Berichten van 21 november 2005 tot 27 november 2005

Aan de hand van de foto van vandaag wil ik wil ik enkele woordjes uitleg geven over de voorgrond. Als je even terug kijkt naar de vorige fases dan zul je zien dat er aan de voorgrond van het schilderij (het onderste gedeelte van het schilderij) praktisch niets gedaan is. De reden hiervoor is tweeledig,
in eerste instantie heeft dit te maken met praktische voorzorgen en de tweede reden is zuiver tekenkundig. De praktische reden is dat wanneer je in dit geval onmiddelijk de voorgrond meebewerkt, je steeds moet rekening houden dat je hand van dit gedeelte geen smeerboel gaat maken. Ik los dit meestal op door met een steunlat te werken. Dit is een lat  waar mijn hand opligt tijdens het schilderen waardoor ik niet in aanraking kom met het tekenpapier.
Het tekenkundig gedeelte, waarom ik tot het laatste gewacht heb om deze voorgrond uit te werken is dat ik op dit allerlaatste moment alles beter kan overschouwen. Waardoor deze voorgrond perfect kan aansluiten bij de rest van het schilderij. Wanneer je goed kijkt naar dit gedeelte dan zie je dat er zeer warme en donkere kleuren gebruikt zijn.
Je kan je afvragen waarom is dit gedaan?
Ten eerste is er natuurlijk het idee dat ik het schilderij in zijn geheel een warme uitstraling wilde meegeven. Om hierin te slagen heb ik dus warme kleuren in het hoofdgedeelte gebruikt, zoals geel, warm grijs, oker tinten, goud en een mooi smaragdgroen. Dus moet ik in de voorgrond die warme tint doorzetten. Omdat de oogtrekker, de deur zelf, eigenlijk uit een koudere kleur, namelijk blauw is samengesteld heb ik ook in de voorgrond het blauw laten terugkomen.
Je zult je dan mischien de bedenking maken dat het bruin in de voorgrond veel donkerder is dan het bruin dat je in de gevel kunt vinden. En dat het blauw in de voorgrond weer net veel lichter is dan het blauw van de deur. Ook hier is een goede verklaring. Ik heb er namelijk voor gekozen dat de voorgrond relatief eenvoudig van stuktuur moet zijn. Maar hij moet wel een sterk contrast vormen met het hoofdonderwerp. En wanneer je dan het schilderij in zijn geheel bekijkt moet er een grote kleureenheid in het hele schilderij aanwezig zijn. 
Tenslotte om de voorgrond niet te eentonig te maken  heb ik iets meer detail gegeven door enkele kleine objecten zoals wat stenen en onregelmatigheden te sugereren.  

Vandaag ga ik wat meer vertellen over de afwerking  van het schilderij. Zoals je duidelijk op de foto kan zien is er nu gewerkt over het hele schilderij en zijn er nog een aantal verbeteringen aangebracht. Het meest opvallend is natuurlijk de achtergrond aan de rechterkant. Hier heb ik de kennis die ik opgedaan heb met de linkse achtergrond opnieuw helemaal toegepast.
Zo kan je hier duidelijk zien dat er op een aantal plaatsen wat extra kleur is aangebracht om het geheel te verlevendigen. Je kan goed zien dat het geheel een zonniger effect heeft gekregen . Ook is aan de rechterkant weer iets meer met warme kleuren gewerkt om dat zonnig effect nog te versterken. Zoals ik reeds meerdere keren vermeldde speel ik hier ook weer met licht en schaduw in de achtergrond. Toch moet je er opletten dat de rechterkant in zijn geheel weer net iets lichter van toon is dan de linker zijde. Dit steunt weer op de steeds terugkerende wetenschap dat in dit geval het licht van links naar rechts over het geschilderde oppervlak glijdt.
Een ander element dat nu afgewerkt is, zijn de stenen in de muur aan de rechterkant. Ook dit gedeelte is net iets warmer dan de linkerkant dit om hoger genoemde reden.
In de loop van de volgende dagen wil ik nog enkele andere elementen en wetenswaardigheden uit het schilderij de reveu laten passeren. Ik hoop hiermee te bereiken dat een schilderij niet alleen maar een kijkobject is maar dat er ook andere elementen meespelen om de aantrekkelijkheid te verhogen en zo het schilderij beter begrijpbaar maken. Deze besprekingen zullen handelen over de voorgrond, over de manier van krijt verwerken, waarom op sommige plaatsen het krijt dikker is aan gebracht dan op andere plaatsen enz. Aan de hand van een schets zal ik uitleggen hoe ik probeer het oog van de toeschouwer, in en uit het schilderij te leiden en waarom ik dit doe. Dus zoals je kan zien er is nog genoeg stof om terug te keren naar dit blog. Mischien zul je hier en daar een beetje wijzer worden en eventueel zal je zelfs een ietsje kritischer de volgende keer een schilderij te bekijken.

In een van de vorige beschrijvingen heb ik reeds gesproken dat ik het raam boven de deur ten gepaste tijd opnieuw ter sprake zou brengen. Wel ik denk dat vandaag het moment daar is om wat meer uitleg over dit element van de tekening te geven.
Op de foto kan je duidelijk zien dat het hele raam nu in een eindfase getreden is. Op de eerste plaats zie je dat de raamkader uit verschillende onderdelen bestaat. Ondanks dat de verschillende kader onderdelen dezelfde kleur, maar een duidelijke toonverschil hebben kan je zeer goed de buitenkant maar ook het bewegend gedeelte van dit raam zien. Ik weet dat het mischien wat afgezaagt klinkt maar ook hier speelt de schaduw en het licht een grote rol. Door een corecte toepassing van deze kleur en door een goede kleur nuancering krijg je weer dat diepte gevoel dat nodig is om verschillende onderdelen in een ander vlak te kunnen weergeven.
Het glas heb ik ondoorzichtig weergegeven. Om dan door een fel donkere kleur weer aan te geven dat dit venster gebroken is en uit twee stukken bestaat. Door dit toe te passen geeft men aan dat er achter dit venster een zeer donkere leegte te vinden is.
De ijzeren staven die in het raam zitten en voor dit glas staan zijn in een vrij neutrale tint weergeven.Hierdoor vallen zij zelf niet al  teveel op maar zijn toch duidelijk als bescherming aanwezig.  Verder zie je hier ook dat het stucwerk rechtsboven dreigt los te komen van de achtergrond.
Tot slot wil ik aangeven dat de rechterzijkant waar nog maar enkel de schaduwtinten globaal zijn weergegeven in de volgende fase verder wordt uitgewerkt. 

Het is enkele dagen geleden dat ik nog wat tekst en uitleg heb kunnen geven. De voorbije dagen zijn nogal hectisch geweest en dan moet je keuzes maken, keuzes die daarom niet altijd even plezant zijn. Maar vandaag heb ik weer wat tijd over om met mijn geliefkoosde hobby bezig te zijn.
Vandaag ga ik wat meer uitleg geven over de faiencetegeltjes en de afwerking van deze steentjes. Het is namelijk zo dat ik nu ook de rechterkant afgewerkt heb van deze tegeltjes. De kleur die ik gebruikt heb is niet zomaar in de handel te vinden. Zij behoort tot een afzonderlijke reeks pastels van een wereldmerk op gebied van pastel. Deze kleuren hebben een enorm voordeel: zij hebben een samenstelling die een moeilijk te omschrijven glans veroorzaken. Deze glans kan je het best vergelijken met de glazuur die men op gebakken aarden voorwerpen aanbrengt. En het is natuurlijk deze glans die ik wilde bereiken. Het goud dat op de verschillende tegeltjes aangebracht is geeft in werkelijkheid een zeer mooie glans aan de tekening (beter dan op de foto).
Ook heb ik de dwarsbalken die het fronton omsluiten verder afgewerkt. Om de driedimensionaliteit te benadrukken heb ik weer verschilende trukjes bovengehaald. Trukjes die eigenlijk meer wetenswaardigheden zijn en die zich situeren in de ervaring van een tekenaar. Het zijn weer de speling van licht en schaduw die voor diepte zorgen en die ik altijd wat overdrijf in het tekenen. Maar en dat is weer belangrijk dat je dezelfde zienswijze over heel je tekening of schilderij aanhoudt.
Dat is in dit geval dat de lichtere kant zich rechts bevindt op de tekening. Het fronton (het uitstekende gedeelte) werpt een schaduw op de rechterachtergrond. Natuurlijk is deze achtergrond nog niet afgewerkt maar door dit nu reeds toe te passen krijg je een goed idee wat schaduw die op de juiste plaats aangebracht is kan doen met een tekening. Door de schaduw daar aan te brengen ga je onmiddelijk denken dat het gedeelte van de omlijsting naar voor springt. Deze wetmatigheden vullen onze hersenen zelf in maar je moet natuurlijk wel die schaduw tekenen. Het is natuurlijk ook belangrijk dat je in dit soort werk de nodige aandacht schenkt aan de wetten van het perspectief. Een van de voornaamste wetten in perspectief kennis is dat alle verticale lijnen in een tekening steeds vertikaal blijven, de horizontale die verlopen meestal schuin naar de horizon. In dit geval waar je een redelijke uitvergroting maakt van een welbepaald onderwerp kan je het verloop van de horizontale lijnen verwaarlozen.
Tot slot iets over het kleur gebruik: je ziet hier ook weer goed dat in de schaduwpartijeen een complementaire kleur gebruikt is van de geel-okerachtigetoon in de omlijsting. Dit wil tevens zeggen dat je de schaduwkleuren niet enkel en alleen opbouwt, met zwart toe te voegen aan de hoofdkleur. In de hier gebruikte schaduwkleur is bruin en paars gebruikt om tot een goede schaduwtint te komen.
Morgen wil ik iet meer vertellen over het venster boven de deur  en eventueel enkele in het oog springende elementen iets meer belichten.