Archief

Men moet eigenlijk Yin - Kuo zeggen, of zilveren abrikoos volgens zijn Chinese naam.
Deze plant bestaat al zo'n 200 miljoen jaar. Aangetoont aan de hand van fossiele vondsten. Het is het laatst levende familielid van een plantenfamilie die al voorkwam in de tijd van de dinosaurussen.
De bijzonder gevormde bladeren van de Ginkgo doen ons in het mooie herfstlicht denken aan gouden waaiertjes. Midden de 18de eeuw werd deze plant van China overgebracht naar Europa. Het is een driehoekvormige, bladverliezende boom. De vorm van de bladeren kan lichtjes verschillen, naargelang de biotoop waarin hij leeft en zijn geslacht.
Zijn bladeren zijn in elk geval tweelobbig, met soms een lichte insnijding dir de lobben scheidt. Zijn grijze stam is tamelijk massief, met langsvormige barsten. Meet de ouderdom ontstaan onderaan de stal sponsachtige uitwassen, die uitbundig botten. Hij kan een hoogte van 30 meter bereiken.
Zijn vorm verandert met de leeftijd en na eeuwen begint hij kaarsvormig te groeien. In China wordt hij als een klassieke boom gevormd, volgens zijn "jonger" uitzicht.
De Japanners geven de voorkeur aan zijn "eeuwig" uiterlijk en geven hem zijn welbekende karakteristieke vorm : de vlam die kaarsrecht ten hemel reikt.

Goethes' Ginkgo-gedicht:

Zie dit kleinood in mijn gaarde:
boomblad uit de oriënt,
siert met zijn geheime waarde,
ingewijden welbekend. 
 
Leeft het als een enkel wezen,
innerlijk in twee gedeeld?
Of vormt juist het uitgelezen
tweetal één herkenbaar beeld? 
 
Langzaam rijpende ideeën
werpen op die vragen licht.
Voel je niet dat ik in tweeën
eenling ben in mijn gedicht?
(Vertaling: Matthias Rozemond)

Meer info over de Ginkgo Biloba vindt u op deze link.

Jammer dat het centrum van de stad Herentals 'open' ligt en dan die hoge kranen...... mooie foto's van dit historische stadscentrum zijn dan niet te maken. Wel eentje van het prachtige begijnhof aldaar.
Het Herentalse Begijnhof is één van de oudste begijnhoven van het oude hertogdom Brabant en van de Kempen. Reeds vóór 1266 werd het 'oude Begijnhof' op het Nieuwland tegenover het oude gasthuis opgericht. Dit begijnhof was een groot hof dat in 1470 ruim 300 begijnen telde.
Om strategische redenen werd het oude Begijnhof tijdens de Tachtigjarige Oorlog (1568-1648) in 1578 door het Staatsgarnizoen gesloopt. Nadat het Spaanse gezag te Herentals was hersteld gaf de magistraat in 1590 de toelating om het Begijnhof herop te richten aan de Burchtstraat. Daar beleefde het Begijnhof een nieuwe, relatieve bloei.
In 1951 werd te Herentals de laatste begijn geprofest.
(Foto: het Convent)

De Slagmolen van Lille
Al in 1465 werd een eerste keer melding gemaakt van een rosolie- of slagmolen in Lille. De installatie werd twee maal verplaatst: in 1678 en 1830. Op 1 januari 1836 werd de inrichting zwaar beschadigd door een brand. Er werd toen een koppel pletstenen gehaald uit West- of Oost-Vlaanderen, met lopers van 2,3 meter diameter. In 1916 werd een armgasmotor en een graanmolen toegevoegd. Sinds de restauratie van 1986 wordt er wekelijks smout geslagen. Op 1 februari 1993 werd de molen (met inbegrip van het molengebouw en alle roerend werk) beschermd als monument en samen met zijn omgeving als dorpsgezicht. De molen slaat "sloorzaad" tot "smout", bakolie voor smoutebollen en nieuwe aardappelen. Hij is in werking elke laatste zondag van mei tot en met september van 13 tot 18 uur en op afspraak.
 
Lekkere smoutebollen......

Mispels zijn oude, Europese vruchten die de laatste jaren een beetje in de vergetelheid geraakt zijn. Vroeger was de mispel algemeen bekend en werd hij in heel veel tuinen aangeplant om bovenstaande reden.
Het waren de Romeinen die ze uit klein Azië naar Europa brachten.

Mispels groeien aan kleine, struikachtige bomen. Linnaeus gaf aan de mispel de Latijnse naam Mespilus germanica, omdat hij dacht dat die in Duitsland van nature groeiden. Nu zie je ze nog nauwelijks omdat ze nog maar zelden aangeplant worden. Helaas want in het voorjaar bloeit deze stuik of boompje rijk en is dan beladen met grote witte bloemen die bovendien nog aantrekkelijk geuren. De vruchten zijn in de herfst als ze overrijp zijn bijzonder lekker!

Er kan heerlijke jam of gelei van worden gemaakt. De gelei is een tractatie bij (water)wild en lamsvlees. De gelei wordt gemaakt door de vruchten in een pan onder water te zetten, ze op een laag vuur te stoven, totdat ze gaar zijn. Giet de vruchten uit door een zeef en voeg 500 gram suiker toe per 750 cc. Kook de vloeistof in tot de gewenste dikte en laat deze afkoelen.

(foto: HV)

Herfstwandeling.
Wandelen langs boswegeltjes en dreven die bedekt zijn met veelkleurige balderen. Bladeren ritselen onder je voeten. De lage zon geeft een mooi schaduw- en lichtspel door de bomen. Vogels die fluiten en eekhoorns die met bolle wangen hun voorraad opdoen. Genieten, genieten en nog eens genieten van de pure natuur en zuivere lucht die de bossen ons geven. Kijken naar en het opsnuiven van het rothout. Natuurlijke biotoop, niks gaat verloren.
Zo bijvoorbeeld wandelen in het Prinsenpark te Retie.
Het Prinsenpark (215 ha) bestaat vooral uit bossen met wandelwegen. De weiden aan de rand van het domein zorgen voor enkele mooie vergezichten. De Gertry vijver wordt druk bezocht door heel wat watervogels. Zowel de natuurliefhebber als de gewone wandelaar voelen zich thuis in dit domein. Men kan vrij rondwandelen of gebruik maken van de vijf bewegwijzerde routes. Een uitgestippelde wandeling van 2,5 kilometer is ook geschikt voor rolwagens. Ter plaatse zijn enkele rolwagens gratis te reserveren. 

Na de winter is het altijd leuk om je tuin of terras weer vroeg op kleur te hebben. Crocussen, hyncinten en tulpen, zijn de bloemen die al vroeg hun best doen om je tuin of balkon op te fleuren.
Elk bolgewas heeft zijn eigen bloeitijd. De traditionele voorjaarbodes zijn de sneeuwklokjes en de winterakonieten. Daarna komen de crocussen, narcissen en de vroege tulpen. Vanaf april is het de beurt aan blauwe druifjes, tulpen en de keizerkronen (Fritillaria's).
Bloembollen in potten of bakken.....In het algemeen zullen de bollen in potten niet te lijdenhebben van de winterkoude. Maar zet de bollen toch niet te dicht tegen de potrand want juist daar dringt de vorst binnen. Bij heel strenge vorst kan je de potten inpakken met noppenfolie. Nog een tip: Terracotta-potten kunnen kapot vriezen. De aarde in de pot zet uit door de vorst, wil je dat voorkomen plaatst de bollen dan eerst in een platiek binnenpot.
Mogelijke bollen: sneeuwklokje, crocus, hyacint, blauwe druifjes, narcis, tulp, keizerskroon........

Met vertrek in Gierle centrum richting 'Lilse Bergen'naar knooppunt 79. Vandaar over het Achtzalighedenpad' naar Wechelderzande. Kp 80-53. Via het prachtige Blommerschot Kp 91, Zoerseldreef Kp 92 , Zoerselbos en het Boshuisje Kp93 naar Halle en de Dobbelhoeve aan Kp 26.
Hier volgen we het 'Antitankkanaal'. Dit idyllisch fiets- en wandelpad laveert langsheen dit historisch kanaaltje over een afstand van 12 km tot aan het kanaal Dessel-Turnhout-Schoten. Kp 41. Verder via Kp 40, 98, 38, 85, 71 72 tot aan brug 6 in Beerse. Terug naar Gierle centrum via Beerse industrie en de lilse Bergen. Totaal 69 km volgens teller.
(foto Pedro: KP26 antitankkanaal)