Berichten van 8 mei 2006 tot 14 mei 2006

Ik moet zeggen we maken dit jaar een speciale moederdag mee. Gisteren berichtte ik reeds dat de eend die in onze tuin is komen broeden enkele jonge eendjes heeft. Wel het zijn er negen in totaal. Het is enorm vertederend als je ziet hoe moeder eend tewerk gaat om de jonge eendjes alles te leren . En als zij denkt dat er gevaar is dan geeft zij speciale niet mis te verstane kwaak geluidjes. Alles gaat zachtjes maar het een geluid is al dwingerder dan het andere. We zijn speciaal voeder gaan halen voor eenden en watervogels en je moet de kleintjes eens bezig zien in hun eetschotel. Onze poes is gisteren niet buiten geweest en is onrustig want zij voelt blijkbaar dat er iets speciaals is. Maar ja voor haar wordt het voorlopig huisarrest. Op de foto zie je moedereend die haar kroost de eerste zwemlessen geeft en hen leert hoe zij ook in het water op zoek moeten gaan naar voedsel.  

Vandaag wil ik het schilderij voorstellen zoals het afgewerkt is en nu op de tentoonstelling voor de Alphons Wintersstichting te bezichtigen is.
Door het glas dat voor het schilderij aanwezig is heb je steeds wat moeilijkheden om een pastelschilderij te fotograferen. Je mag geen flits gebruiken anders heb je kans op die hinderlijke weerkaatsing van de flits in het glas.
De lijst is koperkleurig en heeft het uitzicht van metaal dat rond een lijst gewikkeld is. Het schilderij meet 85cm bij 70 cm en geeft mij als afgewerkt geheel een redelijke voldoening zowel wat de compositie betreft als oook het kleurgebruik en de uitwerking.
De gedachte om van een banale foto een schilderij te maken met een verstilde uitdrukking is mijns inziens redelijk geslaagd. Als minpunt voor mezelf is dat ik iets meer de stofuitdrukking van het kleed had willen benadrukken. Maar door verschillende externe omstandigheden heb ik deze uitdaging anders ingevuld.
Mijn volgend project is een aquarel van een landschap.

In een van mijn vorige besprekingen heb ik reeds gezegd dat ik mijn schilderijen helemaal tot en met de lijst zelf afwerk. Een van de grote zaken die er moeten gebeuren bij een pastelschilderij is dat je er voor dient te zorgen dat je schilderij niet in aanraking komt met handen of glas. De reden hiervoor is nogal eenvoudig namelijk het pastel dat je met veel zorg aanggebracht hebt zou eventueel beschadigd kunnen raken.
Om er nu voor te zorgen dat het pastel niet in aanraking komt met het glas dat het schilderij beschermt tegen handen en stof plaats ik een passe-partoute. In het geval van dit schilderij plaatste ik een dubbele passepartoute. De keuze van zulk passe-partoute is niet altijd even eenvoudig als het lijkt. Je dient er namelijk op te letten dat het passe- partoute een meerwaarde geeft aan je schilderij en je schilderij aantrekkelijker maakt. Het is tevens zo dat ik alle snijwerk en afmetingen van dit passe-partoute zelf doe en uitvoer. Op de foto zie je mij aan het werk bij het snijden van de laatste twee passe- partoutes die rond het schilderij zijn aangebracht.
Morgen wil ik iets meer uitleg geven bij het snijden en de keuze van het passepartoute.

Vandaag wil ik aan de hand van een aantal foto's een overzicht geven van het begin tot het eindevna dit schilderij.
Op de eerste foto zie hoe hoe ik begonnen ben.
Op de tweede foto zie je de eerste en de tweede fase .
Op de derde foto zie je de derde en vierde fase.
Op de vierde foto zie je de vijfde en zesde fase .
En tenslotte op de laatste foto zie je het afgewerkt schilderij op het eide van de 7 fase.
Je kan nu duidelijk zien dat het geheel steeds aangepast werd ten opzichte van de verschillende objecten. Dat dit proces verlopen is door steeds het een met het ander te vergelijken, zonder het algemeen beeld uit het oog te verliezen waardoor er een totaal beeld onstaat dat evenwichtig op mekaar afgesteld is. Wat men ook mag beweren over schilderen en tekenen voor mij betekend schilderen nog steeds datgene weergeven waaarvan ik vind dat het belangrijk genoeg is om weer gegeven te worden. En dit te doen op dusdanige wijze dat het eind resultaat mijn eigen zicht op de realiteit weergeeft. Dat dit eindresultaat verkregen wordt door een aantal processen en regels telt voor mij niet. Als het eindresultaat mij een goed gevoel geeft dan is het werk voor mij geslaagd wat ook een ander er van mag denken en of hij dat wel of niet tegen zijn behang wil. Want en dat is voor mij de essentie, zulke creaties zijn iets van je eigen persoonlijkheid en die dingen worden niet aan de eerste de beste afgestaan.