Vooral jij...

Ik schenk aan jou een doosje stilte,
toegestrikt met een zachte rust.
Ook een bosje mooie vreugde,
en een portie levenslust.

Voor jou speciaal een potje liefde,
toffe momenten, dag na dag.
Voeg daarbij een goede gezondheid,
en een heel mooie lach.

k'Geef je ook een pakje blijdschap,
en een flesje vol met hoop.
Je ziet, de allermooiste geschenken,
zijn niet overal te koop !

Neem je tijd voor heel wat vriendschap,
en kijk uit naar elk vriendelijk gebaar.
En als je nood hebt om het eens uit te schreeuwen,
ik luister graag, je roept me maar !

Ik wilde je nog veel meer geven,
maar helaas, zo werkt het niet.
Kijk om je geen en laat je leiden,
door alles wat het leven biedt.

Nog een héél fijne week!

Groetjes,

Hugo

Gisteren, zaterdag 3 januari, was er de traditionele nieuwjaarsduik in de Noordzee in Oostende.
Er waren zomaar efkes 6500 deelnemers, 1000 meer dan vorig jaar.
Het weer was koud maar schitterend, het was rond het vriespunt, en het water had amper een temperatuur van 3°.
Deze foto heb ik genomen van de chiro, zij deden ook mee.
Dochterlief kon daar zeker niet ontbreken! Waar staat ze?
Ze staat de tweede van rechts.



En daar ging ik...

Voel de kou op mijn huid
en de wind door mijn haar
de zee lokt me naar zich toe
en ik weet ooit was ik daar.

Proef het zout op mijn lippen
het water verfrist mijn geest
de golven roepen mijn naam
hier ben ik eerder geweest.

Voel de eenvoud in mijn ogen
het geluk in mijn ziel
de zee heeft mij opgevangen
zelfs ver voor ik ooit viel.

Het gaat jullie allen goed!

Groetjes,

Hugo

Dat vrede jullie deel mag zijn
voorspoed, liefde, harmonie
mogen uren, dagen, maanden
worden tot een symfonie

In de wereld zie je mensen verhongeren en creperen
En vinden vele een geweldadige dood
Moeten wij daar niets van leren?
Of leg ik daarmee te veel bloot

Ja,het is in een ander land
Waar vele verhongeren en sterven
Het raakt je niet, want
We zijn druk met macht en status te verwerven

Kijk eens wie of wat ik ben mijnheer
Terwijl je voldaan lachte
Doet het dan echt geen zeer?
Wanneer we luisteren naar de kerst gedachte

Zijn we niet teveel uit op goederen en geld
We hebben alles in eigen handen
Niets te doen met honger en geweld
Het is toch maar in andere landen

Zoek het eens wat meer in eenvoud
En de echt noodzakelijke dingen in het leven
Ga niet altijd voor het zilver of het goud
Niet altijd nemen maar ook geven

Ook al raak je er door verward
Stop eens watjes in je oren
Luister eens wat meer naar je hart
Dan,ja dan is de ware kerstgedachte geboren.






Ik wens jullie allemaal een gezellig Kerstfeest!

Kerstgroetjes,

Hugo

Dichten is niet zoeken naar letters,
niet denken aan woorden,
niet vormen van zinnen

Dichten is openstaan,
openstaan voor wat je geest je influistert,
luisteren naar de klanken van je gevoelens,
het golven van je emotie

Dichten is gevonden worden,
gevonden door de woorden,
door de woorden die je zelf niet zocht
maar die je overkomen

Dichten is geen kunst
aangezien ik niet de auteur ben,
maar slechts het instrument
de hand,
de pen
die de woorden vereeuwigt






Het gaat jullie allen goed!

Groetjes,

Hugo

Je zegt vaak tegen die mensen
waar je het goed mee kunt vinden
dat je altijd een vriend voor ze wilt zijn
dat is één van je grote wensen.
Maar hoe lang duurt het werkelijk
Een jaar? Twee jaar? Misschien drie?
Worden het dan goede kennissen
waar je leuk mee kunt praten
en volgend jaar een kaart met
verjaardagen en Kerstmis en weer
een jaar later alleen met Kerstmis
tot je helemaal niets meer hebt met elkaar?

Toch wil ik tegen al die mensen zeggen
die ik nauwelijks of helemaal niet meer spreek
dat ze nog steeds speciaal voor me zijn
omdat zij mijn leven hebben veranderd.
Elk mens dat met je meeloopt zorgt
voor een rimpeling in je levenswater.
Jullie hebben voor veel kringen gezorgd
en daar ben ik jullie dankbaar voor
ook heb ik respect voor jullie en in
mijn hart ben ik jullie nooit vergeten.

Het gaat jullie goed!

Groetjes,

Hugo

Er gebeurt heel veel in één mensenleven.
Momenten die blijdschap en geluk schenken, maar er zijn soms ook perioden van pijn en verdriet.
Al deze gebeurtenissen slaan we op in onze herinnering.

Zonder dat wij het in de gaten hebben, kondigen deze ervaringen zich steeds weer aan.
Doormiddel van signalen die ons lichaam geeft, of gedachten die blijven komen.

Hierdoor kan het zijn, dat we beperkt blijven in onze levensvrijheid (vreugde).
Zou het niet een enorm cadeau zijn voor jezelf, om daar eens opnieuw naar te kijken?
Vaak dan, lost er zich veel op, en mogen we DIE vrijheid voelen, waar we zo naar verlangen.

Een lieve groet,

Hugo

Niemand in dit leven bepaalt wat jij moet doen

en als je denk dat dit wel zo is ben je nog geen oen.

Je wist niet beter dan dat je aan de eisen van anderen moest voldoen.

Nu weet je dat je zelf je keuzes maken mag

en dan zeg je al gauw de bepalende mensen in je leven gedag

Je leeft je leven zoals jij dat graag wilt

zonder dat een ander je dit en dat beveelt.

Voldoen aan een beeld dat de maatschappij van je verlangt

is hechten aan waarden en normen die je niet zelf aanhangt.

Leren te voelen wat je echt van binnen uit wilt

is luisteren naar de stem van je ziel die zijn ervaringen met je deelt.

Niet meer bepalen hoe dingen moeten gaan

maar alles wat op je pad komt neem je in vertrouwen aan

waardoor je niet meer op het zijpad zal gaan.

Leren te luisteren naar de ingevingen van je ego

is leven in vrijheid...

Wanneer dingen in je leven haast teveel voor je worden, wanneer 24 uren in een dag voor jou niet genoeg zijn, denk dan aan de mayonaisepot en het bier.

Een leraar stond voor zijn klas. Er stonden allerlei dingen voor hem op zijn bureau. Toen het lesuur begon, pakte hij zonder woorden een grote, lege mayonaisepot en deed hem vol met golfballetjes. En toen de pot tot de rand gevuld was, vroeg hij de jongeren of de pot vol was. Ze zeiden: 'Ja.'

Toen pakte de leraar een doos met kleine kiezelsteentjes en goot die uit in de pot. Hij schudde de pot een beetje, en de kiezelsteentjes rolden in de open plekjes tussen de golfballetjes. Toen vroeg hij zijn leerlingen opnieuw of de pot vol was. En ze beaamden het.

Nu pakte de leraar een doos met zand en goot hem uit in de pot. En natuurlijk, het zand vulde alles verder op. En weer vroeg hij of de pot nu vol was. En weer zeiden ze: 'Ja, nu is de pot vol.'

Daarop nam de leraar twee blikjes bier van de tafel, maakte ze open, en goot ze leeg in de pot. En het bier vulde de ruimte tussen de zandkorrels. De jongeren lachten.

Toen het weer rustig was zei de leraar: 'Deze pot staat voor je leven. De golfballetjes zijn de belangrijke dingen in je leven - je familie, je kinderen, je gezondheid, je vrienden, je grootste hobby. Het zijn de dingen die zo belangrijk voor je zijn, dat wanneer al het andere in je leven er niet meer zou zijn, maar dit nog wel, je leven nog steeds meer dan genoeg de moeite waard zou zijn.' De kiezelsteentjes zijn de andere dingen die er toe doen - zoals je werk, je huis, je auto. Het zand is al het andere, de kleine dingen.

Wanneer je het zand eerst in de pot doet, is er geen ruimte meer voor de kiezelsteentjes of golfballetjes. Dit geldt ook voor je leven. Wanneer je heel de dag al je tijd en energie geeft aan de kleine dingen, zul je nooit ruimte of tijd hebben voor de dingen die echt belangrijk voor je zijn. Let op de dingen die belangrijk zijn voor je geluk in je leven. Speel met je kinderen. Neem tijd om naar een dokter te gaan wanneer je je niet goed voelt. Neem je partner mee uit eten. Neem tijd voor ontspanning. Er zal altijd tijd zijn om je huis te poetsen, of om boodschappen te doen. Zorg eerst voor de golfballetjes, de dingen die er echt toe doen. Stel je prioriteiten - de rest is zand.

Toen hij uitgesproken was, bleef het een poosje stil. Toen stak een van de leerlingen haar hand op en vroeg waar het bier voor stond. De leraar glimlachte. 'Ik ben blij dat je dit vraagt. Het laat je zien, dat hoe vol je leven ook lijkt te zitten, er altijd ruimte is voor een paar biertjes met mensen die je lief zijn.

Wanneer we kijken naar mensen die in zeer slechte omstandigheden leven valt op dat er altijd mensen zijn die met een positieve levenshouding er nog het beste van proberen te maken. Sommige mensen zijn zelfs in staat onder zeer moeilijke omstandigheden zich toch gelukkig te voelen. Positief denken is de vaardigheid om met de negatieve dingen van het leven om te kunnen gaan. Het is het vermogen om niet negatiever te denken dan strikt noodzakelijk is en in minder leuke dingen ook het positieve te zien. Nu klinkt dit veel eenvoudiger dan het is. Wanneer de problemen u boven het hoofd dreigen te groeien of wanneer u in een negatieve spiraal zit, lijkt het allemaal zo eenvoudig gezegd maar voor u lijken alle problemen hoge bergen die u niet of met moeite kunt passeren.
Wanneer u hier over gaat nadenken moet u eerst eens bedenken dat er veel mensen zijn die onder dezelfde omstandigheden of zelfs nog veel slechtere, positief kunnen blijven denken en zelfs gelukkig zijn. Wat hebben deze mensen dat wij missen? 



 

DE TREIN.

Ik sta op het station, de ochtendlucht is zacht
te staren in de verte, waar een toekomst op me wacht.
Ik kan kiezen voor een richting en of ik de trein mis
mijn toekomst bepaal ik zelf, door wat ik nu beslis.

Zoveel mensen ongelukkig, ik hoor stil hun beklag
ik moet nog dit, ik moet nog dat, hoe kom ik door de dag.
Ontevreden met hun levenslot en mensen om hun heen
het leven zo onrechtvaardig, gevoelsmatig heel alleen.

Maar ligt het aan die anderen, bekijk jezelf eens goed
alleen jij bent verantwoordelijk voor wat je dagelijks doet.
Leer willen in plaats van moeten, neem je leven in de hand
ontdek je eigenwaarde, zet jezelf niet aan de kant.

Anderen kun je niet veranderen, jezelf echter altijd
pas als je dat leert inzien, heb je jezelf bevrijd.
Welke weg ik ook neem en met wie aan mijn zij
mijn geluk is geen illusie, de keuze is aan mij.

Groot genoeg om iedereen lief te hebben,

om de dauwdruppels te zien

als glinsterende stukjes geluk.

Zomaar,

genieten van de eenvoud

van het samen-zijn.

Een zwaar-diepe rust

strekt zich loom voor me uit

blijft natrillend vlak voor m’n voeten liggen.

Ik wil het gras kussen,

het violet in de regenboog aanraken,

fris-groen zure appels plukken,

de bedwelmende geur opsnuiven van

fluweelrode rozen,

sprankelend beekwater om me heen voelen.

Hartstochtelijk houden van het leven,

niet meer dan dat.

Spelen met een overvloedige schat

aan lieve, mooie en tedere woorden.

Overal de puurheid uithalen,

kleine stukjes eraf knabbelen.

Alles bekijken vanonder

mijn beschermende oogharen.

Liefhebben,

deelnemen,

aan al het moois dat het leven mij biedt.
 

Zijn soms woorden loos...

Blijkt respect niks waard...

Zonnestralen heel erg broos....

Tijden nodig om na te denken.....

Een spiegel voor het gevoel....

Wederom Liefde kunnen schenken....

Heeft dat dan nog een doel?

Ja...want na de weg der groei....

Zijn er ook echte mensen in het bestaan...

Staat  jouw levensboom wondermooi in bloei...

Door voor het gevoel te gaan!



Een heel fijne, liefdevolle week wens ik jullie allen uit de grond van mijn hart!!!

Het gaat jullie allen goed!

Lieve groet,

Hugo