Naar de inhoud

Zieleroerselen van een dochter...

over het leven van moeder...
akke.beakke.be

Terug naar huis !

Na 8 maanden ziekenhuis en kortverblijf terug naar je eigen huis kunnen.  Hoe zou jij je daarbij voelen ?  8 Maanden afzien, van de ene operatie naar de andere en dan nog veel pijn hebben.  Ik ben nog jong… maar voor iemand die de 70 al een eindje gepasseerd is, moet het toch zwaar zijn om te dragen ?  Niet eens meer doen waar je zin in hebt, altijd maar in bed liggen en dan uiteindelijk niet meer kunnen wandelen of niks.  Nu gaat het gelukkig ietsje beter, maar wandelen blijft moeilijk.  Heel moeilijk.  De eerste dagen thuis zullen emotioneel heel lastig zijn.  Ineens zal duidelijk worden wat mijn ma al niet meer zal kunnen.  Maar… we zorgen voor haar.  De eerste week mijn ene broer en dan zal het wat afwisselen worden.  Zo goed als ik kon, heb ik voor haar gezorgd.  Ik moest af en toe eens wat gas terugnemen om er zelf niet aan onderdoor te gaan.  Ik voelde me er niet echt slecht bij toen ik er eens iets minder was voor haar.  Uiteindelijk was overeind blijven het belangrijkste en als ik zelf met een lang gezicht bij haar moet zitten… dan maar liever niet.  Uiteindelijk zullen de komende dagen voor haar weer een enorm grote aanpassing zijn.   En op lange duur moeten we ons gaan afvragen of ze in dat huis wil blijven wonen of niet…

Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door peizerke om 15:44 Reageer op dit bericht

1 reactie op dit bericht

Marie19 november 2007 om 21:49

mooi

het lijkt me een goed initiatief om hier je hart wat te luchten. Ik kan geloven dat na 8 maand ziekenhuis wel het één en het ander gebeurd is.
heel veel succes met alles en ik volg je blogje !
groetjes
Marie
Reageer op dit bericht

Reageer op dit bericht

Een titel of je eigen website toevoegen

de start...

Hallo allen,
Hoewel ik zelf nog geen 50 ben, waag ik me toch bij de seniorenblogs...  Dit voornamelijk omdat ik van alles wil vertellen over mijn moeder.  Zij is er nu 77 en heeft 7 maanden ziekenhuis achter de rug...  Na één maand revalidatie in een kortverblijf mag zij nu volgende week naar huis.  Na 8 maanden terug naar het huis waar ze zoveel heeft meegemaakt...
Over alles wat gebeurd is, wil ik vertellen... Ik hoop dat ik hier wat luisterende oren vind, want van nature uit ben ik een gesloten persoon...  die niet gauw veel vertelt.   Ik ben namelijk nogal wat teleurgesteld in vriendschappen en deze weg lijkt voor mij toch een uitlaatklep. 
Ik heb zoveel te vertellen dat ik nauwelijks weet waar te beginnen.  Mij lijkt dat de eerste ziekenhuisopname een goeie start zal zijn.
Ik wil er helemaal geen medisch uitgebreid verhaal van maken, maar voornamelijk ook praten over de emoties die eruit voortkwamen...
En bij deze... zijn we gestart... !

Hoe vind je dit bericht? 3 stemmen
Geschreven door peizerke om 09:16 1 reactie Reageer op dit bericht

Meer van Zieleroerselen van een dochter...

↑ Terug naar de berichten