn hart
mijn handen beven
ben een vat vol spanning
maar vind nog juist de kracht
het jou te vergeven
ook al ban ik dood
dood van pijn
dood van liefde
dood van zijn
Laat je verdriet geen meester worden
vecht voor dat beetje geluk
laat je leven leiden over je lijden
maak van elke dag je heden, niet je verleden
maak van elke dag jouw toekomst
Op een koud nat met regendruppels gevuld grastapijt wacht ik op jou
de morgendstond geeft mij het ontbijd
de tijd tikt weg van de realiteit
mijn wachten op jou geeft me vleugels
ik vlieg naar jou
maar vind je niet
Laten we samen vergeten
laten we samen leven vandaag en morgen
laten we genieten en beleven
het leven van jij en ik
putten uit onze liefde die nog niet gestolen is
laat ons geven wat ons afgenomen is
geef de sterkte
die diep van binnen zit
de kans om lief te hebben
laat de zon meester zijn van het nirwana
laat onze liefde
bestaan
Laat ik u mij gevoelens proeven
bitter als een pit
droevig als mijn ego
laat mij u blijdschap smaken
even maar
genieten van het onbekende
en toch oneindig gelukkig zijn
zweven naar het nirwana
samen op een vliegend tapijt
Verlos me van datgene
ik geen meester ben
geef me kracht
voor datgene ik niet meten kan
laat mijn ziel in haar koninkrijk
laat me zijn
hebben
wat ik niet meten kan
Zon regen wind
de vogels knersen op het dak
de bladeren vliegen in het rond
mijn hoofd is een warboel
storm heeft er zich in genesteld
geluk is vervaagt
de eenzaamheid heeft zich geplaatst
jouw stem
horend op de achtergrond
geeft me moed om door te gaan
moed die me telkens weer word ontnomen
maar steeds ben jij daar
ga nooit van me heen
of ik sterf een eenzame dood
laat onze wortels
groeien in het eiken bos