Berichten van 9 januari 2006 tot 15 januari 2006

Ik ga vandaag en de volgende dagen nog enkele aquarellen bespreken. Het zijn werken die reeds een aantal jaren oud zijn maar zich perfect lenen om goede en minder goede elementen en werkwijze uit te lichten. Het is niet de bedoeling om schools op te treden maar ik hoop en dat is één van mijn grootste wensen dat ik door dit te doen ergens iemand kan plezieren. Aan de hand van de reacties die ik krijg merk ik dat er nogal wat mensen tevreden zijn over dit soort blog. Er zijn natuurlijk een paar plezanterikken die menen dat zij door zeer lage punten te geven mij een plezier doen, wel ik kan hen melden dat ik voor dat soort grappen onverschillig ben en blijf. Daarbij wil ik in één adem vermelden dat iedereen recht heeft op een mening ook die plezanterikken.
Ik kreeg in de week de vraag van iemand die ook op mijn blog geweest is of mijn aquarellen mogen gekopieerd worden.
Ik kan daar alleen maar op antwoorden als je vind dat mijn werkjes je kunnen helpen om zelf het een en ander te schilderen dan ben ik uiterst tevreden. Als deze werkjes je kunnen helpen iets meer over schilderen te weten te komen doe gerust en laat het resultaat van je zwoegen eens zien dan kunnen we daar allemaal iets van leren.
Tot slot wil ik vandaag de eerste van de te bespreken aquarellen aan u voorstellen (zie foto) nml."zicht op Alden Biesen" te  Rijkhoven een deelgemeente van Bilzen.

Als voorlopig laatste stukje over aquarel wil ik vandaag nog iets in het algemeen kwijt over dit medium. Het is zoals geweten één van de mooiste technieken die er bestaan. Natuurlijk is het ook mischien net daarom een van de moeilijkste . Vooral als men het medium gebruikt zoals het eigenlijk bedoeld is met veel water. Het mooie aan aquarelleren is dat men niet alles in de hand heeft namelijk door het gebruik van water gaat alles nogal vloeien op het papier. En daar zit nou net de sterkte van aquarel namelijk : dat men zeer sterk moet opletten om het water en de kleurstof te laten vloeien zoals de kunstenaar dat wil maar ook door dat vloeien kan men onverwachte resultaten krijgen die zeer mooi zijn en een aquarel net een aquarel maken en geen toegesmeerde tekening.. 

Om de essentie van het aquarelleren nog duidelijker naar voor te brengen heb ik de ogen van het aapje alleen op de foto geplaatst. Wanneer je goed kijkt dan zul je zien dat het witte vlekje duidelijk het wit van het papier is, maar ook de andere kleuren in het oog laten een witte glans doorkomen. Bijzonder goed zie je dit bij het wit rond de ogen waar van een zuiver witte tint (papier) gewerkt is naar een bruinachtig grijs. Dit bewijst nogmaals dat er gewerkt, is met in het achterhoofd steeds de bedenking, eerst de witte vlekken en dan daar om heen de andere tinten.
Waarom? Wel omdat je een kleur gemakkelijk verder kunt verdonkeren maar een kleur oplichten gaat moeilijker.
Tip: bij aquarel steeds de lichtste plaatsen uitsparen (wit van papier) en daaromheen de andere kleuren ztten.
Verdonkeren gaat gemakkelijk oplichten veel moeilijker.

Vandaag wil ik nog iets laten zien wat bij een aquarel van groot belang is. Het is namelijk de bedoeling dat je bij aquarelleren nooit een witte kleur gebruikt maar dat je het wit van het papier als het wit gebruikt. Door te schilderen van licht naar donker kan je ervoor zorgen dat je steeds in gedachte houdt, waar de lichtste kleuren zich bevinden en dan verder opbouwen naar de donkere tonen.
Als je goed naar de foto kijkt zul je zien dat het lichtpuntje in de ogen van het aapje niet geschilderd is maar dat rond deze lichtpunten eigenlijk het oog geschilderd is.
En dat is nu de essentie van aquarelleren namelijk rond de lichtste tonen de donkerder tonen opbouwen en daardoor proberen je werk zo open mogelijk te houden.