Laten we samen vergeten 

laten we samen leven vandaag en morgen

laten we genieten en beleven 

het leven van jij en ik

putten uit onze liefde die nog niet gestolen is

laat ons geven wat ons afgenomen is

geef de sterkte 

die diep van binnen zit

de kans om lief te hebben

laat de zon meester zijn van het nirwana

laat onze liefde

bestaan

Laat ik u mij gevoelens proeven

bitter als een pit

droevig als mijn ego

laat mij u blijdschap smaken

even maar

genieten van het onbekende

en toch oneindig gelukkig zijn

zweven naar het nirwana

samen op een vliegend tapijt

Verlos me van datgene

ik geen meester ben

geef me kracht

voor datgene ik niet meten kan

laat mijn ziel in haar koninkrijk

laat me zijn

hebben

wat ik niet meten kan

Zon regen wind

de vogels knersen op het dak

de bladeren vliegen in het rond

mijn hoofd is een warboel

storm heeft er zich in genesteld

geluk is vervaagt

de eenzaamheid heeft zich geplaatst

jouw stem

horend op de achtergrond

geeft me moed om door te gaan

moed die me telkens weer word ontnomen

maar steeds ben jij daar

ga nooit van me heen

of ik sterf een eenzame dood

laat onze wortels

groeien in het eiken bos

Lief

ik heb je lief

mag ik van je houden

sta me toe jou te proeven

jouw naakte lichaam lezen

samen tijdloos vliegen

weg van alle verdriet en pijn

de liefde tegemeot

de wijn laten rijpen in het vat

samen herboren worden

wij samen één

Regendruppels vallen op het groene gras

wonderen der natuur

denkend bij mezelf

wie ze we

wat doen we 

waar is onze plek

op dit bestaan

Laat de sneeuwvlokken vallen op ons dak van geluk

laat de druppels in het net der geliefden

laat het water vloeien naar de plas van ons bestaan

laat ons samen

samen tot in de eeuwigheid 

Laat het genot van de liefde

rijpen in de boom die wij bevrucht hebben

laat de wortels

beleven in de naakte natuur

laat het samen leven

laat ons samen nemen

Waarom liet jij me niet toe

jouw wereld van eenzaamheid

jouw wereld van verdriet

jouw wereld van  pijn

waarom kon jij toch niet zeggen

de bloemen zijn mooi

het gras is groen

ik hou van jou

ik heb gewacht

maar jouw trein kwam te laat

ik bleef achter

met mijn eenzaamheid

mijn verdriet

mijn pijn

papa

ik heb je lief

Het geruis van de wind

de geur van de natuur

de bloemen die ontluiken

alles leeft weer

behalve

de storm in mijn hoofd

het gevecht in mijn lichaam

wat is er toch mis

het gras word groener

mijn hoofd woelig

ik wil openbloeien

zoals de mooiste bloem

het mooiste in mij laten zien

mijn liefde geven

mijn leven delen

ik wil de zon laten schijnen in de nacht

ik wil

ik wil zoveel

maar kan het niet

Laat mij dromen 

op een vliegend tapijt

keuvelen met de wolken

laat mij de macht voelen om over het land meester te zijn

koning van het heelal

vrij als een vogel

maar klein als de mens

laat mij dromen

Wachten op het onbekende

het onbeminde

wachten op het mooiste van de wereld

geduld

maar dat geduld wordt met iets mooi beloond

een wereld van verschil

tussen jou en mij

maar liefde is het woord voor ons allebei

laat mij jou voelen

laat mij jou proeven

ik geef jou al mijn liefde in ruil voor een lach

ik wacht op die dag

Tussen de regendruppels door proef ik van het beetje zon

ik neem de weg naar het onbekende

het nirwana tegemoet

ik reis in mijn dromen 

hoe het had kunnen zijn

een leven gevuld met liefde en trouw 

vrij van alle pijn

het geluk dat me toelacht

laat me niet ontwaken 

Laat het genot van onze liefde

rijpen in het vat dat wij bevrucht hebben

laat onze wortels

beleven in de naakte natuur

laat ons samen nemen

en laat ons samen beleven

het nirwana tegemoet 

Laat het hemelsgrijs

de zon in jou opkomen

de maan is jouw bondgenoot

laat het gras groeien tot de weide

mijn liefde zal zich laten voelen 

Op de woelige golven van de zee

de branding nabij

voel ik mij

meester van het zijn

het hebben wat ik nooit gekend heb

zoekend naar dat ene woord

die eerste knuffel

die eerste kus

de eerste smaak van de liefde

overweldigend

onvoorwaardelijk

eerlijk en heerlijk

Regen

tranen van de zon

ook al schijnt ze

het zijn haar tranen van verdriet

ze laat haar verdriet niet merken

en toch is het daar

we willen het niet zien

maar toch zijn we blij dat ze schijnt

Laat de zonnestralen neerdalen op de ontluikende bloemen

laat de regen voeden

wonderen der natuur

laat onze liefde openbloeien door deze voedende woorden

laat diezelfde woorden

branden

in de eik die wij bevrucht hebben

Laat de zon schijnen in je hoofd

laat geluk voelen door de palmen van je hand

laat je baas zijn over de tijd

laat je ego zwijgen over wie je bent

laat je zijn wat je voelt

leid het leven hoe je denkt