Archief

Nadat de kapel in 1957 afgebroken werd en de laatste restjes in 1960 uit het zicht waren verdwenen, verdween bij velen ook de hoop dat de kapel ooit herbouwd zou worden.


De inboedel, het patrimonium, verdween in de loop der jaren beetje bij beetje. De triptiek 'De legende van Sint-Anna' was in 1850 al verkocht aan graaf della Faille en het schilderij 'De drie Wijzen'  heeft niemand ooit gezien. Van een altaarschilderij waarop Sint-Jakob en Sint-Christoffel met het kindje Jezus afgebeeld stonden, restten na de bevrijding enkel fragmenten. De familie De Ridder, woonachtig op het plein aan de kapel, verzamelde de stukken en zoon Jo De Ridder puzzelde ze tot een geheel aan elkaar. Het doek hield echter geen stand en is intussen al lang verpulverd. Dat er nog vijf heiligenbeelden bewaard zijn, danken we ook aan de familie De Ridder. 
Waar zijn echter de relikwiekast en, belangrijker nog, de relikwieën van Sint-Jakob gebleven? Het smeedijzeren kruis dat het torentje sierde, zou door een antiquair uit Breda verworven zijn. De kruisweg werd jaren geleden verkocht en bevindt zich nu in particulier bezit in Essen. De eigenares is bereid hem aan Kalmthout te schenken, maar niemand weet met zekerheid of hij effectief uit de Kalmthoutse kapel komt.   
Lees meer ...

Info: Vlaams Compostelagenootschap.

Fietsen van fort naar fort...


Op 23 mei 2010 kan je deelnemen aan de tweede editie van de Fortengordel van de Provincie Antwerpen en Gazet Van Antwerpen. Inderdaad, we breien graag een vervolg aan dit mooie initiatief. Dankzij de Fortengordel maak je kennis met de verschillende forten die zich rond Antwerpen bevinden. In 1859 werden in het Antwerpse acht grote forten gebouwd, de zogenaamde Brialmontforten. Deze maakten allen deel uit van een immens verdedigingswerk waarbij Antwerpen ook werd omgeven door een 15 km lange omwalling. Vandaag bestaan nog zeven van de acht forten. Stuk voor stuk zijn het unieke pareltjes van historisch erfgoed. Wat vroeger dienst deed als bescherming heeft de voorbije decennia een dynamische sociale, recreatieve en culturele herbestemming gekregen. LEES MEER...

Voor de geïntresseerden heb ik het volgende over Geocaching in België:

Cachedichtheid in Belgie: caches/km: 0.287)
Afgelopen week werden er 2332 verschillende caches gelogd in België, waarvan 481 multi-caches en waren er 1069 geocachers actief in België.
In de voorbije week werden er 55 nieuwe caches geplaatst in België. Er zijn nu 6344 caches actief in België die in totaal 750126 keer gevonden werden.
De oudste nog actieve cache in Belgie is Geocache en werd verborgen op 07/07/2000.

Meer info op: www.geocaching.be of www.geocaching.com

De fietsbel is weer in de actualiteit. Je weet wel, dat kleinnood dat normaal gezien op je stuurstang is gemonteerd. Weet je nog, je gebruikt dat ding om je aan te kondigen als je iemand er attent wil op maken dat je er aan komt. Toch altijd nuttig zo 'n ding om veiliger te fietsen op onze drukke fietspaden.


Nu bestaan er tegenwoordig ook geluids-armbandjes, vooral bedoeld voor wielertoeristen. Wanneer de fietser er met zijn hand op drukt geeft dit een pieptoon van meer dan 93 decibel.
Volgens de media kan je vanaf 5 juni 2010 deze geluids-armbandjes gratis afhalen in de kantoren van Landbouwkrediet... Je moet wel wielertoerist zijn...
Nog dit: in princiepe is een fietsbel verplicht maar in de realiteit fietsen zo'n 600.000 wielertoeristen rond zonder bel! Oeps...

Morgen is het negen weken na data van de operatie. Na de vochtperikelen nu ook beter bij de inspanningen. Ondertussen een 130km gefietst (hometrainer en openlucht). De dag na de inspanning grote stijfheid en pijn rond de knie en kuit, maar dat schijnt normaal te zijn. Maar fietsen in de zon doet deugd en Pedro doet het vooralsnog rustig aan (op vraag van Lewiske). Vanaf volgende week zal hij de fietsafstand stelselmatig opvoeren zodat hij in juli opnieuw de +60km ritten kan aanvatten...
Volgens de kiné is er na ongeveer 3 maand een normale loopafstand mogelijk en na 6 maanden is de knie volledig gerevalideerd. Langdurige kniezit blijft af te raden, maar verder is er geen beperking. Sportbeoefening wordt aangemoedigd...

Hof d’Intere

Dit kasteel dankt zijn naam aan het 15eeuwse ‘Hof van Dynter’ en is gebouwd in 1649 door J. de Proost, heer van Wechel. Toen was het de pastorie, later werd het privé bezit om sinds 1835 gemeente-eigendom te worden.


Filips de Goede nam en gaf Wechelderzande op 13 maart 1440, samen met Gierle en Lille, in leen aan Ambrosius de Dynter. Het 'Hof d'Intere' of 'Hof van Dynter' was vanaf 1440 een laathof (leenhof) en geen gebouw! Dit laathof had zitting in een herberg in het dorp. De nieuw gebouwde indrukwekkende woonst van heer Johan de Proost van Wechelderzande in 1649 kreeg de naam 'Hof d'Intere' omwille van enerzijds het feit dat het was gebouwd op een perceel grond dat leenheerlijk onder de rechtsbevoegdheid van het 'Hof d'Intere' behoorde en anderzijds omdat Johan de Proost in het bezit was gekomen van de rechten van dit leenhof en derhalve ook de titel 'heer van Dynter' mocht voeren. Het is pas in de zeventiende eeuw dat het gebouw, na de oprichting ervan, de naam van het laathof heeft overgenomen.

De Slagmolen te Lille is een oliemolen en wint uit koolzaad op volkomen natuurlijke wijze koolzaadolie. De Slagmolen is enig in zijn soort en is na de beëindiging van de renovatie een uniek monument voor ons land.


Een eerste vermelding van een oliemolen of slagmolen te Lille dateert van 1465. Oorspronkelijk bevond de molen zich enkele honderden meters verder in de straat. In 1830 kocht ene Jan Wouters, landbouwer, de Slagmolen en hij liet deze ontmantelen en overbrengen naar zijn boerderij: de plaats waar de molen zich nu nog bevindt. Op 1 januari 1836 werd de Slagmolen door een zware brand getroffen. De eeuwenoude lopers waren door de hitte gebarsten en er werden nieuwe aangevoerd vanuit Oost-Vlaanderen. Deze lopers hadden een voor de Kempen uitzonderlijke grootte. De lopers hebben elk een gewicht van 3500 kg en een diameter van 2,30 meter, daarmee zijn ze vermoedelijk de grootste molenstenen van de Benelux-landen. De Slagmolen bleef op naam van de familie Wouters tot in 1900, toen huwde Maria Catharina Wouters met Jef Goossens die de volgende slagmolenaar werd. In 1985-1986 drong renovatie zich op en nu mogen we met voldoening vaststellen dat de Slagmolen voor het nageslacht bewaard zal blijven. De molen is nog steeds in het bezit van de familie Goossens.

Molendagen in 2010: 30/5, 27/6, 25/7, 29/8 en 26/9. Op deze dagen is de molen te bezichtigen tussen 13.00 en 18.00 uur en zijn er vanaf 14.00 uur smoutebollen te verkrijgen.

Kapel O.L.V. Bijstand te Tielen

Van in de 14de eeuw bestaat hier al een drukke Mariaverering aan een staak- of boomkapelletje. De huidige kapel wordt in 1667 gebouwd in rode baksteen. Een houten luikje maakt het mogelijk om door de ijzeren tralies het barokke altaar te bekijken en giften in het offerblok te leggen als de kapel gesloten is.


Interesse om de kapel te bezichtigen? Neem contact op met Modest Tops, Prijstraat 36, Tielen

Meer dan de helft van deze 50 km lange route loopt doorheen het Zoniënwoud, het Capucijnenbos en het Warandepark van Tervuren. Eeuwenoude, statige beuken wisselen af met staaltjes van koninklijke tuinarchitectuur. En toch rijd je maar op een boogscheut van Brussel. Je fietst zelfs een paar maal de Ring onderdoor. Je bent ook te gast in de 'glazen dorpen' Hoeilaart, Overijse en Duisburg. Hier bloost de blauwe Brabantse druif in nog enkele duizenden serres.
De Zoniënwoudroute is niet bewegwijzerd.