Chocoladekleur.

"Een kat met een pels in chocoladekleur...dat kan bijna niet!"
Dat is wat de mevrouw van CAD (Antwerpse dierenbescherming) me e-mailde.
"Het zal wel colakleur zijn zeker!?"
Alsof colakleur dan zo "in" is bij kattenpelzen.

Nochthans heeft de kat die bij ons verloren in de tuin rondloopt een chocolade jas en een zwarte kop. Ik heb medelijden met het beestje. Vijf weken loopt ze hier rond. Moest het de enige poes zijn die hier een toevlucht zoekt dan.... maar neen, sinds vorig jaar mei is dit al nummer 12!!! Waaronder een nestje van 5 kittens.
Intussen heb ikzelf twee van die sukkels geadopteerd. De kittens zijn opgehaald door de dierenbescherming, de oudere katten zijn gecastreerd en weer terug naar hier gebracht en later her en der door bewoners van dit gebouw geadopteerd.
Maar hey...dat kan zo niet blijven doorgaan. Dus, wat vroeg ik dezemorgen aan CAD? Of we geen vangbak konden lenen om zo de poes naar de dierenbescherming te brengen.

Antwoord: "Neen, gaat niet, want als je een vangbak vraagt dan gaat dit niet over een tamme poes maar over een wilde kat. Een tamme poes kun je oppakken. Dat is een poes die mag binnengebracht worden om te zien of we er een nieuwe thuis voor vinden. Wilde katten worden niet aanvaard!"

Hé maar, dan is de poes van mijn buurvrouw ook een wilde kattin, want als ik die een paar lieve woordjes toelach dan blaast ze me een antwoord. Haar oppakken? Geen denken aan! Is die dan zoveel vriendelijker?

En toch heeft ze een chocoladekleurige pels! En ze moet een thuis gehad hebben vermoed ik. In ieder geval, daarstraks gaf ik haar wat te eten en ze wou onmiddellijk gestreeld worden. Dus...!