Herfstgedicht
Dit gedicht heb ik toegestuurd gekregen van een blogvriendin uit het Hoge Hollandse Noorden. Ik wil dit dan ook graag aan haar opdragen......
HERFST
Zie toch de herfst niet zo somber in
voor alle eind is een begin
daarom moeten wij steeds leren
deze kringloop te accepteren.
Herfst kleuren op de dag
ontfutseld juist een gulle lach
maar ook de herfst in nacht
heeft zijn schoonheid en zijn pracht.
De geluiden van de lente zijn niet meer
maar die keren na de winter weer
nu zijn er heel andere geluiden
die op de komende winter duiden.
Zo daalt het rijp dan op het mos
en bedekt het hele bos
wat schittert in de ochtend zon
als teken dat een nieuwe dag begon.
Terwijl hier voor het avondrood
de kale takken met zijn gloed omsloot
lieten de overwinteraars zich horen
zonder de serene rust te verstoren.
Betreed men dan toch eigenwijs
dit aardse paradijs
afkerig met een slecht humeur
keer dan weerom en sluit uw deur.
